201004-143 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

ือดร้อนเราไม่ได้ต้องดิ้นรนเราไม่ต้องลำบากลำบนกายก็ดีใจก็ดีเราได้สุขนั้นเป็นฐานพักเป็นที่กระทําขึ้นเป็นผู้ที่น่าเคารพนับถือเป็นผู้ที่กอบๆในส่วนที่ดีเป็นคนมีความดีงามที่แท้จริงเป็นคนมีผลผลิตเป็นคนมีแรงงานเป็นคนมีลูกมีแบบเป็นคน อีกอย่างเป็นคนเป็นที่พึ่งไอ้คนที่จะกระทำส่วนดีสิ่งดีสิ่งประเสริฐสิ่งที่น่าเอาอย่างสิ่งที่ควรจะเป็นตัวอย่างให้แก่โลกอยู่เสมอเสมอยิ่งเป็นตัวอย่างชั้นสูงเท่าใดก็ยิ่งราคาแพงทางธรรมเป็นตัวอย่างอันดีงามเท่าไหร่ราคาทางธรรมก็ยิ่งสูงยิ่งมีค่ามากหาประมาณค่าเทียบกับโลกก็ไม่ได้หรอกจึงเรียกว่าหาประมาณหาค่าประมาณนี้ได้เรามีจริงเป็นจริงเราก็ต้องรู้ความเป็นจริงให้ได้ส่วนที่มันต่ำมันหยาบเราหลุดพ้นมาเราจากมาเราเลิกมาถอยมาหมดไม่ต้องแสวงหาไม่ต้องไปดีดดินไม่ต้องไปเสพไม่ต้องไปติดไม่ต้องวุ่นวายอะไรอีกเราก็ต้องรู้ความเป็นจริง จะมีชีวิตอยู่ไปอย่างนั้นถ้าเผื่อว่าเราไม่รู้เหมือนสมัยก่อนๆตั้งแต่เราเป็นโลกียชนเป็นปุถุชนเราก็จะแสวงหาอย่างที่โลกเขาหลอกไปได้ลาภยศสรรเสริญสุขโลกียสุขอย่างที่เขาหลอกถูกลบผิดสิ่งสัมผัสอย่างนั้นเห็นได้ชัดเห็นไม่เด่นเราจะมีอายุยืนอยู่อีกกี่ร้อยปีพันปีหมื่นปีเราก็เป็นอย่างปุถุชนอย่างนั้นอยู่เป็นแต่เพียงก็จะเปลี่ยนรูปยักย้ายไปโยกย้ายมาหลอกกันไปรวมกันมาตามรูปตามแบบตามความยึดถือเฉพาะถิ่นเฉพาะคนเฉพาะที่หลงเขาก็เป็นไปและเราก็จะเป็นไปตามเขานั่นแหละหมุนเวียนอยู่อย่างนั้นกีฬาชาติมันก็ไม่มีผลไปอย่างนั้นได้แต่เมื่อเราได้มาเรียนรู้ทางธรรมแล้วเราจะเข้าใจเท่าทันสิ่งที่ สร้างขึ้นมาปรุงขึ้นมาแต่งขึ้นมาหลอกกันแล้วเราจะรู้ความเป็นจริงของสาระในชีวิตนั้นประกอบไปด้วยปัจจัยเล็กน้อยอยู่อย่างง่ายอย่างดีและเราก็จะมีบทบาทเมื่อมันเกิดมาเป็นคนเราก็มีกรรมเป็นที่ดีกรรมเป็นที่เป็นค่าเป็นที่ยืนยันว่าเราจะมีค่าหรือไม่มีค่าก็อยู่ที่กรรมหรือการงานการกระทำและเราก็อยู่กับการงานการกระทำที่เราขนขวายอยู่ปรารภความเพียรอยู่เหนื่อยก็พักเรามีพรรคเรามีเพียงเราทำอยู่อย่างนี้แหละเป็นค่าของมนุษย์มนุษย์ประเสริฐเพราะมนุษย์มีค่าทางธรรมมนุษย์มีค่าอันควรที่จะสร้างสิ่งที่ควรก่อควรเกิดจะทำตัวอย่างอันดีงามไม่รู้จะเป็นอย่างนั้นและเราก็จะดำเนินไป เมื่อมันทำได้มากก็ทำพยายามอยู่ไม่ได้ท้อถอยไม่ได้ดูดาวไม่ดูดูได้แต่ขนขวายอยู่เป็นผู้พากเพียรอยู่แล้วเราก็กระทำไปแล้วมันก็จะตายเป็นที่สุดที่เราไม่สงสัยเรารู้ว่าเราจะต้องถึงที่ตายเป็นที่สุดเมื่อยังไม่ตายมีกำลังวังชาเท่าไรเราก็ใช้เราก็ทำเป็นประโยชน์อยู่โดยตรงเราไม่จำเป็นจะต้องมีลาภมาแสดงเป็นเครื่องอลังการไม่จำเป็นจะต้องมียศมาแสดงเป็นเครื่องอลังการไม่จำเป็นจะต้องมีสรรเสริญมาแสดงเป็นเครื่องอลังการไม่จำเป็นจะต้องมีโลกียสุขมาเป็นเครื่องอลังการเราจะมีแต่สาระและจะมีกรรมการงานที่เป็นกุศลกรรมนั่นแหละเป็นเครื่องประกอบเราจะมีมาหากิริยาที่เป็นกุศลต่างๆที่เป็นความดีต่างๆ จะดำเนินเราจะเป็นไปอยู่กับวิบากเหล่านั้นพี่ปลากัดหมายความว่าสิ่งที่เราได้สร้างขึ้นและมันก็เป็นการสนองผลกันอยู่ผลที่เราทำดีดีนั้นสนองเราคนที่เราทำไม่ดีไม่ดีนั้นก็มีผลส่งมาสนองเราถ้าเราทำไม่ดีมันแก่ไปจัดไปแรงไปพ้นสนองกลับมาก็จะมีจริงแล้วเราก็อยู่ได้ทนได้ผลที่ดีสนองกลับมาให้เราเหมือนกันและเราก็จะอยู่กับผลดีนั้นไม่สะสมไม่หวงแหนและไม่หลงเลิศเลิศพายอะไรจนกระทั่งหลงได้ดีเหล่านั้นก็ไม่เราจะเป็นผู้รู้ซึ่งสิ่งสนองสิ่งที่จะตีย้อนกลับมาทวนไปทวนมารู้ในวิบากทุกๆอย่างงั้นถ้าเราทำดีวิบากดี ก็อยู่แล้วเราก็อยู่กับวิบากดีนะถ้าเราทำผิดพลาดไปเป็นวิบากชั่วเป็นวิบากแรงเราก็อยู่กับวิบากนั้นให้ได้และต้องรู้เป็นวิบากแท้ๆที่ออกไปจากเราอย่าไปท้อแท้ก็มีบาปถ้าเราทำดีวิบากดีก็ง่ายก็สะดวกถ้าเราทำไม่ดีวิบากมันแรงนี่บาปมันมาหนักมันมาถอนมาลำบากลำบนเราก็ต้องรู้ว่าเป็นวิบากของเราแต่เราก็ต้องลดก็ต้องพยายามทำให้มันพอดีมีมัชฌิมาแล้วก็จะเป็นผู้อยู่กับโลกได้อย่างมีมหากุศลมีมหาวิบากมีมาหากิริยาที่แท้จริงดังนี้เราต้องตรวจเสมอตรวจมักตรวจผลตรวจกรรมตรวจกิริยาตรวจวิบากจะเป็นผู้ที่รู้วิบากได้ละเอียดและออกกรรมวิบากเป็นอจินไตย เรื่องที่ไม่ใช่มันดาวมันด้นมาพยากรณ์มาคิดเอาเล่นง่ายๆไม่ใช่แต่เป็นเรื่องละเอียดสลับซับซ้อนที่รู้ยากเราจะต้องรู้ด้วยตนรู้ดีของเป็นจริงเราจึงจะเรียกว่ามีปัญญารู้อจินไตยต่างๆได้แม้กรรมกรรมวิบากเป็นอจินไตยเราก็จะรู้อย่างแท้จริงเนี่ยเราตรวจจริงๆทำจริงๆเราเป็นผู้ประเสริฐจริงๆมีฐานพระมีที่จะทำสุดพระวิหารมีประโยชน์ตนและมีประโยชน์ท่านเกื้อกูลโลกอยู่เป็นโลโก้กระทำผิดตามเมตตาเป็นเมตตาธรรมค้ำจุนโลก