210123-164 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน164-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt

ว่าแล้วบอกว่าจะชั่วดีมีเสียผลมิได้ผลควรจะเป็นอย่างนี้บอกไม่ได้ยืนยันไม่ได้ตัดปล่อยเด็ดขาดไม่ได้ไม่ได้ว่าผู้ที่โมโหเพราะไม่แน่ใจอ่ะทั้งๆที่เธอเป็นเนวสัญญานาสัญญาจะว่าไม่รู้พอรู้บ้างก็ยังมีแต่ว่าตัดสินไม่ได้การตัดสินไม่เด็ดขาดมีอะไรเลยว่าไม่เสมอเขตถ้าเราตัดสินเด็กขาดได้ถ้าสินค้าเราสนที่จะตัดเลยบอกว่านี่ไม่ดีถึงคราวที่ตัดสินทรัพย์เฉพาะบุคคลได้เลยหมอนี่ไม่เอา แต่ก่อนนี้ผู้ที่ยังไม่ได้อันนี้ก็ต้องเอาอันนี้คืออันนี้ก็ดีพอได้อันนี้แล้วก็ต้องสลัดคืนอันนี้ว่าไม่ดีมันยังยกตัวอย่างบันไดขั้น 3 แล้วต้องบอกขั้นต้องขึ้นขั้น 4 ต้องมองกัน 4 ว่าดีท่าน 3 นี่ไม่ดีท่านศาลนี่ต้องปล่อยออกไปก่อนจนกระทั่งเราปล่อยขั้นสามก็ต้องลดลงไปแล้วก็แน่ใจนะว่าเราได้ขั้น 3 ได้เป็นอัตโนมัติได้แล้วมีแล้วเป็นแล้วนะคุณธรรมเป็นอนัตตานี่มันได้แล้วมันก็ได้นะแต่มันไม่มีตัวตนนะมันไม่ติดไม่กรอกนะเราจะได้เมื่อไหร่แล้วก็วัดลมวัดแล้วมาเป็นของเราได้ทันทีนะธรรมะมันไม่มีตัวตนนะอนัตตา เพราะเราได้เราต้องแน่ใจว่าเราทำได้เราจะขอเมื่อไหร่จะเกิดเมื่อไหร่เกิดได้นะเธอได้แล้วก็ทิ้งก็ทิ้งแล้วก็จะเกิดเมื่อไหร่เกิดได้นี่ภาษาอธิบายเป็นอย่างนี้แต่ความจริงก็เป็นอย่างนั้นจริงๆผมต้องทำอย่างนี้เป็นแล้วแน่นอนเด็ดขาดถ้ำทองไม่ลืมไม่ลืมง่ายมั่นคงเด็ดเดี่ยวได้แม่แล้วปล่อยไม่ต้องใส่ใจเอาคิดเอาใจมาคั่นใหม่ขั้นสูงต่อไปอันนั้นปล่อยได้ไม่ต้องกังวลแต่เรื่องที่จะไม่กังวลนี่แม้แต่บางอย่างนี่แหละบางอย่างของคุณได้ตัดปล่อยไปจนกระทั่งเบาบางเจือจางมันเหลือน้อยเออเราไม่ต้องกังวลแล้วก็เท่ากับเราปล่อยแล้วนะเออนี้ไม่ต้องห่วงเท่าไหร่เพราะว่ามันง่ายเบาบางมันนานสักพักอย่างนี้มันแรงหรือว่า อย่างนี้มันต้องเกิดเพราะเกิดแล้วก็ดับมันได้โดยไม่ลำบากดับโดยไม่ยากหรือว่าทำให้มันจางคล้ายไม่ยากหรอกเราก็รู้ว่าสิ่งนี้เหลือน้อยเหมือนกับเราได้วางมือมาปล่อยมาแล้วเราก็ไม่ต้องไปกังวลมากก็ใส่ใจก็เรื่องใหม่ผ่านที่เหนือขึ้นสิ่งที่ยิ่งยิ่งขึ้นไปได้เรื่อยๆและอันนี้ก็ไม่ประมาทเราจะมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวว่าอะไรไม่ประมาทต้องทำไม่ได้จ้างคลายปล่อยอยู่ปล่อยอยู่มีหมดจะยังมีหมดก็ยังเรื่อยไปมันก็จะมีวัน 0 และวันหนึ่งมันก็สูญเสียมันก็รู้ว่าเอออันนี้สัมผัสแล้วแม้แรงขนาดนี้ไม่มีปัญหาเราตัดขาดไปได้แต่เราจะเอามันมาเกิดบ้างเราจะไปทุกทีเราจะเกี่ยวข้องกับไอ้บอลไม่รู้ไม่ซึมอะไรกันจริงๆไม่ติดเราจงใจ ไปรับก็รู้ตัวว่าเจตนาเรามีสติสัมปชัญญะก็เป็นพระผู้สร้างเองเอาเป็นพระผู้สร้างเป็นผู้กระทำเองไม่ได้ปิดอย่างเรายังอาตมานี่ชอบเพลงจะหันไปแต่งเพลงเดี๋ยวนี้รู้ตัวอยู่เดี๋ยวนี้มันไม่ได้ปิดหรอกแต่งได้ทันทีก็ทำได้จะทำให้เกิดได้ไม่ติดจริงๆจะทิ้งขาดแล้วรู้แล้วว่าขาดทุนไม่มีปัญหาไม่มีกลับไปเกิดไม่มีกลับไปกินหนออร่อยจริงหนอเป็นหลงอีกเป็นมายาอีกหน่อยปัญญารู้แน่เลยเด็ดขาดเด็ดขาดจะกลับไปทำทำได้ รู้ในเรื่องศิลปะต่างๆอย่างนี้สวยอย่างนี้ดีนะอย่างนี้ประดิษฐ์อย่างนี้มีแม่มีเธอนี่เป็นฝีมือของเรานี่เป็นความคิดของเรานี่เป็นสิ่งที่เราสรรสร้างแง่นี้มุมนี้ชี้ชวนคนโอ้โหให้คนได้มารับเป็นสรรเสริญเป็นประโยชน์เป็นความดีนี่เป็นของของเรานะนี่เป็นงานของเราเป็นกิจของเราเป็นกรรมของเราเป็นสิ่งที่เราสร้างภูมิใจภาคภูมิใจติดใจดีใจบันเทิงหรือมีทำวันนี้แล้วได้ลาภนั้นเราทำอันนี้เราได้รับมาชื่นใจอันนี้ทำอันนี้เราได้ยศมาติดใจอยู่ว่ามันจะพาให้เราได้เราเป็นเรามีอย่างนี้แต่ศิลปะอย่างนี้เป็นต้นไปอาตมาเรียนสินมาอาตมาเอาศิลปะอันนี้ไปตามนี้แล้วเราจะได้เป็นของตัวของตนเองนี่แหละคนที่เป็นเจ้าของคนที่เป็นต้นคิด ไม่รู้ทำไปแล้วจะต้องเอารายได้มาให้แก่เราเพราะเราเป็นเจ้าของเอารถมาให้เราเพราะเราเป็นเจ้าของไม่ให้เรามาชมเชยเราเพราะเราเป็นเจ้าของถึงแม้ว่าไม่เอาละลาบยศสรรเสริญแต่ถ้าใครบอกว่านี่เราทำก็มีเทวดาในใจชื่อจริงน้องก็เจ็บเทวดาเสพเมถุนกับเทวดาอร่อยใจจริงหนอนี่ก็ชมนิดหน่อยก็ไม่ใช่สิมือเราเหรอนี่เราหนอเราหนอชื่นอยู่ที่จริงไม่มีล่าไม่มียศไม่มีสรรเสริญอะไรเป็นตัวเป็นเนื้อหรอกแต่พอเขาพูดถึงเมื่อไหร่ปั๊บสัมผัสปั๊บมีของเรามันมีความเป็นของเราอยู่เสมอมันชื่นใจมันอร่อยนะไม่มีหรอกทำมันก็ไม่มีจะโดนก็ไปทำสิ่งนี้จะไปขยายแม้แต่จะไปทำ ทำอะไรเหนื่อยนะที่ไม่ทำหนังทุกวันนี้นี่ไม่ใช่ว่าไม่ใช่ว่าเพราะอะไรหรอกเพราะมันยังเห็นตัวเองไม่ขึ้นถ้ามันเขี้ยวรู้นะว่ามีบทบาทมากกว่าสลายมีบทบาทมากกว่าภาพนิ่งมีบทบาทเราจะกระจายชื่อเสียงจากกระจายเผยแพร่ธรรมะไปซะไกลเชียวแต่ไม่เห็นงานมันมากๆแล้วลงทุนมากด้วยเห็นงานมันมากด้วยตัวเราเองยังเห็นตัวเองไม่ขึ้นเท่านั้นไม่ใช่อะไรนะแล้วก็ที่มีคนที่จะลงมือคนที่จะออกทุนออกร้อนคนที่จะเยอะรับช่วงดำเนินการเราไม่ถือโอกาสโอ้แต่คนติดคนชอบคนอร่อยคนอยากเป็นบางอย่างจะได้เห็นได้ทีมันจะไปหาอะไรเรารีบฉวยอ่ะพี่แต่ทีนี้อาตมาไม่สวยเพราะว่ามัน มันก็รู้ว่ามันดีแต่ว่ามันก็รู้ว่ามันยากมันก็รู้ว่าเป็นสิ่งกวนอยู่บ้างแต่ไม่ง่ายนักได้รับเองเราก็ยังไม่สั่งพร้อมนะรู้ผลมันด้วยว่าถ้าทำไปแล้วจะได้ผลมากคนจะมาอีกมากจะฝากคนได้หลายๆระดับแล้วเราจะแย่อีกเหมือนกันขนาดนี้ยังไม่คลี่คลายทุกตัวใช้คนไม่ค่อยหวานไม่ไหวเลยยังพยายามมีคนช่วยคนเหลืออะไรก็ได้ไม่เคยไหวเพราะมันมามันก็จะเป็นการมาเรียนในหมู่มาเนื้อมันไม่แน่นมันช่วยกันไม่ไหวก็เลยมากวนกันให้หลุดให้ร่อนไม่ใช่ให้ดูให้ร่อนกิเลสนะให้หลุดออกไปให้เสียหายไปด้วยมากไปก็เลยเอาละ 2 ตัวคำนวณอยู่ซับ ประกาศนะทุกวันนี้ไม่ใช่ว่าพูดเอาดีเอาเด่นพูดเอาเองคิดคำนวนอยู่ชัดๆไปเราจะเรียกอันนี้ก็ยังมีผลถ้าอันนี้มันผลมันตกนะอันนี้มันไม่ได้ผลแล้วเราควรจะต้องอนุโลมแล้วกูจะเพิ่มแรงอะไรขึ้นมาอีกนะเอองั้นจะเร่งมือนี่ก็ผมก็ยังไม่ตกยังใช้ได้อยู่เพราะงั้นก็จึงไปเรื่อยๆอันนี้ยกตัวอย่างให้ฟังเพราะการงานแล้วก็การคำนวณอะไรซับซ้อนอย่างที่ว่านี้เราจะต้องรู้ภูมิรู้ปัญญารู้สมมุติเขามีเขาเป็นอะไรมากขอสำคัญตัวเราเนี่ยพยายามทำภูมิปัญญาของเราให้จริงเถอะให้สูงไม่ได้อะไรมารายละเอียดเราจะขึ้นถึงพรุ่งนี้เอง เพิ่งถึงตรงนี้แล้วเราจะได้สืบสานที่เปล่านี่อธิบายบางคนอาจจะฟังแล้วไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ฐานะไม่ใช่ฐานเป็นฐานของครูฐานของอาจารย์ถามเขาผู้ที่จะหาปฏิภาณใช้เป็นนโยบายใช้เป็นการบริหารการปกครองการสื่อสารข้อที่ 9 เนี่ยเพราะเราจะต้องฟังดูดีๆฟังไปก่อนมันก็จะติดอยู่ในใจอยู่บ้างถ้าเราใส่ใจถ้าเราตั้งใจโยนิโสมนสิการแม้ไม่รู้เรื่องยังเข้าใจไม่ได้มันก็จะมีสัญญาสิทธิ์คิดที่นั่นแหละวันใดวันหนึ่งถ้าคุณขึ้นถึงปั๊บขึ้นมาเป็นข้อมูลเลยเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ที่มีข้อมูลอยู่แล้ว ออกมาพักอยู่ที่ตัวนี่แหละเดี๋ยวก็เรานี่แหละเมื่อไหร่ก็ตามเราไม่ต้องไปเปิดหนังสือเราไม่ต้องไปเปิดตำราเราไม่ต้องไปนั่งฟังมาอีกแล้วไม่ต้องไปรับมาอีกอย่างนั้นจากนี่มันเป็นของเราอยู่ในตัวมันจะผสมเปอร์เซียขึ้นมาเลยพอถึงเวลามันจะมีข้อมูลมีอะไรมีขึ้นมาไม่รู้มันมาจากไหนคุณจะประหลาดคุณจะประหลาดไม่รู้มันมายังไงมันมีเหตุมีปัจจัยมีเออเป็นคำพูดเป็นตัวสาระอย่างนั้นเป็นตัวเลือกอย่างนี้ร้อยเรียงกันออกมาอย่างนี้มันน้อยออกมาถูกต้องหมดเวลาถึงเวลามันมีช่องมันมีช่องไหลพอถึงเวลาช่องนี้ครบมันก็จะออกมาอย่างลูกคดพอเวลาช่วงนี้ตรงมันจะออกมาอย่างลูกตรงมันจะมาอย่างไรเลี้ยงลูกมาทีเดียวแต่ถ้าบอกว่าคุณเองคุณยังไม่ดีนะคุณยังไม่ลงทีเดียวมันก็ ลูกออกมามีลูกกระปุกก็ปล่อยมีลูกกะปูดกระเป๋าเล็กๆน้อยๆหรือบางทีมันไม่ดีเลยมันออกมาขุขันธ์ผูกขาดทั้งรุ่นเลยถ้ามันดีก็จะขรุขระเล็กน้อยถ้ามันดีเยี่ยมถึงช่องที่ดีแล้วมันออกมาร้อยเรียงออกมายิ่งกว่ามาลาการที่ร้อยได้ระดับได้ระเบียบได้รูปได้ร่างได้สัดส่วนเป๊ะๆๆออกมาเลยมันจะเป็นอย่างนั้นเพราะเราไม่ต้องกลัวว่าเราจะไม่ได้ดีผมไม่กลัวว่าผมจะเป็นพระพุทธเจ้าผมไม่กลัวไม่กลัวว่าตัวเองจะเป็นพระพุทธเจ้าและไม่สงสารเราจะได้เป็นพระพุทธเจ้าหรือไม่สงสัยเรารู้แต่ว่าเราจะทำกรรมที่ดี รู้แล้วชัดเจนที่สุดเลยไม่หวังไม่เคยบอกว่าเราไม่เอ่ยอย่านั่งเป็นพูดคุยยิ่งใหญ่ยกตัวเองเป็นพุทธเจ้าไม่เสียใจใครบอกว่าเนี่ยท่านจะเป็นพระพุทธเจ้าองค์ต่อไปนี้นี่กำลังสร้างบารมีสั่งโพธิญาณต่างๆสะสมสัพพัญญุตญาณภายในจะไปเป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตยกย่องสรรเสริญชมเชยก็ไม่เพราะว่าเข้าใจแล้วจบไม่มีไม่เป็นมันมีมันเป็นมันก็มีมันก็เป็นมันไม่มีมันไม่เป็นมันก็ไม่มีมันก็ไม่มีไม่เป็นไม่สงสัยเลยรู้แต่ว่ากรรมทุกอย่างเกิดเป็นกรรมแน่ใจแล้วจึงเห็นชัดที่สุดไม่เสียใจไม่ดีใจไม่มีอะไรอนาคต ยังไงก็ช่างมันเราอยู่ที่กรรมขนาดนี้นี่เราพยายามทำดีที่สุดเถอะถ้าไม่เก่งทำให้เชี่ยวชาญทำให้อะไรไม่หวังผลอะไรทั้งนั้นแหละมันเก่งมันเชี่ยวชาญมันก็สมตัวของมันเองมันเป็นของมันเองจริงๆเราไม่อยู่งอมืองอเท้าไม่ขวนขวายไม่เด็ดขาดเลยเพราะว่านั่นไม่ใช่ของดีของผู้ที่ยังมีกำลังวังชาไม่ใช่ไม่ใช่ขาดงอมืองอเท้าไม่พากเพียรไม่เร่งตัวเองไม่ปรารภความเพียรเพิ่มขึ้นไม่มีทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ไม่มีอุฏฐานะสัมปทานไม่มีอนุรักษ์คณาสัมปทาไม่มีกัลยาณมิตตตาไม่มีสัมมาชีวิตตาไม่ ต้องมีปัจจุบันนี้เทียวทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์มีประโยชน์เป็นปัจจุบันนี้ทีเดียวไม่ห่วงในเรื่องนู้นศรัทธาเต็มไม่มีปัญหาศีลรู้ของตัวเองอยู่เสมอก็ดังเพราะอะไรจะให้ศีลสูงเท่าศีลพระพุทธเจ้าเดี๋ยวนี้ก็รู้อยู่ว่าศีลไม่สูงแต่พระพุทธเจ้าบางสิ่งที่เป็นห่วงเราทำจริงๆด้วยเรารู้ของเราจริงๆด้วยเราไม่คดโกงตัวเองซื่อตรงพยายามจริงๆเพราะศรัทธาสัมปทานที่เป็นสัมปรายิกัตถประโยชน์ไม่ต้องอะไรอีกแล้วเต็มศาลานี้เต็มศีลก็เต็มสมควรแล้วมีแต่สิ่งประดิษฐ์ของตนเท่านั้นที่รู้ด้วยตนเอง จาคะทุกวันนี้จาคะจริงๆแล้วใครจะมาดูว่ายังไม่ได้จาคะจะสะสมเอาอะไรต่ออะไรไว้ก็มาเพลงโทนเอาใครจะว่าเพลงโทรศัพท์เพราะที่รักเอาอะไรไว้เป็นของส่วนตนแน่ใจที่สุดว่าจะพิสูจน์แล้วทุกวันนี้อยู่ในใจอยู่ในการเสียสละไม่ได้เอาเปรียบไม่ได้เอาเปรียบพวกคุณแม้ว่าอาตมาทุกวันนี้จะได้รับประเคนของมากอาหารทุกวันยืนยันอยู่เลยเนี่ยเห็นมั้ยเอาเปรียบคนอื่นไม่เห็นมีถาดด้วยเลยเนี่ยดูซิไม่ได้รับพิเศษนี่มันเป็นบารมีคุณไปห้ามก็ได้แล้วกูไปห้ามเขาจะบอกเขาจะเอามาถวายอาตมาอาตมาก็ไม่ว่าอะไรนะไม่เสียใจไม่โกรธคุณด้วยเอาดิ เลยใครจะเอามาถวายห้ามไว้ถ้าทำได้ทำเลยนี่ไม่ใช่ท้าทายแต่ว่ามันเป็นไปโดยจริงเป็นโดยบารมีเป็นโดยสมส่วนเราย่อมได้รับอดิเรกลาโพธิ์ได้รับลาภมากเพราะเขาศรัทธาเลื่อมใสขณะอาตมาพูดเป็นเชิงห้ามจริงๆในบางทีขับน้ำใจจะตายยากจะตายเห็นอยู่รู้อยู่มันห้ามใจศรัทธาคนไม่ได้ในส่วนที่เราควรรู้ว่าเนี่ยขณะนี้พอเขาแล้วอยากให้เสื่อมสภาพศรัทธาตกไปเลยแล้วก็เสียหายเขาก็ไม่ได้ประโยชน์ไอ้เราน่ะที่จริงพอจะว่าแค่กินถึงไม่งั้นมันก็ไม่ได้เป็นโรคหลงถึงแม้เอามาให้อาตมาจะกล่าวอะไรกันอาตมาหลงยินดีด้วยเพลินสุขสนุกสนานอะไรกันมีแต่พวกคุณจะเห็นว่าบางทีนี่ก็ชัดๆอยู่ หลงใหลติดใจอะไรไม่มีไม่มีมีแต่ฉลองศรัทธาให้เท่านั้นหรือว่าใช้สิ่งที่เขาเอามาศรัทธานี้ให้บ้างเพื่อสืบโยงเพื่อสัมพันธ์เพื่อสำคัญเท่านั้นในยกตัวอย่างง่ายๆหรือเขาเอาผ้าเอาผ่อนเอาเขาเอาของมาให้ใช้มีอะไรต่ออะไรแม้เขาเอาเงินมาให้เอาเพชรเอาพลอยมาให้เอาอะไรก็ตามแต่พวกคุณจับทีเดียวเพราะกลัวที่รักจากพระหรืออยู่ในการสะสมอัจฉริยะหรือว่าปรัชญาสะสมปัจจัยแม้แต่ปัจจัยสะสมอาหารสะสมเสื้อผ้าสะสมที่อยู่เป็นของของตนสะสม รักษาโรคแม้หนักเข้ายาดูดยานัดยาเสพติดพระโพธิรักษ์สะสมอะไรมีปัจจัยนะทีนี้ไม่ปัจจัยบริขารบริวารบอกอะไรต่ออะไรต่างๆนั่นก็สะสมเอาอะไรไว้เป็นของตนหวงแหนอะไรรู้จักพระได้อยู่จริงคุณต้องรู้แล้วเนี่ยมึงจะจาคะได้ไหมนี่เป็นของตนไหมเอ้าใครเดือดร้อนขาดแคลนมาเอาไปถ้าเอาไปคุณจะเอาหรือหรือไม่เอาคุณจะรู้ของคุณเองคุณควรจะมาเอาไปใช้กว่าที่ให้อาตมาใช้หรือเปล่าเอาไปก็ดีอาตมาเองตามมันทำงานได้คืนนี้เอาปลาไปแล้วก็ทำเท่านี้ปากกาดินสอเครื่อง เครื่องมืออะไรที่มันมีหรือแม้แต่สมบัติในตัวนี่ก็มีสงสัยจะอันนี้ราคาแพงที่สุดในตัว 500 กว่าบาทแพงที่สุดของอันนี้เป็นสมบัติอยู่ในนี้อยู่ในตัวทุกวันนี้น่าจะมีจีวรผืนก็คงไม่ถึง 500 จนถึงไม่รู้เขาไม่ถึง 500 ขออันนี้เป็นสมบัตินาฬิกาฉันเถอะไม่เป็นไรหรอกไม่รู้ก็ไม่เป็นไรแว่นตาราคามัน 500 กว่าก็ทำให้ใช้ เท่านี้แหละเป็นสมบัติมีอะไรไปเที่ยวก็ไปค้นเลยมีโคตรเพชรมียอดทองอะไรฝังเอาไว้ตรงไหนตรงไหนทำลายแทงไว้ตรงนั้นตรงนี้ตรงไหนไม่มีหรอกไม่ได้สะสมไม่ได้กอบโกยไม่ได้อยู่ในจาคะสัมปทาจาคะจริงๆแม้แต่มันนั่งให้ธรรมทานแก่พวกคุณให้แก่ใครๆไอ้วัตถุนั้นก็มีอย่างยกตัวอย่างนั้นแหละหรืออภัยทานจากพรรคเนี่ยมันมีวัตถุทานอภัยทานธรรมทาน 3 ทางวัตถุทานี่ก็ยกร่างให้ฟังแล้วหรือว่ายึดที่เป็นวังเป็นเบียร์ของตัวเองไม่ควรจะครองเมื่อไหร่บอกนะใครจะเอาบอกว่าเชิญท่านไปเถอะผมจะ ถ้าจะมาเป็นใหญ่ผมจะเป็นใหญ่ที่นี่แล้วบอกนะไม่ใช่พูดเล่นๆนะเนี่ยพูดจริงๆเอาเลยบอกว่าไปท่านไปขอร้องเถอะขอเถอะอันนี้แหละเคยขอครอบครองจะขอเป็นใหญ่ที่นี่บอกท่านไปที่อื่นรับรองเลยอาตมาจะไปให้ไม่ว่าพระองค์ไหนไม่ว่าคุณก็ได้ไม่ต้องพระบอกฉันว่าจะเอาล่ะผมว่าจะเอาล่ะก็บอกถ้าคุณเอาได้ญาติโยมเขาก็ยอมไม่รู้ว่าก็ได้คุณญาติโยมไม่ยอมคุณก็อยู่ไม่ได้เหมือนกันแหละแล้วก็มีสิทธิ์ทำได้ยังไงก็เอาบอกมันแน่จริงๆมันมันแน่ใจจริงๆมันเด็ดเดี่ยวเลยมันอาจหายเลย แล้วมันสบายใจด้วยนะไม่ใช่พูดยัดเยียดประชดประชันไม่ให้มันเป็นจริงได้ไม่ว่าเลยจริงๆสบายใจแล้วไม่เดือดร้อนอะไรในเดือดร้อนด้วยประการทั้งปวงไม่ใช่ประชันถ้าบอกไม่ให้ทำที่นี่ก็ไม่เป็นไรไม่เสียใจไปทำที่อื่นอีกถือว่าไม่เสียด้วยเราก็ไม่เสียทั้งๆที่อื่นก็ได้เราแน่ใจเราแน่จริงเราเหมือนเศรษฐีเราไม่จนไม่จนอนุโมทนาด้วยนะถ้าคุณจะรับผิดชอบที่นี่ได้แล้วก็ทำงานไปได้อย่างที่อาตมาคิดดูซิว่าจะมาจะเบาใจแค่ไหนอาตมาจะชื่นใจขนาดไหนไม่ใช่เสียใจเลยไม่เสียใจหรือแม้คุณจะโกงจะเป็นแบบคนโกงนะบอกฉันจะเอาที่นี่แหละโกงด้วยวิธีคุณสามารถโกงได้อาตมาก็ให้อีกทั้งๆที่ทำงานอะไรไม่ได้หรอกเราไม่ได้เรื่องเลยอาตมาก็จะไม่อยู่กับคนโกงนี่อาตมาจะไปญาติโยมตอนนั้นก็ ตัดสินเขาจะตัดสินเขาจะให้คุณอยู่แล้วก็ให้อาตมาไปตามอำเภอใจได้ก็เรื่องของเขาหรือเขาว่าเขาจะบอกคุณน่ะเขาจะเอาคุณออกเขาจะเอาอาตมาก็มาทำแทนเขาก็จะทำเองญาติโยมว่าจะทำเองคุณก็ตัวเองจริงๆผมฟังดูดีๆแต่มันไม่น่าสงสัยอะไรหรอกมันจะเป็นเองจริงๆมันต้องบอกว่ามันแน่จริงๆเลยมันไม่ใช่ท้าทายมันไม่ใช่พูดยัดเยียดประชดประชันอ้างเหตุผลเล่นๆไม่ใช่นะมันเป็นจริงๆของจริงแล้วมันจริงเลยเชียวไม่มีปัญหาเพราะงั้นวัตถุทานต่างๆนี้เอาเลยอะไรก็ได้อภัยทานนะทีนี้จิตใจมีโลภะโทสะไหมโลภะโทสะโมหะอะไรที่อาตมายังค้างยังเหลืออยู่แหมนี่ยังแสดงความโลภอยู่เลยไม่รู้จะเอาถ้าจะเอาก็จะเอาคนมา ปฏิบัติธรรมนี่แหละแต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้แสดงความสกัดตะกร้ามาลัยผีพราหมณ์กอบโกยไม่เข้าเรื่องอะไรไม่ถ้าจะบอกว่าเชิงโลกมีปัญหาอยากอธิบายแบบวิภวตัณหาว่าพระพุทธเจ้านี่ก็มีตัณหาที่อธิบายให้คนคืออะไรท่านจะสร้างอาณาจักรพุทธอานาจักรธรรมจักรให้สร้างบุคคลให้บุคคลมาเป็นพระอริยะท่านเป็นคนสร้างแต่ว่าท่านอยากหรือท่านมีปัญหามันก็เป็นเรื่องอุดมคติอันหนึ่งซึ่งอธิบายว่าดีแล้วถ้าใครเข้าใจไม่มีปัญหาเพราะว่าเป็นโลภะหรือเป็นตัณหาอยากได้ให้คนอื่นอยากให้คนอื่นได้ดีมีเป็นปัญหาเรายอมรับภาษานี้อาตมารับเพราะว่าประพฤติยังมีตัณหายังอยากให้คนอื่นเป็นพระอริยะอยากให้คนอื่นเป็นพระอรหันต์เลย