230621-3-027 ทางเอกภาค3-ตอน027(หน้า238)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

จิตพระอนาคามีต่อไปอีกพระนาคามีดังที่กำลังกล่าวถึงอยู่นี้แม้จะรู้จักวิปัสสนาปกติชัดเจนไม่ว่าโอภาสีหรืออธิบาย โดยเฉพาะละเอียดท่านยานะอุฏฐานะอุเบกขาก็รู้แจ้งชัดแท้ตัดขั้นหยาบขาดลดขั้นกลางได้มากแล้วเหลือส่วนละเอียดเท่านั้นก็ยังเก็บส่วนละเอียดรู้เข้าใจในความสุขุมประณีตนั้นๆเป็นนิกันติได้อยู่ก็ตามหมายคำว่าพระอนาคามีนี้จะเข้าใจลักษณะของวิปัสสนาเป็นกิเลส 10 ประการตั้งแต่โอภาสไปจนกระทั่งถึงมีการติดดังกล่าวแล้วนั้นสภาพต่างๆจะรู้แล้วก็จะตัดขาดไม่ได้ซ้ำอย่าง อย่างกลางก็ตัดไปได้มากแล้วจะเหลืออยู่บ้างในส่วนละเอียดเท่านั้นก็ตามหากอุปกิเลส 16 อย่างมากอยู่ก็ยังจะมีโทรศัพท์มีโลภะได้อยู่รุนแรงก็ได้อ่อนบางก็ได้บ่อยๆก็ได้นานๆครั้งก็ได้แล้วแต่จริตแล้วแต่บุคคลดังนั้นจึงจะต้องลดจิตที่มันมีสภาพเป็นอภิชฌาวิศวะโลภะพยาบาลโกธะอุปมาพอแล้วจะต้องเรียนรู้สภาพละเอียดซ้อนลงไปเรื่อยๆที่เป็นมรรคขาดตลาดวัชร มาตลอดไปจนถึงมายาสาเทยทำพระสาระพระจิตส่วนที่เหลือทั้งหลายนี้ล้วนยังมาจากมานะอติมานะมะทะประมาทเป็นแกนเป็นอุปกิเลสหรือเป็นสังโยชน์ขั้นละเอียดที่มันยังล้างยังไม่หมดเป็นผู้ทำภาคิยสังโยชน์คือสังโยชน์ของพระอนาคามีอยู่ทั้งสิ้นอ่านทวนอีกทีนึงธนาคารมีนี่แม้จะเป็นผู้ที่ในปัจจุบันฐาน ความหมายอย่าปัจจัยจากกามราคะก็ดีปฏิฆะอยากจะดีซึ่งเกี่ยวกับโรคหยาบหยาบโรคต่ำพระอนาคามีเหล่านั้นได้ตัดขาดไปแล้วโรคอะไรโรคกรรมรูปรถเป็นเสียงสัมผัสโรคธรรมลาภยศโดยเฉพาะสรรเสริญกับเศษของสุขที่เป็นโลกีย์แบบพบไม่ใช่แบบกามโลกีย์สุขแบบพบเป็นรูปพระจิตพระอนาคามีได้ตัดกามภพไปแล้วทีนี้ รูปประภพอรูปภพแม่ได้สภาพอย่างนี้ตามวิปัสสนาแล้วมันก็เกิดอุปกิเลสต่างๆเราก็รู้อุปกิเลสของวิปัสสนาเรียกว่าวิปัสสนากิเลสเราได้รู้แล้วแล้วเราก็ได้ทำให้ตัดขาดหรือว่าให้หมดยึดหมดสิทธิ์ไปได้แม้ตัดขั้นหยาบก็ขาดแล้วรถคั่นกลางก็ได้มากแล้วเหลือส่วนละเอียดเท่านั้นความรู้ในวิปัสสนาวิปัสสนาแล้วก็มีอุปกรณ์กิเลสที่จริงสภาพของโอภาสปิติปัสสัทธิอธิโมกข์ ญาณอุฏฐานะอุเบกขาเป็นสภาพของลักษณะธรรมธรรมะที่เรียกว่าโอภาสเป็นอย่างไรปิติเป็นอย่างไรปกติเป็นอย่างไรเราก็จะรู้เป็นขั้นตอนเป็นขั้นตอนไปและอธิบายแบ่งหมวดหมู่มีสมาธิทำให้ฟังตลอดเวลาอบผ้าปิตินี่เป็นหมู่ 1 อาทิตย์หมู่ 1 ยานะอุฏฐานะอุเบกขาเป็นอีกหมู่นึงอ่าเป็นหมู่หมู่ 3 หมู่ละเอียดขึ้นเรื่อยๆพอเราเริ่มต้นโอภาสหมายความว่าเราเริ่มต้นเกิดจากเกิดรู้ธรรมะเกิดเห็นธรรมะเกิดเข้าใจธรรมะขึ้นมาแล้ว เข้าใจรู้เห็นนี้เป็นสภาพที่จับเข้าไปถึงจิตเป็นรูปเป็นจิตเป็นวิปัสสนาธรรมถ้าเกิดวิปัสสนาญาณพอเกิดวิปัสสนาญาณเกิดและโอภาสนี่เกิดญาณที่เดียวและญาณแสงสว่างเกิดความรู้ดีใจปิติที่มีปัจจัยสงบระงับได้ตัวดีใจก็มีจริงปิติจริงตัวปัสสัทธิมีจริงมันสงบระงับได้จริงสอนลงไปอีกพอผ้าที่เป็นปัญญาญาณนั้นยานั้นรู้เห็นลักษณะธรรมที่ว่าเราได้ธรรมะแล้วหนอเราละเรานายเราคลายเราตัดเราลดได้จริงเราก็ลดลงอีกปิติยินดี