240830-3-116 ทางเอกภาค3-ตอน116(หน้า281)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

มปชัญญะปรับปรุงมาเรื่อยมันจึงจะทำให้เรานึกคิดตัวต้นทางศิลปะเนี่ยเป็นตัวดำริตัวคิดเริ่มสังกัปปะเป็นตัวพอเหมาะได้เมื่อสังกัปปะพอเหมาะได้วาจาจึงเป็นสัมมาวาจาหรือเป็นวาจาที่พอเหมาะได้เพราะว่าเจ้าพอเหมาะได้การงานเพียงพอเหมาะได้คือสัมมากัมมันตะการงานพอเหมาะได้อาชีพจึงพอเหมาะได้มันเป็นสัมมาอาชีวะเมื่ออาชีพพอเหมาะได้ความพยายาม [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เมื่อสัมมาสมาธิดีสัมมนายานะก็พอเหมาะได้มนุษย์มีสัมมาญาณพอเหมาะปัญญาเห็นบ่เห็นควรหมดยานะนี่เป็นปัญญาเห็นเหมาะสมควรทุกอย่างทุกประการสัมมาวิมุตติก็เกิดได้เป็นที่สุดฟังพร้อมปฏิบัติธรรมแบบพระพุทธเจ้านั้นมีสมาธิองค์ 8 เป็นมรรคแล้วก็มีญาณวิมุติเป็นผลเป็นอุปกรณ์ภาคคือมีปัญญาและก็มีเจโตมีจิตวิมุตจริงมีปัญญาหรือญาณเกิดจริง เป็นอุปกรณ์วิมุตเรียกว่ามีปัญญาวิมุตมีเจโตวิมุตติพร้อมสมบูรณ์เอาเข้าสู่หน้า 281 การงานพฤติกรรมหรือการกระทำวงเล็บเอาไว้ว่ากรรมมะหรือกรรมการงานพฤติกรรมหรือการกระทำที่ดีโดยนัยนี้คือการดับความชั่วอันนี้ก็คือกำลังบรรยายเรื่องการงานที่เป็นความเกิดเป็นความดับคือการดับความชั่วการหยุดความชั่วการเลิกความชั่วการตายสน ของความชั่วจึงเป็นโยนิหรือเป็นความเกิดที่ดีด้วยเรากำลังอธิบายว่าความดับกับความเกิดเป็นเรื่องเดียวกันความดันกับความเกิดนี่เป็นเรื่องเดียวกันเหมือนกับเราพลิกหน้ามือหลังมือเราร้องไห้อันเดียวกันนี่เราหงายหลังมือพอทำอย่างนี้เพราะคนดูก็ว่าเราคว่ำมือก็เพราะว่าไปยึดหน้าหน้ามึงก็เลยว่าเราคว่ำมือที่จริงก็เราหงายพร้อมกันนั่นแหละเราหงายหลังมือจะเรียกว่าเราคว่ำหน้ามือเหมือนกันคว่ำและหงายมันพร้อมกันเราก็ทำความชั่วให้ดับสิ้นไป การกระทำความชั่วดับลดความชั่วจนกระทั่งหมดความชั่วสิ้นความชั่วสนิทไม่เหลือเศษละอองธุลีความชั่วก็เราเกิดความดีระดับความชั่วเราก็เกิดความดีความตายกับความเกิดโดยนัยยะที่เป็นกรรมกิริยาเป็นการกระทำเป็นการกระทำอันเดียวกันความเกิดพยายามอาศัยตอนนี้เราอาศัยคำว่าความเกิดอาศัยความว่าความดับแล้วดับเราเลิกสูญไปนั่นแหละเราทำให้สูญไปโดยเราเป็นคนจัดการมันเองเป็นการกระทำเป็นพฤติกรรมแล้วเราก็ได้สิ่งหนึ่งขึ้นมาก็คือเราเกิดใหม่เกิดเป็นความบริ ในสิ่งที่เราเอาออกให้เกลี้ยงสิ่งนั้นไม่สมควรสิ่งนั้นไม่เหมาะสิ่งนั้นไม่ดีเราก็เอาออกก็เหลือสิ่งดีสิ่งดีหรือสิ่งดีเกิดแต่ก่อนมันไม่เป็นอย่างนั้นแต่ก่อนมันก็เป็นส่วนผสมของความชั่วซึ่งมันจะเป็นอย่างไรก็อาจจะมีปฏิกิริยาตั้งเยอะตั้งแยะรวมก็ส่วนที่เป็นความสะอาดของเราในส่วนหนึ่งหรือจะมีความสกปรกด้วยอยู่อีกบ้างก็ตามมันก็เป็นความเกิดอันนึงแล้วเมื่อเราทำเสมอทำอยู่เรื่อยๆแล้วมันก็จะเป็นกรรมพันธุ์เมื่อเราทำอย่างที่เราทำนั้นน่ะทำให้เป็นความดับความชั่วชนิดเกิดความดีอยู่เสมอมันก็จะเป็นกรรมพันธุ์เป็นสิ่งสะสมที่จะออกฤทธิ์เกิดเชื้ออย่างนั้นๆสืบไป