360825 เจาะเรื่องพระเครื่องภาค 1-2 โดย พ่อท่าน สมณะโพธิรักษ์ .docx

ม่จริง คุณฟังเหตุผล ถ้าเครื่องรางของขลังมันจริง 1. มหานิยมกับอยู่ยงคงกระพัน 2. ประเด็นง่ายๆ ถ้าเครื่องรางหรือพระเครื่องเหล่านี้นะ อยู่ยงคงกระพันจริง ประเทศไทย ร่วมมือกับทางศาสนาซะ รัฐบาลตั้งสถาบันขึ้นมา แล้วก็ให้พระองค์ขลังๆเก่งๆนั้น สร้างพระเครื่องเครื่องรางอะไรก็แล้วแต่ ที่มีฤทธิ์อยู่ยงคงกระพัน ฟันไม่เข้า ยิงไม่ออก เสร็จแล้วก็ไปทำสงครามได้ทั่วโลก ไม่ต้องใช้ปืน ไม่ต้องใช้ดาบ ชนะหมดทั้งโลก เชื่อไหม? ก็ยิงไม่ออก ฟันไม่เข้า ปืนใหญ่ขนาดไหนก็ยิงไม่ออก ไปกลัวทำไมล่ะ เดินไปจิ้มจมูกมันตายเท่านั้นเอง จะไปยากอะไร ฟันก็ไม่เข้า ยิงก็ไม่ออก แล้วก็พัฒนาเลย ส่งเสริมวิชานี้ให้เป็นสถาบันให้เป็น Economy ที่ดีๆ ใช่มั้ย ให้มันเป็นมหาวิทยาลัยที่ยิ่งยอดเลย แล้วก็ผลิตสิ่งนี้ออกมา ทำให้เป็นวิชาการ มีหลักวิชาที่ดีเลย สืบทอดถ่ายทอดวิชาการนี้ เพราะมันเยี่ยมยอด มันวิเศษ มันอยู่ยงคงกระพันหรือมหานิยม แหม! ได้ลาภ ร่ำรวย เอาเลย ตั้งสถาบันสร้างเลย เสร็จแล้วก็สร้างอันนี้แจกกัน รับรองไม่ต้องไปพัฒนาเศรษฐกิจยากเลย แจกใครก็รวยหมดแล้ว ประเทศไทยรวยกว่าเพื่อนในโลก ใช่มั้ย มันบันดาลได้ มันมีฤทธิ์เดชน่ะ มันพาร่ำรวยได้จริง ฟังให้ดีนะ อาตมาวิเคราะห์ให้ถึงจุดเลย คุณไปฟังชัดๆ แล้วเอาไปคิดดู มันไม่จริงหรอก ถ้ามันจริง คนก็ต้องรู้แล้ว เขาเอามาทำแล้ว ทำให้เป็นสถาบันจริง ศึกษาทางวิชาการเลย แล้วสืบทอดกัน มีอาจารย์ที่เก่งที่ยอดเยี่ยม รู้เท่าทัน รู้ทุกเหตุทุกผล แล้วก็สร้างอย่างนี้สิ ก็นี่มันของวิเศษ ทุกวันนี้จะทุกข์ตาย เพราะเศรษฐกิจมันไม่ดีนั่นเอง มันไม่ร่ำไม่รวย มันไม่อุดมสมบูรณ์ทุกประเทศเลย ไม่ใช่แต่ประเทศไทย ประเทศไหนก็ต้องพยายามเรื่องเศรษฐกิจทั้งนั้น เพราะฉะนั้นถ้ามันพาร่ำรวยมหานิยมได้อย่างนั้นจริง มีฤทธิ์มีเดช บันดลบันดาลได้อย่างนั้นจริง เอาเลย แล้วสร้างขึ้นมาแจกกัน ไม่ต้องทำอะไรมากนี่ สบายมากเลย ประเทศไหน สังคมไหนก็สบายมากเลย สะใจบ้าง ไหม หรือว่าบรรลุธรรมบ้างไหม แล้วไปหลงซื้อกันตั้ง โอ้โห! ราคาเท่านั้นเท่านี้ อาตมาจะบอกให้นะ มันมีจิตวิทยาซ้อน