มันยินดีก็รู้ว่ายินดีแล้วก็วางรถสงบลงจากยินดีเป็นปกตินี่ก็เป็นบทบาทที่มันเป็นลักษณะธรรมที่เราจะต้องเข้าใจสภาพจิตอย่างนั้นได้ขั้นหนึ่งเนี่ยเป็นความสงบในระดับหนึ่งรอบหนึ่งก็ได้บ้างแล้วทีนี้แม่มันจะมีอย่างอยากใหญ่ๆด้วยเหตุปัจจัยหยาบด้วยเรื่องหยาบเรื่องใดๆเราก็ทำได้หรือแม้จะเป็นเพราะว่าปัญหาเป็นรูปแบบรูปปกพบเราก็ดับความรู้ที่อยู่ในจิตฉันจิตไม่ได้หมายความว่าหยาบๆอยู่แค่ข้างนอกแล้วก็เรื่องของความอยากที่มันเกี่ยวข้องต่อข้างนอกเป็นเหตุปัจจัยเท่านั้น สามารถที่จะทำต่อในสภาพที่เกิดแต่จิตเกิดในจิตกันจริงๆลึกเข้าไปลึกเข้าไปเราทำได้ชั้น 1 รอบแล้วตามวิปัสสนาวิปัสสนาญาณฆ่าอุปกรณ์กิเลสชั้นอยากรอบต้นก็ได้สูงขึ้นไปเป็นอาทิตย์โม่ปักก็หักที่มองก็คือธรรมะที่เราได้จะรวมว่าไอ้มูลต้นนี้แหละได้ขึ้นมาอีกลึกซึ้งขึ้นไปอีกเร็วอาจจะมองจะทำให้เราเกิดปักก็หายแล้วจะเกิดสุขสุขอันนี้ไม่ใช่สุขด้วยสภาพเสพโลกีย์ยาลมเราอยากได้รูปสมใจได้มาเป็นสุขหาใช่อย่าง เราอยากได้ริมอาหารรสอร่อยได้อาหารมาลิ้มรสอร่อยถูกปากถูกลิ้นเป็นสุขเป็นอามิสสุขอย่างนั้นหาใช่ไหมอันนี้เป็นนิรามิสสุขไม่ได้มีอิงอามิสอย่างนั้นแต่เป็นความสงบระงับเป็นอธิโมกข์เป็นภาษาที่เป็นอธิโมกข์อธิโมกข์หมายความว่าเป็นโมกขธรรมที่ยิ่งขึ้นกว่าเก่าในการหลุดพ้นหรือว่าเป็นการลดละจานคลายได้ยิ่งขึ้นอาทิไอ้สูงขึ้นเรายิ่งจะถ้าจะว่าปิติและยิ่งไปกว่าเก่าโอภาสชีวานั่นน่ะปิติที่ว่าน่ะมันรอบแรกรอบสองนี่มันยิ่ง ปิติกว่าปิติถึงทำให้เรานี่บากบั่นเลยทีเดียวไม่ท้อถอยเอาจริงบุกเพราะว่ามันดีใจเหลือเกินแม้มันจะเจ็บเจ็บปวดจะเหน็ดจะเหนื่อยสู้เต็มใจยินดีด้วยแม้จะหนักหนาเหน็ดเหนื่อยลำบากลำบนสู้เราสังเกตตัวพวกเราเนี่ยเราจะเห็นได้ว่าเมื่อเราร่าเริงในธรรมเราได้ธรรมะเรารู้สึกซาบซึ้งเราเข้าใจเราได้ไม่ให้มันจะเหน็ดเหนื่อยแม้มันจะต้องต่อสู้แม้มันจะอดจะทนแม้มันจะต้องลำบากลำบนอย่างไรเนี่ยเราสู้ขึ้นเพิ่มขึ้นเลยทีเดียวขั้นไปติดธรรมดามันก็จงดึงให้เราทำได้พอสมควรแล้วยิ่งขั้นที่มันลึกซึ้ง คันที่มันสูงขึ้นเราก็ยิ่งมีจิตยิ่งปิติแรงยิ่งสามารถบุกบั่นบากบั่นปักก็หักและเรายิ่งจะได้สุขที่เรียกว่างูไปสโมสรหรืออุปสโมสุขไม่ใช่สุขเพราะอามิไปสู่ที่ยิ่งสงบปัดสัตว์ที่ว่าสงบสุขนี้ยิ่งวางปล่อยวางโลกหรือมีคุณธรรมที่รู้จักชัดในความวางความปล่อยความโลภความโกรธความปลงลงไปได้ดีกว่าสุขนี่เป็นรอบ 2 เราก็สามารถที่จะปลดลงเราก็สามารถที่จะกระทำกับมันได้เรื่อยๆมากขึ้นแล้ว สุดท้ายอีกหมู่ 3 