200914-132 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 14 กันยายนพุทธศักราช 2520 ปัจจุบันพ่อท่านพระโพธิรักษ์ด้วยนะโมปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเราเป็นนักศึกษาบางคนก็สำเร็จการศึกษาบางคนก็ยังไม่สำเร็จการศึกษาคำว่าสำเร็จนั้นก็มีขั้นมีชั้นสมเด็จชั้นเป็นชั้นๆเป็นคันๆโดยเฉพาะทางธรรมแล้วก็เลือกโซดาอนาถาอรหันต์บางคนได้สำเร็จมาแล้วเป็นชั้นๆบางคนก็กำลังเดินอยู่ตามแต่ช้ำที่ตัวเองกำลังดำเนินไป การศึกษานั้นเราไม่ได้กำหนดลงไปตายตัวว่าคนนั้นอยู่ชั้นนั้นคนนี้อยู่ชั้นนี้การสอนก็ไม่ได้บอกว่าคนนี้อยู่ชั้นนี้จะต้องเรียนได้แค่นี้คนนี้ฉันต้องเรียนได้แค่นั้นการสอนและการบรรยายก็ตามการพยายามที่จะทำความเข้าใจแก่กันและกันก็ตามมันเคล้าตนเองมีทั้งสูงมีทั้งต่ำมีเท่าที่ได้แล้วและยังไม่ได้อีกหรือยังไม่ถึงเลยมีคนไปหมดเพราะฉะนั้นการเรียนการศึกษาของเรานักศึกษาจึงต้องพยายามเลือกเป็นให้ตรงกับตัวเองให้มากให้ดูให้ชัดไม่รู้ในขณะนี้เพื่อที่จะทำให้เกิดผลอะไรที่แล้วไปแล้วความทุกข์สิ้น ที่ยังกำลังทำอยู่อย่างขะมักเขม้นตรงตรงตัวตรงฐานของเราก็ไม่ชัดสิ่งใดที่สูงเกินไปหรือยังอยู่ในอนาคตข้างหน้าเราก็ไม่รู้ตามเราก็ไม่รังเกียจที่จะรู้เพิ่มและเราก็ไม่ใช่ผลักดันในสิ่งที่เราได้แล้วก็ยังเวียนวนอยู่เราก็ไม่ใช่จะต้องผลักดันทั้งยอดรังเกียจอะไรแต่เราก็จะต้องรู้ว่าเราควรจะทำกับมันอย่างไรเราควรจะเอาจริงเอาจังเราควรจะไปซื้อเวล่ำเวลาหรือว่าเราควรจะซ้ำแซะมากมายหรือไม่เพียงใดหรือแม้กระทั่งแซะแล้วแล้วจำเป็นแต่เราควรจะได้ประโยชน์เราควรจะเลือกจะละเอียดละออจะทำความลึกซึ้งกับสิ่งที่ผ่านมาแล้วก็ตามได้หรือไม่ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] แล้วจริงๆเราได้เคยรับรู้ได้แล้ว 1 ปีจำได้แล้วจริงๆเพราะฟังนี่เราจับเอาเนื้อสาระมันก็พอได้แต่รายละเอียดในคำบ
อ่านต่อ
รรยายนั้นน่ะต่างกันไปมีแนวมีคำอธิบายซึ่งมีมุมมีเหรียญอะไรต่างๆต่างกันอยู่เพราะเราเองเราจะบรรลุแล้วเราจะสำเร็จได้เงินแน่ที่มันต่างกันไปแล้วเราก็ไปจับเงินไม่ได้เราอาจจะติดแง่นั้นอาจจะติดเงินนั้นก็ได้เพราะฉะนั้นแม้แต่แกนส่วนรวมหรือว่าเอาเนื้อสาระของมันแล้วเราจับสาระเห็นว่าสาระกล่าวนี้แหละแต่เราประมาทเสียโดยฟังธรรมะทุกวันนี้ที่มากก็เลยเผลอก็เลยไม่กลับไม่ตาม