200919-134 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2520 อภิณหปัจจเวกขณ์ (184 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์13 KB
วันที่แก้ไข2 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้เป็นเช้าวันจันทร์ที่ 19 กันยายนพุทธศักราช 2520 แต่ที่นี้ไปพ่อท่านพระพุทธชินราชได้นำหมู่ปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศก 57 ตำบลที่เราทำประโยชน์เพื่อคุณท่านที่รับประทานกันอยู่ทุกวันนี้ถ้าประโยชน์ตนให้เป็นฐานทัพของเราเรามีแล้วเราสบายเราไม่ยุ่งเราไม่เดือดร้อนวันต่อวันต่อวันมีเวลาพักพักแล้วเราก็ยังมีบทบาทการงานที่เขาจะได้รับประโยชน์จากเรานั้นไปอยู่ที่บทบาทการเงินการงานของเรา ต้องการจะทำอะไรที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นไม่ใช่สักแต่ว่าเราทำบุญส่งไปเราจะทำอะไรต่ออะไรก็ทำไปโดยไม่รู้ไม่เห็นอะไรก็ไม่ได้มีบทบาทในการขัดเกลาเขาจะทำทานกับเรายังไงก็ทานแล้วก็รับพระพุทธคือเขาเอาข้าวของอะไรมาให้ไม่รู้ว่าเป็นกับสุริยุปสมควรหรือไม่สมควรรับประพฤติขัดศรัทธาไม่ได้ขอให้เขาได้ทานก็แล้วกันเรานึกว่าการที่เขาได้ทำทานก็คือประโยชน์และก็เลยผ่านสื่อโดยไม่มีข้อครับเราโดยไม่มีนโยบายไม่มีการแสดงไม่มีอะไรที่มันเป็นเหลี่ยมเป็นแง่ที่ทำให้เขาเป็นจิตใจทำให้เขารู้สึกตัวมีการสลับคือการ อย่างนี้ไม่น่ารักอย่างนี้ไม่น่าเสพอย่างนี้ไม่น่าเสวยอย่างนี้ไม่น่าที่จะไปสนใจอันนี้คนละคนปล่อยไม่มีการขัดเกลาอย่างนี้ซะเลยมันก็ไร้ปัญญาโดยเราเป็นเพียงแต่ว่าให้เขาได้ทำทานเพียงพอเพราะการที่จะทำประโยชน์เกื้อกูลต่อผู้อื่นนอกจากตัวอย่างที่ยกมาแล้ววันนี้ต่างกันผ่านในเรื่องอื่นๆในใจที่เราจะกระทำงานการทำสื่อสารทำพิธีทำอะไรอะไรต่างๆนานาทุกอย่างเราต้องใช้ปัญญาประมาณให้ดีว่าจะเป็นประโยชน์ลงในสาระเป็นแก่นแท้แค่ไหนและเราเองเราก็จะต้องรู้ถึงค่าที่มันย้อนแย้ง ฟังเพลงปราบกันจนเลยเถิดจนไม่มีประโยชน์อะไรเลยอย่างที่ยกตัวอย่างการพาณิชย์ถ้าไม่เช่นนั้นแล้วเราก็จะคอยอยู่เขายึดดึงลงต่ำด้วยที่มันเป็นมาแล้วเช่นยกตัวอย่างพระรับจากพฤติเขาเอาอะไรมาให้ราชพฤก