พยายามเข็นพยายามดึงเขาขึ้นมาเป็นพระโสดานาคาอรหันต์ไม่ว่านี่วันนี้ก็ไม่ได้ด่าเราเลยเขาว่าเรามีปัญหาเป็นพระอรหันต์อะไรมีตัณหาอยากให้คนมาเป็นพระอริยะก็ยังมีอยู่เลยเชิญด่าเลยเชิญติดเหรียญพระโพธิรักษ์เลยติดเตียงอย่างนี้เพราะคนที่รักจะไม่เคืองไม่ควรอภัยเฉยไม่เคืองแม่เขาจะยัดเยียดว่ามีราคะจัดโดยที่เนี่ยตั้งหน้าตั้งตาจะเอาคนมาเป็นพระอริยะมาอะไรก็ได้เชิญด่าด้วยภาษาแสบๆยังไงก็ได้ไม่ว่าด่าแบบนี้เพราะเรารู้สาระอยู่แล้ววันนี้มันเป็นคำชมต่างหากมีอย่างที่ไหนควรจะทำให้คนดีมันจะเป็นปัญหากันยังไงก็ช่างมันแหละ ด้วยความทุกข์ของเราถ้าเราแม้ว่าเราอยากให้คนมานี่เราทุกข์หรือเปล่าเราอึดอัดเกินทำจนสุขภาพกายสุขภาพใจเสียจนเกินไปหรือเปล่าเราเป็นหรือเปล่าถ้าเราร้อนรุ่มแหมนี่ไม่เป็นอันตรายอยู่สุขละอยากให้คนมาบวชอยากให้คนเข้ามาในเดือดร้อนเหลือเกินแหมไม่เป็นไปด้วยดีคุณเองก็คุณเป็นช่างหัวคุณไม่ได้เพราะว่าที่รักตัวเองก็ช่างหัวพ่อโพธิรักษ์นั่นแหละแหมร้านนู้นร้านนู้นนั้นอยากจะให้แต่คนมาเป็นพระอริยะจนไม่เป็นสุขนั่งแต่ไม่ติดนอนก็ไม่ติดติดใจทุกข์ร้อนอะไรอยู่ฝ่ายฉันเถอะเขาก็รู้มันมันเองแหละลูกค้าของมันเองนี่เป็นต้นเพราะอภัยทานก็ตาม ก็ได้ทำอยู่แล้วว่าไม่มีหรอกโลภะไม่ได้ทำด้วยโลภะไม่ได้ทำด้วยโทรศัพท์แม่บรรยายธรรมนี่มันก็ผ่าฟาดฟันบ้าบางทีตอบแรงเปรี้ยงเลยอย่างนี้คล้ายๆกับโอ้โหนี่มันนักรบนี่แบบนี้ทำได้โปรดนี้เป็นปฏิภาณเป็นสิ่งที่จะทำอย่างนั้นบางครั้งบางคราวบางทีก็ทำนุ่มนิ่มบางทีก็ทำแรงๆหน่อยบางทีดุด่าว่าแรงด้วยซ้ำไปก็ตามฐานะอย่างนี้แหละไม่ได้โทรสาโทใส่อะไรหรอกก็ไม่เชื่อก็บอกโทรศัพท์ก็โทรศัพท์มันก็ทุกข์อ่ะก็ช่างมันแล้วก็โทรศัพท์มันทุกข์อ่ะถ้าจะมีโทรศัพท์เดี๋ยวให้มันได้รับทุกข์ก็ช่างหัวท่านมารับโง่อ่ะก็ตัวจริงใครมีโรงพักมีโทรศัพท์บรรทุกใครมีโม้ทุกวันยอดยอดไม่เข้าใจแม่อย่างนี้เป็นโทรศัพท์แล้วตัวเองก็ทำแต่หัวใจตัวเองอยู่ เขาอาจจะทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากเรื่องของคุณแต่ถ้าใครเข้าใจรายละเอียดละออทรัพย์ทราบดีแล้วเขาไม่ทำให้มันเกินแรงเขาหรอกเขาทำที่ไว้อันนี้เห็นประโยชน์สูงแล้วก็ทำอย่างนี้ไปเจตนาอย่างนี้จริงๆว่าจะเป็นประโยชน์สูงในนัยยะอย่างนี้พวกหนูไม่ทุกข์สุดแต่เขาจะทนเขาทนเขาเองนะเขาจะหลงผิดเห็นวัตถุมีความสุขก็เรื่องของเขาเองถ้าผู้ใดไม่หลงมันถูกโทรถามมันก็ทุกข์เราพระมันก็ทุกข์ถ้าเข้าใจผิดมึงก็นั่นแหละตัวทุกอย่างแหละเห็นทุกข์เป็นสุขเป็นสุขเป็นทุกข์เห็นโลภะไม่ใช่โลภะเห็นโทรศัพท์ไม่ใช่โทรศัพท์มันเรื่องของเขาที่โมหะเองลงผิดเอง