200704-119 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันจันทร์ที่ 4 กรกฎาคมพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระธิดาได้นำพิจารณาปัจจเวกปัจจัยณพุทธสถานสันติอโศกเราก็รู้มันอยู่แม้เดี๋ยวนี้พูดขึ้นเดี๋ยวนี้มีเดี๋ยวนี้เราก็ยังรู้อยู่ว่ามันเป็นตัวสบายมันเป็นตัวหมดกังวลมันเป็นตัวที่มนุษย์เป็นสุขเขาเรียกภาษาว่าสุขก็สุขเพลิดเพลินก็เลยเพลิดเพลินอร่อยเขาเรียกว่าอร่อยแต่ใช้เป็นคำกลางและคำว่าสบายในกลางเป็นความสบายความเบาความง่ายความว่างความไม่ต้องเดือดร้อนไม่ต้องปะติดปะต่อไม่ต้องมีเรื่องยืดยาวไม่ต้องวุ่นวายไม่ต้องผูกพันอะไรเป็นเรื่องลำบากลำบนอีกต่อไปก็เป็น ที่เราได้แล้วเราจะต้องมีอยู่อย่างหยาบและเห็นชัดเชียวก็ยังหยาบๆไม่มีที่จะเกี่ยวข้องกับทางโลกไม่ว่าวัตถุสมบัติไม่ว่าสิ่งที่เรียกว่าลาภสิ่งที่เรียกว่ายศใช่มั้ยแต่จะเป็นคำเป็นความสรรเสริญเยินยอเป็นสิ่งที่มันชูชาติชูเชิดขึ้นอยู่ในโลกหรือจนกระทั่งถึงอารมณ์จิตที่ว่าอารมณ์สุขต้องเสพสมสุขสมต้องได้มาซึ่งมันจะเป็นสิ่งโน้มน้าวให้เราต้องแสวงหาเราไม่ต้องแสวงหาอะไรอยู่เฉยๆตอนนี้มีไปตามมีตามได้ตามเป็นไปเราเป็นย่อลงมาแล้วว่ามันได้กินได้อยู่ได้พักได้ 1 องค์เจ็บไข้ได้ป่วยก็มียารักษาโรคพอประมาณมีเครื่องบริขารประกอบตัวน้อยที่สุดและก็พอเพียงอยู่ เราจะอยู่ไปอีกกี่ปีกี่ปีเราก็แสนที่จะไม่สงสัยแสนจะไม่กังวลอาจจะได้ประมาณอย่างทุกวันนี้หรือพร่องกว่าทุกวันนี้บ้างเราก็ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรมากเกินไปเราก็ไม่ได้ทุกข์ร้อนและเราก็มันก็ไม่ได้ยั่วยอมให้เราติดแม้จะมาแม้จะเป็นอดิเรกลาโพธิ์เราก็ไม่ได้ไปหลงไหลได้ชีวิตของเราก็เป็นชีวิตที่สบายแล้วจึงไม่ริษยาไม่อิทสยามไม่อิจฉาตาร้อนคนโรคโรคที่เขาเป็นเขามีฤทัยก็ตามแต่ทีนี้ก็กลับมารู้ว่าค่าของเราอีกอันนึงนอกจากว่า ความสบายที่คิดแล้วมันเราต้องเป็นคนมีค่าด้วยมีแรงงานอย่างน้อยที่สุดก็เป็นแรงงานหรือจ
อ่านต่อ