ถ้าเป็นเนื้อหาเป็นสิ่งสะสมที่จะออกฤทธิ์เกิดเชื้ออย่างนั้นๆสืบไปเป็นเนื้อหาแท้ๆอย่างนั้นอย่างนั้นแหละอย่างนั้นอย่างนั้นนั่นแหละอันจะพาดำเนินต่อไปเป็นกอบเป็นกำเป็นหมู่เป็นกลุ่มเป็นเผ่าเป็นพันเป็นตระกูลขึ้นมาเองซึ่งก็เนื่องมาจากการกระทำการงานหรือพฤติกรรมที่มีจริงทั้งสิ้นทั้งนั้นอันควรเห็นได้ชัดว่ามันก็คือสิ่งที่เราทำมาแล้วหรือกำลังทำอยู่นั้นนั่นแหละกำลังทำอยู่นั้นๆนั่นแหละจะเห็นได้ว่ามนุษย์นั้นมีกรรมเป็นที่สุดแห่งที่สุดในวงเล็บกัมมันตรัง จริงๆจะเป็นสัมมาหรือมิจฉาเท่านั้นเองจะเป็นสัมมนาหรือมิจฉากันเท่านั้นเองเอาแม่ที่สุดมันจะเป็นที่พึ่งอาศัยแก่เจ้าของพฤติผู้ที่มีพฤติกรรมผู้ที่มีบทบาทผู้ที่มีอาการกิริยาของกรรมนั้นๆมันคนเราอาศัยอันนั้นน่ะอาศัยจิตที่มีพฤติกรรมคิดนึกอาศัยอาจารย์ที่พูดอาศัยกายกรรมที่ทำมันจะออกบทบาทอะไรแค่ไหนก็ตามเราอาศัยสิ่งนั้นนั่นน่ะเป็นที่อาศัยที่สูงสุดเป็นที่พึ่งสูงสุดคนเราเพิ่งกลับกรรมกรรมวาจา ช้างตายเราเพิ่งสิ่งนั้นมากเพราะสิ่งนั้นมันเกิดขึ้นแล้วมันก็จะเป็นผลต่อเนื่องเป็นผลออกสู่ผู้ใกล้เคียงผู้ห่างไกลบทบาทอันนั้นมันมีฤทธิ์มีแรงมันมีคุณมีค่ามันก็จะออกไปเป็นประโยชน์แก่อะไรมากมายแล้วมันก็จะสะท้อนมาให้กับเราอย่าว่าแต่สะท้อนว่าเป็นเครื่องอาศัยแลกเปลี่ยนมาให้เรากินเราใช้เราพอทรงชีวิตอยู่ได้เลยมันสะท้อนมาเป็นคำสรรเสริญเยินยอยกย่องนับถือด้วยด้วยซ้ำมันยกย่องมาเองมันได้รับความจริงมันได้รับอะไรต่ออะไรไปเองเพราะพิษทุกวันนี้ระบบที่รักก็ได้รับคำยกย่องเยินยออยู่มากเช่นเขายกย่องว่าเป็น ประเทศลูกศิษย์ตาเถรเทวทัตนี่เป็นต้นเขายกย่องเขายังไม่รู้เขาก็บอกว่าเราเป็นเราจะเรียกคำว่ายกย่องหรือเขาจะเรียกว่านินทาว่าร้ายก็ตามเขาก็นินทาเขารู้หรือไม่รู้เขาก็ว่างั้นจริงๆเขาว่าเป็นอย่างนั้นเขาเข้าใจว่าเราเป็นอย่างนั้นก็เป็นตามความเข้าใจของเขาที่นี้ผู้ที่รู้ว่าไม่ใช่เพราะว่าไม่ใช่เออนี่เป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าเขาก็ว่าเป็นลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้าก็ไม่จำเป็นจะต้องเอามาประกาศก็ได้หรือจะประกาศก็ประกาศก็ยืนยันว่าเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าคนที่ไม่เข้าใจอย่างนี้เขาก็เข้าใจอย่างอื่น หาคนที่เชียงคานแครงอยู่ก็ยังไม่กล้าตัดสินว่าเป็นลูกศิษย์ใครแน่ก็ยังไม่ตัดสินก็ยังไม่พูดยังไม่สรรเสริญยังไม่นินทามันก็เป็นสัจจะเป็นความจริงตอนนี้อาตมาได้รับคำนินทาว่าร้ายกันไปมากก็มีอยู่ได้รับคำสรรเสริญมากก็มีอยู่มันก็ดังไปทั้งสองเสียงก็ดูต่อๆไปในอนาคตเสียงไหนจะลดลงเสียงไหนจะเพิ่มขึ้นเพราะว่าความรู้ของเขาเขาก็ต้องค่อยๆรู้ไปถ้าจะมาเป็นลูกศิษย์ตัดแขนเทวทัตแม่เสียงที่จะสรรเสริญเยินยอยกย่องว่าเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าก็ลดลงต่อไปก็เป็นลูกศิษย์เทวทัตดังยิ่งขึ้น