ยานะอุฏฐานะอุเบกขาตอนนี้ก็คือยานั่นแหละโอภาสก็ยานอธิโมกข์ก็ยานมันเป็นสภาพที่เกิดภาวะที่เราได้รู้แจ้งแทงทะลุธรรมตรัสรู้ธรรมะขึ้นมามากขึ้นอย่านะเป็นยานเลยทีเดียวเรียกอีกอย่างลักษณะคล้ายกันทั้งสามองค์ทั้ง 3 หมู่เนี่ยวิปัสสนาวิปัสสนาเนี่ยไม่ใช่วิปัสสนาวิปัสสนาบวกกับอุปกิเลสกับวิปัสสนากิเลสถ้าเรายังแพ้มันเรายังไม่รู้เท่าทันมันแล้วก็ไม่หลงอยู่ในภูมิภพที่เราได้ไปหลงโอพาไปลงทุนแรกไม่หลงปีติไปหลงไอ้ความสงบนั้นอยู่หรือสูงขึ้นมาหน่อยเป็นอันที่มอบเป็นการบากบั่นไปทำโดยไม่รู้ว่าเราได้ไม่ได้แค่ไหนดี แค่ไหนหรือไปติดแค่สุขในระดับฐานนั้นเป็นเรื่องเริงใจเริงใจอะไรอยู่แค่สุขมันก็ติดอยู่แค่นั้นแต่ถ้าไม่ติดมันก็ไม่เป็นอุปกิเลสมันก็จะสูงขึ้นไปถ้าเราไปติดโดยเป็นหลงโดยไม่รู้โมหะเออให้มีพวกนี้ที่เป็นที่จริงน่ะเป็นลักษณะทำที่เราได้นะดีนะที่จริงเป็นลักษณะดีนะเป็นลักษณะดีแต่ที่ไม่ดีเพราะเราไปหลงมันเป็นอุปกิเลสมันดีขึ้นด้วยสูงขึ้นเรื่อยๆเป็นของใหม่เป็นของแปลเป็นของดีเป็นของเจริญขึ้นเรื่อยๆแล้วเราจะเป็นหลงติดอยู่ที่ของใหม่ของแปลกของเจริญ วิปัสสนาธรรมวิปัสสนาปฏิบัติวิปัสสนาธุระเราทำแล้วเราได้พอได้แล้วก็ไปหลงดีใจติดใจแช่อิ่มหยุดอยู่ไม่หาทิศทางที่สูงขึ้นไม่หาศีลหาเพราะไม่หาภาคปฏิบัติเพิ่มเติมขึ้นแต่เราก็ติดก็แช่อยู่ที่ในจุดเท่านั้นเท่านั้นเราก็จะถึงเรียกมันว่าอุปกิเลสแต่ถ้าเราไม่ไปหลงติดหลงแช่ไม่เป็นระเริงเหลืองกับภูมิใหม่ภพใหม่สิ่งใหม่สิ่งแปลกสิ่งดีที่เราไปติดใจติดใจดีใจในวิปัสสนาพวกนั้นวิปัสสนาวิปัสสนาธุระพวกนั้นที่เราผ่านได้วิปัสสนาญาณต่างๆถ้าเราไม่ติดมันก็ไม่เป็นอุปสรรค ถ้ามันปิดมันเป็นอุปกิเลสอันสุดท้ายก็เหมือนกับยานอุฏฐานนะญาณนักก็เป็นญาณทัศนะเป็นภูมิที่เราได้สถานะก็ขยันพากเพียรเพิ่มเป็นความขยันภาพเป็นความที่เอาจริงเลยโดยฐานะที่มันเกิดขึ้นดีแล้วจนสุดท้ายแม้แต่ความละเอียดลออถึงขั้นเราวางเฉยได้วางเฉยขึ้นแม้จะเป็นยานปัญญาก็รู้ก็เข้าใจแต่ญาณขั้นโอภาสญาณขั้นอธิบายก็รู้สภาพที่มันตื่นเต้นดีใจบุกบ้านพากเพียรเป็นปิติเป็นคหบดีเป็นอุฏฐานะอะไรก็รู้เท่าทันจนวางเฉยได้เป็นอุเบกขารอบสุดท้ายหรือองค์สุดท้ายลักษณะ สุดท้ายอุเบกขาก็อธิบายกันมามากแล้วว่าเราวางเฉยเฉยต่อสภาพผัสสะใช้ต่อโลกกระทำไม่หวั่นไหวไม่คลอนแคลนมั่นคงตั้งมั่นเฉยมากจะหนักจะแรงยังไงก็เฉยไม่มีสั่นสะเทือนหวั่นไหวไม่มีลำบากใจไม่มียุ่งยากใจมันจะกระทบยังไงมันจะกระเทือนยังไงมันจะมารูปไหนเราสัมผัสแล้วเราก็เฉยต่อหน้านี่เลยอยู่เหนือโลกอยู่เหนือผัสสะนั้นอยู่เหนือสภาพนั้นอยู่เหนือชั้นรู้เท่า สังขารนั้นไม่ได้ตกเป็นทาสของสังขารนั้นเลยสัมผัสแล้วจะเป็นรูปรถเป็นเสียงสัมผัสกายหรือแม้สัมผัสใจอย่างไรก็ไม่มีปัญหาอะไรแม้จะได้ถึงปานฉะนี้แล้วก็ตามมันก็ยังมีสภาพที่จะต้องตรวจสอบกันให้ละเอียดละอออีกไม่ให้หลงเหลือเศษพิเศษหน่อยปฏิเสธอนุโลมปฏิโลมทวนต้นทวนปลายทวนต้นทวนปลายทำแล้วทำอีกตรวจดูจึงจะเรียกว่านิกันติจึงจะเรียกว่าเป็นที่สุดที่พระอริยเจ้าต้องพอใจถ้าอันใดที่พระอริยเจ้ายัง ไม่พอใจไม่ยินดีกันติดกันป่านี้ถ้าจะเอาจริงแล้วนิแปลว่าไม่ขันติแปลว่าพอใจตันติแปลว่าพอใจถ้าไม่พอใจเพราะอริยเจ้าไม่พอใจหรือเราไม่พอใจเราไม่เห็นอย่างลึกถึงขั้นน่าพอใจของเราแล้วเราก็จะยังไม่พ้นไม่ถือว่าเราพ้นอุปกิเลสนี้มันผู้ที่เป็นพระอนาคามีได้แม้จะได้ลดวิตกกิเลสนี้ไปแล้วในที่นี้มีข้อแม้อย่าว่าแม้อย่างยาก็ตัดได้อย่างกลางก็ได้มากแล้วยังเหลือส่วนละเอียดอยู่เท่านั้นก็ตามถ้าอุปกรณ์กิเลส 16 ทีนี้อุปกรณ์เด็ก 16 จะมีตั้งแต่อภิชาวิศวะโลภะพยาบาลกองทัพอุปัชฌายะไล่ไปจนกระทั่งถึงมานะอติมานะมะทะประมาทนะ 4 หมวด 4 หมวดละ 4 ที่แบงค์ให้ฟังเพื่อที่จะได้จำได้เพื่อที่จะได้เห็นว่ามันสอดคล้องมันร้อยเรียงมันมีลักษณะทำถ้าอภิชาวิษณุลักษณะเดียวกันกับเราติดใจอภิชาพิสมรโลภะอย่างโลกมันก็หมายความว่าเราเพ่งเอาแต่แบบโลกเป็นแบบที่ว่าอย่างโลกๆอย่างโลกโลกจิตใจของโลกอย่างอย่างแรง อภิชาวิศวะโลภะทีนี้ขั้นสูงขึ้นมาแล้วขั้นฐานของอุปกิเลสไม่ใช่กิเลสนะถ้าไม่ได้เรียกคำว่ากิเลสธรรมดานะถ้าเรียกอุปกิเลสนะในที่นี้พยายามที่จะใช้ภาษาให้มันชัดเจนกว่าเราใช้อุปสรรคกิเลสบ้างอุปกิเลสบ้างถ้าอุปกิเลสแล้วก็ไปใช้กับอุปกิเลส 10 ถ้ามีที่มีอำนาจ 19 และก็มีอาจารย์มาถามอาจจะ อาจารย์รัฐวิริยะอัจฉริยะวิริยะอภิชาแล้วก็รูปานังอัตถะ 10 อันนั้นเรียกว่าอุปกิเลส 10 อันนี้เรียกว่าอุปปะไม่ใช่อุปสรรคข้อสังเกตดูชัดๆหุบปากถ้า 16 ปะเล 10 ก็มี ขออาน่าถัดมานี่ 239 นี่เห็นอุปกิเลส 10 ในหนังสือมีขวามือเห็นง่ายๆหน้าซ้ายมือนี้อุปะ 16 ที่จริงก็ไม่ได้ว่ายึดมั่นถือมั่นถือมั่นว่าจะต้องเป็นอย่างนั้นนะสำหรับไปพูดกับคนอื่นเขาเขาไม่เอากับเราแล้วก็อย่าเอาแค่นี้ไปเถียงกับเขานะวันนี้ก็ชกกันเปล่าๆเออชกกันแล้วเราไม่มีถ้วยไม่มีรางวัลด้วยอย่าไปที่ดินกันไม่เข้าเรื่องแต่นี้เราทำเป็นเครื่องหมายเพื่อที่เราจะเข้าใจบ้างเพื่อสื่อความหมายการสับสนเล็กน้อยก็อาจจะต้องฟังกันดีๆเอาๆอย่างงั้นก็แล้วกันเมื่อตกลงสื่อความหมายกันได้พอใจแล้วเราก็พอไม่จำเป็นจะต้องไปเพ่งอะไรกันเกินการนะครับเอาเรามาพูดถึงอุปกิเลส 16 ก่อนหมวดแรกอภิชชา [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] กิเลสนี่เป็นกิเลสชั้นสูงที่เป็นผู้ที่เข้าใกล้เข้าใกล้ความเป็นพระอริยเจ้าชั้นสูงขึ้นไปแล้วหรือชั้นสุดขึ้นไปแล้วเพราะงั้นอภิชาวิษณุพระนี้จึงหมายความว่าเป็นความโลภที่ยังเพ่งเล็งในจุดใดๆก็ช่างนี่เป็นสายโลภไปทั้งหมดเราไปเพ่งแรงเพ่งยึดเพ่งถือเพ่งติดอยู่จุดใดๆไม่รู้จักปล่อยไม่รู้จักวางมันก็ไม่มีทางจะได้เป็นพระอริยเจ้าชั้นสูงและมันก็ไม่มีทางหมดทุกข์ตัวไม่หมดทุกข์นั้นก็เพราะเหตุว่าเรายังเพ่งแรงอยู่แต่ในการเพ่งไปในจุดที่จะเป็นสภาพของการจูงใจเจตนาเป็นอิจฉาว่าจรมันมีได้สำหรับพระอริยเจ้า