ไปทำความเข้าใจอย่างแยบคายไม่สุขุมคัมภีรภาพไม่ตั้งสติรับเต็มไม่มีวิจารณ์ไม่มีธรรมวิจัยไม่วิเคราะห์ตามอย่างละเอียดเราก็จะไม่พบแง่เราก็จะไม่ได้แง่ที่ตนเองผิดจะสำคัญนั่นแหละมันก็จะเลยไปผ่านโอกาสไปวันแล้ววันเล่าครั้งแล้วครั้งเล่าเราจะขาดทุนโดยเปล่าๆไม่ได้ขอเตือนว่าอย่าทำความประมาทพระพุทธเจ้าท่านเตือนนักเตือนหาว่าอย่าประมาทการฟังธรรมไม่ใช่ของเสียการฟังธรรมนั้นไม่ใช่เป็นของน่าเบื่อหน่ายพระอรหันต์ก็ไม่เบื่อหน่ายต่อการฟังธรรมพระอรหันต์ก็ไม่เบื่อหน่ายต่อการฟังธรรม จะเบิกบานแจ่มใสกับธรรมะแม้สิ่งที่รู้แล้วอย่างน้อยสุดสิ่งที่เราเคยรู้แล้วเคยได้ยินแล้วเคยจำได้แล้วก็ตามถ้าเราฟังอีกก็มีผลดีคือเราจะได้จำยิ่งขึ้นเด็กซ้ำยิ่งขึ้นแต่แม่นยิ่งขึ้นไปเตะคุณยิ่งขึ้นหนาแน่นยิ่งขึ้นมีผีติดถ้ำมีธรรมะอันตั้งมั่นยิ่งขึ้นนั่นเป็นผลประโยชน์ตรงจะไม่น่าเบื่อหน่ายจะมีปัญญารู้ตอนนี้เป็นธรรมะพอดีนี่ฟังอีกตั้งใจฟังมันก็ดีทบทวนซ้ำก็ไปจะได้จำแม่นมั่นคงที่แท้ไม่หลุดไม่ลืมง่ายที่เป็นประโยชน์ตรงและส่วนประกอบนั้นแน่แท้มันจะมีอะไรก็ตามแต่มันจะมีแง่คิด ต่างกันโดยนัยยะอันเป็นวิริยะเป็นวินัยยักษ์เป็นนัยยะที่ลึกซึ้งนัยยะที่สังคมในระยะที่แฝงเร้นระยะที่สุขุมพันนี้มันมีอีกเพราะงานพระอรหันต์จะไม่ประมาทจากการฟังธรรมเลยแต่ถ้ามีโอกาสถ้าไม่มีอะไรรับตัวถ้ายิ่งถึงเวลาถึงวาระจะฟังอยู่เต็มพระคุณที่จะไม่ปล่อยโอกาสให้มันนั่งหรือเปล่าจะต้องทำให้ได้อย่างแท้จริงนี่เป็นความรู้และอาหารจะมีอารมณ์อย่างนั้นแล้วจะมีความคิดเห็นอย่างนั้นจริงๆก็คือจะได้รับประโยชน์กับกรรมกิริยาอย่างแท้จริงขอให้เราได้พยายามเพราะว่าเราเองเราทำมันมากและผลเมื่อยิ่งมากบางทีจะเกิดการเฉื่อย การดูแคลนการเกร็งกันเบื่อโดยประมาทในสิ่งที่เราเองเรารู้สึกว่าอ้วนอะไรรับฟังเราได้รับรู้แล้วก็โดยแกนโดยรากเหง้ามันก็ไม่มีอะไรมากบอกแล้วระวังเขาจะศึกษาของพระพุทธเจ้านั้นมันก็มีของเก่าของใหม่มีแกนนำและแกงก็โตชัดเสร็จแล้วก็มีความหมายมีอุทานนะมีความรู้สึกคุ้มลึกซึ้งคำพูดก็ทำทุกแสงอัจฉริยะธรรมผสมผสานอยู่เสมอเสมอเราจะต้องเป็นผู้ฉลาดเป็นคนได้แยกขายได้เราจึงจะลึกซึ้งอะไรถึงจะเป็นคุณเจริญในธรรม