จึงยิ่งขึ้นแต่ถ้าอาตมาเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าแท้เสียงที่เป็นลูกศิษย์ท่านก็ลดลงเสียงที่จะเชื่อแน่เชื่อมั่นว่าอาตมาเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าก็มาขึ้นนับเป็นธรรมดาเพราะฉะนั้นเราก็ทำพิสูจน์ทำสิ่งจริงยืนหยัดยืนยันว่าจริงอย่างน้อยพิสูจน์เขาจะรู้ว่าจริงมันก็ต้องมีบทบาทตามที่เรายืนยันเราเข้าใจเราเห็นพร้อมแสดงไปยืนหยัดยืนยันไปมันดียังไงมันก็จะบอกความดีมันจะปรากฏความดีไปเรื่อยๆเองแต่สิ่งไม่ดีมันก็จะปรากฏเองมันจะมีจริงอะไรล่ะจะจริงดีหรือจะจริงไม่ดีมันก็เกิดเองและทำอย่างนี้เขาว่าเราไม่กินเนื้อสัตว์ในเราว่าเรารักเขาก็ว่าเราไม่ดี พิสูจน์กันสวัสดีนะอย่างน้อยที่สุดเรายื่นเงื่อนไขออกไปให้พิสูจน์มาเป็นการช่วยเศรษฐกิจเป็นการช่วยสุขภาพเป็นการช่วยให้จิตใจมีเมตตากรุณาช่วยให้เราได้ตัดกิเลสอย่างนี้เป็นต้นเอาแต่แข่งแง่ไม่กินเนื้อสัตว์เนี่ยกำลังพุ่งเพ่งกันมากก็อ้าวตกลงพิสูจน์กันไปนี่เป็นเงื่อนไขนิดหน่อย 4 ประเด็นที่จริงมันมีมากประเด็นกับสีนี้อีกแจกย่อยๆย่อยๆอะไรไปว่าไม่กินเนื้อสัตว์นี่มันดีอะไรต่ออะไรต่ออะไรบ้างโอ้มีอีกตั้งเยอะตั้งแยะประเด็นย่อยไปอีกมากหลายก็คอยไปสู่กันไปว่าจะจริงไหมเราจะได้ดีตามที่ว่านี้ไหมล่ะมีเหตุผลมาจากเหตุผลแจ้งเหตุผลแต่เขาก็พยายามที่จะ แดงอย่างโน้นอย่างนี้อะไรก็ย้อนแย้งไปเราว่าเราพาทำดีนะเราไม่ได้พาทำชั่วแล้วพาให้ได้ดีนะไม่ได้พาให้ได้ชั่วแล้วพายดับชั่วเสียด้วยซ้ำไม่ได้โกรธดีขึ้นมาแม้แต่แง่นี้ประเด็นนี้เขาเถียงหนักเขาจะเอาแค่นี้มาล้มล้างอย่างอื่นก็ไม่ค่อยพูดหลายแง่ก็ไม่พูดไม่กล้าพูดเพราะเทวทัตเอาแต่แม่ไม่กินเนื้อสัตว์แต่พอลูกศิษย์เทวทัตขอ 5 ข้อพระเทวทัตบิณฑบาตนะไม่เห็นพูดอยู่ใต้โคนไม้มั้งไม่เห็นพูดนี่ไม่ใช่ว่าท่านใช้ภาพบังสุกุลไม่เห็นพูดเอาแต่เรื่องแค่นั้นมาพูดก็จะเน้นแต่เรื่องแค่นั้น เขาไม่ทำเลยแล้วเขาก็เถียงไม่ได้เนี่ยเออก็จะเอาแต่แง่นี้ก็เอาแง่นี้งานอื่นเราชนะมาเยอะอย่างอื่นๆแล้วจะบอกว่าถ้าไปปฏิบัติตามข้อเสนอของแถมเทวทัต 5 ข้อก็ 4 ข้อไม่เถียงเราแล้วเหลือแต่ข้อนี้ข้อเดียวที่เถียงเราอยู่ก็เอาพิสูจน์ข้อเดียวก็ดีเหมือนกันไม่มากโดยคอร์ดเดียวจะพิสูจน์ข้อนี้เราจะรู้เราปฏิบัติมาแล้วนี่คุณเกิดอย่างไรเป็นทิฐิการตัดสินทิฐิเป็นอาณาสวะนี่นาพระพุทธเจ้าท่านบอกบอกตัวเครื่องชี้ไว้แล้วเป็นดัชนีชี้ค่าไว้ถึง 6 ตัว สัมมาทิฏฐิที่เป็นอาณาสวะของพระอริยะพระอรหันต์ผู้ไกลกิเลสถึงตัวจิตอรหัตผลแม้แต่ประเด็นการกินเนื้อสัตว์คุณจะเกิด 7 ตัวนี้หรือยังพลังได้แล้วคุณไม่เกิดจิตอะไรเลยคือวิชาที่สุดก็คือว่าถ้าเราไม่กินเนื้อสัตว์นี่นามันเป็นไปเพื่อทานมันเป็นไปเป็นพิธีอันนึงมันเป็นพิธีนะตอนนี้มันกลายเป็นพิธีอันนึงแล้วนี่ขณะนี้มีเขามีระเบียบมีกฎมีหลักมีพิธีการก็ไม่กินกันเนื้อสัตว์คนพวกนี้เป็นการสังเวยเราไม่ทำสิ่งนี้นี่เป็นการสังเวยเลยเป็นยึดถังเป็นคนต่างเป็นทีมดังมันเป็นทานจริงหรือเปล่ามันมีการเสียสละเป็นการให้ ร้องไห้นะเราเห็นความให้เรารู้ปัญญาในความให้เราลดลดสิ่งนี้สละคืนแล้วมันก็เป็นจนกระทั่งกลายเป็นพิธีหรือกายเป็นกรรมเป็นการกระทำจะเป็นพิธีกรรมเป็นกฎสุดท้ายขึ้นมาเป็นพิธีการก็คือเป็นกฎเป็นระเบียบเป็นหลักที่จะทำอยู่เป็นสัมมาอาชีวะเป็นชีวะที่ทำอยู่ชีวิตที่เป็นอยู่เป็นอย่างนี้กรรมอย่างนี้แหละพูดก็พูดไปในเชิงอย่างนี้แหละเป็นเชิงให้สละออกเขากำลังเน้นเราอยู่ตรงที่วาจาว่าเราไปบังคับก็ให้รู้นะกำลังเขาเน้นเป้าเข้าไปละเอียดแทงละเอียดลงไปเขาก็พูดไปพูดมาเขาก็บอกก็ดีไปกินด้วยซ้ำมันก็ดีแต่ทำไมต้องไปบังคับเขาล่ะ เขาก็เน้นวาจาลงไปตรงนั้นเพราะคุณต้องทำสัมมาวาจาธรรมวาจาให้พอเหมาะนะอย่าให้เขาหมดตูดทวงยายเข้ามาเล่นงานจนได้เราไม่ได้พูดเยี่ยงนั้นอย่างนั้นเชิงนั้นแต่เราแนะดีไม่ได้บังคับไม่มีเผด็จการให้สิทธิมนุษยชนทั้งนั้นใครจะกินก็ย่อมได้ใครจะไม่กินก็ย่อมได้ใครจะเคร่งครัดก็ย่อมได้ไม่เคร่งครัดก็ย่อมได้ใครจะทำให้เคร่งแล้วเราก็ไม่กินด้วยแล้วก็ไม่เคร่งอะไรนี่สบายๆเบาๆว่างๆง่ายๆและเจริญดีสบายดีสะดวกสบายด้วยก็อยู่ที่คุณเองและจะทำให้มันได้ถึงที่สุดอย่างนั้นก็ตามใจนะเป็นสัมมา อาชีวะมีชีวิตอันแสนสบายที่เป็นอยู่อย่างนี้ร้อนที่เราทำนี่มันเป็นกรรมเป็นกัมมะเป็นกรรมเป็นสุตตะตุ๊กตานางกัมมังพลังวิภาโกเป็นกรรมดีกรรมชั่วที่เรากระทำเป็นเพราะเราวิบากเองเพราะงั้นเราไม่กินเนื้อสัตว์ที่เป็นผลดีเป็นสุขกะตะหรือเป็นตุ๊กตาตานังเป็นกรรมดีหรือเป็นกรรมไม่ดีเป็นสุคติหรือเป็นตุ๊กตานางกัมมังก็คือกรรมเป็นกรรมอะไรกรรมสุขก็ตายกินดีทำดีแล้วหรือทุกข์ก็ตามหรือว่าทำผิดอยู่นะกดก็ผิดระเบียบก็ผิดอย่าว่าแต่ผิดโดยธรรมเลย ออกกฎห้ามไว้แล้วก็มีด้วยหลักการเราก็ได้พิจารณากฎต่างๆแล้วอย่างรอบคอบอย่างลึกซึ้งไม่ถูกนาปีแนวโน้มพระพุทธเจ้าท่านไม่อธิบายหรือว่าไม่ออกกฎตัดพวกก็ตามแต่ก็มีแนวตัดมีแนวเกรียนมีลักษณะที่แนวโน้มไปในทางไม่กินนาแล้วเราก็ไม่กินแล้วก็เอามาอธิบายกันเราได้เผด็จการหรือเปล่าไม่ได้เผด็จการแต่เราอธิบายเรามีแนวโน้มแล้วก็แสดงลักษณะมันก็ย่อมเป็นกรรมตามจริงมีผลเรามีบาปตามจริงแล้วก็ทำไปถ้าเราแน่ใจที่สุดได้ในโลกนี้เราไม่กินเนี่ยมันพิสูจน์ได้ปัจจัยเศรษฐกิจดีนะเออสุขภาพดีนะเมตตาเกิดน้ำมันจริง