อ่านต่อ

ษ์เขาเอาสิ่งเสพติดมาให้แต่ละชุดหนักเข้าจนเดี๋ยวนี้กลายเป็นพิธีการนอกจากว่าจะเอามาให้มาจากนั้นต้องทำเป็นประจำต้องมีหมากพลูใส่จานใส่ทานเพียง 1 วิธีการเอาหมากเอาครูการเอาบุหรี่อะไรมาถวายมันเป็นของที่ไม่ควรครับถ้าพระองค์ใดยังติดอยู่ยังละไม่ได้ก็น่าจะไปแอบดูไม่ไปเกิดไปเจอไม่เป็นการมารับต่อหน้า บ้านชั้นเดียวกันกับเธอว่าของที่อยากทำที่เราจะมีรูปร่างเดียวกันเช่นเขาเอาผู้หญิงมาประเคนให้เขาเอาเหล้ามาประเคนให้แล้วเราก็จะยิ้มแต่รับเอาไปโดยที่รู้ว่าเขาก็ไม่รู้ว่าเราจะเอาไปสู่เกษตรไปดื่มหรือเปล่าเขาไม่รู้คนข้างนอกแต่เราก็ยังยิ้มแต่รับอย่างนี้เป็นต้นครอบครัวรับอย่างนี้เขาเอาผู้หญิงมาให้คนนึงก็รับอย่างยิ่งกลุ่มไปเลยเนี่ยยกตัวอย่างชัดๆมันเป็นลักษณะที่มันน่าอายขายหน้าไม่มีปัญญารับอะไรก็จะซื้อไม่มีแม่ไม่มีเงินไม่มีความฉลาดที่จะฉลาดขึ้นที่จะทำให้สังฆทานให้กับเขาก็มีกว่าเราไม่มีปัญญาที่จะขาดเราครั้งนึงย้อนแย้งหรือทำ สามเหลี่ยมในการที่จะให้คนอื่นเขารู้ว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ควรกระทำไม่ควรเอามาให้พระไม่ควรที่จะมาส่งเสริมไม่ควรมาอุดหนุนให้พระติดคุกอีกแม้เราจะติดบุหรี่เราก็ไม่ควรให้เขามาอุดหนุนเราควรจะละลายมีผลต่อไปจะปลูกอยู่ก็ต้องไปแอบไปเล่นไม่ไปเกิดไปเจอรับได้รับเอาทำจนกระทั่งกลายเป็นพิธีการเอามาประดับประดาปัญหาคือขาดบุหรี่เคียงข้างเลยนั่งแต่ต้องมีอายุ 18 เลยแสดงว่าเราต้องเสพติดกันอยู่กับมันอย่างจริงจังอย่างนี้เป็นต้นยกตัวอย่างเห็นชัดๆเพราะว่าในการที่เราจะทำประโยชน์ให้แก่ท่านเราจึงต้องเข้าใจอย่างลึกซึ้งมีการ มาบยางที่เราจะพยายามขัดเราเป็นนโยบายเป็นแง่เป็นเงื่อนที่จะให้เขาได้รับประโยชน์เป็นอย่างแท้จริงทั้งการเรียนรู้การฝึกคือการทำจริงการเอาจริงมันจึงจะเห็นเหลี่ยมมันถึงจะเห็นข้อบกพร่องมันถึงจะรู้สภาพดีกลับไม่ตีกลับอะไรต่างๆนานาเพราะสิ่งเหล่านี้ถ้าเผื่อว่าเราไม่มีผู้นำเราจะทำเองก็ยิ่งจำเป็นที่สุดที่เราจะต้องใช้ปัญญาให้ลึกซึ้งและจะอนุโลมหรือไม่อนุโลมหรือว่าจะมีเลขเด่นอย่างไรเราจะมีกรรมวิธีอย่างไรที่เราจะทำให้เกิดผลเกิดประโยชน์เราต้องใช้ปัญญาพิจารณาและก็พยายามดูหรือพยายามจะทำให้มันได้สัดส่วนที่จะขัดเราสัดส่วนที่เป็นประโยชน์ต่อท่าน ไม่ใช่ทำให้เขามัวเมาทำให้เขางมงายทำให้เขาหลงหนักและเข้าใจผิดการที่จะเข้าใจผิดกันแบบนี้กรณีที่ยกตัวอย่างเอามาดูบุหรี่อะไรมาถวายเทียนให้แก่พระสมเด็จต้นซึ่งมันเสียหายไปจนกระทั่งหน้าตาเฉยเลยไม่รู้เรื่องการงมงายไปอย่างเก่าเพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าเขาถึงขั้นมีอะไรจะมาบอกให้เขาเลิกเค้างงชาวบ้านก็ไม่รู้ว่าไอ้นี่จริงๆแล้วบอกให้ชาวบ้านเขาอยู่ยังไงไม่เห็นมันน่ารังเกียจยังไงเอาไปให้เขายิ้มแต่ขอซะด้วยทีนี้มันไม่ถูกเลยญาติโยมแม่ก็เป็นรถเป็นล้านอื่นๆเราจะต้องใช้ปัญญา ขอให้เราระวังบางทีมันจัดจ้านเกินไปมันแรงเกินไปไม่รู้จังหวะอนุโลมปฏิโลมบ้างจงเข้าใจยืดหยุ่นพอสมควรอันใดที่เห็นชัดเจนและมีนโยบายมีปัญญาที่จะทำให้ถึงแตกหักหรือเจ็บช้ำหรือว่าย้อนแย้งกันซะจนแรงเกินไปถ้าเราก็ต้องพยายามระวังอย่าให้มันเกิดอย่าให้มันเป็นอย่างนี้เป็นการกระทำประโยชน์การงานหรือการกระทำเพื่อประโยชน์ผู้อื่นอยู่ฐานเราได้พักในสิ่งที่รองรับเราได้ว่าสบายได้เบาได้ง่ายครับขอให้ แม้แต่การจะใช้วาจาก็ต้องพยายามไม่มีสัมมาวาจาที่ดีอย่าให้เป็นไปด้วยความชักจูงหรือมีแนวโน้มจะมีทางเห็นดีในสิ่งที่ไม่ดีอย่าให้เป็นอย่างนั้นต้องให้เห็นอยู่ในสิ่งที่ดีและให้เห็นว่าสิ่งที่ชั่วนั้นอย่าไปให้เขาได้รับความรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่น่ารักจะต้องมีทั้งวาจาให้เป็นธรรมมีการกระทำให้มีแนวโน้มมันเป็นตัวอย่างในชีวิตของเราถึงจะเป็นสมาชิก ค่าแรงมากก็ยิ่งดี

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน