210125-165 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน165-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt
เนื้อหาในไฟล์
พุธ 25 มกราคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกว่าเรามาทำวัดต่อมาได้อธิบายค้างไว้แต่วันที่แล้วมาทบทวนมาจนกระทั่งถึงเรื่องพานอธิบายอะไรต่ออะไรต่างๆนานาพิสดารประกอบเป็นเรื่องที่เป็นเหตุเป็นสิ่งเป็นข้อมูลไปเรื่อยมาแล้วก็ได้โยงออกไปจนกระทั่งถึงทานและอธิบายเน้นถึงวัตถุทานอภัยทาน แล้วก็เป็นธรรมทานให้เข้าใจกันชัดๆเด่นๆซึ่งเรื่องวัตถุทานก็ขอทบทวนอีกว่าเราก็คงไม่มีใครจะสงสัยก็คงไม่มีใครที่จะรู้ได้ยากอะไรนักหนาเพราะเป็นเรื่องต้นเนี่ยบุคคลที่จะเจริญบุคคลที่จะเป็นที่สักการะเคารพนับถือบูชานอบน้อมได้อย่างจริงนั้นน่ะก็ย่อมเป็นคนที่ไม่ได้หวงแหนแค่วัตถุทานจิตที่ไม่หวงแหนวัตถุไม่ว่าวัตถุอย่างหยาบเป็นลาบเป็นเข้าเป็นของเป็นสมบัติอะไรต่างๆที่เป็นชิ้นเป็นอันไปจนกระทั่ง ถ้าเราเข้าใจวัตถุได้ประโยชน์เท่าที่อารมณ์จิตแล้วเราก็จะเชื่อมโยงเข้ามาหาอภัยทานเพราะว่าทานอย่างติดอภัยทานคือทานอย่างจิตทานตั้งแต่ความโปรดให้ความโกรธออกไปจากตัวอย่าให้เหลืออยู่ให้หมดเนื้อหมดตัวศูนย์สูญสิ้นหมดเนื้อหมดตัวเรียกว่าไม่มีโสดไม่มีโทรศัพท์ไม่มีอาฆาตไม่มีพยาบาลไม่มีแม้คำว่าไม่ชอบหรือขัดใจไม่ได้ว่าหมดซ้ายโทรศัพท์อย่างเกลี้ยงถึงอนุสัยอาสวะสิ้น ไม่มีอะไรอุดอะไรอัดอะไรขัดอะไรเคืองมีอะไรขัดใจส่งสายโลภะก็ต้องออกอีกเหมือนกันสายโลหะก็ต้องเอาออกทางออกจะเรียกว่าอภัยทานอะไรที่มันโง่เอาออกอะไรที่มันหลงผิดอยู่เอาออกเรียกว่าอภัยทานซ้ายก็โมโหพระหรือราคะนั่นน่ะมันมีสิทธิ์จะมีจำหน่ายรุนแรงถูกยึดติดดูดไว้หรือชอบคนสุดท้ายก็ชอบชื่อปลื้มเปรมใจสิริกิต ต้องเอาออกให้หมดต้องรู้อารมณ์รู้กริยาอะไรพวกนี้เอาออกจึงจะหมดภัยเรียกว่าอภัยเราทำไม่ได้เมื่อเราทานอย่างนี้แหละเป็นสุดยอดของมนุษย์เราจึงจะเป็นบุคคลที่ไม่หวงแหนและวัต
อ่านต่อ
ถุไม่หวงแหนแม้อารมณ์จิตที่มันยังเป็นราคะโทสะโมหะต่างๆเมื่อเราหมดเราก็เป็นผู้บัญชายังเป็นผู้ที่แสดงธรรมเป็นทานรู้ความเป็นจริงในโลกมีสมมติอยู่ในขั้นตอนที่จะสืบสานสมมติในโลกตัวเราเองเป็นผู้สูญสิ้นหมดตัวแล้วเป็นผู้ที่หมดตัว เราก็จะต้องเป็นผู้ที่ยังมีตัวโดยสมมุติมีรูปขันน้ำขันทั้งรูปนามขันธ์ 5 เราจะต้องรู้โลกตามสมมุติแล้วเราก็จะเข้าใจอัฏฐะต่างๆเข้าใจชั้นของบุคคลแต่ว่าธรรมะเข้าใจสาระที่แท้จริงเข้าใจมนุษย์ที่เขายังติดยังหลงยังข้องอยู่ขนาดนั้นขนาดนี้รู้ชั้นเชิงรู้ระดับที่มันทรงอยู่เป็นอยู่มีอยู่ทรงไว้เป็นไว้มีไว้เรียกว่าธรรมะแต่เราก็จะต้องรู้บัญญัติโลกเขาบัญญัติอย่างนั้นอย่างนี้เป็นนิรุตติต่างๆเป็นภาษาก็ดีเป็นชั้นเชิงที่มันเป็นรูปแบบอะไรต่างๆก็ดี เราจะต้องรู้นิรุตติและก็จะต้องมีปฏิภาณมีปัญญาอย่างแท้จริงรอบรัฐตั้งแต่ต่ำไปหาสูงสูงไปหาต่ำกี่ระดับกี่ชั้นเราก็จะรู้ได้มากที่สุดเมื่อเรารู้ได้มากฉันละเอียดละออสุขุมประณีตเราก็จะช่วยคนอื่นให้เขาประสานกันอยู่ได้ตามระดับตามระดับเราจะตัวเป็นตัวประสานเป็นน้ำประสานเป็นเชื้อประสานเป็นยาประสานตัวเราเองมีแต่กรรมการงานมีการงานเท่านั้นที่จะทำให้แก่เขาเพราะตัวเราเองไม่มีตัวเราเองสูญสิ้นหมดตัวตัวเองไม่มีจริงๆความเป็นจริงมัน