581227_พ่อครูให้โอวาทปิดอบรมเชิงปฏิบัติการบุคลากรบุญนิยมทีวี.docx
เนื้อหาในไฟล์
581227_พ่อครูให้โอวาทปิดอบรมเชิงปฏิบัติการบุคลากรบุญนิยมทีวี
สื่อธรรมะพ่อครู(สื่อสารบุญนิยม) ตอน บุญนิยมทีวี พ่อครูว่า….ก็ปรับปรุงกันไปเรื่อยๆดี ที่เห็นข้อบกพร่องคือ ไม่เหมือนที่ๆมีนายจ้างลูกจ้าง อาตมาผ่านงานที่เป็นบริษัทนายจ้างลูกจ้าง เขาจะไม่ให้บกพร่องในหน้าที่ มีผู้ดูแลเวที (floor manager) ใครจะออกจะเข้าจะส่งเสียงมีผู้ดูแลหมด แต่ของพวกเรานี้ไม่มี จะไปจะมาอย่างไรไม่มีใครดูแลเลย เป็นความจริงที่ไม่อยู่ในหลัก ในสภาพที่ไม่น่าถ่ายทอดให้คนดูทางบ้าน ดูว่า ถ้าเป็นคนดูทางบ้านจะรู้สึกว่าไม่ให้เกียรติคนดูทางบ้าน ถ่ายส่งๆไป อันนี้บอกพร่องมาก จะต้องพยายามศึกษา หน้าที่ Floor manager ภายในช่วงที่ออกอากาศต้องมีผู้ดูแล รู้อะไรควรให้ออกหรือไม่ออก มีอำนาจให้ออกหรือไม่ออกในบริเวณที่รับรอง สองช่างกล้องเห็นว่าหายาก ไม่ครบ แต่ถึงอย่างนั้น ปฏิภาณดูแล ผู้ควบคุมกล้อง director เป็นผู้กำกับรายการ รู้ล่วงหน้าได้หมด ของเราก็ต้องดู แต่อาจไม่รู้หมดก็ไม่เป็นไร พอรู้คร่าวๆเป็นแนวทางนั่นหนึ่ง กล้องขาดตกบกพร่องแล้วไม่ค่อยมีคนมาทำ แม้มีมาทำนี่ก็ไม่ค่อยมีคนบอกสอน เช่นตอนนี้คนพูดอยู่นี่กล้องก็แช่อยู่ที่คนพูด แต่ที่กล่าวชื่อเสียงแนะนำคนนี่ แนะนำใครไปควบจับกล้องที่คนนั้น ให้ทางบ้านได้ดู เรามีหน้าที่ที่จะให้เขารู้ เหมือนเราต้องเขียนชื่อ บอกอะไรไปในชื่อ หรือที่พูดถึงใครก็ควรแพนไป ควรมีปฏิภาณ ไม่เช่นนั้นก็ตั้งกล้องนิ่งไว้ switchingก็กด switching กับ director นั้นต่างกัน หรือถ้าไม่มี director จะswitchingเองเลยก็ได้ ในตัวเลย นี่เป็นงานที่จะต้องฝึกเข้าไปให้ได้ แต่ของเราเป็นงานอิสระ ไม่ได้จ้าง มีน้ำใจ ก็ต้องขอบคุณพวกเราถูไถมาได้ เจ็ดแปดปีแล้ว ช่องไหนๆก็ต้องจ้างพนักงานแพง แต่ของเราไม่ได้จ้างมีข้าวให้กินก็ด
อ่านต่อ
ีแล้ว ของเราเป็นเรื่องจิตวิญญาณที่ได้สร้างสรร เป็นบารมีของธรรมะพระพุทธเจ้าเห็นควรก็มาช่วยกันไป แต่ข้อบกพร่องที่พูดถึง ก็ควรพยายามดู ให้รู้กัน แล้วช่วยกันทำให้สมบูรณ์เต็มที่ ดีขึ้น นี่เป็นข้อบกพร่องในระดับหยาบๆ ไม่ลึกซึ้งถึงศิลปะอะไรเลย ถ้าผู้ใดมีน้ำใจ เด็กๆที่ไม่ได้เข้ามาฟังเห็นว่าควรจะมาช่วยใครจะมาทำก็มาฝึก เห็นหน่วยก้านก็มาฝึก แล้วเป็นวิชาความรู้ติดตัว