ะสืบสานแผ่ให้คนเขารู้จุดสบายอันนี้มันสบายยิ่งกว่าการปรุงแต่งยิ่งกว่าทั้งขาและโรคและสิ่งสังขารโรคพิษโลกครับลุงก็แต่งเขาผสมก็ต้องแสวงหาก็ต้องมาปลุกเสกสมสุขสมในโลกให้เขารู้ได้ด้วยวิธีใด 1 ยืนยันด้วยตนว่าเราเองเราอยู่อย่างนี้สบายกว่าเบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้แจ้งอยู่ใครจะพูดยังไงก็ไม่หวั่นไหวไม่กลบไม่มีไม่กลับไม่วนไม่วุ่นมั่นคงแท้นอกจากนั้นเราก็ยังจะอธิบายใช้ การกระทำให้เขารู้ตามอย่างกายกรรมบ้างวจีกรรมบ้างอธิบายต่อให้คนเข้าใจโดยลึกซึ้งมีนโยบายต่อจากนั้นก็มีนโยบายที่จะสอนเขามีเหลี่ยมมีวิธีแก้คนอื่นเขากระทำตามโดยการรู้ตัวบ้างตรงๆหรือไม่รู้ตัวบ้างบางทีเขาไม่รู้ตัวก็เป็นการสอนอย่างฉลาดเจตนาดีไม่ใช่หรอกเป็นตรงๆเป็นอย่างนั้นอย่างนี้มีกรรมวิธีเพราะคนไม่เคยยอมในเรื่องที่จะเลิกโลกมันติดมากมันติดโลกเพราะจะทิ้งโลกหรือว่าจะวางโลกมานี่ก็ไม่ค่อยยอมเท่าไหร่หรอกแต่เราต้องเอาเราต้องหาสมาชิกเราต้องเพิ่มให้คนเขาออกมาทางนี้ให้ได้ถ้าอันนี้ คุณค่าของโลกเขาโดยตรงเป็นค่าที่ย้อนแย้งคือให้โลกเขาได้สิ่งที่ดีอันนี้ไปซึ่งโลกเขาเองเขาก็รู้ว่าดีถ้าใช้ปัญญาที่เปิดอย่างโล่งเปิดอย่างกว้างเปิดรับอย่างไม่มีอคติเขาก็รู้ว่าดีปรากฏว่าเขาเองเขาไม่มีอะไรต่อต้านจริงๆเขารู้ว่าดีแต่พอเวลาจะใช้สำนึกของปกติสำนึกที่เขายังเอากิเลสมาร่วมด้วยเขาก็จะไม่รับเพราะฉะนั้นเราจึงจำเป็นที่จะต้องใช้ความฉลาดที่จะแทรกยาเข้าไปในกลุ่มขนให้ได้ถ้าเราทำได้ลึกซึ้งเราทำได้มากเราทำได้ยอมรับตรงๆมีการศรัทธาเลื่อมใสตั้งหน้าตั้งตา เพลงเลยมาเพื่อมาอาบยาเพื่อมารับยาตรงๆไอ้นี่ก็เก่งแม่ไม่ตรงหรอกยังอุตส่าห์ใช้ด้วยวิธีอ้อมก็ได้ก็เก่งและเราก็จะทำอันนี้เราเป็นค่าเป็นค่าของมนุษย์เพราะชีวิตของเราไม่สบายแล้วมันก็ไม่มีอะไรเหลือนอกจากเราก็ยังอยู่กับโลกเข้าไปเรากินอาหารของโลกเรากินสมบัติโลกเรารับสิ่งที่โลกเข้ามาให้แก่เราแม้ที่สุดเราไปเดินบิณฑบาตให้แก่เรากินเราก็จะต้องระลึกถึงกตัญญูกตเวทีระลึกถึงบุญคุณว่าเราควรจะตอบแทนเขาด้วยแล้วเราก็จะต้องตอบแทนเขาให้มากจนเด่นชัดทำให้มากเธอเป็นการเสียเป็นการไม่เป็นการขาดทุนให้แก่เขาได้มากกว่าที่เราเอาจากเขามาให้ได้มา