แม้ฉันสู้แม้พระอรหันต์เพราะฉะนั้นอันนี้จึงมีสภาพละไว้มีสภาพละไว้ทีนี้สายของพยาบาทซึ่งเคยอธิบายแยกมาอธิบายให้ฟังมากบ่อยๆนานมาแล้วเริ่มต้นตั้งแต่พยาบาทสภาพที่ผูกพยาบาทนี้ไปสภาพถูกมันผูกพันอาฆาตผูกพันไม่ปล่อยเป็นสภาพที่ไม่พอใจแล้วฝังใจไว้แต่สภาพที่ฝังใจไว้นี้มีอาการแรงฝังหุ่นทุกแรงทุกข์จัดพยาบาลถูกจับอยู่ในใจของตนอยู่นั่นแล้วลักษณะอย่างนี้เป็นลักษณะที่โหด เป็นลักษณะที่ทรมานตนโหดร้ายก็ได้ทรมานตนอยู่อย่างนั้นแหละถ้ามีอยู่ตราบใดลักษณะพยาบาทนี้เป็นสภาพที่ทุกข์มากพยาบาลแล้วมันก็คือต่อมาโกรธพระก็คือการโกรธมันก็กลุ่มกฎอยู่ได้ง่ายๆว่าเดี๋ยวมันก็โกรธถ้ามันยิ่งมีพยาบาทเป็นรากฐานแล้วกดเจ้าอยู่อุปนาถแปลว่าผูกโกรธเขาแปลกันง่ายๆนะว่ากูโกรธทีนี้มีลักษณะที่อุปมาหากับพยาบาทนี้พยาบาทก็เคยแปลให้ฟังแล้วมันเป็นการผูกพันเหนียวแน่นไม่คลายและเป็นลักษณะที่โกรธแรงส่วนอุปนาถเป็นการที่ยังมีเยื่อใยแห่งความโกรธที่ยังต้อยติ่งที่ยังถูกร้อยไว้อยู่ จะคล้องอยู่ยังเกี่ยวเกาะอยู่ยังไม่ขาดออกไปจริงมีลักษณะลึกละเอียดบางไม่ชัดเด่นเหมือนกับพยาบาทไม่จัดเหมือนกับพยาบาลอุปนาถก็เป็นลักษณะของตัวมันตัวความทุกข์พยาบาลเป็นลักษณะของอาการที่มันบอกเด่นบอกชัดถึงตัวต้นตอโทรศัพท์หรือพยาบาลนี่ท่านพูดแทนกันเสมอโลภะโทสะอันนี้โลภะก็ผ่านไปโทสะหรือพยาบาทท่านก็ตรัสแทนกันเสมอพยาบาล พรจากโพธะจะมาถึงอุปมาจึงเป็นสภาพที่ยังไม่ได้ขาดจางไม่ได้ตัดรอบไปออกจากสภาพของการยังโกรธยังเคืองสายผูกโกรธสายโทสระอย่างร้อยเรียงอยู่เป็นห่วงเป็นเป็นเป็นเป็นเป็นเป็นไม่รู้หรอกเป็นรูปวงลูกโซ่ลูกอะไรก็แล้วแต่เป็นคำผูกพันเป็นสภาพที่ยังเกี่ยวเกาะเกี่ยวจิตอยู่ถ้าอย่างนี้เรียกว่าเป็นอุปกิเลสอยากยังอยากอยู่อ่าให้ออกอ่านให้รู้ว่าเรายึดกลุ่มอยู่เมื่อไหร่มันเกิดเพราะเรียนอยู่ยังไม่ยอมปล่อยยอมวางอยู่เห็นให้มันได้ไม่ใช่ใครเราเนี่ยเห็นของเราให้ชัดเจน อยากอย่างนี้แล้วก็หาวิธีวางเอามันไว้ก็โง่ตัวเดียวอวิชชาหรือโง่ทุกข์ยิ่งความโกรธแล้วยิ่งทุกข์ชัดมันทุกข์เราจะอภิชชาวิศวะเราจะเพ่งเราจะเพ่งเราจะอิจฉาว่าจรเราจะเจตนาต้องการประสงค์ปรารถนาจะทำอันนี้จะเอาอันนี้จะสร้างอันนี้หมายความว่าในฐานะที่เพลงหยุดเพ่งติดกับสิ่งที่จะสร้างสรรค์จะกระทำลงไปนั้นแม้จะสร้างจะทำอย่างนั้นแล้วก็ตามเราพอใจเรายังไม่เคยทุกข์เลยเราพอใจนะ คนส่วนมากถ้าผมว่ามันเกิดอภิชาวิศวะหรือหมายความว่าเกิดเพ่งพิศปรารถนาใคร่ลงไปเอาแล้วล่ะก็มันยังไม่ถูกนะมันยังไม่รู้สึกว่ามันทรมานทุกคนอะไรแม้แต่หนักยังไงมันยังเอาเลยเพราะฉะนั้นถ้ายังเป็นพระอริยเจ้าแล้วท่านจะเจตนาที่จะมีอิจฉาผจญหรือมีลักษณะอภิชาวิศวะโลภะพูดแทนกันเล็กน้อยแต่ว่าเรียกความโลภมันไม่ควรจะใช้ภาษาเรียกควรจะใช้อิจฉาว่าจอหรืออากังเคยยะว่าจรก็ได้อาการเขย่าหรืออิจฉาไปจนมีความปรารถนามีความต้องการมีความประสงค์จะเอาอันนี้แหละจะยึดอย่างนี้จะสร้างอันนี้จะทำพระอรหันต์เจ้าแล้วท่านมี ไม่ได้เพื่อตัวตนหรอกแต่ท่านก็เจตนาจะทำอย่างนี้เพื่อสิ่งที่ดีงามให้แก่เขาที่จริงมันเป็นคุณธรรมที่จริงมันเป็นเจตนาดีไม่ใช่แค่ตัวตนหรอกนะอย่างนี้มันก็ไม่ได้ทุกข์เท่ากับอะไรถึงแม้ท่านจะเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ามันก็ไม่ได้ทุกข์อะไรเท่าถ้าขึ้นชื่อว่าพยาบาลกลัวพระอุปัชฌาย์หากขึ้นไปแล้วเราก็มันทุกข์มันทุกข์น่ะเพราะฉะนั้นไอ้เรื่องเอาวิชาวิศวะโลภะทิ้งไว้ก่อนหรือสายที่จะอธิบายละเอียดลึกซึ้งไปหาอากังเคยญาติหรืออาอิจฉาผจญอะไรนี่พักไว้ก่อนมาเอาสายนี้ซ้ายเกิดพยาบาทกองทัพอุปมาบอกแล้วว่านี่เป็นสายโทรศัพท์ลักษณะ 3 ตัวแรกพยาบาล เกี่ยวโยงกันอยู่พยาบาลอาฆาตมาดร้ายนี่เป็นตัวแรงๆโกธะมันก็คือลักษณะโกรธลักษณะโทสะลักษณะทุกข์ร้อนเข้าใจอารมณ์ของพยาบาลอารมณ์ของอาฆาตให้ได้ว่ามันเป็นโกรธมันเป็นโกธะอารมณ์มันเป็นลักษณะยังไงดูตัวมันภาษาที่เรียกว่าพยาบาลยังผูกกลุ่มยังพัวพันยังคิดอ่านจะแก้แค้นจะแก้แค้นเลยนะถึงขั้นพยาบาลเนี่ยมันจะต้องมีการแก้แค้นจะต้องเอาให้หนำใจพยาบาลแล้วมันก็เป็นลักษณะโกรธความโกรธแม้จะตามไปหาอุปมาผูกโกรธอาจจะไม่ถึงแก้แค้นไม่ต้องการทำการแก้แค้นหรอกแต่ก็ยังเคืองโกรธถูกกฎตุ้งติ้งอยู่ในใจของเราแล้วมันก็ มันตัวทุกข์อ่านอารมณ์พรุ่งนี้ให้ชัดมีอยู่ที่เราไม่ว่ากับใครไม่ว่าเรื่องใดในโลกโยนทิ้งไปเลยทิ้งที่ไหนก็ทิ้งไม่ต้องดูไม่ต้องเลือกที่เลยโยนออกไปคิดเอาถ้ารู้ในอารมณ์เธอรู้ในจิตของเราแล้วมันไม่มีค่าเลยไม่มีประโยชน์อะไรในชีวิตมันทุกข์ลูกเดียวนี่ทุกชัดๆอาจจะนี่ต่อมามักราศีวัชริยาอีก 4 ตัวนักข่าวลบหลู่คุณท่านปลาสักยกตนเทียบ อิจฉาก็คือริษยามัจฉริยะตระหนี่ก็ย้ำกันอีกมรรคค่ะลบรูปคุณท่านเมื่อเราเกิดกรดเกิดผูกโกรธเกิดพยาบาทเกิดไม่ชอบใจขึ้นมาแล้วไอ้คุณงามความดีที่ท่านมีใครมีเขามีมันจะลบหรือมันจะมองไม่เห็นมันจะลืมกันง่ายๆแม้เขาจะทำดีเคยทำดีกับเราปานใดปานใดมักจะเกิดมันจำเป็นถ้าผู้ใดยังระลึกรู้ความดีอยู่ความโกรธจะเบาถูกกฎจะเบาถูกกฎจะเบาความโกรธจะเบาพยา จะลดผ่าระลึกถึงความดีก็ขึ้นมาได้เพราะฉะนั้นเราจะโกรธใครใครๆอยู่นี่นะเราจงพยายามค้นหาความดีที่เขามีกับเราอย่าไปลบหลู่คุณของท่านอย่าไปอย่าไปสิ่งที่ท่านเคยทำดีกับเราอย่าไปทำเป็นลืมเลือนอย่าไปทำเป็นลืมเลยมันจะยิ่งโกรธแต่ถ้าเราระลึกถึงคุณงามความดีแม้แต่มีน้อยยิ่งนึกถึงคุณงามความดีของท่านที่มีกับเรามากๆๆนั่นคือการไม่มีมัทธิแต่ถ้าเราลบหลู่ออกไปเท่าใดเท่าใดเท่าใดนั่นคือการมีมากกว่าเป็นอุปกิเลสมันมาจากสายตรวจมาจากสายมานะมาจากสายที่ยึดถือตัวตนฉันจะหยิบฉันจะดีลบ คุณท่านก็คือทำตัวเองเด่นตัวเองดียกตัวยกตนขึ้นด้วยแหละมันเป็นจริงนะเป็นอารมณ์ที่จิตเป็นนะมันเป็นกิเลสที่เป็นนะมันง่ายมันไวเหลือเกินมันไม่เอาแล้วพอมันโกรธชัดๆขึ้นมามันไม่พอใจมันไม่เต็มใจแล้วเต้ยเคยดีกับเรามาสักเท่าไหร่เท่าไหร่เนี่ยเขี่ยทิ้งหมดเลยฉันจำไม่ได้เลยทันทีถึงแม้จะรู้ใครจะเอามาพูดขึ้นช่างประหลาดชั่งหัวมันฝรั่งมันลบหลู่คุณอย่างนี้นะซึ่งแบบนี้มันก็ไม่ใช่คนดีคนดิบอะไรแล้วไม่ใช่แล้วเออมีคุณท่านมีคุณอย่างนั้นอย่างนี้ก็ระลึกถึงบ้างบางทีท่านอาจจะมาทำไม่พอใจให้แก่เราทำความไม่พอใจให้แก่เราเล็กๆน้อยๆนิดๆหน่อยๆ แล้วเราก็จะตีผมเอาเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตลบล้างคุณงามความดีของคนอื่นไปมันก็โง่จัดไปสิมึงก็ไม่ได้เรื่องใหญ่ลบรูคุณของท่านไปหมดอย่างนี้ไม่สมควรนะแต่ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้มีผู้ที่จะทำกับเราไม่ได้มีคุณงามความดีอะไรมากมายนักเหมือนกันไม่ได้มีคุณงามความดีกับเรานักมีเป็นคุณงามความดีของท่านเล็กๆน้อยๆเราก็เพิ่งรู้หรือแม้จะมีกับเราเล็กๆน้อยๆท่านจะทำให้เราโกรธมากก็ตามเราก็ถึงคุณงามความดีของเขาบ้างการระลึกถึงคุณงามความดี ส่วนดีของผู้อื่นบ้างจะทำให้เราไม่เกิดโทสะโทรศัพท์มูลและจิตใจไม่แก่กล้าไม่จัดจ้างการระลึกถึงคุณงามความดีเพราะฉะนั้นถ้าขืนยิ่งทำยิ่งพยาบาทโกธะอุปมาและแถมลบหลู่คุณท่านลงไปอีกด้วยกำลังจะร้ายแรงร้ายแรงขึ้นไปเรื่อยๆนะฟังดีๆนะลึกซึ้งขึ้นไปเรื่อยพอมะขะเกิดลบหลู่คุณท่านขึ้นแล้วทีนี้ก็ปลาร้าสับยกตนเทียบเท่ายกตนเหนือเลยทีนี้ปลาร้าสับวิปลาสแล้วไม่รู้แล้วว่าตัวเองเคยใหญ่กว่าเขาหรือว่าเคยเล็กกว่าเขาแม้ตัวเองจะเล็กกว่าเขาต่ำต้อยกว่าเขาเหมือนลบรูคุณก็ได้แล้วทีนี้ก็ยกตัวขึ้นมาเลยฉันเป็นหมูฉันจะเป็นช้างแล้วตอนนี้ เห็นเขาแต่ก่อนเขาเป็นช้างเห็นเขาช้างเป็นหมูแล้วตอนนี้เห็นช้างเท่าหมูแล้วปลาร้าสับวิปลาสใหญ่แล้วก็มันเห็นช้างเป็นหมูนี่มันมีปราชญ์ยังไงวิปลาสแปลว่าบ้าแล้วผิดประหลาดแล้วภาษาไทยๆเราฟังเราเคยได้ยินมานานวิปลาสมันผิดมันผิดไปแล้วจากความจริงแล้วตัวเองเป็นตัวกระจิ๊ดเดียวล่ะเอาล่ะแอคอาร์ตใหญ่เลยคุณของท่านมีมากมีมายท่านสูงท่านส่งอย่างโน้นอย่างนี้เลยมันขึ้นเลยทีเดียวมันไม่ได้ขึ้นเบาๆไม่ได้ขึ้นเล็กๆส่วนใหญ่เลยมันยิ่งร้ายแรงขึ้นเห็นไหมมัคคะแล้วปลาร้าสับเอาใหญ่เลยยกตนเสมอยกตนเหนือลบรูคุณท่านลงทีนี้เหยียบ ยกตัวเองขึ้นปลาร้าสับฟังดีๆจะเห็นลักษณะธรรมและเป็นจริงเราเคยมีกันทุกคนนั่นน่ะพูดนี่ตั้งใจฟังดีๆเราเข้าใจถ้าเราติดตามดีๆแล้วเราต้องเอาความรู้นี้ไปปฏิบัติประพฤติอย่างนี้ไม่เอาเหลวไหลเลอะเทอะถ้าในสภาพของพระอนาคามีฐานธนาคารมีจริงๆแล้วนะมันมีอยู่ในๆแล้วมันไม่บอกข้างนอกหรอกนะข้างนอกมันไม่รู้ตัวหรอกนะแต่ข้างในมันเอาเรื่องแล้วประเดี๋ยวมันก็เป็นโอ้โหที่นี่ก็ขึ้นใหญ่เลยเป็นช้างใหญ่ขึ้นมาเลยเชียวเป็นจริงๆนะบางทีคนอื่นไม่ดูไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอยู่คนเดียวยายเบ่งๆๆอยู่คนเดียวใครอย่าไปเข้าใจ๋ๆเลยบางทีตกมันเนี่ย