581104_พ่อครูให้โอวาทสัมมนาการศึกษาบุญนิยม งานมหาปวารณา ครั้งที่ ๓๓.docx

รียนกุดเสถียร ใช้วิธีการบูรณาการบ้านวัดโรงเรียน ทำให้เกิดผลงานโรงเรียนบ้านกุดชุม กุดเสถียร พัฒนาขึ้น ต่อมามีผู้เห็นผลงาน มาดูงานกัน มีมาจากหลากหลายในงาน พอได้เป็นพิธีกรในเวทีความคิดถึงประเทศไทย วิจัยเรื่องการสร้างความสัมพันธ์กับชุมชน มีชาวต่างประเทศสนใจมาศึกษาด้วย อย่างไรก็จะตอบโจทย์ที่พ่อท่าน มอบให้ไว้ ทำอย่างไรให้ ศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา ไปด้วยกัน

การสัมมนาเป็นไปได้อย่างน่าตื่นเต้นดีใจ คุณครูให้ความร่วมมือมาก ทำอะไรก็ทำหมด ให้เลิกก็ยังไม่อยากเลิกเลย

เป็นการพัฒนาการ ก้าวหน้าในเรื่องของ ที่ทุกคนเอาใจใส่ พัฒนาต่อยอดพยายามทำ เจริญพัฒนายิ่งยิ่งขึ้น เป็นที่น่าพอใจ อาตมาไม่ต้องกระตุ้นเร่งรัดพัฒนาอะไร อาตมาก็ไม่จำเป็นต้องรู้ด้วยมาก แต่ถ้าไปร่วมกันทำสิ่งไม่ดี อาตมาก็จะต้องหยุด พวกเรา

คนเกิดมาเป็นคน เพื่อศึกษา สัตว์เดรัจฉานมันไม่มีการศึกษา มันเกิดมาก็มีอยู่มีกินไปตามประสาสัตว์โลก คนที่เกิดมาแล้ว เอาใจใส่ แต่การทำมาหากิน คนนี้แย่กว่าสัตว์ที่ ถูกกิเลสทับถมตนเองเพิ่มขึ้น ก็เลยแย่กว่าสัตว์เดรัจฉานมาก

ถ้าคนไม่ศึกษาในเรื่องของสัจธรรม ให้ได้ความรู้ ในเรื่องของปรมัตถ์ ก็ยิ่งแย่ ยุคนี้คนมุมมองเรื่องไร้สาระ โฆษณากันจนถึงเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตหนักหนาสาหัส แต่ชาวอโศกทำได้ อยากเห็นก็ ให้คนต่างประเทศนคนที่ไหนมาสัมผัส ก็จะเห็นได้ว่าต่างกันจริงๆ จนคิดว่าประเทศเดียวกันรึเปล่า วันนี้คนเข้าหาว่า เราเป็นพวกที่สุดโต่ง เป็นมนุษย์ประหลาด ไม่เหมือนกับสังคมส่วนใหญ่เขา เพราะสังคมส่วนใหญ่เป็นโลกียะ ที่ออกมาสาหัส พวกเรามาได้แค่นี้ เราว่าเราไปได้ไม่เท่าไหร่ จากทางแยกของโลกุตระ เราไปทางโลกุตระได้นิดเดียว แต่เขาไปทางโลกีย์ไปไกลแล้ว

คนเราเกิดมาต้องอบรมฝึกฝนให้ได้โลกุตระรรม ไม่เช่นนั้นก็วนเวียนไปอีกนานนับชาติ ได้แค่รูปที่ ก็เป็นสมบัติผลัดกันชม ๆ แย่งชิงกันไป พวกเรานี่ไม่ไปแย่งชิงกับเขา พวกเราเป็นสังคมไม่แก่งแย่งกับเขา ทำมาหากินเอง พึ่งตนเอง ช่วยคนอื่นตนเอง และช่วยคนอื่น

ในหลวงตรัสว่าขาดทุนของเราคือกำไรของเราคือ มันทวนกระแสกับในโลก ที่เข้าไปแต่ ดูร่ำรวย แต่ในหลวง ผู้บริหารประเทศทำไมกล่าวเช่นนี้ มีรัฐมนตรีเกาหลีมี รัฐมนตรีของประเทศเกาหลี มาทำในหลวง การบริหารประเทศ เราก็ตรัสกับเขาเช่นนี้

ทางสังคมไม่สามารถเจริญอริยะธรรม civilization ไทยเจริญแบบนั้น เขาไม่สามารถเข้าใจว่า มีความเจริญโลกุตระด้วย ที่ไม่ไปแย่งชิงกับเค้า กลายเป็นเอกราช เป็นอิสระเสรี

เป็นความสุขระดับ ของบริษัท 4 มีในศาสนาพุทธเท่านั้น โลกีย์ไม่สามารถทำให้ถาวรได้ สัตว์เข้าใจได้แต่ทำไม่ถึงกันแก้ยังไม่ได้ ที่พวกเราศึกษา เป็นการเปลี่ยนที่จิตจริงๆ ได้อย่างถาวร ก็จะมีผู้มีผู้ปัญญามาช่วยด้วย อาจารย์จำรัส เป็นต้น

อาตมาว่า ปีนี้เป็นปีที่เปิดเผย ไขความอะไรต่างๆ ทางการสื่อสาร เขาไปสัมภาษณ์ คนที่มีทุนทางสังคม ว่าเขามีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับอาตมา เขาให้สัมภาษน์ ยังไม่รู้หมดเลย ดูไม่กี่คน จะฟังเห็นว่า ความเห็นของท่านเหล่านั้นเปลี่ยนไปจากเก่าก่อนแล้ว มีคนบอกว่าต้องไปสัมภาษณ์ท่านพรหมคุณาภรณ์ไหม ก็บอกไปว่า ถ้าทำได้ลองดูสิดี มีคนพูดถึงขั้นไปสัมภาษณ์ธัมมชโยอาตมาก็ว่า คงไม่ได้ความจริง เพราะเขาเป็นนัก pretender

อาตมา ก็คงจะไม่เสริมอะไร อาตมาไม่มีทักษะในการใช้ความรู้ความสามารถด้านวิชาการที่เป็นระบบระเบียบ อาตมามีความสุข ความสามารถอัตโนมัติเท่านั้นเอง ปรับให้เหมาะกับกาลละ ยุคสมัย อาจเคยเป็นครูที่เหมาะสมกับยุคสมัยอื่น แต่มันยุคสมัยนี้มีเทคโนโลยีที่เร็ว มีรูปแบบที่ต่างไป อาตมาเลยเป็นคนที่ตกอยู่ ไม่ทันสมัย ถ้าอาตมา ทันสมัยกับเขา คนก็คงจะยอมรับมากขึ้น แต่ถ้ามีแล้ว คนนิยม คนมามากมาย ก็รับไม่ไหวเหมือนกัน ถ้าเปิดคนมามากมายไปไม่ออกเหมือนกัน

พวกเราพยายามพัฒนามาช่วย ยังไม่ได้เร็วไม่ทันเลย พวกเราก็มีความรู้ ที่จะใช้ วิธีการ การศึกษา อาตมาก็ได้แต่ขอบคุณเป็นคราวๆ พวกเราก็เอาชีวิตมาทุ่มเทให้กับที่นี่ ไม่ไปหาเงินหาทอง มาทำให้ที่นี่ เป็นพระคุณอย่างยิ่งใครจะทำได้อย่างที่อาตมาทำ แต่ว่าคนมีมรรคผลจะทนอยู่ได้ ยังไม่ต้องง้องอนด้วย นอกจากมีความผิดก็ต้องไล่ออกไป

