240113-443 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ025.txt

ก็คือตัวเชื้อโรคตัวผีตัวเลวเพราะเลวตายดีมันก็เกิดเท่านั้นเองถ้าถูกตัวจริงๆแล้วมันเกิดเห็นได้ชัดๆแจ้งๆเลยพอดีมันตายเราก็เกิดมันเป็นตัวในตัวมันเป็นตัวเดียวกันมันแยกกันไม่ออกพอดีดีได้เขาก็พอชั่วตายไม่ใช่ดีตายเพราะไปชั่วมันตายเพราะมันดีเลยซ้อนอยู่ใน อย่างนี้เป็นต้นไม่ใช่ว่าตายแล้วก็ตายตายแล้วก็ตายอยู่เน่าเน่าเหม็นๆอยู่เรื่อยไปมันไม่เข้าเรื่องของเราอะไรอย่างนี้มันมีลักษณะที่แตกต่างมีลักษณะหลายอย่างที่เราต้องจับให้เห็นไม่ได้รู้ให้ได้ว่าของโพสต์นี้มันไม่เหมือนของใครแต่เหตุผลหรือความจริงของมันเมื่อรู้ชัดแล้วจะเห็นว่ามันเป็นประโยชน์มากมันเป็นความประเสริฐจริงๆมันเป็นผลที่ดีแก่ตัวมนุษยชาติแท้ๆแม้แต่สังคมก็จะดีขึ้นเพราะศาสนาที่มีหลักเกณฑ์ชัดแจ้งอย่างที่เป็นความเกิดและความตายถ้าเรายังเป็นงมบางนาด่าอยู่แต่แค่ว่าเกิดจากช่องคลอดของแม่เราก็ไม่ปฏิเสธเพราะว่าศาสนาพุทธคลุมไปถึงเกิดจากท้องพ่อท้องแม่เกิดเป็นชาติ เข้าคลุมไปด้วยแต่ภาคปฏิบัติของพุทธมนต์อยู่ที่ปัจจุบันเดี๋ยวนี้จับไปถึงปรมัตถ์จิตเจตสิกและก็รู้กิเลสที่ซ่อนอยู่กับจิตและค่ากิเลสให้ตายเราจึงจะเกิดเป็นพระแล้วเราจะรู้คำว่าพระคือความประเสริฐจริงๆคำว่าพระคือผู้ที่บรรลุธรรมผู้ที่ทำได้อย่างดีขึ้นดีขึ้นจริงๆแล้วเราก็จะเห็นว่าการเกิดการตายที่มันซ้อนไปจนกระทั่งถึงตัวการเกิดการตายหมุนเวียนระดับอยู่ในโลกจนกระทั่งถึงเกิดจากท้องพ่อท้องแม่เราจะเห็นได้รู้ได้เพราะว่าจะไปถูกเชื้อถูกกันถูกแทนปัญญามันจะเข้าใจลึกซึ้งแล้วมันจะเห็นความสืบต่อเหตุสมุดไทยปัจจัยต่างๆจะเห็นชัดชัดขึ้นชัดขึ้นหมดสงสัยทุกอย่างก็ลงรูปลงรอยถูกตรงตามคำ ทุกอันได้พระศาสนาพุทธจึงอาศัยปัญญาหรืออาศัยทิฏฐิความเห็นความเข้าใจอย่างมากที่สุดสุดท้ายก็จะเกิดสัมมาทิฏฐิที่เป็นตัวปัญญาแท้เราเรียกว่าอธิษฐานเป็นสัมมาญาณเป็นญาณที่ไม่ผิดเป็นสัมมานะเป็นญาณที่ถูกต้องลงตัวสมณาวิมุติมันจะเกิดสัมมนาแล้วก็ทำไปจนท่านเกลี้ยงจริงก็เกิดสมาธิมันจะเป็นความเห็นอธิปัญญาที่มันแน่ใจยิ่งทำพวกเราได้ทำมาบ้างแล้วนี่จะเห็นจริงเรายิ่งแน่ใจยิ่งทำนับวันยิ่งแน่ใจนับวันยิ่งสูงขึ้นนับวันยิ่งมั่นคงศรัทธาเลื่อมใสนับวันยิ่งเห็นชัดเด่นว่าถูกถูกเรื่องแน่ๆไม่ผิดเพี้ยนเพราะพวกบรมศาสดา