ถ้าใครยังมีก็คือมีเราจะประสานให้คนอื่นก็ประสานแตกประสานไม่ติดประสานแยกแยะและตัวเราเองจะเอาเข้ามาประสานกับเขาตัวเรายังเอาเข้ามาประสานไม่ได้ถ้าดังนี้แล้วเราจะไปทำให้คนอื่นเขาประสานหรือแม้แต่ตัวเองสิจะประสานตัวเข้ากับเขานั้นยังประสานไม่ได้เราอยู่ที่ไหนก็อยู่ไม่ได้อยู่ไม่ได้เพราะจิตของเรามันไม่หมดตัวเนื้อตัวเราเองก็ยังประสานไม่ได้แล้วเราจะไปประสานใครเขาจะให้เขาประสานกันได้อย่างไรโดยยังไม่มีตัวเองยังไม่มีปัญญาที่จะประสานตัวเท่ากับกลุ่มนั้นกลุ่มนี้เข้ากับคนระดับนั้นระดับนี้แล้วเรา ยาวไปประสานให้เขานั้นจึงเป็นไปได้ยากแต่เราเป็นตัวประสานเป็นเชื้อประสานเราก็จะต้องรู้เนื้อของสิ่งสองสิ่งที่เราจะประสานเขาส่วน 2 ส่วนที่เราจะประสานเราต้องรู้แล้วเราก็จะต้องเอาน้ำประสานนี่มาทำให้เป็นกลางของส่วน 2 ส่วนของสิ่งสองสิ่งนั้นเราเป็นตัวทำน้ำเป็นสารที่เป็นกลางที่เป็นช่องกลางที่เป็นส่วนต่อสิ่งสองสิ่งในโลกนี้ตั้งแต่ปรมาณูขึ้นมาไม่มีอะไรเท่ากันไม่มีอะไรเท่ากันที่มันเป็นสิ่งที่พ่อมันตัดรอบออกไปเป็น 2 ชิ้นรอบของใครรอบของมันอัตราของใครอัตราของมันเพราะฉะนั้นเมื่อมีอัตราการใช้อัตราของมันแล้วเราจึงจะต้องมาพยายาม แบ่งครึ่งให้ 2 อัตรานั้นเสมอมาเชื่อมโยงมาประสาน 2 อัตรานั้นเสมอโดยเป็นนักแบ่งที่เก่งชาญฉลาดที่จะเชื่อมโยงกันไว้เป็นงานที่ยากมาหายากที่สุดในมนุษย์มนุษย์ที่ทำงานนี้เป็นมนุษย์สุดประเสริฐงานที่มหาราชหายศหาเงินหาทองหาอะไรเสพสุขใส่ตัวเองนั้นเป็นงานที่กะโหลกของคนสัญชาติคนสัญชาติคนทั่วไปธรรมดาคนหนึ่งๆพื้นๆทั่วๆไปทั้งปวงเป็นอยู่อย่างนั้นเป็นคนที่พยายามเปิดมาก็ทำงานทำกิจการเพื่อจะสะสมแสวงหารากหายศหาสรรเสริญหาโลกียสุขให้แก่ เพลงได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่เป็นความเห็นธรรมดาพื้นๆทั่วไปใครก็รู้แล้วเขาก็กระทำอยู่ถ้าใครรู้จักความพอในจุดนี้แล้วไม่จำเป็นจะต้องสะสมรากไม่มีก็ไม่เอายศก็ไม่เห็นจะต้องไปเอาอะไรสรรเสริญแบบโล่งๆเธอก็สรรเสริญอะไรกันอยู่เนี่ยอย่างคนที่ดื่มๆทั่วๆไปก็สรรเสริญกันโอ้ยคนรวยจริงคุณยศสูงจริงถ้าคุณมีโลกีย์สุขแสบอย่างนั้นตรงนี้น่าอิจฉาจริงน่าริษยาจริงน่าจะได้สุขอย่างคุณจริงนั่นน่ะเขาขับเสียงนั้นในโลกเราเฉยๆเรารู้แล้วว่าเราไม่ต้องการเลยสักนิดนึงก็ได้ในวันลาภอะไรยศ หรือโลกียสุขอย่างนั้นแล้วก็ไม่ต้องได้แม้แต่เสียงสรรเสริญเยินยอว่าเราเต็มไปด้วยโลกียสุขหรือเราจะเป็นผู้จงพึงเป็นผู้มีสุขจริงหนออย่างที่เขาสุขกันเราไม่มีสุขสักนิดหนึ่งก็ไม่เป็นปัญหาพระอรหันต์ก็ใจสุขของโลกทั้งหมดแม้แต่สุขซับซ้อนที่มาติดอัตตาตัวตนติดความสงบจิตความเป็นภวตัณหาติดในความดีที่เราได้ทำดีซึ่งเป็นซับซ้อนเป็นสภาวะจิตที่เป็นอุปกิเลสซ้อนลงไปอีกมันก็ยังเป็นความสุขที่ยังเป็นเทวดาหรือเป็นเทพเจ้าอย่างใดอย่างหนึ่งที่เราจะต้องเสิร์ฟเป็นเมถุนเราจะต้องได้รับสิ่งนั้นไปตามมิตรเป็นสินจ้างรางวัลหรือเป็น อีกสิ่งหนึ่งที่จะต้องเอามากระทบใจเอามากระทบกับจิตไม่ได้ทำด้วยความว่างว่างทำกิริยาใดๆก็ทำอย่างว่างไม่ต้องไปมีอะไรมาเป็นคู่กระทบอีกไม่ได้ทำอะไรต้องมีการได้รับมากระทบจิตแล้วก็เป็นสิ่งที่ยังชื่นใจเพราะเราทำดีแล้วเราก็ไม่สบายใจเราทำคุณงามความดีและเราก็ได้กระทบกับความดีที่เป็นผลนั้นเห็นความดีนั้นเป็นมุทิตาจิตและอนุรักษ์มีอนุโมธนาในจิตยังเห็นดียินดีเห็นดีนะแล้วก็ยินดีเห็นดีนักเรียนเห็นดีนะอะไรยังเชิงชื่นชอบ เจ็บอย่างนั้นยังเป็นเมถุนธรรมเมถุนอย่างนี้เป็นเมถุนที่ละเอียดที่สุดขั้นสุดยอดของเมถุนระดับที่ 7 นั้นเรียกว่ายังทำอะไรเพื่อมีเทพเจ้าเป็นเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งถึงก็แปลด้วยไทยๆเรายังมีเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งหรือทำอะไรก็เพื่อความเป็นเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งคือมันเป็นของดีเป็นความดีและยังชื่นยังมีอารมณ์ชื่นอารมณ์ฟูสูตรใจอันนี้ขั้นนี้ก็เป็นขั้นสุดยอดแต่ก็ขอเตือนอย่าพึ่งไปเอาสุดยอดนี้มาใช้ก่อนที่เรายังไม่มีผีติดยาเรายังไม่มีความตั้งมั่น ฐานของจิตตนพอพูดอย่างนี้สุดยอดแล้วบางคนอยากได้ยอดคว้ายอดเลยทั้งๆที่เราไปอนุสาวรีย์เรายังไม่ถึงขั้นนี้ไม่ให้มีแม้ปิติไม่ให้มีแม้ความยินดีไม่มีแม้ความชื่นบานภูมิใจแม้ทำดีก็จะไม่ทำดีทำดีก็จะไม่ชื่นใจเลยมันไม่มีเครื่องชูใจแล้วจะไม่มีใครอยากทำดีตกลงจะกลายเป็นนาคอย่างเก่าคือกลายเป็นคนเฉื่อยเหนื่อยเฉยเมยมองโลกเฉยๆบริษัทภาษาว่าจงมองโลกเป็นของว่างภาษาพระพุทธเจ้าสอนให้สอนมองโลกเป็นของว่าไม่ว่างจริงๆเลยแล้วเราก็อยู่ว่างๆกลายเป็นตัวว่างๆจะไม่ว่างแต่ตอนที่อ้าปากกินข้าว ต้องไปหากินกินแล้วก็นั่งว่างๆเดินว่างๆมองว่างๆอยู่ว่างๆจะพบอะไรก็ว่างๆไม่มีภาวะ Reaction ไม่มีภาวะภาวะตอบเป็นคนตายเป็นแท่งนิ่งแท่งก่อนเด้อถ้าอย่างนั้นไม่ใช่คุณสมบัติของคนที่มีจิตวิญญาณจิตวิญญาณคือจิตวิญญาณมันเป็นสภาพที่รู้ละเอียดเลยมีปฏิสันถารมีปกติปฏิสันฐานก่อนมีปกติเชื้อเชิญในปกติทักทายปราศรัยก่อนเนี่ยเป็นพุทธมหาพุทธะคือพระพุทธเจ้าหรือสมณโคดมมีปกติคุณอย่างนั้นถ้าผู้ใดที่ไม่มีปกติอย่างนั้นก็แปลว่าคุณนั้นยังมีโมหะหรือยังมีมิจฉาทิฐิอยู่บางส่วนที่ยังไม่เข้าใจธาตุแท้ พุทธะพุทธทาสคำนี้เป็นพุทธธรรมจักรต้องรู้ธาตุแท้ของพุทธนั้นน่ะปฏิสันถารเบิกบานแจ่มใสมีปกติทักทายก่อนทักทายในคำสุภาพอ่อนโยนเป็นทำดีมีการกิริยาที่เชื่อมโยงมีมนุษยสัมพันธ์ไม่ใช่เป็นแท่งเดิมๆอะไรไม่ใช่นี่เป็นภาพแท้ๆของพุทธทาสพุทธศาสนาตเต่าสระอุพุทธทาส ไม่ต้องรู้ธาตุแท้ของพุทธเป็นพุทธทาสที่สูงสุดเป็นอย่างไรแล้วเราจะต้องเดินทางไปพระพุทธทาสที่สูงสุดนั้นตามร่างกายผู้ใดจะวางใจสบายๆเด๋อๆแท่งๆอยู่ก็ยังไม่ใช่วาสนาบารมีหรือคุณอันดียังไม่ใช่คุณงามความดีอะไรเราจะต้องมีประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านท่านควรท่านผู้ใดที่ยังไม่มีปิติก็ไม่ใช่ยังไม่มีผู้ใดยังไม่มีจุดสูงที่เราเองเราเป็นผู้ที่มีวิริยารัมภะเป็นภาพมีธาตุแห่งวิริยารำพัดคือทรงไว้ถ้านี่คือความทรงไว้ซึ่งจิตมันรู้จิตมันมีสภาพที่เรียกว่า