ขอพูดให้ฟัง แต่อย่าไปเปิดเผยในเรื่องนี้ จะไม่พูดไปก่อนว่า พวกเราจะเป็นต้นแบบ ที่เป็นการศึกษาจริงๆ ที่สังคมจะมาเอาในอนาคต พวกเราจะเป็นที่ถูกยกย่องในอนาคต แต่ไม่ต้องเหลิง ไม่ง่ายหรอกที่คนอื่นจะรู้ได้ อาตมาเลยจะต้องยืดอายุออกไป อีกสัก 30ปีคงเห็น คิดว่าอายุ100 ปี จะมีอะไรเห็นชัดเจน ทุกคนอย่าเพิ่งรีบตาย ที่มาทำอย่างนี้ มีแต่ความจริงใจ เป็นต้นทุนที่ดีมาก หาซื้อไม่ได้ในตลาดใหญ่ที่สุดในโลกตรงไหนๆ ร้านขายยาที่ไหนไม่มี มันเป็นเรื่องจริง พวกเราเห็นแล้วก็ต้องพยายาม เติมความขยัน เติมความเพียร สิ่งที่โลกยอมรับ ปริญญาบัตร อาตมารู้ว่า พวกคุณว่าจะไปเรียนทำไม เพิ่มเติมโลกธรรมทำไม พวกคุณไม่ได้มาเอาโลกธรรมก็เลยไม่อยากเรียน แต่ว่าทั้งโลกเขายอมรับ เราเลยต้องเอาสิ่งที่เค้ายอมรับมา เพื่อให้เราช่วยเค้าได้ เช่นเดียวกับหมอที่มีใบรับรอง เค้าก็ยอมให้รักษามากกว่า ต่อให้คุณทำเก่งอย่างไรก็แล้วแต่ เค้าก็ไม่ยอมรับ

ในอนาคตเราจะต้องมีสถาบัน ถ้าเป็นสถาบันที่อยู่ในนิตินัย เค้าก็จะยอมรับได้มากขึ้น ทำมาเชื่อมให้เป็น ประโยชน์ต่อมนุษย์ชาติ

พวกเรา ตั้งโรงเรียนเป็นนิตินัยทางมัธยม คนก็น่าจะมาเรียนกันมาก เพราะเรียนฟรี แต่เขาไม่มาเรียนกันมาก แม้แต่คนจนก็ไม่ส่งมากันมาก เพราะกระแสโลกยังไม่ค่อยยอมรับนั่นเอง จับกระแสรู้สึกทั้งหมด ก็ยังไม่ได้ ต้องเอากระแสโลกมาใช้ด้วย

ตอนนี้พวกเราพอมีฐานะส่งให้เรียน เรามั่นใจว่าพวกเราจะไปแล้ว ก็จะไม่ไปไล่ล่าลาภยศสรรเสริญ

พวกเราคงเข้าใจอะไรได้ดี จากการมาสัมมนากัน ก็ขอบคุณพวกเรา...ให้เจริญเจริญเถิด

มีคนถามว่า การจะเข้ามาเป็นคุรุควรมีความเป็นศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา แล้วสมณะที่มีองค์ความรู้เรื่องการศึกษาน่าจะได้มาเป็นหลักให้แก่ญาติโยมที่เป็นคุรุ ความสำเร็จของอโศกคือ ความยืนนานคงทน สมณะที่เป็นหลักในการศึกษามักจะถูกดึงไปทำอย่างอื่น

อาตมาจะไปสมทบกับนักบวชหญิงชาย ให้เห็นความสำคัญกับเรื่องนี้ เพราะสมณะอยู่ในฐานะครู โดยเฉพาะการศึกษาเรื่องศีลเด่น ที่ขาดพร่องทางศีลธรรม วิชาการทางโลกมันเด่น ส่วนการทำงานก็อยู่กลางๆ แต่เขาไปเด่นเรื่องความรู้และพูดเก่งๆๆๆๆ แต่สมณะนี่มีความมีศีลธรรมในตัวแล้ว ก็น่าจะมาเป็นคุรุกันให้มาก จะได้ไปสำทับกับสมณะต่อไป

