200909-129 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt

ไรนับว่าเป็นสังฆ เป็นกลุ่มกลุ่มก้อนของสังกัดสาวกพระอนุโลมลงไปกว่านั้นจนกระทั่งว่ามันไม่มีองค์คุณถึง 4 คุณและมันก็เป็นแต่เพียงโสดาอย่างสมมุติเป็นแต่เพียงผู้ที่เป็นกัลยาณชนหรือเป็นแค่เพียงรู้เป็นพระเป็นสมมติฐานปีรูปก็เอาตัวเลขที่ท่านถือเป็นมาตรฐานหรือมาตรการมาเรียกเอามานับสมมุติ 124 รูปนึกว่าเป็นสังฆะสาวกนี่ก็เรียกว่าอนุโลมเต็มเหยียดอนุรักษ์เขาไม่รู้จะทำยังไงเพราะฉะนั้นถ้าบอกว่าเท่าไร 4 รูปผู้ผลิตแล้วก็แล้วกันถือว่าเป็นองค์ทรงมีอย่างว่ายังหย่อนยานจึงเหนี่ยวเลยไม่รู้จะหย่อนไปที่ไหนอีกแต่ในเนื้อหาสาระของสังฆคุณหรือที่จะเป็นของแท้นั้นก็ควรจะเป็นโสดา 4 รูปควรจะนับได้ว่าเป็นเนื้อแท้ของสงฆ์ของพระพุทธเจ้าสาวกตามที่บอกว่าสังฆังสะระณังคัจฉามิสังฆังสัดส่วนที่เป็นสังคมที่เราสวดกันอยู่แล้วขยายไปจนกระทั่งบอกแขกออกไปว่าเป็นสัตว์สังคม นึกถึงคุณลักษณะที่โซดาสกิทาอนาถาอรหันต์นี่แหละเป็นคุณลักษณะของจัดการเรียบร้อยตรีหรือจะแยกให้ละเอียดก็เป็น 8 โสดาปฏิวัติโสดาปฏิผลมีมรรคมีผลแบ่งออกอย่างและทั้งสองและถือว่าเป็นผู้ที่มีอย่างน้อยมีโสดาปฏิมรรคมีทางมีความรู้ว่าจะเป็นโสดาบันเป็นอย่างนี้ความรู้จะเป็นอย่างนี้มีความรู้จะเป็นอนาคาเป็นอย่างนี้มีความรู้มีทางเดินมันเดินอย่างนี้ไปอย่างนี้จะเป็นอรหันต์แล้วเราก็ปฏิบัติให้ประสบผลบอลให้เป็นได้ดังที่เรารู้ให้ครบ 10 ปีอย่างนี้ก็เรียกว่าแยกออกไป 18 ก็ได้ไม่ต้องพูดว่าเราเพียงรู้อย่างน้อยเป็นตัวด่ามากเราก็เป็นอย่างอนุโลมลงไปอีกเหมือนกันเรายังไม่เต็มองค์เป็นโสดาแบบโสดาปฏิมากรรมบุคคล 4 รูปนี้เขาเรียกว่าองค์สงฆ์ทำสังฆกรรมหรือว่าทำงานทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเข้าองค์ประชุมจะตัดสินอะไรจะทำงานอะไรที่เป็นสังฆกรรมของสงฆ์ได้อย่างมีเป็นต้นพระสังฆราชที่เราระลึกรู้เราก็ต้องระลึกรู้ตัวเองรับเองมีพุทธะส่งไวเรียกว่าเป็นมีธรรมะและเราก็เป็นตัวบุคคลเป็นตัวยืนยันเป็นตัวจริงเป็นสิ่งที่เกิดใน เพลงกายของคนจริงเราเป็นสังขละหรือไม่ถ้าเรายิ่งเป็นสังฆะเต็มรูปเลยมีองค์คุณทั้ง 4 ครบเป็นอรหันต์พระคุณบริบูรณ์เราก็ยืนยันได้ว่าศาสนานี้ยังอยู่พุทธะธรรมะสังฆะคือเราฟังดีๆพุทธะธรรมะสังฆะคือเราเรามีครบทั้งชุดเรามีครบทั้งทำและเราคือองค์สงเคราะห์เราเป็นพระอรหันต์ถ้าเราเป็นพระอรหันต์แล้วเราก็คือตัวแทนเต็มเป็นองค์ธรรมทายาทที่แทนพระพุทธเจ้าที่สืบทอดขยายกระจายส่งเสริมเผยแพร่ทำให้ คำนี้ยังมีเชื้อมีการรักษาสกุลไว้ได้มีการแพทย์สกุลแผ่ตระกูลออกไปอีกด้วยซ้ำไปโตใหญ่ขึ้นขยายขึ้นด้วยซ้ำไปอย่างนี้เราเรียกว่าเราเป็นธรรมทายาทอย่างแท้จริงเราขยายสังฆมณฑลออกไปนอกจากจะมีแต่ตัวเรามีผู้อื่นจะได้รับพุทธคุณธรรมคุณนี้เกิดที่ตนจริงและกลายเป็นผู้ที่มีสังฆคุณอย่างน้อยแค่โสดาคุณก็ตามมีโสดาครับคุณเพิ่มอยู่ในตัวบุคคลเข้าไปเข้าไปงานนี้ก็ครบในพุทธะธัมมะสังฆที่เราจะต้องระลึกรู้ตัวมนุษย์สติคือระ พูดตามหรือพูดจนว่าตนเป็นสังฆะจริงหรือไม่ถ้าเราเป็นสังขะจริงเราก็เป็นสรณะเป็นสะระณังคัจฉามิเราได้พึ่งคุณอันนี้และเราก็เอาคุณอันนี้ออกกระจายให้คนอื่นได้ขึ้นอีกจึงเป็นกรรมกรเป็นธรรมดาคือเป็นผู้ที่ทำที่พึ่งได้ทั้ง 2 ส่วนปฏิกรไปชวนมาชวนมาหาตนตนก็ได้พึ่งคุณอันนี้ควรออกไปให้คนอื่นคุณคนอื่นก็ได้พึ่งคุณอันนี้เป็นที่พึ่งที่เรียกว่าหลักซึ่งเป็นที่พึ่งจริงมีของจริงมีความจริงมีสัจธรรมมีองค์คุณหรือมีค่ามีประโยชน์จริงๆนี่เราทำ ตัวให้เขาเป็นสังฆะเราต้องรู้ลักษณะของสังขารและเราก็ทำให้จริงมีจริงศาสนาพุทธที่ยังอยู่ได้ก็เพราะว่าพุทธธรรมพุทธะธัมมะสังฆมันมีอยู่ชั้น 3 จึงจะเป็นเลขฐานจึงจะยืนยงสืบต่อศาสนาไปได้ไม่รู้จักว่าพุทธคืออะไรก็สูญแล้วถ้ารู้จักกับพุทธจริงๆเป็นอย่างนี้บ้างก็ยังพอมีโอกาสว่าเราจะกระทำพุทธะให้สืบต่อไปได้โดยตนเองทำซะก่อนถ้าเรารู้พุทธถูกต้องเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วก็ตามมาให้ตรงขึ้นตั้งขึ้นจริงๆผมธรรมะและเราก็เป็นคนที่ส่งไว้เป็นพุทธ กล่าวแล้วขอให้เข้าใจนัยยะพระพุทธธรรมให้ดีลึกซึ้งมีอนุสสติหรือตามไม่ใช่ระลึกถึงเฉยๆไม่รู้เราพุทธะก็คือพระพุทธรูปธรรมะก็คือเป็นอยู่ในหนังสือไตรปิฎกสังฆะก็คือตัวตนหัวลูกจีวรแต่อย่างนั้นก็ถูกแต่ว่ามันมันเหินมันเปลือกหิวหิวจริงๆมันยังไม่เป็นตัวเนื้อตัวกันโดยสภาวะแพ้โดยมีจริงเกิดเป็นจิตเป็นกายของบุคคลแท้ๆเกิดรูปเกิดนามที่ลงตัวมันมีเพราะพระพุทธเจ้าท่านปรินิพพานไปแล้วแต่พระพุทธเจ้าก็ยังอยู่ทนาย มีแต่คนเข้าใจแล้วก็จะรู้ก็พุทธคุณอยู่พุทธคุณไม่ใช่ตัวตนบุคคลเราเขาพุทธคุณไม่ใช่ตัวอะไรไม่ใช่ของที่เป็นของใครไม่ใช่ตัวตนของใครเป็นอนัตตาทำเป็นของที่ไม่ใช่ยึดเอาเป็นเอาตายได้ของใครของมันไม่ใช่แต่เป็นของสากลที่ทุกคนสามารถจะเอามาให้แก่ตนได้ปรับเปลี่ยนประจุขึ้นทำขึ้นให้มันสำเร็จได้กี่ต้นผู้ใดทำเองจึงถูกยิงตรงจริงมีสาระอันนั้นเกิดขึ้นตนเองมีจริงเป็นอาหารป่าด้วยและเราก็รู้ว่าความเป็นอรหันต์ตาหรือผู้ที่มีภูมิประเทศแล้วก็ย่อมไม่ลงในอัตราอันนั้นแม้เราจะเป็นอรหันต์ตาหรือเราเป็นผู้ที่เป็นอรหันต์เราก็ไม่ได้หลงในความเป็นอรหันต์ว่า ของเราโดยประมาทมันไม่ใช่ของของใครมันเป็นของของสิ่งนั้นโดยตัวมันเองเราก็ไม่ได้หลงตัวหลงตนจนถึงอำนาจหรือใหญ่จนกระทั่งเอาอัตราเราเป็นใหญ่หรือตัวถือตนไปชำระทำอะไรร้ายแรงงานเป็นอำนาจทำอะไรเอาแต่ใจตนจนไม่มีผลดีในการที่จะทำอะไรร่วมกับสังคมร่วมกับมนุษย์ชาติมันก็เสียผลเพราะเราจะต้องทานฉลาดในการที่จะรู้ความจริงที่เราทำได้ที่เรามีที่เราเป็นถูกต้องและยังประโยชน์สืบสานเป็นเลขาส่วนตัวศาสนาจึงจะเป็นจริงตัวศาสนาจึงพยายามยืนด้วยเราก็ได้ผลของศาสนาเป็นผู้พ้นทุกข์เป็นผู้มีธรรมมีฉันมีธรรม ยานี้ก็ทำและมีสันติธรรมให้แก่ตนและเราก็ได้สืบสานช่วยประโยชน์แก่ศาสนาซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในมนุษย์ชาติให้ยั่งยืนขึ้นได้