มีเท่าใดมันก็ยิ่งเป็นประโยชน์เราเป็นประโยชน์มากเราเป็นเนื้อสารเราเป็นตัวที่ให้แก่โลกได้อย่างจริงจังนี่มันสัจจะไม่เห็นชัดแล้วไม่มีอะไรดีกว่านี้หรอกเราจะไปรับแลกเปลี่ยนมาจากโลกโดยเราได้มากแล้วเราก็ให้แก่เขาน้อยนั่นน่ะมันยังคนเห็นแก่ตัวยังคนเอาเปรียบไม่ใช่คนเสียสละซึ่งไม่ใช่ความดีเลยนี่ก็ต้องเข้าใจแล้วก็คงจะเข้าใจกันอยู่ทุกคนมันจุดเหล่านี้เราจะต้องเห็นไม่ชัดแล้วก็รู้ค่าของชีวิตนั้นได้สุขสบายและอ่านไม่ชัดนะเดี๋ยวนี้เราก็รู้จุดนั้นอยู่เราสบายไม่ได้เดี๋ยวนี้สบายอยู่อย่างนี้เราไม่แปลกอะไรแล้วเพราะก็เหลือแต่เรื่องที่เราจะทำประโยชน์ให้แก่เขาเราคิดไม่เป็นเราไม่เป็นผู้นำเราหาวิธีการสร้างนโยบายไม่ได้เราก็ตามหมู่ แล้วกันหรือตามผู้นำหรือตามผู้ใหญ่ผู้ใหญ่ก็จะพาผู้นำก็จะพาทำไม่ใช่พระทำดีๆก็จะอธิบายสู่ฟังเหมือนกันเราจะเข้าใจได้เรื่อยๆหมดปัญญาแล้วขึ้นถึงจะเข้าใจได้บ้างไม่ได้บ้างหมดปัญญาเข้าถึงก็เข้าใจได้อย่างละเอียดยังไม่สงสัยอย่างมีเหตุมีผลชัดเจนแล้วเราก็ทำได้อย่างเต็มใจแล้วก็จะพากันดำเนินต่อไปอย่านำชีวิตชีวิตเราได้พบความสำเร็จอย่างนี้สำเร็จได้ลาภสำเร็จด้วยยศเฟื่องฟูมียศมากมีลาภมากมีความสำเร็จในชีวิตมีสรรเสริญโตเสพสุขได้มากอะไรที่เขาหลอกว่าสุขแล้วก็ได้มีสุขนั้นแต่ต่างๆเต็มภาคภูมิอยากได้เมื่อไหร่ก็ชี้นิ้วเอาได้สั่งเอาได้อย่างนั้นเป็นแบบลูกๆ เป็นแค่ความต้องการของโลกเรารู้ให้ได้ไม่ใช่เรื่องยิ่งใหญ่และไม่ใช่เรื่องว่าที่จะไม่ต้องสอนอะไรกันเป็นอยู่ทุกคนเป็นอยู่แล้วทิศทางนี้เป็นอย่างนั้นทุกคนจะสะสมลาภยศสรรเสริญสุขที่เป็นโลกียสุขที่พึงได้พึงมีในโลกเค้าวิ่งแล่นไปอยู่อย่างนี้อยู่ไม่มีทางกลับได้ยากไม่มีทางกลับเลยถ้าเผลอไปเจอศาสนาหรือไม่มีผู้ที่จะชักดึงให้หันกลับให้รู้สึกตัวก็หยุดสักทีเสี่ยงโรคและมาทำอย่างนี้นี่ประเสริฐกว่าเป็นมนุษย์น่ะคุณทำอย่างนี้มีมานานนับชาติแล้วคุณจะเกิดอีกกี่ร้อยกี่พันชาติเขาก็จะสอนอย่างนี้ถ้าคุณไม่เจอพระไม่เจออริยะอริยบุคคลเขาจะสอนอย่างนี้มองไปที่ที่ไหนก็ได้มุมไหนก็ได้ของ ไม่ใช่แค่ในประเทศไทยไม่ใช่แต่บงการพุทธศาสนาวงอื่นเขายังสอนอย่างนั้นพุทธศาสนานี่แหละยืนยันว่าจะทวนกระแสศาสนาอื่นไม่รู้บางอย่างเขาก็อาจจะลึกซึ้งได้แต่ตามที่เราดูแล้วมันก็ขัดแย้งอยู่อย่างนั้นแหละมันไม่ค่อยจะแจ้งพระพุทธศาสนาพุทธศาสนาในทวนกระแสดึงกลับเพราะฉะนั้นถ้าใครจะไม่กลับก็ตามใจเขาเขาจะอยู่กับโลกก็ตามใจเขาเขาจะไปเอาลูกก็เรื่องของเขาเพราะเขาเองก็ยังไม่ชัดแจ้งในใจก็ยังสงสัยก็ยังไงก็ยังติดก็ต้องให้ไปตามเขาติดถ้าผู้ใดจัดแจ้งแล้วจะมีอะไรมันก็สบายอย่างนี้ก็สบายถ้าจะไปเสพไปปรุงไปแต่งตัวเราก็ต้องไปร่วมกลุ่มร่วมกันทำไมร่วมกลุ่มร่วมกันเราก็ต้องหาอำนาจได้อำนาจหนึ่งมาไว้เป็นเครื่องแรก อำนาจเงินอำนาจยศอำนาจเจริญเอามาก็ตามใจไปได้สิ่งนั้นมาเสพกูก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่ตลอดโลกแตกโลกแตกอีกกี่รอบมันก็อย่างนั้นถ้าใครรู้จุดนี้ชัดแจ้งเป็นสมาชิกที่แล้วไม่มีถอยหรอกนอกจากจะมากระทำไม่มีถอยมีแต่จะมาทำให้มันสนิทสนิทให้มันเจือจางให้มันเกลี้ยงเกลาแล้วเราก็จะเป็นผู้ที่ช่วยโลกได้ค้ำจุนโลกก็ได้ด้วยเมตตาธรรมว่าคนอื่นก็ควรได้รู้อย่างเรารู้บ้างน้อคนอื่นเขาควรได้อย่างที่เราได้บ้างน้อมันหมดทางไปมันสิ้นทางที่จะไปอีกแล้วมันไม่มีอะไรประเสริฐสุดสำหรับมนุษย์เพราะมนุษย์มันก็เท่านั้นเองเกิดมาก็เท่านั้นเองมันจะเห็นถึงแจ้งใจจน สงสัยไม่มีหวั่นไหวเลยจริงๆนี่เป็นความจริงใจและเป็นเรื่องจริงที่ผมเองผมพูดแล้วผมกล่าวนำและชักออกมาให้พวกคุณฟังมันไอ้สิ่งที่เรากำลังพากเพียรที่จะรู้ให้ถึงจุดอย่างที่ว่านี้แล้วก็กระทำอยู่ผมก็แน่ใจเหมือนกันว่าในหมู่เรานี่ส่วนใหญ่ได้รู้ได้เข้าใจได้เห็นแม้จะไม่ถึงขั้นที่เรียกว่ามั่นคงนักแต่ก็ความแน่ใจที่มั่นมั่นใจอย่างแน่ไม่กลับนี่ผมแน่ใจพวกเรามีอยู่เยอะแต่ถึงตอนนั้นก็ตามจะต้องทำให้มั่นคงยิ่งมั่นคงก็เพราะว่าเรายิ่งมีปัญญาปัญญามันจะทำให้ความมั่นคงนั้นมั่นคงยิ่งขึ้นมันยิ่งแจ้งยิ่งชัดยิ่งนับวันยิ่งแจ้งยิ่งอยู่นานยิ่งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งแจ้งไม่ได้มีการลดถอยเลยความสว่างไม่มีที่สิ้นสุดและความสว่างเป็นความสว่างที่สว่างหาที่สุด มันสว่างไสวและสว่างแจ้งชัดๆๆยิ่งขึ้นไปอย่างนั้นจริงๆก็ขอให้พวกเราพากเพียรแล้วก็ปฏิบัติแล้วก็อ่านให้สว่างให้สว่างความมั่นคงจะเกิดเองด้วยความสว่างนั้น