ถ้าไม่ผิดเพี้ยนพระมหาสาวกไม่ผิดเพี้ยนนิทานหรือตำนานหรือเรื่องเก่าๆที่ผู้คนอื่นๆเป็นประวัติของพระสาวกต่างๆทำมาเหมือนๆกันเลยเป็นผู้ที่มักน้อยสันโดษเป็นผู้ที่ไม่ต้องหอบไม่ต้องมีโรคไม่ต้องมีโกรธอะไรลงไปสอดคล้องจริงๆแล้วเราจะรู้จุดดีที่ว่าเราเป็นอย่างนั้นได้แล้วเราดีอย่างไรสบายอย่างไรมันไม่สบายเหมือนโลกมันไม่ได้เป็นสุขเหมือนชาวโลกมันไม่ต้องหาต้องหาเหมือนชาวโลกมันไม่เหมือนชาวโลกอีกตั้งหลายอย่างมันไม่เหมือนมันประเสริฐจริงๆมันจะเห็นได้ยิ่งเด่นชัดขึ้นเด่นชัดขึ้นว่าพระอริยะนี่ไม่เหมือนชาวโลกแต่ก็เป็นคนอย่างคนโลกๆนี่แหละไม่ได้เปลี่ยนร่างเปลี่ยนกายไปไหนไม่ได้เปลี่ยนอายตนะเป็นไหนแต่สามารถอยู่เหนือ โดยที่ไม่เป็นทาสโลกจริงๆเรียกว่าโลกุตระจริงๆแล้วมันจะชัดเด่นขึ้นมากๆๆว่างั้นก็ฉันใดๆที่เราได้แล้วตั้งแต่ต่ำๆก็ขอให้เห็นได้เด่นชัดแล้วอย่าช้ามันยิ่งสูงภูมิยิ่งสูงมันยิ่งดีผมยิ่งสูงมันยิ่งดีอย่าไปหลงได้ซ้ำแซะอยู่แค่เก่าได้แล้วก็ได้ก็แค่นั้นก็ปล่อยวางปฏิสนธิคืนหรือว่าปล่อยทำก้าวหน้าไปใหม่อย่าไปติดก็โอ้ยแสนสบายแสนสบายแล้วติดอยู่แค่นั้นเลิกไม่สบายเลิกอดเลิกทนเลิกหัดเลิกฝึกต่อไปอีกต่อไปอีกในภูมิใหม่ภูมิใหม่ภูมิใหม่ขึ้นไปเรื่อยเราก็จะยิ่งสูงสบายแค่ขั้นต่ำมันก็สบายปานฉะนี้ไปสบายเมื่อหลุดพ้นขั้นสูงขึ้นไปจนถึงพุงสูงจริงๆได้สูงสูงเป็นภูมิสูงจริงๆ ยิ่งสบายกว่านั้นจริงๆทำความเข้าใจดีๆอย่าไปมัวแล้วไม่รู้จักแล้วเสพไม่รู้จักหยุดติดปักอยู่ที่แค่ขั้นต้นเป็นแป้นต่ำๆอยู่อย่างเก่ามันก็ไม่เจริญขึ้นมันต้องพากเพียรอุตสาหะวิริยะเราจะรู้ได้ด้วยปัญญาว่าเออมันยังมีที่ดีกว่านี้อีกนะแล้วเราก็ดียิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งละเอียดยิ่งขึ้นมันก็ยิ่งดีแต่มันจะรู้ยากขึ้นมันจะหลงตัวได้ง่ายขึ้นว่าเราหมดแท้จริงมันยังไม่หมดง่ายนักมันต้องทำเพียงขึ้นไปขึ้นไปไม่ต้องกลัวว่าเราจะละเอียดละออสุดคุ้มประณีตขึ้นไปแล้วเราจะเป็นความเสียหายไม่เสียหายหรอกเรารู้ว่าความละเอียดเอาออกผมเป็นหนี้ของจิตของกิเลสที่ลึกซึ้งขึ้นไปเรื่อยๆและปลาปลามันขึ้นไปมันจะเสียหายอะไร พวกเราได้พยายามมีวิริยะอุตสาหะตั้งหน้าตั้งตาทำให้ดียิ่งๆขึ้นจะได้มีแป้นใหม่ที่สบายกว่าเก่าจะดีกว่าเก่าประเสริฐกว่าเก่าอย่างแท้จริง