มาแล้วจะช่วยต่อหรือไม่ก็แล้วแต่ ได้ความรู้ความสามารถสร้างให้ไปเอาตัวรอดได้ก็ดีแล้ว แต่จะกลับมามีกตัญญูมาช่วยก็ดี ผู้อยู่ประจำเลยหลายคนก็มีปักหลักอยู่ตั้งแต่ต้นจนถึงบัดนี้ ผู้ที่ตามมาก็ค่อยๆมาก็ดี นอกนั้นก็มีปฏิภาณความรู้ที่เรียนมาจากตำรา อาตมาไม่ได้เรียนมาจากตำรา อาศัยการคลุกคลีกับงานมาจากได้รู้เห็นได้ทำจริง บางหน้าที่ก็ไม่ได้ทำเลยเช่น switching ทำแต่ผู้กำกับรายการ กำกับเวที โดยเฉพาะเป็นผู้จัดและออกรายการเอง นี่ทำมาก เป็นพิธีกร เป็นผู้หาเรื่องราว สร้างรายการต่างๆ ไม่ได้อยู่ฝ่ายเทคนิค ยิ่งเรื่องซ่อมแซมอะไรก็ไม่มีความรู้เลย งานสื่อสารที่หลวงปู่ต้องทำ เพราะเป็นการเผยแพร่ธรรมะอย่างตรงสายเลย จึงจำเป็นที่กระเสือกกระสนทำสถานีโทรทัศน์ เป็นไปได้เพราะธรรมะแท้ๆ ไม่มีรายได้เลย นอกจากบางคนก็ส่งมาช่วยบ้าง มีเจ้าประจำคือโยมหวน เดือนละพันบาท นอกนั้นก็แต่ละชุมชนสมทบมา รวมเดือนๆหนึ่งจ่ายเป็นล้านบาทเลย ทั้งเช่าสัญญาค่าส่งก็ปาเข้าไปหลายแสน ดีที่พวกเราไม่ได้เสียค่าเบี้ยเลี้ยงเงินเดือน ที่อื่นทำไม่ได้หรอก ที่เราทำได้เพราะมีธรรมะ ช่องธรรมะอื่นๆก็ทำไม่ได้เหมือนเราอาตมามั่นใจ เขาต้องจ้างไม่น้อยคนเลย ช่างเทคนิคก็ตาม อาจจะผู้เป็นพิธีกรอาจไม่จ่ายได้ แต่ช่างเทคนิคประจำไม่ใช่หาง่ายนะ แต่ของเราก็มีผู้ช่วยทำอยู่ จะสามารถบ้างไม่สามารถบ้าง ทำพังบ้างก็มี ไม่เจตนา แต่ไม่รู้เลยทำเสียก็ว่ากันไป การสืบสานพวกนี้เห็นพวกเราขมีขมันเอาใจใส่ หาความรู้รวมกันเป็นพลังงานสร้างสรรเป็นสิ่งดีแล้ว ถ้าเข้าใจหลวงปู่ไม่ได้ทำเพื่อหาลาภ หายศสรรเสริญแก่ตน แต่ทำเพื่อมนุษยชาติแท้ๆ เป็นการกุศลที่จริง ผู้ใดได้มาฝึกก็ได้เรียนรู้ธรรมะไปด้วย ตนเองก็ลดละกิเลสไปด้วยได้ทั้งบุญทั้งกุศล ส่วนเรื่องบุญนี้ทุกวันนี้เพี้ยนไป บุญไม่เป็นการชำระกิเลสแล้ว น้อยคนที่จะมาทำงานอยู่กับสังคมแล้วได้ลดละกิเลส ก็ศึกษาเอาให้ได้ส่วนกุศลนั้นได้แน่หากทำดีต่อไป ส่วนจะได้บุญ ก็ต้องศึกษารู้แนวทางการลดกิเลส ก็ทำการลดกิเลส ถ้าทำงานคนเดียวทำหลายอย่างเกินไป แม้จะชำนาญก็พลาดได้ ควรมีช่วยกันหลายคน เดี๋ยวนี้เครื่องมือมีมากมาย เหลือเฟือแล้ว เรื่องสื่อสารทุกวันนี้กลายเป็นสื่อที่หลงเป็นทาส แล้วหลงว่าเป็นเรื่องสนุกเพลิดเพลิน เป็นเรื่องเก่งเสียอีก ในหลวงเราตรัสไว้เป็นเรื่องลึกซึ้ง อาตมาถึงรู้ว่าในหลวงเป็นใคร ท่านตรัสมาแต่คนไม่เข้าใจกันมาก