200926-138 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt
เนื้อหาในไฟล์
16 กันยายนพุทธศักราช 2520 ราชินีไปพ่อท่านซัพพลายรักและนำหมู่ปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกเราผู้เป็นเสถียรบุคคลหนึ่งคือเราเป็นนักศึกษาเอาประโยชน์ส่วนตนคือประโยชน์ส่วนตนประโยชน์ที่เราเองเราจะพยายามรักษาตัวตนที่เราไปหลงผิดหลงรู้ไม่เท่ารู้ไม่ทันจะต้องรู้เหตุผลกระทั่งเรารู้แจ้งแทงทะลุหมดถือว่าเป็นบุคคล ศึกษาชั้น 1 เรียกว่าเป็นผู้ที่อเสขะคือเป็นพระคีโตเป็นผู้หมดตนรู้ตัวตนอันทะลุรอบรู้ความพอเหมาะเรียกว่าเป็นผู้ที่สำคัญอรหันต์กับผลการคิดถึงที่สุดในรอบสุดท้ายรู้ตัวแทนตัวแทนตนแทนอัตตาของตัวออกเป็นสิ้นหมดอาจจะมันหมดอัตราสำหรับคนแล้วค่อยศึกษาต่อชีวิตมันจะมีการศึกษาต่อเองท่านนั้นท่านจะรู้ทันรู้ตอนเองจะศึกษาอะไรมันจะปรับปรุงอะไรจะทำอะไรที่มันดียิ่งขึ้นซึ่งเป็นการศึกษาที่เรียกว่าโพธิญาณหรือโพธิสัตว์เป็นผู้ที่จะศึกษาที่อารมณ์ เราได้มาศึกษาอยู่แล้วเราจะต้องพยายามรู้ทุกวันก็มีการศึกษามาเป็นเช้าและก็พยายามฆ่าตัวตายวันนี้ 24 ชั่วโมงทุกวันที่เราเรียนไปเรียนไปตามฐานะที่เราอยากจะพูดหาอยู่อย่าปล่อยปละละเลยจะดูดาวอย่าดูแคลนหรือเปล่าเราไม่ใช่เป็นถ้าเด็กๆเล็กๆกับแกไปเข้าห้องสุดท้ายแล้วก็ลืมไปตามแกน 1 เป็นพม่าตามใจตัวเองเสมอ ใช้นโยบายที่จะให้สนใจเล่าเรียนและก็ได้รับเข้าสู่หมู่บ้านแต่ถ้าเราพูดโตและการหลอกล่อมันยังเด็กที่จะหลอกล่อให้สนใจในการเรียนนั้นก็น้อยลงเพราะว่าเราย่อมรู้ว่าคนโตแล้วยังรู้ทั้งสาระการเรียนเป็นสาระการศึกษาเป็นสาระถ้าเราไม่รู้จักสาระของเราเราก็ทำผิดหน้าที่ทำจิตสาธารณะเราจะต้องรู้จักสารคดีอย่าให้สูญเปล่าวันหนึ่งคืนหนึ่งจะทำเสมอเพิ่มพูนเสมอศึกษาเสร็จช้าเราก็มีกิจกรรมก็มีไม่เป็นกิจวัตรก็มีจรอยู่ตรงนี้เพราะเราจะมีวัดต่างๆที่เราจะต้องทำเสมอทั้งอังกฤษ คุยกับคนเป็นหลักที่เราซื้อไปตลอดสมาทา
อ่านต่อ
นตลอดกาลหรือทั้งเป็นจริยวัตรเป็นสิ่งที่มันเป็นไปตามพฤติกรรมที่เกิดขึ้นมีองค์ประกอบตามควรบางครั้งขจรมาเป็นอุปสรรคทั้งประเทศบางครั้งก็มีแค่นั้นเรื่องนี้เรื่องนั้นเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องจดจำเพราะว่ามีเราจะต้องรู้สึกหรือว่ารู้จักจริยธรรมและศึกษาภาคเรียนมีประสิทธิภาพมีการกระทํา ไม่มีสิทธิ์ปรารภความเพียรไม่มีสิทธิ์เป็นผู้ที่ฝ่ายในการศึกษาตั้งตนปฏิบัติพยายามปกพยายามรมอบรมตนทำให้ตนสูงขึ้นจะเกิดขึ้นสะอาดขึ้นถ้าเราไม่ทำอย่างนั้นความสำเร็จความสูงเกิดเองไม่ได้มาเองไม่ได้ไม่มีมันจะมีได้เพราะเราเองตั้งหน้าตั้งตาตั้งใจพากเพียรองค์ประกอบของเรามีครูบาอาจารย์มีเพื่อนจะทำให้คุณช่วยเหลือเกินไปก็เป็นเพียงองค์ประกอบไม่จับไม่แรงไม่เก่งเท่าตัวเราเองจะช่วยตัวเราเองเท่านั้นเองซึ่งส่วนตัวเราเองนั่นแหละเป็นกำลังคิดถึงกว่ากำลังของผู้อื่นแม้กำลังของผู้อื่นจะแรงเท่าฟ้า