สม.พูนเพียรถามว่า...เด็กเราเรียนวิชาเกษตรกันเยอะ ทำงานกันมาก คนก็หาว่าเราใช้แรงงานเด็ก

อาตมาว่า คำว่าใช้แรงงานเด็ก บริษัทไหนใช้แรงงานเด็ก ไปเป็นผลกำไร แต่ของเรานี้เพื่อสาธารณะ ผลที่ได้ก็เอามาเข้าสาธารณโภคี ต่างกันตรงนี้ เราไม่ปฏิเสธว่าใช้แรงงานเด็ก แต่เราให้เด็กเรียนด้วย แต่โรงเรียนทั่วไปเขาได้แต่เรียน แล้วเขาขาดเรื่องให้เด็กทำเป็น แล้วก็เอาส่วนที่เขามีนั้นมาข่มเรา แต่ที่จริงเราก็มีความเด่นของเรา พวกโลกีย์เขาว่าเขาเรียนอย่างเดียวถูกต้อง แต่ของเรานั้น ให้เด็กทำงานแล้วเข้าส่วนสาธารณะ จะบอกว่ากินแรงเด็ก แต่ผลผลิตจากแรงงานที่ได้ ก็ให้เข้าสาธารณะ จะเป็นไรไปล่ะ นี่คือการเรียน การศึกษาเขาขาดพร่องที่ ขาดการฝึกฝนไม่มี practice เขาทำการเรียนไ่ม่สมบูรณ์ เรามาทำให้สมบูรณ์หรอก ถ้าโลกเข้าใจอย่างที่เราเข้าใจ ก็จะไม่ว่าเรากินแรงเด็ก ก็รับฟังเขาไปก่อน เขาว่าเราเราก็ค่อยอธิบายให้เขาเข้าใจ แต่เราไม่ถอยหรอก เป็นความเจริญของมนุษยชาติจริงๆ

อย่างโรงเรียนรุ่งอรุณ รร.อมาตยกุล เขาก็มีการทำงาน แต่ความรู้สึกว่า ของพวกเขาไม่เห็นว่าใช้แรงงาน เราอาจต้องทำให้เห็นว่านี่คือ การเรียน ของเขาไม่ได้รายงานออกสังคม แต่ของเรารายงานออกสังคมตลอดเขาเลยคิดเช่นนั้น

สม.รินฟ้าว่า...การที่เราทำบูรณาการทุกฐานจะแก้ปัญหานี้ได้ รร.ที่ใช้แรงงานเด็กในการไปเตะฟุตบอล

ยิ่งใช้แรงงานเด็กในเรื่องไร้สาระมากกว่า สังคมโง่ไง อาตมาพูดตลอดเวลาว่าเป็นเรื่องไร้สาระแต่เขาฟังไม่ออก ยิ่งงมงายกันมาก เพราะงมงายในราคาของผีนรก ราคาแพง

เขายากที่จะเข้าใจ เช่นเรามาจนนี่ จนอย่างไม่งมงาย แต่เขาไปรวยนี่งมงายนะ ไปแย่งกันรวย ถ่าแย่งกันรวย สังคมก็จะแย่งชิง ฆ่าแกงกัน แต่ถ้ามาจนแล้ว แบ่งแจกกัน สังคมจะอุดมสมบูรณ์ สงบสุข แต่สังคมไม่รู้ เราดีที่มีในหลวงเป็นอัจฉริยะ แต่คนทั้งโลกก็ไม่รู้ สิ่งที่คุณพูดออกไป เสียงนกเสียงกา เข้าฟังไม่รู้ จะฟังเหมือนเสียงหมาเห่า