อ่านตรัสแบบคนจน แต่แม้นายกฯประยุทธยังบอกอีกว่าเราต้องต้องมั่งคั่งร่ำรวย อาตมาพาทำนี้ หนึ่งอยู่รอด สองอยู่ได้ สามก้าวหน้า ยกตัวอย่างการก้าวหน้าแรกๆ อาตมาก็ว่าจะอยู่ไหวไหม คนจะมาขอออกรายการ คุณ ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์ มาขอของรายการเหมือนช่องอื่นๆ ซื้อรายการเข้ามา อาตมาก็บอกว่าไม่เอา จนป่านนี้ยังไม่มาตอแยกับเราอีก แต่ก่อนยังบอกว่าจะมาร้องเพลงให้แต่ก็ไม่มา แต่ก่อนเราหาโฆษณาอยู่บ้าง อาตมาก็ว่าได้ไม่คุ้มเสีย ขัดแย้งอุดมการณ์มาก ก็เลยหาทางพึ่งตนเองให้รอด จนเกิดถึงทุกวันนี้ไม่มีโฆษณา หาเงินที่ใช้จ่ายจากพวกเรา นี่เป็นความเจริญเป็นความก้าวหน้า ไม่ใช่ก้าวหน้าโลกีย์ แต่มาลดๆๆ ทางโลกเขามีแต่จะเพิ่ม จนบางสถานีว่า ผอ.เงินเดือนห้าแสน แต่ที่นี่ผอ.ก็ทำหน้าที่ภารโรง แล้วทำจริงๆด้วย ไปช่วยเก็บขยะขัดเกลา เห็นไปหว่าผอ.บุญนิยมทีวี ถ้าไม่ดูหน้าเกลียดก็เอาออกอากาศบ้างว่าผอ.เราทำเช่นนี้ แต่ก็อย่าให้ดูเหมือนเราจงใจ แต่ให้มีศิลปะให้รู้ว่าผอ.เราไม่ได้ยึดติดอะไร ทำงานฟรี เป็นสัจจะที่หายากในสังคมโลก แล้วเราก็ง่าย ผอ.ไม่ต้องทำอะไรนอกจากเก็บขยะ ไม่ต้องเต๊ะท่า มีอะไรก็ติงบ้าง งานเบา แต่เบาโดยสัจจะไม่ใช่ขี้เกียจ ส่วนงานที่พวกเราไม่ค่อยอยากทำ เช่นต้องไปเช็ดถู เอาไปทิ้งขยะ นี่คือสัจจะยิ่งใหญ่ยิ่งเล็ก ไม่ใช่ไม่มีสิ่งจริงรองรับ ไม่มีใครบังคับ เป็นสัจจะอันแท้จริงของพพจ.ที่แนวทางนี้
_อาผาภูถามว่า...อยากให้พ่อครูให้นโยบายบุญนิยมทีวี
พ่อครูว่า อาตมาเองก็ดึงไม่ขึ้นแล้วที่เคยพูดไป
นโยบาย บุญนิยมทีวี
๑. เป็นโทรทัศน์เพื่อมนุษยชาติ ทุกบรรยากาศคือการรายงานความจริง ๒. เผยแพร่ธรรมะโลกุตระให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ๓. สัมพันธ์กับสังคมให้ได้ทุกระดับยกเว้นระดับที่เป็นอบายมุข ๔. เป็นโทรทัศน์ที่ไม่แสวงหาผลประโยชน์จากการเผยแพร่เลย
........พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ๒๕ พ.ย. ๒๕๕๘
ทุกวันนี้อาตมามีแต่จด แต่จำไม่มี จำหายไป ก็ทวนเอา ใครอยากได้ก็ไปถามเอาจากผู้เก็บไว้ เราทำเพื่อมนุษยชาติ ไม่ใช่ได้ลาภยศสรรเสริญ แต่ได้สรรเสริญก็มีโดยธรรม มันเป็นสิ่งดีก็ได้สรรเสริญโดยธรรม เลี่ยงไม่ได้ พระเจ้าอยู่หัวไม่ใช่ท่านได้สรรเสริญเพราะหาเสียง แต่ได้โดยธรรม สัจธรรม สุขก็ใจใครใจมัน แล้วแต่ใครจะเข้าใจสุขคืออะไรกัน
_อาในน้ำคำ อยากทราบ Road map ของปีนี้
พ่อครูว่า...สิ่งที่อาตมาcomment ไปเมื่อกี้นี้ในทางเทคนิค ส่วนทางจิตวิญญาณโดยรวมเราได้เสียสละเพื่อส่วนรวมเราทำอยู่แล้ว เพราะมันรวมในสัจจะความเป็นจริงทางจิตวิญญาณ ให้พัฒนาทางเทคนิคที่ให้ไป ไม่ว่าจะการจัดฉาก จะเข้าจะออก จะหมดเวลาไม่หมดเวลาของเราก็พอได้ แต่พวกที่เรียนตามตำราเป๊ะมาก็จะว่าเราใช้ไม่ได้ เขาเรียบเรียงมาเป็นแบบแผน แต่มันเป็นไปได้ เหมือนทางศิลปะ หรือโทรทัศน์เขาต้องการธรรมชาติมากกว่า ดราม่า แต่ทุกวันนี้หลงดราม่า แต่เราต้องการธรรมชาติ ใครจะว่าของเรานี่ ของเราออกอากาศถ่ายมีเสียงดังหรือมีใครเดินไปมา สมณะก็จัดบาตรไปก็มี เป็นแบคกราวด์จริง ทั้งนั้นแทบทุกวันเลย ถึงบอกว่าลึกๆพวกนี้ต้องการแบบนั้นเป็นธรรมชาติ แต่แท้จริงเขาสับสน มาแอค วิภูสนัฏฐานา แอคตลอดไม่เป็นธรรมชาติเลย จริงๆแล้วคืออะไรกันแน่ โทรทัศน์พวกเราตกแต่งฉากก็ธรรมชาติเลย เป็นเรื่องซ้อนในสังคม อาตมาเรียนศิลปะมาจริงๆน่าจะสตริ๊กแต่อาตมารู้ว่าอะไรควร อะไรแข็งก็ปรับให้อ่อน ศึกษาดูให้ดีจะรู้ว่าคนเขาต้องการ แต่เขาไม่รู้แน่ ยกตัวอย่างเดินธุดงค์ อย่างพวกเราสมณะไปฝึกเดิน ฝึกความสงบ ความสัมผัสก็ทำ แต่ส่วนโลกอย่างธรรมกายจัดเดินธุดงค์ก็ดราม่าอย่างหนัก สร้างสิ่งประกอบให้หรูหรามีหน้าม้าครบเครื่องเลย แล้วคนก็หลงกันว่ายิ่งใหญ่ ใครจะมาทำได้ขนาดนี้ จริงย่ิงใหญ่ ไปจ้างคนปลูกดอกดาวรวย แล้วก็แอคไป แข็งเป๊กเลย อาตมาเห็นแล้ว แล้วทุกคนเลยผู้เดินต้องแบกกรดเหมือนกันใหม่งามท่าต้องตรงกันเป๊ะ เขาไม่รู้ตัวหรอก เขาว่าสุดยอดแล้ว จัดระเบียบนั่งเป็นแถวเป็นระเบียบเรียบร้อย ก็เหน็ดเหนื่อย แต่เสร็จแล้ว เวลาศึกษาจริงๆอย่างนั้น เป็นเรื่องเสแสร้งอวดอันใดอันหนึ่งเท่านั้น แท้จริงไม่ใช่เรื่องจริงใจที่พอเหมาะพอดี ก็ค่อยเรียนรู้เข้าใจ แต่ไม่ใช่ทำเละๆแล้วบอกว่าเป็นธรรมชาตินะ
_คุณพิมพ์เพชรรุ้งถามว่า...อยากให้พ่อครูแนะนำพิธีกร พ่อครูว่า ใช้ได้แล้ว ถ้ามีอะไรไม่เหมาะไม่ควรก็จะส่งสัญญาณเอง มากบ้างน้อยบ้างก็ใช้ได้แล้วขนาดนี้ พวกช่องธรรมะเขาไม่มีโฆษณาแต่ก็มีเรี่ยไร แต่ของเราไม่โฆษณาไม่เรี่ยไร ถ้าไม่อยู่ในกติกาเรามาบริจาคเราก็ไม่รับอีก
_อาดินนาบอกว่าทุกวันนี้เวลาเด็กเราไปถ่ายทำนอกพื้นที่ เขาก็จะให้เงินแต่เด็กเราก็คืนไป เขาก็รู้กัน บางทีก็เลี้ยงอาหารแทนเป็นต้น
_