ทุกคนก็ต้องอ่านเองแล้วก็อภัยอภัยณโลภะโทสะโมหะออกอภัยไม่มีอื่นไม่ให้มีภัยก็คือไม่ให้มีโลภะโทสะโมหะถ้าใครยังมีโลภะโทสะโมหะอยู่ในใจอย่างอยากฟังละเอียดขนาดไหนคุณรู้ของคุณคุณมีภัยอยู่ตรงนั้นคือไม่เจริญก็แปลอย่างอ๊ะแบ่งพยัญชนะอะแปลว่าไม่พระแปลว่าเจริญพอสำเภาเนี่ยแสดงถึงความเป็นนามเชิงเชิงอาการนามเพราะก็คือไม่เจริญนี่แหละคือการไม่เจริญอภัยแปลว่าการไม่เจริญชนะใครจะทำการไม่เจริญให้แก่ตัวเองเชิญซิที่การไม่เจริญก็เพราะว่าตัวเองไม่รู้ใครไม่รู้เหตุปัจจัยในตัวมึงไม่รู้เหตุปัจจัยอยู่ในตัวคุณก็ไม่ฉลาดออกคุณสลัดออกคุณก็หมดภัย หยุดใช้ภาษาไทยนะแปลบาลีแล้วก็มาใช้ภาษาไทยอธิบายให้ฟังเพราะคุณต้องรู้ภายในรู้ความไม่เจริญของตนความไม่เจริญไม่มีอื่นก็คือมีโลภะโทสะโมหะเพราะถ้าคุณล้างโลภะโทสะโมหะออกคุณก็เกิดคุณก็อภัยทานละคุณไม่มีภัยหรอกความไม่มีใครเกิดแต่คุณรักเพราะคุณได้สลัดออกไม่ทำให้สิ่งนี้ออกแล้วเป็นอะไรไม่มีภัยนี้พูดภาษาไทยความไม่เจริญหมดนี่ก็พูดภาษาไทยแต่คนละฝั่งกันภัยโดยพยัญชนะก็คือจะไม่พระเจริญตามหลัง เป็นน้ำก็แปลว่าความไม่เจริญชนะกลับกันถ้าแปลคำอ่านคำเป็นภัยคำหนึ่งคือพยัคฆ์ภาษาบาลีไทยแปลว่าสิ่งไม่ดีสิ่งที่สูญเสียก็มันตรงข้ามกับพระแล้วพระคนเดียวแต่อย่างหนึ่งคำว่าภายในความหมายและอีกอย่างหนึ่งพระแล้วเจริญไทยแปลว่าสิ่งที่ไม่เจริญอภัยแปลว่าสิ่งที่ไม่เจริญก็หมายความว่าไม่มีความไม่เจริญแปลว่าไม่มีความไม่เจริญถ้าแปลโดยพยัญชนะตรงตั้งแต่อย่างที่ว่า ความไม่เจริญนั้นตัวอพยพไม่พระเจริญหมายความว่าเราจะต้องละโลภะโทสะโมหะนี้เข้าใจแล้วล้างออกเถอะพายอื่นไม่มีปัญหาหรอกใครอยากตื้อๆคุณไปทุกทีการพนันอยู่คุณเป็นใครต้องเลิกละมาให้ได้หยุดอภัยหมายความว่าอย่าไปถือสากลไปมีพยาบาลปล่อยอย่าไปอาฆาตมาดร้ายมันก็อภัยคุณเป็นโรคอยู่คุณจะเป็นภัยอยู่นะยังไม่ใช่โทรศัพท์ คุณมีอะไรคุณยังเป็นใครคุณโลกคุณก็ต้องเลิกถึงจะไม่มีภัยทางออกปล่อยจิตให้มันไม่มีโรคอันเดียวกันโทรหาก็ปล่อยออกคุณถึงจะใครทำได้เห็นชัดก็เลิกอภัยทานอาตมาว่าอาตมาได้ละโลภะโทสะโมหะออกและพระออกหมดแล้วไม่มีหรอกก็ยังเป็นทหารอยู่เพราะเงินแม้แต่วัตถุทานก็เห็นสนิทให้อภัยทานก็เห็นอยู่อย่างนี้ธรรมทานล่ะอันนี้ไม่ต้องอธิบายให้พวกคุณฟังหรอกว่าอาตมาทำอาหารอะไรแสดงธรรมเป็นทานอะไรเอามาแลกรถแลกสรรเสริญและความสุขอะไรทุกวันนี้ในธรรมทานไม่ได้ทำหรอกไม่ได้ทำอย่างโลกีย์ไม่ได้ทำผิดอะไรเป็นการ ก็ได้แค่นี้เองไม่มีอะไรมากแต่วันนี้อธิบายธรรมะมาได้ตอนนี้ค้างไว้พรุ่งนี้อธิบายเนื้อหาพรุ่งนี้จะจับไม่จับแล้วเดี๋ยวจะเกิดผลเสียตรงนี้ถ้าจำไม่ได้ถ้าจำไม่ได้ก็ทนต่อเลย