แต่เขารู้ไม่ทันหรอก พระเครื่องที่แพงๆ แล้วบอกว่ามหานิยม ยิ่งมหานิยมร่ำรวย ใครได้ไป โอ้โฮ! องค์นี้นี่ได้มา แล้วจะรุ่งเรือง ก็ขายแพงๆ ใช่ไหมๆ องค์ไหนบอกว่าเยี่ยม ก็ขายกันแพง แล้วคนที่จะซื้อแพงคือคนไหน คนร่ำรวยใช่มั้ย? ก็เขาร่ำรวย เพราะเขามีความสามารถ เพราะเขามีทางที่เขาจะร่ำรวย เขาก็ได้มีเงินไปซื้อ มันก็ยิ่งซื้อเพิ่ม เพราะฉะนั้นพระที่ดีๆ พระที่ว่าร่ำรวย ก็จะต้องไปอยู่กับคนร่ำรวย มันก็เลยชื่อว่า...เห็นไหมเล่า มันจริงไหม เขาได้เขาร่ำรวย ก็มันรวย มันจึงซื้อ ไม่ใช่เพราะซื้อแล้วถึงรวย ไม่ใช่ มันรวย มันจึงซื้อ แล้วคนรวย จึงไปให้ของเขาแพง ราคาก็เลยแพง เพราะคนรวยกล้าซื้อ คนรวยได้ยินข่าวว่าดีเท่านั้น ก็ซื้อมาแล้ว พอซื้อมาแล้วอยู่ที่คนรวย คนอื่นจะซื้อต่อก็แพงขึ้นไปอีก ก็แพงไปเรื่อยๆ ของก็เลยแพง ก็เลยบอกเห็นไหมล่ะ คนที่ได้อันนี้มาก็ร่ำรวยเลย ต่อให้ของที่ร่ำรวยนั้นมาอยู่กับคนกระจอกๆ มันไม่มีความสามารถ ไม่มีอะไรนะ จนอย่างเก่า มันไม่ได้เพราะพระเครื่อง นี่ทางจิตวิทยาเป็นอย่างนี้ เหมือนกับคนไปบนเจ้า บนศาลนี่ พระพรหม เอราวัณขลังนัก ว่าอย่างนั้นนะ คนไปบนวันหนึ่งพันคน บนขอนั่นขอนี่ๆ มันก็ ต้องมีคนได้สมใจอยู่บ้าง เพราะคนไม่ได้งอมืองอเท้า ก็ต้องทำ ใช่มั้ย? ทำงานทำ โน่นทำนี่ ก็ได้สมอกสมใจ ได้สำเร็จงาน สำเร็จผลของตัวเอง พันคนสมมุติให้ สำเร็จ 5 คน แล้วคนอีก 5 คนนี่แหละ มาแก้บน แล้วก็มาปรากฎตัว คนจะมาบนต่อก็พบกับคนที่แก้บน หรือคนประสบผลสำเร็จ อีก 995 ไม่มาหรอก เพราะไม่ประสบผลสำเร็จ ก็ไม่มาแก้บน ก็ไม่มาโผล่ตัว คนมาพบที่พระพรหมนี่ ก็มาพบคนที่พระพรหมนี่ ก็จะมีแต่คนบอกว่า พระพรหมนี่ขลัง เพราะมาพบคนสำเร็จทั้งนั้น พระพรหมนี่ ก็เลยต้องขลัง ฟังชัดไหม แล้วเหตุการณ์อย่างนี้ จะเกิดอยู่ต่อเนื่องตลอดไป เพราะฉะนั้นคนที่ไปหลงใหลว่าขลัง ก็คือคนพบผู้ที่ประสบผลสำเร็จมาแก้บนทุกคนไป คนไม่สำเร็จก็ผ่านไปแล้ว มันก็ไม่เห็นนี่ ไม่มีผลที่จะประกาศว่าไม่ประสบผลสำเร็จ เสกโน่นเสกนี่ นี่แล้วก็จะร่ำจะรวย ถ้ารดน้ำมนต์ พาเจริญได้จริง โถ! ก็อย่างที่อาตมาว่าแล้ว เสกไปน่ะ เสกพระเครื่อง เสกอะไรก็เหมือนกันแหละ อาศัย น้ำ อาศัยดิน อาศัยลม อาศัยไป อะไรก็ตามใจ ศาสนาพุทธไม่เคยสอนอย่างนี้

ถอดเทปโดย สม. ปราณี ปึงเจริญ 8 ต.ค. 36 ตรวจทาน 1 โดย สม. ปราณี ปึงเจริญ พิมพ์โดย สม. นัยนา ตรวจทาน 2 โดย โครงงานถอดเท็ป เจาะเรื่องพระเครื่อง ภาค 2 เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2536 ณ พุทธสถานปฐมอโศก

หรือแม้แต่จะเป็นเครื่องอาศัยที่หลงใหล เช่น ยกตัวอย่าง พระเครื่องตอนนี้ ชาตะ รูปะ ในค่าของสังคม ค่าของสมมุติโลก โอ้โฮ เดี๋ยวนี้ พระเครื่ององค์หนึ่ง เป็นล้านๆบาท อาตมามึนเลย ทั้งๆที่มันลวงกัน พระเครื่องนี่ ลวง ขอยืนยันเอาหัวชนฝาเลยว่าลวง มันเป็นเรื่องหลอก ไม่จริง พระเครื่องไม่ขลังจริงหรอก มันเกี่ยวกับจิตวิญญาณ ซึ่งอาตมาเคยอธิบายให้พวกเราฟัง มันอุปาทานจิต มันเป็นการยึดถือตามจิต แล้วก็เป็นไปได้ตามพลังจิตเท่านั้นเอง ของใครของมัน ไม่ใช่เรื่องของพระเครื่องมีประสิทธิภาพ พระเครื่องมีฤทธิ์ ไม่ใช่ นิยมกันไปเอง อุปาทานเอง หลงใหลกันราคาแพง องค์ละเป็นล้าน ไม่ว่ามหานิยม หรืออยู่ยงคงกระพัน หลงใหลกัน ซึ่งอาตมาเคยท้าแล้ว ถ้าพระเครื่องของเกจิอาจารย์องค์ไหนทำได้เก่งอย่างนั้นจริงๆ ไปนิมนต์มาเลย นิมนต์เกจิอาจารย์นั้นมาทำให้รัฐบาล นิมนต์เป็นทางการเลย เอามาเสกพระเครื่องไว้ใช้ มหานิยมก็เสกเลย บอกว่าได้แล้วร่ำรวย เสกกันให้เป็นกิจจะลักษณะ ทำอย่างพิธีใหญ่เลย ให้ขลังจริงๆเลย ให้มีประสิทธิภาพสูงสุดเลย อำนวยความสะดวก ส่งเสริมทั้งทุนรอน โอกาสเวลาทั้ง ปวง ทำให้เป็นพระเครื่องที่มีมหานิยมเด็ดขาดเลย เสร็จแล้วแจกให้คนทั่วประเทศเลย รวยหมดทั้งประเทศ แก้ปัญหาเศรษฐกิจเสร็จเรียบร้อย ถามว่าได้มั้ย เชื่อมั้ย ว่าจะเป็นไปได้ เชื่อไหม ผู้พันสะอาดดี เชื่อเหรอ? เชื่อว่าเป็นไปได้หรือ? ... เป็นไปได้ก็ดี ถ้ามันขลังมหานิยมอย่างนั้นได้จริงนะ โอ๊! บริหารประเทศไม่ยากจริงๆนะ เอาพระเกจิอาจารย์ที่ขลังๆ ที่ว่ามือแน่ๆ มาเลย กี่องค์ละ ท่านเด็ดขาดอยู่กี่องค์ อาตมาเล่นมานะ อาตมานี่ เป็นอาจารย์ปลุกเสกมาแต่เดิม ตั้งแต่เป็นฆราวาส เล่นมากับมือ ปลุกเสกมาเอง ไม่ว่าจะเอาทางขลัง ทางอยู่ยงคงกระพัน หรือมหานิยม เสกมาทั้งนั้นแหละ อาตมาไม่ง้อพระเกจิองค์ไหนหรอก อาตมาเสกเอง พระเครื่อง พระบูชา อยากจะได้ทรงไหน ไปขอยืมมาถอดแบบ สุโขทัยอาตมายืมมาจาก... ไม่ใช่อาตมายืมหรอก พวกเรายืมของจอมพลสฤษดิ์ จอมพลสฤษดิ์ มีสุโขทัยองค์หนึ่งนะ หน้าตักศอกเศษ โอ้โห! สวยมาก สุโขทัย ยืมมา ถอดแบบจากองค์จริงเลยนะ ถอดแบบออกมา แล้วเราก็ส่งองค์จริงคืนไป แล้วเราก็หล่อของเราเลย พิมพ์เดียวกันกับถอดองค์เก่ามา ทีนี้ก็ปั๊มกัน ใครอยากได้กี่องค์ก็ปั๊มเอาเลย อาตมาจำได้ว่า ลงทุนองค์ละพันกว่าบาทเอง ตอนนั้นน่ะ ใช้โลหะหล่อ หล่อกัน องค์ละพันกว่าบาท เราไม่ได้ทำค้าทำขายตอนนั้นนะ ใครจะทำกันก็ลงทุนกันซิ ใครอยากได้ก็ลงทุนกันซิ มันต้องเสียวัสดุค่าก่อสร้างเท่านี้ หล่อกัน หล่อมาเสร็จ อาตมานี่แหละกับคณะ ปลุกเสกเองเลย สุโขทัย ปลุกเสกแล้วก็เอาไปเลย บ้านใครก็เอาไปบ้านใคร บ้านใครก็แบกไป อาตมาไม่ได้เอามาหรอก เอาองค์เดียว เสร็จแล้วสุดท้ายแจกใครไปไม่รู้ ไม่รู้ใครเอาไปองค์นี้สุโขทัยองค์นี้ อย่าว่าแต่รุ่นสุโขทัยเลย รุ่นไหนก็แล้วแต่ รุ่นทวาราวดี รุ่นอะไรก็แล้วแต่ ทำเอง หล่อกันเอง สลักกันเองทั้งนั้นแหละ เสร็จแล้วมาปลุกเสกเอง จะเอารุ่นไหนก็ทำเอา อยากได้รุ่นไหน ที่ว่าสวยว่างาม เราก็ทำเอา ซึ่งที่จริงอาตมามาศึกษาธรรมะของพระพุทธเจ้า ถึงมารู้แจ้ง มารู้จริง มาเห็นชัดว่า มันเกิดจากจิตวิญญาณ ไม่ใช่เรื่องของวัตถุ อยู่ยงคงกระพัน อาตมาก็เล่นกันมานักหนา แทงกัน ลองกันนี่ ใช้ใบยิลเล็ตลอง ไม่ต้องไปใช้มีด ถ้ามีดธรรมดา ต้องลองโกนขนก่อน ถ้ามีดที่ยังโกนขนไม่ร่วง อย่างนี้ อย่าเอามาลอง ถือว่าไม่จริง เอามีดขี้เท่อมา ขี้เท่อมาลองไม่ได้ จะลองต้องโกนขนก่อน โกนขนร่วง ถึงให้ลอง ฟันกัน ฟันธรรมดาไม่ฟันเฉยๆนะ ฟันแล้วกรีดด้วยนะ เจ็บไม่ใช่เจ็บหลอก ลองกันที่นี่เจ็บ เหนียวขนาดยางบอนออก อย่างเก่งก็แค่ยางบอนออก แต่เดี๋ยวนี้ ไม่เหนียวแล้ว เลิกแล้ว ขนาดเดินชนหินก็ตีนแตก ชนหิน ตีนแตก มือแตกมาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่แล้ว ไม่ได้เหนียวแล้ว ไม่เอาหรอก เพราะอาตมาเหนียวนี่เองแหละ ขาอาตมาถึงแย่อยู่ทุกวันนี้ รถชนไม่มีแผล เหนียว ไม่มีแผล แต่ข้างในมันแหลก นี่ เห็นไหม ขาโบ๋อยู่นี่ เป็นหลักฐานอยู่นี่ หนังเหนียว แต่เนื้อข้างในมันแหลก เพราะมันอัดรถแคบปิตัน โอเปิ้ลใหญ่ซัดตอนนั้นขี่มอเตอร์ไซค์ใหญ่มันอัด ถังน้ำมันถอยขาอาตมามาไว้อย่างนี้เลย มันทำขาเข้าไปในถังน้ำมันรถมอเตอร์ไซค์ คิดดูซิ มันจะขนาดไหน โอ๊! แย่ ไม่มีแผลนะ ใครมาเห็นก็ว่า ไม่เป็นไร เหนียว อยู่ยงคงกระพัน ที่ไหนได้ จะตาย รักษาอยู่ตั้ง หลายเดือน ไม่ได้เรื่องหรอก มันเป็นภัยด้วยซ้ำไป มันเป็นผลของจิต ไม่ได้เป็น ผลของเรื่องพวกนี้ เป็นผลของจิต ซึ่งอาตมาอธิบายยากเหมือนกัน ว่าอะไรยังไง อาตมารู้นะ ลึกๆนี่ อาตมาเข้าใจ รู้ แต่ว่าอธิบายสู่ฟังไม่ไหว แล้วอาตมาก็เห็นผลเสียผลร้าย ดูเหมือนมันวิเศษ ในเรื่องผิวๆ เผินๆ แต่ในเรื่องลึกแล้วเสียหาย อย่างที่อาตมากำลังพูดถึงนี่ ถ้าเผื่อมันเป็นได้จริงนะ ของมันขลังจริง ปลุก เสกกันได้จริง ไม่ว่าอยู่ยงคงกระพัน ก็เสกเลย ปลุกเสกเครื่องรางของขลังที่อยู่ยงคงกระพันแจกทหาร ทหารไปรบกับใคร ไม่ต้องถือปืนหรอก เอานิ้วมือไปจิ้ม จมูก จิ้มตามันตาย ก็ฟันไม่เข้า ยิงไม่ออก จะไปกลัวมันทำไม มันถือปืนก็เหมือน ถือดุ้นฟืนธรรมดา ถือมีดดาบก็เหมือนกับถือไม้ธรรมดา ก็ฟันไม่เข้า ยิงไม่ออกใช่มั้ย ก็เดินไปเอานิ้วมือจิ้มลูกนัยน์ตามันตายก็ได้ ไปกลัวมันทำไม ก็มันทำอะไรไม่ได้ เพราะปืนมันยิงไม่ออก มันก็กลัวแล้ว ใช่มั้ย เอามีดฟันชัวะเลย มันไม่เข้าก็กลัวเราแล้ว คนมันกลัวนะ รับรองเลย มีปืน มีมีด แล้วยิงไม่ออก ฟันไม่เข้า มันกลัวตัวสั่นแล้ว ไม่กล้าชกเราด้วยจริงๆ เชื่อมั้ย ถ้าลองเจอคนแบบนี้จริง เพราะฉะนั้นถ้ามันเป็นของขลังจริงๆ เสกเลย แจกทหารทุกคน ไม่ต้องไปซื้ออาวุธแพงจะตายชัก ซื้อมาทำไม ถือดุ้นฟืนไปคนละอันก็พอแล้ว ไปรบกับมัน ความจริงมันไม่จริง ถ้าจริงมันเป็นสถาบันแล้ว ที่อาตมาเล่าให้ฟังด้วยเหตุผล ถ้าอันนี้จริง วิชานี้จริง ไม่ใช่เดรัจฉานวิชา ที่มันไม่เข้าท่านะ ถ้าเป็นวิชาที่จริงจัง เขาสร้างเป็นสถาบันแล้ว แล้วก็ไว้สำหรับให้ประชาชนหรือมนุษยชาติได้ใช้ เพราะมันจริง และเป็นวิชาที่มีเหตุผล เป็นวิทยาศาสตร์ นี่มันไสยศาสตร์ มันเป็นเรื่องลึกๆลับๆ มันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจาง และมันเป็นเรื่องของจิต เป็นเรื่องทางจิต แล้วมันก็เป็นไปได้อย่างไม่เที่ยงแท้ถาวร เป็นไปอย่าง... เรื่องจิตนี่มันลึก อย่างที่อาตมาเคยเล่าสู่ฟังนั่นแหละ จิตถ้ามันรวมพลังได้จริง มันก็เป็นไปได้ประหลาดๆ หลายๆอย่าง อย่างที่อยู่ยงคงกระพันนี่ ที่เล่าเป็นนิทานแทงกันอยู่กับเพื่อน สู้กันใหญ่เลยนะ มีดคนละอัน คนหนึ่งก็อมพระ พระขลัง สู้ไปสู้มา พระกระเด็นออกมาจากปาก แหม! รีบคว้าใหญ่เลย คว้ามาได้กลืนอมใหญ่ สู้เหนียวอย่างเก่า สู้ใหญ่ จนชนะ เมื่อย คลายพระออกมา เป็นก้อนหินธรรมดา พระองค์นั้นกระเด็นหลุดออกจากปากไปไหนไม่รู้แล้ว ที่คว้ามาใส่ ต้องสู้กันอยู่นี่ มัวแต่ไปงมหาพระไม่ได้ แล้วนึกว่าคว้า ถูกพระองค์นั้น ไม่ได้เป็นพระองค์นั้นหรอก หินธรรมดานั่นเอง นึกว่าใช่ อม นึก ว่าสู้เขา แล้วอยู่ยงคงกระพันเหมือนเดิมนั่นแหละ เหนียวเหมือนเดิม จนชนะเขา เสร็จแล้ว ค่อยคายพระออกมาดู เปล่า ไม่ใช่พระองค์นั้นซะหน่อย ที่พาขลังน่ะ ที่แท้ก้อนหินก้อนหนึ่ง มันก็ขลัง ไม่ใช่พระ มันเรื่องของจิต ไม่ใช่เรื่องของพระ โกหกกันอะไรต่ออะไร มีหลายนัยที่อาตมาเองมายืนยัน เอามาอธิบายสู่พวกเราฟัง เพื่อให้เห็นชัดเจนว่า มันเป็นเรื่องไม่ใช่เรื่องพวกนี้ แต่เรื่องจิตมันมีจริง แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายและไม่เที่ยงด้วย อย่างอาตมาทุกวันนี้ปล่อยหมดแล้ว เรื่องจิตแบบนั้น ไม่เที่ยงแล้วยาก แม้ขนาดนั้นก็ไม่อยู่ยงคงกระพัน เที่ยง อาจารย์ที่ว่าอาจารย์ดีๆ ส่วนมากก็ตายเพราะอันนี้เอง คือจิตตัวเอง พอวาระที่ไม่ค่อยมั่นคง สมาธิไม่ดี อะไรไม่เข้าท่า มันก็ไปแล้ว แล้วมันจะเป็นสมาธิ เฉพาะเรื่องของมันด้วย เป็นเดรัจฉานวิชาอันหนึ่ง ซึ่งก็อยู่ในหลักของไตรลักษณ์ เดรัจฉานวิชา คืออนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ไม่เที่ยง ไม่มั่นคง ไม่ถาวร ไม่จริงจัง อยู่ในหลักอนิจจัง เดรัจฉานวิชาก็คือสิ่งที่ไม่ใช่พุทธวิชชาด้วย พุทธวิชชานี่แหละเที่ยง เข้ากระแสโสดาก็เที่ยงที่จะได้เป็นพระอรหันต์ เที่ยงต่อพระนิพพานสุดท้าย

ถอดเทปโดย สม. ปราณี 8 ต.ค. 36 ตรวจทาน 1 โดย สม. ปราณี พิมพ์โดย สม. นัยนา ตรวจทาน 2 โดย โครงงานถอดเทปฯ 9 ต.ค. 36