เปล่าคุณทำแล้วนี่มันเห็นไหมเล่าที่บอกเราชี้แนะกันให้มีรายละเอียดให้บอกว่ามันดีอย่างนี้อย่างนี้มันพิสูจน์ได้โลกนี้มันไม่มีอาฆาตมาดร้ายลงไปอีกแล้วโลกหน้าแล้วก็วางก็ปล่อยมันเป็นอภัยทานด้วยนะเออเราไม่ทำวันนี้วันหน้าเราก็ไม่เกิดผลต่อวันวันคืนๆชั่วโมงวินาทีแล้วก็พิสูจน์ไล่มาอยู่ตลอดเวลาเราเห็นโลกนี้โลกหน้าโลกหน้าก็เกิดเพราะโลกนี้โลกปัจจุบันขณะนี้ก็เกิดมาจากโลกอันนี้เพราะเราไม่ทำมาตั้งหลายปีแล้วนะเนี่ยเรามาอยู่ปัจจุบันนี้มันถึงดีอย่างนี้พอดีอย่างนี้ไปอีกมันก็ดีดีอย่างนี้ไปเรื่อยๆมันถาวรมานานปีแล้วมันจะดียิ่งกว่านี้อีกก็มีรายละเอียดให้เห็นไปเรื่อยๆเราก็จะรู้อนาคตโลกหน้าก็จะ นี่พิสูจน์พิสูจน์อะยังโลโกปาโลโลโกอะยังโลโก้โลโก้กะโหลกหน้าพิสูจน์ดูนะปัญญาจะรู้รายละเอียดพวกนี้ตามแต่ความลึกซึ้งอาตมากำลังอธิบายพร้อมกำลังจะสอดร้อยให้เห็นว่าเราจะเกิดปัญญาเกิดปัญญินทรีย์เกิดปัญญาผลเนี่ยก็เพราะเรารู้รู้ที่นั่งรู้ยึดถังรู้หุ เป็นปฏิจจสมุปบาทเราเกิดวิชาแล้วเราไม่สังขารไม่ปลงไม่ต้องปรุงเพราะว่ามีวิสังขารไม่เกิดแล้ววิญญาณของเราเป็นวิญญาณสะอาดเราเป็นปัญญาและวิญญาณของเราเป็นปัญญาเป็นแผ่นดิน 4 เป็นปัญญาผละเป็นธรรมวิจยะสังคมอันนี้เป็นตัวหลักฐานของอันนาสวะเป็นจริงๆนะเป็นปัญญามันตัวปัญญาที่เรานะเราไม่มีความสงสัยเลยมันเป็นปัญญาเป็นความรู้และมีฤทธิ์แรงของปัญญานี่ไม่ใช่รู้ธรรมดามันรู้ลึกรู้หนักรู้เป็นอัปปนารู้เป็นพยัคฆารู้เป็นอภินิโรจนารู้อย่างแนบแน่นรู้อย่างแน่ว แต่รู้ยังใจปักมั่นมันปัญญามันเป็นความรู้อย่างนั้นเป็นปัญญาที่เกิดผลที่เรามันเป็นตัวที่เราประสบผลแข่งปัญญาเรามีปัญญาเป็นผลปัญญาตัวนี้ไม่ใช่แค่ฟังไว้เท่านั้นมันเชื่อมั่นมันปรับใจปักมั่นมันเห็นแล้ววิจัยด้วยไม่ใช่เชื่อโดยใดๆไม่มีเหตุไม่มีผลมีธรรมะวิจัยสำเร็จไม่ออกแต่เรารู้รู้เหตุผลว่ามันดียังไงยิ่งอธิบายออกด้วยมีภาษามีนิรุตติปฏิภาณอธิบายด้วยอธิบายไปสิมากน้อยแค่ไหนมีเชิงอธิบายบางคนอธิบายเก่งนะมีมุมเหลี่ยมเก่งๆบางอย่างผมต้องคอยเก็บเอาจากบางคนมาอธิบายดิ มันเป็นธรรมชาติชมหมายความว่ามันเป็นการตรัสรู้ที่มีเชิงวิจัยมีเหตุผลอยู่ในตัวมันเองเลยเป็นปัญญาที่มีพร้อมเป็นสัมมาทิฏฐิเป็นความเห็นที่เป็นความเห็นที่เหมาะที่ดีที่ชอบแล้วควรแล้วแต่ความเห็นที่ลงตัวเรียกว่าผลมิจฉาทิฏฐิที่สุดและพร้อมพลังในองค์มรรคนี้อยู่เลยแล้วแต่ความเห็นมันเหมาะลงไปหมดอย่างที่อธิบายมาแต่ต้นมันเหมาะไปหมดเลยว่าเราไม่กินเนื้อสัตว์นี่มันเหมาะแล้วมันเห็นดีแล้วมันไม่ต้องคิดต้องนึกไม่ต้องมีอยู่ในวงสังกัปปะไม่ต้องนึกคิดเกี่ยวกับที่จะเป็นอกุศลจิตไม่มีวาจาเป็นอกุศล ไม่มีการกระทำที่เป็นอกุศลไม่มีอาชีพที่เป็นอกุศลเกี่ยวกับเรื่องไม่กินเนื้อสัตว์เริ่มไม่ทำร้ายสัตว์สูงขึ้นไปเป็นศีลข้อที่ 1 ข้อที่ 1 เป็นอาทิตย์สีขึ้นไปลึกซึ้งเป็นทั้งอธิศีลถ้าถึงขั้นบริสุทธิ์ถึงอนาถาแล้วเป็นทั้งอธิศีลเป็นอริยะการตัดสินเป็นปาริสุทธิศีลเป็นอเสขะศีลศีลข้อ 1 เป็นอสังขะเลยทีเดียวในเรื่องเกี่ยวกับเรื่องสัตว์โดยเฉพาะเรื่องการเกี่ยวกับการฆ่าไม่มีจิตใจที่จะไม่มาดร้ายมุ่งร้ายมารับพลาสติกจิตที่มุ่งร้ายไม่มีนอกจากไม่มีไม่เกิดไม่เกาะไม่มีตัวตรรกะไม่มีตัววิตกกะไม่มีตัวสังกัปปะไม่มี วาจาก็รู้อยู่เสมอว่าเราไม่ได้พูดเลยเราจะไม่พูดอย่าว่าแต่ถึงขนาดอัศวะเลยเราจะรู้ตัวว่าเราจะไม่พูดไปเพื่อฆ่าสัตว์กันอีกแล้วโดยเฉพาะข้ามาใส่ปากใส่ท้องกล่าวชื่อสัตว์โน้นเขาไปผูกมันมาบอกเขาว่าเขาก็ฆ่าเลยแม่เราไม่ฆ่าเองแล้วนะอันนี้ในหลัก 5 ที่อันนี้ขี่รถกับศูนย์นี่ไปสภาพสัมผัสแล้วข้าแล้วก็ต้มแกงอย่างดีไปถวายตถาคตลูกศิษย์ตถาคตไม่มีเลยไม่เกี่ยวเลยไม่มีเลยทั้ง 5 ข้อบริสุทธิ์บริบูรณ์หมดเราอธิบายได้จริงๆเลยหลักการมันต่างเหล่านี้เอา กล่าวคำตัดคำยืนยันของพระพุทธเจ้าในแง่ในเชิงต่างๆทั้งนั้นมาพูดอธิบายซ้อนกันไปแต่ถ้าคนอื่นเขาจะทำได้ไหมเขาจะอธิบายอย่างเราได้ไหมเขาจะอธิบายให้มันรอดพ้นสะอาดด้วยหลักการที่พระพุทธเจ้าท่านว่าไว้นี่บริสุทธิ์บริบูรณ์ดังที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสทุกคำทุกความมาถึงปานฉะนี้จะทำได้ไหมไม่ซื้อไม่ขายแล้วก็ไม่เป็นไปโดยหลักค่าของชีวิตไม่ต้องการชื่อสัตว์ไม่ต้องไปที่ได้ผูกกันมาหรือว่าไม่ต้องไปบอกกันฆ่าไม่ต้องฆ่ากันไม่ต้องมีแม้แต่คนฆ่ากันไม่ต้องบอกเขาฆ่าไม่ต้องเอาไปถวายพระพุทธเจ้าให้พระพุทธเจ้ายินดีในอาหารเนื้อสัตว์นี้ เรือถวายสาวกของพระพุทธเจ้าก็เอาสิ่งบาปไปถวายจะให้ดีก็มันเป็นความผิดพลาดนี้แหละตัวนี้แหละคุณเจตนาจะให้ดีจะเป็นผิดไงก็จะเป็นเจตนาให้ดีนี่แหละถึงเรียกว่าเจตนาเป็นให้ยินดีในเนื้อสัตว์ซึ่งมันเป็นอัสสาทะมันเป็นความยินดีแบบโลกหลงยินดีแบบโลกเป็นรสนิยมโลกคุณยังไม่เข้ารอยโรคอุจจาระอัสสาทะเนี่ยเป็นรสนิยมโลกแต่ให้ยินดีในรสนิยมโลกเพราะคุณยังอวิชชา ถ้าวิชาไม่รู้ฟังเราแต่ไม่ฟังเราแล้วคุณกลับไปเห็นความไม่น่ายินดีเป็นหน้ายินดีมันก็มิจฉาทิฏฐิใช่ไหมเป็นความเห็นที่ผิดใช่ไหมมันก็เริ่มต้นเป็นความเห็นที่ผิดตั้งแต่ต้นทางและผู้นี้ก็ทำอะไรไม่เจริญมันก็เป็นไม่เป็นสิ่งไม่สมควรไงกับปิยะก็เป็นคำสอนสุดท้ายบอกไม่สมควรนะหมดดื้อด้านก็ยังเห็นว่าสมควรก็เรื่องของเขาก็เราก็ไม่สมควรแล้วพระพุทธเจ้าก็ตอบว่าไม่สมควรการกระทำอย่างนี้ไม่สมควรเป็นกรรมสุดท้ายแล้วไม่สมควรมาอธิบายได้หมดมันสำคัญส่งเสริมเรา แม้แต่จุดไหนๆจุดไหนก็ไม่ค้านกันนี่เราจับประเด็นเข้าที่แค่เรื่องเนื้อสัตว์แล้วเราก็จะอธิบายสัมมาอริยมรรคองค์ 8 สัมพันธ์กันถึงความยังไม่บริสุทธิ์หรือบริสุทธิ์เราจะเห็นได้เลยแล้วอธิบายโลกนี้ล่วงหน้าได้จริงๆเลยเราไม่เกี่ยวข้องเราบริสุทธิ์ตัดรอบเราตัดรอบเลยว่าไอ้เรื่องนี้เราไม่มีเป็นลูกโลกนี้เราก็บริบูรณ์แล้วป่วยการกล่าวไปอย่าทิ้งโลกหน้าอนาคตของเราบริบูรณ์เสมอพระบาทในเชิงนี้บาปในจุดนี้เราตัดแล้วอย่างนี้เป็นต้นจะเห็นได้ว่าศีลข้อฆ่าสัตว์เนี่ยของเราตัดรอบมันได้อย่างเพียวเพียวแล้วชีวิตก็อยู่ได้ไหมหยุดได้อยู่อย่างเบิกบานแจ่มใสผู้รู้ผู้ตื่นไม่เสื่อม