เราไม่ซะอย่างเดียวเราฝืนทุกอย่างเดียวเราไม่เอาเราไม่ทำตามทุกอย่างเดียวกำลังเท่าฟ้านั้นก็ไม่มีกำลังเลยสักนิดเดียวเพราะฉะนั้นกำลังของตนกำลังที่จะช่วยตนนี่แหละที่เป็นกำลังที่เป็นเอกเป็นสำคัญเราโตแล้วเราเป็นการเรามาเป็นนักศึกษาท่านผู้ใหญ่ท่านผู้ที่รู้จุดมุ่งหมายกันพรุ่งนี้ฉันพูดสาระแล้วก็พยายามศึกษาให้คุณนักศึกษาปัจจุบันเพิ่มอะไรก็ได้ไปตลอดเวลาเรารู้ว่าเราได้เรารู้ว่าเราเจริญเรารู้ว่าเรามีบทบาทเรามีการกระทำเป็นการงานการกระทำเป็นบทบาทเป็นสิ่งที่ส่งเสริมพัวพันอยู่เป็นผลิตภัณฑ์อยู่เรื่อยๆเป็นรูป สินเชื่อคนโน้นมีสิ่งที่จะพยายามเพิ่มอยู่แม้เล็กน้อยก็ให้ดูเห็นชัดและก็ไม่ควรจะมีแต่เพียงเล็กน้อยก็ควรจะให้มีมากๆครับที่เราจะสามารถให้มันมากได้ด้วยความเพียรด้วยความตั้งอกตั้งใจการศึกษานี้แหละจะทำให้เราไปถึงที่สุดรู้รอบกายแม้ที่สุดถึงอรหันต์อันเป็นที่สุดหรือเรียกว่าคำอรหันต์ข้าก็จะได้อย่างแท้จริงและเราก็จะยังมีการศึกษาต่อก็คือเป็นอนันตังมิตรภาพติดต่อเนื่องสูงส่งเรารู้คนอื่นจะรู้กับเราได้ยากเมื่อสิ่งใดยิ่งสูงยิ่งละเอียดยิ่งจะรู้ได้ยากจึงเรียกว่าอนิจจังแต่ถ้าคุณมีภูมิ ปวดขี้ให้กันดูหีกันเห็นมีสมุดหมายแทนช่วยกันเข้าใจก็จะรู้จักก็จะเข้าใจได้อ่านได้ในฐานะผู้สูงขึ้นมีสภาวะจริงเราก็จะสอนกันได้สูงขึ้นไปสูงขึ้นไปเราสังเกตดูว่าเราเองเรามีภูมิรู้ขั้นต่ำอย่างไรเรารู้ได้แล้วละได้แล้วเลิกได้แล้วไม่ต้องเปลี่ยนขั้นสูงสูงเป็นอย่างไรเราสามารถรู้ได้คิดซ้อนภาษาเกาหลีซึ่งเป็นชั้น 2 ชั้น 3 ชั้น 4 ชั้น 7 ชั้นคำเดียวมีความหมายถึงขั้นตอน 7 ชั้น 8 ชั้น 3 ชั้น 10 ชั้นเราก็ยังสามารถรู้ได้แม้จะใช้ภาษาคำเดียวไม่ได้ใช้ลูกลอยนิมิตและจะใช้บัญญัติปริยัติอย่างเดียวอันเดียวกันแต่มันก็หาย 10 ขั้นตอนเราก็สามารถรู้ได้อย่างแท้จริงและเป็นความชรานั่นเป็นความรู้ที่มีชั้นเชิงที่มีความสูงยิ่งละเอียดยิ่งสุขุมพูดไปในจำนวนน้อยและไม่จำเป็นจะต้องภาษาต้องมาตั้งภาษาใหม่ต้องมาตั้งบัญญัติใหม่แต่เราใช้บัญญัติเก่าที่มีรูปลอยซ้อนจะทำในยักษ์ให้รู้ว่าเป็นนัยยะชั้นสูงขึ้นเราก็สามารถจะรู้ด้วยกันเข้าใจด้วยกันได้เพราะถ้าเกิดว่าเรามีปัญญานึกปัญญาอย่างนี้หรือไม่ถ้าเรามีก็เป็นความจริงแล้วเราก็เป็นการก้าวหน้าทางเศรษฐกิจสามารถรู้ความยิ่งๆๆที่มันซ้อนซ้ำ ด้วยบัญญัติโลกสะอาดด้วยนิมิตตกลงด้วยศึกษาอบรมด้วยเครื่องหมายลูกโลกแต่เราเข้าใจความหมายที่มันซ้อนเชิงซ้อนเชิงซ้อนเกินไปและอย่าคิดถึงได้ไม่เรียกว่าเป็นผู้ที่มีปัญญาอันยิ่งใหญ่ที่เจริญเป็นผู้มีญาณทัศนะอันวิเศษสูงยิ่งไปเรื่อยๆพยายามอ่านและพยายามสังเกตว่าตนได้จนมีตนเป็นหรือไม่ที่เรียกว่าเป็นภูมิของผู้ศึกษาที่เราจะต้องศึกษาให้ยื่นจบและรู้ที่ 2 สมัย