อยู่ตรงหลังมัทนะเมามันอัดมานะอติมานะมะทะนี่แปลว่าน้ำเมาน้ำมันมาโทรมาถามนี่ยังไม่ถึงขั้นเมามันเดี๋ยวๆเมามันน่ะปลาร้าสับตอนนี้แล้วก็เอาล่ะต่อมาเป็นอิจฉาริษยานั่นเองไม่ต้องการให้เขาได้ดีแล้วตอนนี้นอกจากว่าตัวเองจะขึ้นใหญ่แล้วทีนี้ไม่แล้วเขาจะไปใครมาพูดยกดีใครจะมาเปล่าเลยตราดกั้นขวางไม่ให้ต้องการให้เขาได้ดีตอนนี้ก็มีการจะแกล้งจะต่อสู้จะขัดขวางการแข่งขันกันแล้วตอนนี้ยังจะมีแข่งดีมันมีอีกตอนนี้ชักจะเริ่ม ไม่อยากให้เขาได้ดีแล้วจิตใจจะขึ้นมาเลยยกตัวเทียบเท่ายกตัวเด่นกว่าแล้วอย่ามาดีกว่าฉันฉันไม่ยอมให้แกดีขึ้นต่อไปอีกไม่ส่งไม่เสริมแล้วเมื่อจิตใจมันไม่ต้องการให้คนเขาดีแล้วทีนี้ก็ริษยาแล้วก็ธรณีมัจฉริยะตระหนี่ขี้เหนียวหรือว่าไม่ให้กันแก่ผู้ที่เราเองเราไปเพ่งโทษไว้หรือโกรธเคืองโกรธแค้นไม่ต้องการจะให้ดีไม่ต้องการจะให้อะไรแก่เขาอย่างเด็ดขาดมันเป็นการเห็นแก่ตัวแก่ตนขี้เหนียวเนี่ยมันสุดจะเห็นแก่ตัวแก่ตนขนาดหนักขึ้นไปเลยทีนี้ไม่ต้องการให้เขาได้ดีแล้วแม้แต่ตัวเราเองนี่ก็จะต้องยึดทุกด้านทุกประตูเลย วันนั้นแม้แต่คนอื่นเขาจะเอามาให้กันได้กีดขวางก็ได้ตระหนี่ถี่เหนียวลักษณะใหญ่จะโตลักษณะรอบวัดเข้าไปมากทีเดียวฟังดีๆนะแต่ตัวไม่ใช่ถ้าเราจะอธิบายมัจฉริยะคือความตระหนี่ถี่เหนียวธรรมดาธรรมดามันก็ได้แต่นี่ไม่ใช่อะไรแล้วจิตใจนี่โอ้โหมันหวงแหนมันไม่อยากให้เขาได้ดีแล้วมันไม่อยากอะไรให้มันไม่อยากให้อะไรแก่เขาวัชรียาไม่อยากอะไรไม่อยากให้อะไรแก่เขาเลยไม่ให้โยนทิ้งก็ให้มันโยนทิ้งไปไม่เสียดายของก็ได้อย่าไปให้คนที่ผูกพยาบาทจะเห็นได้ว่าลักษณะพยาบาลนี่แรงขึ้นแรงขึ้นแรงขึ้น เลวร้ายยิ่งขึ้นทีนี้ต่อมาก็มายาออกปีนรอบแล้วตอนนี้มายาสาระสำคัญอีก 4 หมวดต่อมาตอนนี้ออกนอกรอบปีรอบออกมาเป็นสภาพที่นี้ก็เบี้ยวแล้วนอกจากริษยาตอนนี้แล้วโกงแล้วมายาแล้วดวงแล้วออกลูกทางนอกเป็นพูดก็ได้เป็นกายกรรมก็ได้ทีเดียวมันจะออกมาหรือแม้ใจก็ใจอยากมากเลยหลอกตนเองเลยหลอกเลยนะทำให้เราโมหะหลงผิดเลยเข้าใจไปปักหมั้นเลยว่าอันนี้มันไม่ใช่ของจริงมันเป็นความ หลอกลวงแต่เราไปเข้าใจว่าเป็นของจริงมายามันจะแปลความนึกคิดที่ถูกโกรธผูกโกรธผูกเคืองถือโทษถือไปจนกระทั่งกลับหมุนตลับกลับตาลปัตรเข้าแล้วไปหลงเอาไอ้ที่มันหมุนกลับตาลปัตรที่จริงน่ะเขาเป็นคนดีหาว่าเขาเป็นคนเลวอย่างเชื่อมั่นเป็นมายานะเป็นความหลอกลวงนะที่จริงมันเป็นของคนนั้นแม้จะได้โอกาสพูดทั้งๆที่เขาเป็นคนดีก็อย่างคนนี้หลอกลวงโกหกพูดสับปรับโกหกได้หลอกลวงได้เลยนะเป็นมายาขึ้นถึงทุจริตที่เลวร้ายเลย Google ถึงทุจริตที่เลวร้ายนะถ้ามันยังอยู่ในจิตก็หมายความว่ามันหลอกเราเลยเราไปปักมั่นใจเชื่อมั่นเข้าไปเลยว่าสิ่งนี้ไม่จริงไม่จัง ปรับเป็นลบหลู่อย่างชัดเจนเลยดูถูกดูแคลนทั้