เส้นทางสมองก็ไปกินเนื้อสัตว์ก็บอกว่ามันไม่เจริญเลยมันสมองก็เสื่อมนะคุณทุกวันนี้มันสมองเสื่อมลงหรือดีขึ้นดีขึ้นแน่ใจนะคุณมาแรกๆผมยังคิดว่าคุณจะบวชได้หรือจริงๆอ่ะทำไมมันคะนองจริงๆเลยชื่อเหมาะเหลือเกินวัยค่ะน้องมันก็ๆนี่มันจะเป็นพระได้ยังไงยังนึกจริงๆนะตอนแรกสัมผัสแรกๆคนนี้บอกว่าชื่อชื่อไว้ค่ะน้องป่ะใครตั้งชื่อนี้มันเหมาะจริงแล้วมันจะมาเป็นพระได้ยังไงมันคะนองคะนองนี้เออเอาเข้าเป็นพระได้เหมือนกันปรับเป็นพระได้ สงบเรียบร้อยมาพอสมควรมันดีขึ้นนะเราไม่ได้เลวลงนะนี่ก็ไปสู่กันมาคนละกี่ปีก็ตามใจถึงบอกว่าเอาละเมื่อยึดทิฐิแล้วต่างคนต่างยึดทิฏฐิความเห็นพิสูจน์กันไปหลายปีเดินไปแล้วก็กลับไปเรียกกันดูว่าเป็นไงถึงจะหาไม่เจอที่ถูกอะไรดึงลงไปโอ้ยเรียกอีกทีต้องใช้ยานใหญ่แล้วเดี๋ยวนี้ดูโอ้โหอยู่คนอเวจีเลยพูดกันไม่ได้คนนึงอยู่คนอเมริกาอีกคนนึงอยู่บนสวรรค์มันก็มันก็อาจจะเป็นอย่างนั้นจริงๆนี่เราพูดนี้เหมือนกับเรายกตัวดีแล้วถ้าพูดข่มขู่มันก็เป็นคนนึงเดินทางไปผิดอีกคนนึงเดินทางไปถูกมันก็เป็นนรกเป็น คนละทิศคนละทางไปนานๆก็กรรมมันเป็นสิ่งสะสมที่จะบอกผลไปในอนาคตเมื่อต่างคนต่างยึดแล้วก็ต่างคนต่างทำแน่ทำตามความเห็นของมันของใครของมันแน่แน่ๆเลยนะเพราะมันเป็นไปหมดเลยโลกนี้โลกน่ารักที่สุดได้มาตาปิดตาเราทำหน้าที่แม่เราทำหน้าที่พ่ออยู่ขณะนี้เราทำหน้าที่แม่ก็คือว่าเราสอนลูกสอนแม้เราจะไม่พูดการกระทำของเราก็เป็นกิริยาพ่อแม่อยู่ที่บ้านเนี่ยทำกิริยากายกรรมวจีกรรมมโนกรรมอยู่อย่างไรมันก็เป็นการสอนลูกอยู่อย่างนั้นพ่อแม่อบรมด้วยเน้นด้วยไม่ต้องบอกมันดูตามแม่ปูก็เดินยังไงลูกปูก็พยายามเดินตามแม่ปูแม่อยู่ที่บ้านไม่ต้องบอก สอนคำกิริยาเป็นการสอนกันในตัวโดยธรรมชาติอยู่แล้วจะสอนยังแม่เราสอนอย่างพ่อเราจะรู้ความหมายลึกซึ้งของมาตาปิดตาบอกแล้วว่าไอ้เรื่องมาคลอดออกจากท้องพ่อท้องแม่พูดกันทำไมถึงทำมาชั้นนี้แล้วใครจะบอกว่าแม่ไม่มีพ่อไม่มีก็ถามแล้วว่าใครออกมาจะรู้ก็บอกนั่งอยู่ที่นี่ยกมือขึ้นที่ใครออกมาจะรู้ก็บอกใครไม่มีพ่อเขาไม่มีแม่ใครไม่เชื่อว่าแม่มีพ่อมีแม้จะเป็นลูกกำพร้าเกิดมาไม่เห็นหน้าพ่อหน้าแม่เลยใครยกมือขึ้นซิคนเลี้ยงเขาบอกว่าไปเก็บได้นี่เห็นมันคลอดออกมาจากรูกระบอกก็เลยช่วยทำคลอดออกมาจากรูก็บอกใครมีไหมไม่มีหรอกเพราะงั้นเหตุการณ์ที่บอกว่าสัมมาทิฏฐิ ถามอีกทีว่าแม่ไม่มีพ่อไม่มีนั่นน่ะไม่ต้องพิสูจน์หรอกเรื่องคลอดออกมาจากท้องพ่อท้องแม่เพราะฉะนั้นความหมายที่จะให้พิสูจน์มาตาปิดตาไม่ได้พิสูจน์เรื่องคลอดออกมาจากท้องพ่อท้องแม่นี่เป็นธรรมะชั้นสูงและเป็นธรรมในธรรมเป็นธรรมอธิษฐานและบุคลากรอธิษฐานถ้าใครไม่มีปัญญาแค่นี้อย่ามาพูดกันเลยยังจะมาเห็นเป็นมิจฉาทิฐิว่าพ่อไม่มีแม่ไม่มีมันไม่ต้องไปเรียนแล้วธรรมะไปเถอะที่ไหนๆก็เชิญเลยเชิญเลยแต่พอเรียนทำอะไรรู้เรื่องเพราะความหมายแค่นั้นมันมีเป็นความหมายของกรรมที่หมายถึงพ่อแม่เนี่ยเป็นความหมายของกรรมเป็นความหมายของธรรมะชั้นสูงขึ้นไปเพราะกรรมกิริยาที่จะเป็น