รถปนอยู่เสมอวิริยารัมภะปรารภซนบอกตนถามตนอยู่เสมอว่าตอนนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้เราควรจะทำอะไรตอนนี้เราควรขยันควรจะมีจิตอะไรที่เป็นสัมมากัมมันโตในจิตที่ควรที่สุดเรียกว่ากรรมมันต่างการงานที่ควรที่สุดการงานที่ดีที่สุดหรือที่เหมาะสมที่สุดในกาละขนาดนี้คนที่อยู่กับขณะที่มันเป็นเวลาที่จะไม่ใช่เวลาพักไม่ใช่เวลานอนมันก็ควรมีการงานการงานในขณะที่ทำอย่างพักผ่อนมันก็มีในตัวของมันเองมีการงานในขณะที่พักผ่อนไปทางแล้วเราก็ทำงานอย่างนี้ได้ ไม่หนักไม่หนาแน่นเป็นงานที่เรียกว่าเราเองอ่อนแอเราเองเป็นคนกำลังป่วยหรือเราเองเป็นคนที่กำลังต้องการความรักอย่างมากที่สุดขีดไม่ถึงกับท่านต้องนอนแล้วปล่อยจิตให้หลับปัดทวารทั้ง 5 ออกข้างนอกหรือแม้ที่สุดจะพักถึงขั้นทวารที่ 6 คือจิตด้วยไม่ถึงขั้นนั้นเราก็จะมีการงานที่มีความสำคัญมีความเป็นไประหว่างทวาร 6 เดินไปทำไปมีปะติดปะต่อไปมีความเกิดอยู่ในการงานนั้นพอสมควรแล้วก็ทำไปพลางเบาและเป็นเรียกว่าในระยะที่เราเบาที่สุดแต่ถ้าเรายังมีเรี่ยวแรงยังมีกำลังกายวจีมโนหรือกำลังในทวารตาหูจมูกลิ้นกาย และกำลังทางจิตยังมีแข็งแรงยังมีพอเพียงที่จะทำงานอะไรที่แรงกว่านั้นกระดูกๆมากกว่านั้นใช้กำลังใช้พละมากกว่านั้นเราก็ทำผ่อนอยู่ในตัวเท่าที่เรารู้ว่าเราผ่อนขนาดไหนถ้ายิ่งรออยู่กำลังเต็มเลยมีอินทรีย์พละมีกำลังกายอยู่เต็มติดตู้ว่างจิตไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องเปลี่ยนหรือต้องควรพักอะไรจิตมีกำลังเต็มที่ที่เราจะทำงานเต็มพร้อมไปหมดเลยอินทรีย์พลังจิตเราก็ทำงานเต็มตั้งแต่จิตมันปรุงขึ้นมาว่ากูจะทำอะไรบางทีต้องแบกต้องยกต้องห้ามกายก็ต้องทำอย่างนี้เราก็ทำได้เพราะกำลังกาย ดำเนินเลยก็ทำเลยควรหาว่างานอะไรที่เป็นสัมมากัมมันตะที่เป็นควรที่สุดยอดที่สุดดีที่สุดในกาละอย่างนี้อยู่ในแวดวงอย่างนี้ถ้าใกล้ๆมือไม่มีเดินทางไปทำไกลออกไปแค่ไหนเราจะมีงานทำที่ดีกลายออกไปอีกแค่ไหนที่เราจะทำงานอันนั้นให้เป็นประโยชน์แก่คนนั้นคนนี้สังคมและสังคมนี้มนุษย์นั้นมนุษย์นี้ได้ก็เดินออกไปเชียวอาจจะไกลถึงร้อยโยชน์พันยอดหมื่นยอดถ้ามันไม่มีจริงๆก็ไปหาเอาจำนวนยอดทำแต่ถ้ามันมีอยู่ไม่ถึงหมื่นยอดกับมีให้ทำเยอะแยะเราก็ทำงานที่ดีที่สุดงานนี้คืองานที่อยู่ในหน้าที่อยู่ในขอบเขตเราเป็นสมณะก็ทำงานในขอบเขตของกฎวินัยศีล เยอะแยะที่เราจะทำงานร่วมกับคนร่วมกับมนุษย์ชาติเป็นประโยชน์แก่โลกแก่สัตว์โลกมีมากมายก่ายกองทำได้แล้วผู้ใดที่เข้าใจซาบซึ้งในคำว่าวิริยารัมภะหรือปรารภความเพียรผู้นั้นก็รู้จักสัมมากัมมันโตผู้นั้นก็รู้สัมมาอาชีโวและการงานไปจนกระทั่งถึงขั้นพูดสัมมาวาจาถึงขั้นสัมฤทธิ์ขึ้นมาทำงานจิตจะมีมโนไปวิจารณ์จะมีอาการกิริยา ก็ต้องมีกรรมพอมีอากาศสุริยาไม่ใช่มันเกินแล้วมันก็ดับไปเฉยๆแล้วมันก็ดับจิตมันเกิดขึ้นมาแล้วก็ตั้งอยู่แล้วก็ดับไปต่อหน้าต่อตาเฉยๆไม่ดำริอะไรไม่รู้เรื่องอะไรไม่คิดอะไรจิตมันเกิดดับเฉยๆไม่สัมผัสในโลกเป็นเวทนาเหมือนกันจุดอย่างที่อธิบายไว้อีกคนคืออะไรมีแต่จุดเวทนาขึ้นมาแล้วก็มาเหมือนเอาปลายปากกาที่แตกๆหยุดแตะแล้วก็หยุดไปเฉยๆแตะแล้วก็หยุดไม่มีไม่มีสันตีรณอะไรไม่มีสันติและอะไรไม่มีอะไรเลยจิตไม่มีพิจารณาไม่มีคิดไม่มีอายไม่มีอะไรไปแต่รู้ว่าแตะรู้ว่าคนคนนี้อายุไม่ยืนหรอก