การศึกษาของเรา มีศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา เราเรียนแบบให้อยู่กับวิถีชีวิต แต่โรงเรียนข้างนอกเน้นเรื่องสาธิต ไม่ได้ควบคุมชีวิตและการใช้จ่าย แต่ของเราขัดเกลา เด็กไม่ใช้เงินไม่ใช่โทรศัพท์มือถือ คนก็เลยไม่อยากมาเรียนกับเรามาก

เราก็ฝึกเด็กให้ทำงาน มีผลพลอยได้ ผลงานเกิด เอามาใช้ ไม่ได้เอามาใช้ส่วนตัว แต่เอามาใช้กับระบบสาธารณะ รวมกันเพื่อจะเป็นประโยชน์ แก่ทุกคน แล้วเราก็ได้ช่วยเหลือสังคมรอบข้างด้วย เราเอาเด็กมาช่วยทำนา เราก็ได้ข้าว แล้วได้แรงงานก็ไปสู่สังคม เป็นอิทัปจยตาเป็นเนียนในลึกซึ้ง ไม่ใช่เรื่องตื้น

ถ้าเราจะสอนให้เด็กเป็นงาน แล้วไม่ได้ให้ลงแรงลงงานแล้ว เมื่อไหร่เด็กจะเป็นงาน เราเจตนาสอนให้เด็กเป็นคนทำงานเป็น แล้วก็ให้ทำงาน ทำงานแล้วก็เอาไปทิ้งที่ไหน แล้วอาจคิดตื้นๆว่า เด็กทำก็ควรเป็นของเด็ก จะคิดตื้นๆเท่านั้นหรือ?

มีคนออกความเห็นว่าครูดุมาก ดุว่าเด็กอย่างกับทาส เด็กอยากย้ายฐานงานไม่ได้ อยากให้มีการเปลี่ยนฐานงานของเด็กๆ เด็กจำนน อยากจะไปแล้วไม่อยากมาอโศกอีกเลย

อันนี้มันติดนิสัยมาแต่ไหนๆ ที่มาเป็นเจ้าใหญ่นายโต ซึ่งไม่ใช่ความเก่งแต่อย่างใด แต่เป็นความโง่ของครู กลายเป็นเผด็จการ เป็นลักษณะที่ไม่มีใครเค้าชอบ

ถ้าเด็กสามารถแค่ตอบคำถาม คนไม่ฉลาดว่านี่คือ การเรียนรู้จริง ทั้งโลกเขาเรียนรู้แบบเอาความรู้เอาไปยัดใส่หัว แต่ไม่ทำงานจริงก็แล้วกัน กระแสเรื่องธรรมดา การเรียนกับการมานั่งเข้ากล่อง สมัยโบราณนั้น วิชาที่เรียนก็คือ วิชาทำ ให้ทำจริง ไม่มีตัวหนังสืออะไรแต่อย่างใด แต่ตอนนี้เอาแต่ตำรา แต่ตัวหนังสือมาข่มกัน ยกกันว่าคนสูงส่งคือ คนสอนเก่ง พูดเก่ง มันผิดทาง

การเรียนไม่ใช่เอาแต่วิชาการ ไม่ได้ปฏิบัติ ไม่ได้ทำจริง เหมือนอย่างกับศาสนาทุกวันนี้ เอาแต่ท่องตำราได้สอนได้ แต่ปฏิบัติไม่ได้ ปฏิบติเหลวไหลด้วยซ้ำ เป็นจุดเสื่อมของมนุษยชาติด้วย เราเข้าใจแล้วก็ปฏิบัติให้ได้ก็แล้วกัน

ขอสรุปว่าพวกเรามั่นใจเถิด ไม่อยากจะครอบงำใคร อาจจะเป็นคนหลงตัวเองก็ตาม ต้องปล่อยเวลาให้เวลา แต่ก็ขอยืนยันว่า ที่นำพาทำดีไม่ผิดหรอก พวกเราว่าอย่าเพิ่งรีบตาย