อย่างไรพ่ออย่างไรที่ต้องมาศึกษาอาตมานี่มีกิริยามีคำกิริยามีอาชีพมีอาชีพเป็นพ่อมีใครเขาเรียกพ่อกันเยอะเลยเดี๋ยวนี้มีอาชีพเป็นพ่อมีอาชีพเป็นแม่เพราะฉะนั้นใครเข้ามาใกล้เคียงอยู่ในแวดวงภายในขอบเขตบ้านเลี้ยงอย่างลูกเลี้ยงอย่างแม่เลี้ยงลูกนอกเขตบ้านก็เลี้ยงอย่างพ่อในเขตบ้านเลี้ยงอย่างพ่อบ้างมีสอนลงไปอีกเป็นกรรมกิริยาเป็นสภาพธรรมและเลี้ยงจริงๆทำไม่อบรมดูแลปลูกฝังกินอยู่หลับนอนเป็นยังไงมีชีวิตที่จะไปทำการงานที่จะสร้างสรรค์ยังไงมีพฤติกรรมต่อไปจะได้พึ่งตนได้ดี เลี้ยงให้พึ่งตนได้ให้มีประโยชน์ต่อสังคมเป็นพหูชนะให้ตายนะเพราะหูชนะสุขายะเลี้ยงอย่างนั้นด้วยเชื่อไหมล่ะท่านวัยคะนองเชื่อไหมนี่ถูกล้างสมองเปลี่ยนเลยเชื่อง่ายจริงหรือเปล่าเราไม่ได้เข้าใจธรรมะแบบชั้นตื้นๆแล้วโดยภาษาคนว่ามาตาปิดตาพ่อแม่ว่าพ่อแม่พ่อนี้ชักจะมีความหมายสูงเป็นคำกริยาเป็นความหมายว่าคำกิริยาอย่างนี้แม่แม่นี่เกี่ยวกับใกล้ชิดพ่อเนี่ยห่างนะสะอาดหลุด แล้วก็เป็นเนื้อแน่นสอนให้พึ่งตนถ้าพ่อเห็นลูกเดินหัดเดินตั้งไข่หัดเดินพ่อเห็นลูกหกล้มพ่อไม่ร้องว๊ายแต่จะดูจะร้องไห้แงๆก็ค่อยไปหยิบขึ้นมาเช็ดเดินใหม่ลูกเดินใหม่นี่ลักษณะของพ่อจะสอนแต่แม่เห็นลูกโดนตั้งไข่ล้มควายรีบวิ่งเข้าไปโอ้ยแม่อย่างนี้ลักษณะแม่งก็เลี้ยงอย่างนี้อย่างนี้เป็นต้นเป็นตัวอย่างเข้าใจเอาเองนะแยกเอาว่ามันมีรายละเอียดมันต่างกันอย่างไรอย่างนี้เป็นต้นมีกรรมกิริยามีท่าทีมีอะไรต่างๆแม้แต่จิตใจห่วงหาอาวรณ์ สนามพ่อก็อย่างนึงลักษณะแม่ก็อย่างนึงนี่เรียกว่าเลี้ยงอย่างพ่อเลี้ยงอย่างแม่พ่อมีลักษณะออกนอกบ้านมีลักษณะกว้างไกลเผยแพร่ออกไปบริเวณกว้างแม่มีลักษณะใดบ้างเป็นแม่บ้านดูแลอยู่ข้างในดีๆบางทีลึกลึกซึ้งๆในเรื่องของนัยๆแม่รู้ดีรู้จิตลึกของลูกนะบางทีแม่เนี่ยรู้จิตลึกของลูกแต่พ่อไม่รู้เท่าอ่ะความลับบางอย่างของลูกแม่รู้ดีบางทีก็ไม่ให้พ่อรู้ด้วยร่วมคิดกับลูกซะด้วยเป็นอย่างนี้คนบางอย่างนี้ไม่รู้นะเรื่องภายในพวกเราหลายๆอย่างจุ๊กจิ๊กๆกันอยู่ในบางอย่างทำมาไม่รู้อ่ะ แต่นอกนอกกว้างๆคุณรู้สู่อาตมาไม่ได้อาตมาเป็นพ่อของบ้านเรื่องเกี่ยวกับศาสนาเรื่องเกี่ยวกับอโศกข้างนอกนี่พวกคุณรู้สู้อาตมาไม่ได้โดยเฉพาะลูกๆหลานๆอยู่ในนี้ลูกสู้กันมาไม่ได้พระต่างๆสู้อาตมาไม่ได้แต่พระบางองค์อยู่ในนี้รู้เรื่องภายในนี่จุกจิกจุกจิกอะไรก็ได้นะท่านศิริจันทร์โทรู้เรื่องภายในพวกนี้ละเอียดมากกว่าแต่ว่าถ้ามันไม่ค่อยรู้เรื่องรู้น้อยลักษณะพอท่านที่ชั้นโทรศัพท์แม่แม่บ้านอาตมาพ่อบ้านแต่เรื่องนอกนอกอาตมารู้ความรู้เยอะก็ช่วยกันทั้งสองส่วนภายนอกภายในเป็นกรรมกิริยาตัวเราเองก็มีอาการมีอะไรมีลักษณะนอกในอย่างนี้ด้วยมีลักษณะพ่อแม่เมื่อแจก ธรรมะแล้วก็ไม่เกี่ยวกับบุคคลไม่เก