ฆ่าก็ตายเพราะมันมีอิทธิบาทเพราะไม่มีอายุจิตมันเกิดอย่างอ่อนแรงมันเฉื่อยมันชามันไม่มีอะไรที่ติดโรคมันไม่มีอะไรอยู่กับโลกเพราะฉะนั้นเมื่อมันไม่มีอะไรติดเชื้อโรคมันก็จะหลุดจากโลกแม้แต่จิตอย่างนั้นวิญญาณอย่างนั้นมันก็จะลอยจะละลายไปจากโลกมันจะสูญไปจากโลกในไม่ช้าไม่นานเลยไม่ช้าร่างคันลูกคันมันก็จะเห็นหนักถ้าคนอย่างนั้นน่ะร่างรัฐก็แค่อยากกินนี่แหละถ้าคนแบบนั้นฟุตบอลจริงแล้วมันหาไม่ได้หรอกมันหายากคนที่ จุดอ่อนสนิทอย่างนั้นได้ต้องถึงขั้นพุทธพระหรือโพธิสัตว์ที่รู้มโนปวิตรรู้ระดับของรูปขันนามขันอย่างดีจริงๆละเอียดเลยแล้วก็บริษัทก็จะไม่มิจฉาทิฐิอย่างนี้ด้วยเพราะบริษัทของบริจาคเพราะว่าประวัติศาสตร์จะรู้การรื้อขนสัตว์จะรู้การงานจะมีสัมมากัมมันตะจะมีสัมมาอาชีโวจะรู้มีอริยมรรคอย่างแข็งแรงเจ้ากล้ามีอินทรีย์พลังพระโพธิสัตว์แบบมิจฉาทิฏฐิก็เลอะเทอะเป็นๆสีเดียวกับสีไปแล้วก็ตายเน่าไปหาย่าเหมือนกันกว่าจะเป็นอย่างนั้นที่จะมารู้อารมณ์จิตได้ละเอียดอย่างนั้นที่พูดได้พูดถึงความรู้ของบริษัทหรือของสายก็จะมาบริจาคเท่านั้นที่จะรู้และเอามาอธิบายได้แต่โดยจริงแล้วไม่มีคนที่จะเหนื่อย ก่อนจะอยู่กับเธอแล้วก็ดับจิตเกิดแล้วก็ดับคนอย่างนี้ไม่ช้าตายเพราะไม่ติดโรคเลยมันมันไม่แตะมันไม่ดูดเอาไว้มันไม่ดูดแล้วมันก็ต้องหลุดโดยธรรมชาติโดยธรรมดาเลยโดยปกติโดยสัจจะด้วยความจริงก็ไม่จ่ายอะไรมันก็จะไม่แตะอะไรมันไม่อยากได้อะไรเพราะฉะนั้นเนื้อตัวนี้ก็จะอ่อนปวกเปียกละลายไปง่ายจิตวิญญาณก็จะไม่เกาะติดโรคแม้แต่จะอยู่กับร่างกายก็จะมีอยู่มันจะสลายออกไปแรงดูดอะไรก็จะหมดไปมันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆเนี่ยอธิบายให้ฟังซึ่งเป็นสิ่งที่ช่วยอธิบายก็หลายคนจะคำนวณไม่ถึงสัญญาตามไม่ได้ก็ฟังไปอย่างนั้นแหละเป็นสภาพอย่างนั้นจริงๆเพราะสภาพอย่างนั้นมันเป็นไปไม่ได้ในบุคคลที่อธิบายสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เพราะว่าผู้ที่เป็นไปได้นั้นน่ะคือผู้ที่รู้มีรู้เท่านั้นเองไม่รู้เท่านั้นเองและเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้วก็ไม่ทำเพราะบริษัทก็ไม่ทำสายโพธิที่ซื้อสายพุทธที่แท้ไม่ทำและรู้เพราะว่าไม่รู้จะทำไปทำไมทำไปแล้วก็ไร้ประโยชน์ไร้ค่าพ่อแม่ไม่ทำอย่างนั้นมันก็ไปไปตามอายุการของมันเองมันจะละลายมันจะถึงวาระที่มันอ่อนก็แปลกก็เปลี่ยนเองก็ยิ่งคนหนุ่มคนแน่นยังคนที่มีสังขารร่างกายรูปขันธ์นางแข็งแรงไม่ทำอย่างนั้นทำไมพอเป็นสิ่งที่กำลังมีเนื้อมีความแข็งแรงมีอะไรใดๆก็ใช้ให้มันสักทีแล้วมันก็จะสูญไปเพราะว่าจิตอย่างนั้นเป็นจิตที่ผู้รู้อรหันต์แล้วผู้ปล่อยแล้วผู้รู้รหัสกับคนจริงจึงเป็นอย่างนั้นได้ ถ้าพูดไม่รู้รหัสแต่ผลจริงทำอย่างนั้นไม่ได้ทำไม่ได้ทำถึงจะแนบเนียนซ้อนเป็นชั้นๆๆละเอียดละเอียดลงไปที่จะเป็นอย่างนั้นได้แล้วพวกที่ไม่รู้ลึกซึ้งอย่างที่ว่านี้ก็จะมีมิจฉาทิฐิต่างๆโดยไม่รู้จักวิริยาลำพระเมื่อไม่รู้ว่ายาทำพระจะปล่อยได้สนิทเนียนสะอาดอย่างที่ว่านั้นไม่ได้เลยในโลกและผู้ที่รู้คุณค่าของความพอดีของจิตของร่างกายของอะไรที่เราจะทำให้เป็นประโยชน์เป็นทานรูปขันนามขันนี้มันก็เป็นตัวแทนเครื่องจักรกลที่จะเป็นทานมันผลิตผลิตคนอื่นตัวเราเองช่างมันมันเป็นรถไฟของมันเอง สูตรทำอะไรเราไม่แดกดันประชดประชันอะไรมันจะมีกรรมวิธีมันจะมีรูปแบบมันจะมีระบบมันจะมีอะไรต่ออะไรต่างๆซึ่งพระพุทธเจ้าวางระบบวางรูปแบบไว้สุดยอดมหาสุดยอดและอยู่เหมือนกับระบบพระพุทธเจ้าอีกล้านปีก็ช่างไม่ว่าจะเขาจะบอกว่าอีก 5,000 ปีศาสนาพระพุทธเจ้าจะหมดก็ตามจริงเมื่อไหร่ก็ช่างเหอะถ้าเราเป็นไปได้อยู่ตามระบบของพระพุทธเจ้าผมเองผมยังมองเห็นอยู่เลยทิศทางที่พระพุทธเจ้าวางไว้เป็นสูตรเป็นหลักเป็นจารีตประเพณีหลักใหญ่ๆโดยเฉพาะนิสัยเสียยังแจ๋วอยู่ตลอดเลยนิสัย 3 ได้ครับเผื่อว่าเราเองไม่นุ่งผ้ากันยังเป็นยุคที่เป็นยุคดึกดำบรรพ์อยู่มีแต่อาหารที่อยู่อาศัยที่พักแม่ยาก็รู้ตามประสาเหมือนกษัตริย์โลกมันรู้ยาทำไมการกินน้ำอุ่นเราจะเป็นยาชั้นสูงด้วยซ้ำไปในสัตว์โลกมันก็กินพืชกินไม้อะไรก็ได้เป็นอยู่ยาวของมันตามประสาเป็นสัญชาตญาณสัตว์คนก็จะมียาและคนยังรู้จักการหมุนเวียนเอาหมดเอาพูดมาเป็นยาได้อย่างแท้จริงแล้วก็เป็นสภาพของคนที่ดึกดำบรรพ์ยังไม่มีการปรุงการสร้างยังมีการสกัดการผลิตการปรุงแต่งอะไรขึ้น นั่นเองซึ่งปัจจัยก็จะอาจจะไม่ต้องกังวลกังวาลเรื่องเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มจะมีอำนาจต้านทานสู้แดดลมหนาวอะไรได้โดยไม่ต้องใช้ผ้าเลยก็ได้เพราะอำนาจต้านทานจะมีเพียงพอเพียงพอเพราะไม่ได้ฝึกได้ทำกันมานานพอทีเดียวทั้งยีนส์ทั้งวิญญาณทั้งทุกอย่างเป็นอินทรีย์พละแต่พอเราได้อ่อนแอกันมาเรื่อยๆๆโลกยิ่งมนุษย์ยิ่งเกิดมานานมนุษย์จึงโตมนุษย์ยิ่งมีอายุการยาวมาด้วยเรื่อยๆมนุษย์อ่อนแอลงที่อ่อนแอลงอายุสั้นลงสั้นลงสั้นลงตามจริงตามจริงแม้เราทุกวันนี้ก็เป็นอายุที่สั้นลงเพราะยีน พระรูปรูปขันไม่ได้อ่อนแอมาก่อนสั่งสมมาตามอายุการของมนุษย์เราเกิดหมุนเวียนมาแล้วมันก็เป็นอย่างนี้จริงๆจิตวิญญาณมันก็ต้องสังเคราะห์ตามความลงตัวของลูกขันน้ำขันพอขนาดนี้แต่เราก็จะต้องมีความเด่นกว่าแม้ยุคการมนุษย์สมัยนี้ว่าเราจะมีความอดทนได้เหนือกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่มนุษย์ส่วนใหญ่ทนต่อแดดน้ำลมพ้นขนาดนี้ไม่ได้เราทนได้มนุษย์ส่วนใหญ่ทนต่อสภาพบรรยากาศขณะนี้ไม่ได้เราทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากไม่ทุกข์เพราะทุกข์ร้อนกันแล้วโดนเดือดร้อนแสวงหาแต่เราไม่ต้องแสวงหาเราจึงจะเรียกว่าอรหันต์ผู้อยู่ปลายอยู่ยอดผู้อยู่สูงผู้เป็นหลัก แต่มนุษย์หมูมนุษย์ชาติเราต้องเป็นจริงๆแล้วทำได้ไม่ต้องพูดใดเข้าใจไปถึงยอดก็จะฝึกฝึกตนปรารภเพียรอะไรที่ยังขาดอยู่วาสนาบารมีอะไรที่ยังไม่บริบูรณ์ใจแม้จะวางได้ตัดได้เก่งได้ไว้มันก็จะไวขึ้นใจเราจะวางได้ไวขึ้นใจเราจะทำอะไรได้เร็วขึ้นตัดใจได้เร็วหลักสลากออกตามทิศทางที่เราเห็นว่าอันนี้ไม่เอาเอาอันนี้เราจะได้ดีขึ้นเมื่อเราได้แล้วเราก็จะรู้บทบาทอย่างน้อยที่สุดเราก็ทำอย่างนั้นเป็นตัวอย่างเราก็เป็นครูแล้วไปครูและการแสดงตนเป็นครูนั่นแหละตัวเราเองแสดงอยู่นั่นแหละเป็นทานนะ อย่างน้อยก็เป็นกายกรรมเป็นกายกรรมกระทำทางกายอยู่เป็นกายสักขีเป็นกายกรรมที่เป็นทานที่มีภาษาพูดมีภาษาอธิบายมีภาษาบอกเราทำอย่างนี้แล้วเราจะยกภาษาอธิบายอย่างนี้แหละเป็นครูอย่างนี้ดีแล้วก็เป็นคำยกตัวอย่างเป็นเอกสิทธิ์อธิบายไปปฏิภาณอธิบายความขยายอธิบายความสำคัญของทุกสิ่งทุกอย่างเป็นอิทัปปัจจยตาเป็นความเชื่อมโยงเพราะสิ่งนั้นเป็นสิ่งนี้เพราะสิ่งนี้เป็นสิ่งนั้นเป็นสิ่งนั้นจึงเป็นสิ่งโดนอะไรต่อเรื่องมากมายก็ยิ่งเจ็บเก่งด้วยวาจาเป็นครูทางวาจาอีกเป็นอนุสาสนีเป็นอานนาเป็นอาคม เป็นเลขหรือเป็นตัวศาสนาแท้ถ้าเผื่อว่าผู้ใดเป็นประกายสักขีบรรยายไม่ได้คำสอนไม่มีความบรรยายคำสอนนั้นคำเป็นคำสั่งก็ไม่มีเป็นคำอธิบายก็ไม่มีหรือเป็นอาคมเป็นคำขยายความบ้างเป็นคำที่ย่นย่อไว้เป็นคาถาบ้างขยายเป็นพิสดารเป็นคำพีระบ้างก็ไม่มีถ้าไม่มี 3 สิ่งนี้เลขขาดเกิดยากแม้มี 3 สิ่งมีอาณามีอนุศาสนีมีอาคมแล้วเลขพระก็ต้องเกิดเพียงพอเหมาะสมจึงจะเรียกว่าศาสนาจึงจะเป็นตัวสัตว์เสมอ มีคำสอนแต่น้อยมีคำสอนที่ยังไม่มากเพียงพอไม่มีเนื้อเชื้อที่จะประสมแม้เราจะมีกายศักดิ์ศรีเราเป็นได้เราทำได้อย่างไรก็ตามแต่ถ้าเราอธิบายสิ่งที่เราเป็นสิ่งที่เรามีนั้นไม่ได้อธิบายไม่ออกคนเข้าใจไม่พอไม่ได้สรุปไม่ลงคนอื่นทำตามไม่ได้คนอื่นเห็นด้วยไม่ได้เพียงพอมันก็ไม่เดินเป็นศาสนาได้เป็นศาสนาทำได้มีลูกศิษย์มีสาวกทำได้ 2 คน 2 คนอาจจะตอบก็ได้อีก 10 คน 10 คนอาจจะตอบก็ได้อีก 100 คนศาสนานี้ขยายไปสักร้อยเดี๋ยวก็หมดเชื้อเดี๋ยวก็หมดแรงและอีก 500 ก็ สาวกแค่ 500 ในศาสนานี้สำหรับอาจารย์ศาสดาองค์นี้ในโลกนี้เกิดสาวกที่รับผลได้มี 500 จบพอไปได้ถึง 500 แล้วหมดกำลังของเนื้อหาของอนุศาสนีหรือศาสนาคือเนื้อหาของการอนุศาสนีอาคมวันนั้นสืบต่อเป็นเลขไปได้แค่นั้นแล้วมันก็จะถึงที่สุดเพราะทุกอย่างมันจะมีแรงสูงที่สุดแล้วมันก็จะลดลงทุกอย่างที่เกิดขึ้นเกิดขึ้นแล้วก็ตั้งขึ้นตั้งแต่สูงสุดที่แล้วก็เสื่อมสลายไปเป็นธรรมดาเท่าที่ทุนมันมีถ้าติดทุนเป็นจริงอย่างนั้นบริษัทศาสนาบางศาสนาบางศาสนาต่อไปได้ไกลศาสนาบางศาสนาต่อไปได้ เหรียญอายุยืนนานไม่เท่ากันและเนื้อสาระก็ไม่เท่ากันทุกวันนี้ศาสนาพราหมณ์ยังอยู่แต่ในสารละอ่อนไม่มีประโยชน์อะไรเลยแล้วก็คนไม่ค่อยนับถือเลื่อมใสอะไรแล้วเขายึดการเป็นอย่างไรพระศาสนาอย่างของพุทธจะนับวันจะเด่นขึ้นไม่ว่าจะมีเหตุผลขึ้นเนื้อสาระของคนที่อยู่ในคลิปของเขาก็เยอะเนื้อสาระของพุทธศาสนาคริสต์ก็ดำเนินศาสนาคริสต์ศาสนามีศาสนาเดียวเราจะเรียกชื่อเราจะเรียกชื่อว่าอิสลามแล้วจะเรียกชื่อว่าศาสนา ทุกอย่างอะไรที่ตึกเก่าใหม่อะไรก็ตามแต่มันเรียกชื่อไปแบ่งแยกบุคคลไปเท่านั้นเองบุคคลผู้นำผู้เห็นเด็กในมุมในเหลี่ยมเท่านั้นเองศาสนาไม่มีศาสนาเดียวมันเป็นสิ่งที่โยงใยโลกนี้ให้สัมพันธ์กันอยู่เป็นความร่วมรวมของสังคมประสานสังคมมาไว้ประสานมนุษย์เอาไว้ให้อยู่เป็นฝูงเป็นโค้งใหญ่มนุษย์เป็นตัวที่มีศาสนาสัตว์โลกมันก็มีศาสนาแบบศาสนาของมันมันรักกันมันมีการเอื้ออารีการมันช่วยเหลือกันมันทำงานเชื่อมโยงกันในลักษณะอย่างนั้นมันก็มีโครงสร้างของมันมันรับอัตรารูปคนก็มีอัตราหรือว่ามีรูปสังคมของคนเชื่อมโยง 100 สโนไวท์เป็นประเทศแม้กระทั่งประเทศยังมียังมียางร้อยยังไม่เยื่อร้อยยังมีความสัมพันธ์ที่ร้อยอยู่ตามลักษณะของแต่ละประเทศทุกวันนี้มันก็มีพวกมันบางคนจึงช่วยเหลือเกื้อกูลกันรอบโลกได้รู้กันมีความสำคัญคือการทำความเข้าใจแก่กันและกันทั้งๆที่ภาษาคนละภาษาหลายๆอย่างคนละอย่างมันมีโครงสร้างเป็นคนเหมือนกันแต่มีความสัมพันธ์หลายๆอย่างที่สำคัญกันไม่ได้มันก็ทำกันจนสำคัญได้คนเดียวทุกวันนี้ทำเป็นสังคมที่ใหญ่ที่สุดไม่มีสัตว์โลกอะไรที่จะเป็นตระกูลใหญ่กว่ามนุษย์ไปได้ วิปัสสนาเราคือสิ่งที่เรานี่โรคขาดศาสนาไม่ได้หรอกเพราะใจศาสนาไม่ได้คนถ้าใครเข้าใจได้ก็คือเยื่อใยที่มันร้อยธราดภาพและอยู่เป็นสันติภาพให้ราบรื่นที่สุดถ้าอยู่อย่างไม่มีอะไรขุขระไม่มีอะไรเดือดร้อนที่สุดเป็นเป้าหมายดังนั้นก็มีมีคนมีศักดิ์อยู่บ้างนั่นแหละแต่มันก็ยังเรียบรื่นมันก็ยังไปได้ด้วยดีไปได้โดยไม่กาลีร้อนบางครั้งมันก็ร้อนถ้าร้อนแล้วก็หมายความว่ามันไม่รีบหรอกมันไม่เรียบร้อยล่ะสันติมันก็น้อยลงธราดมันก็น้อยลงกิเลสมันก็เก่งเท่านั้นเอง YouTube มันตัวผู้ใด เพลงนี้สามารถที่จะทำตนเองอยู่ได้อรหันต์จะต้องหมายความว่าอยู่ได้ทุกโรคอยู่ได้ทุกภูมิอยู่ได้ทุกที่โลกนี้มีคนอยู่ที่ใดอรหันต์อยู่ได้ทุกแห่งไปอยู่กับโลกที่จนที่สุดก็อยู่ได้ไปอยู่กับโลกที่รวยที่สุดก็อยู่ได้ไปอยู่กับโลกเดือดร้อนที่สุดก็อยู่ได้ไปอยู่โลกที่หนาวที่สุดก็อยู่ได้ไปอยู่บนโลกที่เขาเป็นอย่างไรก็ตามที่ขึ้นชื่อว่าสัตว์โลกที่เรียกว่ามนุษย์อรหันต์อยู่ได้ทุกที่ไม่ว่าสภาพบรรยากาศรอบตัวที่มนุษย์โลกนั้นอยู่ได้หรือแม้แต่สภาพของบุคคลที่มี Action ต่างๆที่มีปฏิกิริยาต่างๆที่มีบทบาทต่างๆเราก็อยู่กับมนุษย์อย่างนั้นที่มีบทบาทต่างๆนี้ได้ทุกบทบาทแม้แต่อารมณ์ รุ่นใดมีจิตมีอารมณ์อย่างไรอย่างไรอารมณ์ร้อนอารมณ์เย็นอารมณ์โกรธอารมณ์โลภมากขนาดไหนในโลกเราก็จะอยู่ได้กับเขาหมดเราจะสัญญากับเขาได้ไม่โมโหเราจะกำหนดตามเขาได้ในโมหะอยู่กับประเทศบางประเทศก็บอกว่าเขาอย่างนี้แหละดีเราก็จะรู้ว่าอย่างนี้ดีถ้าเราบอกควรจะอยู่ได้เป็นประโยชน์สูงมันก็จะอยู่กับเขาเพราะเราอยู่ได้โดยไม่เป็นประโยชน์สูงเราก็ไม่อยู่เช่นเราไปอยู่บางกลุ่มกับมนุษย์บางกลุ่มเขากินคนมนุษย์กินคนถ้าเราจะอยู่กับมนุษย์เหล่านั้นเราต้องกินคนกับเขาได้ถ้าเราจะอยู่กับมนุษย์กินคนนั้นแล้วเราก็จะเป็นประโยชน์กับเขาสอนเขาช่วยเหลือโปรไฟล์เขา ใครก็สูงขึ้นมาได้แล้วก็จะกินคนนะคะไปพลางหรือเราจะไม่กินคนแต่เราต้องอยู่ได้นะว่าเราไม่กินคนเพื่อสอนเขาในการกินคนเป็นการเลวทรามต่ำช้าแต่เขากินคนกันทั้งหมดเราก็จะต้องมีปัญญาจะย้อนแย้งจะดึงดันฝืนต้านทานทำให้เขากลับเห็นดีในการไม่กินคนขึ้นมาได้คุณก็อยู่เชิญยกตัวอย่างให้เห็นชัดๆมีตัวอย่างให้เห็นจัดๆกันจ้าเพราะในมนุษย์ที่มันโลกที่สุดคุณก็อยู่กลางความโลภนี้ได้ถ้ากูจะอยู่อย่างที่ว่าไม่มีอะไรคุณก็อยู่โลกกับเขาไปเลยถ้ากูจะอยู่อย่างสอนเขาคุณก็พยายามที่จะต้านทานตั้งตัวขึ้นมา มวยโลกให้เห็นเด่นชัดและเขาก็จะต้องต้านทานคุณล่
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive