250501-3-199 ทางเอกภาค3-ตอน199(หน้า374มิตตสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

วามสำนึกก็ถอดถอนปัญญานี่ก็ช่วยอย่างยิ่งในการที่จะถอดถอนสิ่งที่เราเป็นเรามีอยู่ในจิตได้ง่ายปัญญาแข็งแรงจิตของเราแข็งแรงก็สนับสนุนในการลดลาได้ง่ายขึ้นถ้าปัญญาเราก็พอเข้าใจมากแต่มันไม่ใช่ปัญญาที่แท้จริงมันเข้าใจด้วยเหตุผลบัญญัติวนๆอยู่อย่างนั้นแหละบางทีก็ดูเหมือนว่าเราเข้าใจแต่เราแท้จริงยังไม่เข้าใจถึงที่เธอเข้าใจถึงที่จะเกิดหิริเกิดโอตัปปะคนเรารู้ว่านี่ชัวร์รู้ว่านี่ดีคนที่รู้ว่าตัวเองมีชั่วจะละอายตนเรียกว่าหิริเรียกว่าโอตัปปะ จะอายจะละอายต่อชั่วแต่มันรู้ด้วยเหตุผลเฉยๆนั้นเรียกว่าคนรู้ด้วยรู้ด้วยธาตุรู้เฉโกไม่ใช่ธาตุรู้ที่เรียกว่าญาณหรือธาตุรู้ที่เรียกว่าปัญญาถ้ารู้เฉโกนี่คือเข้าใจในโลกมันเข้าใจมันมันก็มีหยาบคายชาญฉลาดได้เหมือนกันเข้าใจในโลกแต่ไม่เป็นทาสรู้ที่จะแก้ไขปรับปรุงตนให้เป็นอาทิตย์สีอาทิตย์จิตอธิปัญญามันเป็นท่ารู้ที่อีกเทอมนึงมันรู้ได้ทีเดียวยิ่งไปรู้ในทางเชิงของทางเลวทางอกุศลได้เปรียบได้ส่วนที่จะเอามาให้แก่ตัวแก่ตนเป็นโลกิยะมันยิ่งชอบมันยิ่งชอบมันยิ่งมีปัญหา มันไม่ใช่ปัญญามันยิ่งมีความชาญฉลาดแบบนั้นแล้วก็ยิ่งคำนี้ขมันแบบนั้นจึงเป็นทิศทางที่ทำให้เสื่อมมากใช้กูเนี่ยทำให้เสื่อมทำให้เข้าข้างต้นสร้างตัวสร้างตนสร้างกิเลสใหญ่โตไปทีเดียวจงแบ่งเฉโปกับยานะออกให้ชัดเจนเชคโกนี่เป็นภาษาบาลีเช็คกับยานะมันคนละตัวเลยเพราะงั้นบางทีมันฉลาดมันรู้อย่าขายได้เหมือนกันแต่มันเป็นตัวเชคโกไม่ใช่ตัวอย่านะแต่ต้องเช็คก่อนเป็นตัวที่เล่นงานตนเองเข้าไปเรื่อยๆนอนซะเผื่อว่าผู้ใด ไม่เกิดสอดคล้องจริงว่าเราฉลาดและเราก็รู้ในธรรมอกุศลเมื่อรู้ธรรมอกุศลแล้วเราก็ยังไม่หิริไม่โอตัปปะเราจงระแวงเอาไว้ทีเดียวว่านินทามันจะไม่ใช่ฉลาดที่จะทำให้ตนเองปรับปรุงตนแน่มันเป็นตัวฉลาดที่เรียกว่าเฉโกเนี่ยไม่ใช่ยานไม่ใช่เกิดญาณเกิดอธิปัญญาไม่ใช่ญาณทัศนะวิเศษน่าเป็นเฉโปวิเศษใช้กองมันเก่งมันใช้โกวิเศษไม่ใช่ทัศนะวิเศษเป็นเช็คกับวิเศษแล้วเราจะต้องพยายามระลึกรู้มันให้ชัดเจนแยกแยะด้วยความแยบคายพวกนี้ มันมีอยู่อย่างนี้แล้วมันเป็นจริงแล้วพูดอย่างนี้คุณจะรู้เลยว่าตัวเคยมีเคยมีมาทุกคนน่ะเช็คอ่ะก็มีญาณก็มีมันมีหมดทุกคนน่ะตัวที่ยังเห็นแก่ตัวมันก็ไล่ให้ไปเป็นเช็คอ่ะแล้วเราฝึกฝนมากๆมันก็เป็นเช็คอ่ะมากได้คือฉลาดหรือแยบคายหรือว่ารู้มากได้เหมือนกันบางคนได้จนกระทั่งเขาเป็นใหญ่เป็นโตเป็นจอมโจรแอลกอฮอล์อย่างนี้โอ้โหเป็นจอมโจรไอ้กระโปรงเป็นเจ้าเพราะเจ้าพ่อเป็นมาเฟียเป็นจอมอะไรที่อาศัยฐานะทางโลกเป็นเศรษฐีด้วยเป็นคนบริหารนักบริหารมีตำแหน่ง ทั้งโลกด้วยแต่เช็คก่อนนะจะเช็คกับวิเศษเสร็จแล้วก็ทำให้ตนเองไปในทางนั้นเลวร้ายสังคมก็เลวร้ายตัวเองก็ไม่ได้เก็บดีๆอะไรเป็นอย่างนั้นจัดจ้านไปได้เหมือนกันมันบางคนนี่ดูท่าทีไม่ฉลาดอะไรมากหรอกค่อยๆได้ค่อยๆเป็นเกิดญาณเกิดยานะไม่ใช่เฉกกะเกิดญาณค่อยๆได้ค่อยๆเป็นแล้วก็หิริง่ายหิริโอตัปปะละอายต่อบาปแม่เล็กน้อยอะไรก็ทำคนเหล่านี้มีทางไปนิพพานได้ง่ายดูไม่ปราดเปรียวดูไม่ฉลาดเฉลียวอะไรหรอกแต่ไปนิพพานง่ายเพราะว่าเขาเกิดญาณด้วยไปเขาไม่เกิดเช็คดูในปลายเรียวดูไม่รู้สึก เฉลียวฉลาดมีปฏิภาณมีอะไรหรอกแต่เขาเกิดญาณเกิดญาณเกิดอธิปัญญาของเขานี่ต้องเข้าใจในเชิงนี้ให้ชัดๆแล้วเราจะได้ไม่สับสนที่เรียกว่าฉลาดเหมือนกันแต่เป็นแบบเช็คอ่ะฉลาดเหมือนกันแต่เป็นยานะเป็นอย่างไรก็ต่างกันอยู่ในนัยยะตรงที่กล่าวนี้เอามาทบทวนแล้วก็เข้าจุดที่เรายังอธิบายค้างเอาไว้คือเรายังอธิบายอยู่ในข้อ 4 และยังไม่ได้อธิบายข้อ 5 ในระยะละเอียดถ้าเป็นมิตรโตเป็นภิกษุก็เป็นมิตรที่ไม่ควรคบมิตโตนะเสรีภาพ เป็นมิตรที่ไม่ควรคบแล้วก็ข้อ 4 ก็บอกว่าย่อมประกอบบริการจาริกที่ไปในที่มีไม่ควรเป็นเวลายาวนานถ้าเป็นมิตรโตเสวิกุลเป็นมิตรที่ควรครบเป็นผู้ควรคบก็ไม่ประกอบการจารึกในที่ไม่ควรคือไม่ไปในที่ไม่สมควรบางทีที่ตรงนั้นตรงนี้ไม่เหมาะไม่สมเป็นที่อโคจรหรือเป็นที่ที่ไม่ควรจาริกไปไม่เหมาะกับบุคคลก็ได้ไม่เหมาะเป็นสถานที่ที่ไม่เหมาะจะไปจริงๆเลยไม่ใช่บุคคลเราเป็นสถานที่ที่ไม่เหมาะจะไปจริงๆเลยไม่ควรจารึกไปเราอย่างนั้นมันเกินการ ไปเราก็ไม่ไปโรงงานในเรื่องจาริกไปในเวลายาวนานจึงเป็นเครื่องชี้ให้เห็นชัดว่าเมื่อมากๆเข้าทำในสิ่งที่มันไม่เข้าท่าเช่นว่าเอก็เอาแต่ใช้ใช้คนหนึ่งอย่างนี้เราก็เป็นมีดไม่ควรคบแล้ว 2 เอาแต่ก็จะอธิบายก่อนเป็นต้นเหตุต้นทางเป็นแต่ตัวการที่ก่อให้เกิดก็ไม่ควรคบละ 3 เป็นผู้ที่เอาแต่โกรธตอบภิกษุผู้เป็นประธานไม่ชอบใจเคืองใจภิกษุผู้เป็นประธานอยู่เรื่อยแล้วมันจะไปอะไรกันรอดเอาแต่ก็ตอบจิตใจคนคนนี้ไม่ค่อยพอใจไม่เห็นพอใจภิกษุผู้เป็นประธานอยู่เรื่อยหรือ แต่ใจนี่ให้มันเป็นการไม่ชอบใจไม่พอใจไม่ถ้าโทสะแรงๆก็เรียกว่าโกรธเลยโกรธตอบพี่สุขผู้เป็นประธานแต่ถ้าเป็นสายโทรศัพท์มูลนิธิแรงไม่แรงก็ผูกโกรธอยู่ในใจโปรดน่ะแรงเป็นพยาบาทต่อลงมาก็เป็นโกธะโกรธกรุ่นต่อมาก็พบปัญหาผูกโกรธอยู่อย่างนั้นแหละไม่มีปล่อยไม่ล้างโทรศัพท์ออกจากจิตได้เรียกว่าอุปมาคือมันมันยังมีไม่มีอยู่ข้างบนก็ข้างล่างข้างในนอกไม่หายโกรธไม่หายเคืองไม่หายถือสาไม่ปลดปล่อยไม่วาง นี้ไว้ใจไม่ได้ไหนว่าจะไม่ได้หรอกสายโทรศัพท์มันก็เกิดความละเอียดละออนะโกทักหามันมันต่างกันนะพยาบาทโกธะอุปนาถมีนัยยะที่แยบคายต่างกันถ้ามีอยู่ในนั้นมันก็ไม่พอใจมันก็โกรธก็เคืองอยู่นั่นแหละโดยเฉพาะโกรธเคืองสู่ผู้เป็นประธานน่ะคนอย่างนี้ก็หนักเข้าท่านก็บอกว่าเป็นคนไม่ควรคบไม่ใช่ว่าเราเลวคนเดียวนะท่านบอกว่าใครๆก็อย่าไปคบอะไรอย่างนี้เพราะเดี๋ยวก็ไปเอาเชื้อมาใส่ตัวเองนะเพราะว่ามันไม่ดีแน่ทีนี้ถ้าเผื่อว่ามันเป็นตัวตนเป็นมานะแกนมา ร่างเข้ามานานแล้วมันก็จะยาวยืดไปเลยมันไม่แค่พยาบาทโกธะอุปนาถมันไม่แคบผูกโกรธอยู่แค่นั้นน่ะมือซ้ายโทรศัพท์นี่มันมันยังกรุ่นมันยังเล่นบาดเล่นบทอยู่แล้วมันก็จะกลายเป็นมรรคปลาร้าสับอิจฉามัชฌิมะต่อไปอีกเป็นสายอุปกิเลสมักขาดก็คือเมื่อมันไม่พอใจเมื่อมันโกรธมันเคืองมันก็จะลบหลู่คุณท่านมักจะมันจะลบรูคุณเลยแม้จะมีคุณมีค่ามีประโยชน์อย่างไรมันก็จะไม่เห็นคุณเห็นค่าถึงจะเห็นก็เห็นไปอย่างไม่ชอบใจเห็นไปอย่างมีเฉโกคือมีความฉลาดรู้เหมือนกัน เห็นตัวอย่างมีชีวิตกูฉลาดรวมกันแต่ไม่ได้เป็นประโยชน์ตนไม่ได้เกิดหิริไม่ได้เกิดโอตตัปปะไม่ได้เกิดการแก้ไขตนให้ละโทสะละโทสะโมเลกุลฟังให้ดีนะตราชื่อลงไปว่าโทรศัพท์มูลนิธิแล้วมีนัยยะที่หยาบกลางละเอียดละเอียดยัดขาลงไปเรื่อยๆมีกำลังอธิบายให้พิสดารชอนใช้เห็นตัวผีร้ายตัวนี้ว่าเมื่อเราเป็นอย่างนี้แล้วทำไมพระพุทธเจ้าท่านออกสุดท้ายออกมาให้ครบเลยมันเป็นคนที่ไม่ควรคบเป็นมิตรที่ไม่ควรคบแม้จะรู้จักกันสนิทสนมอย่างไรเป็นมิตรมากล่าวก่อนด้วยซ้ำท่านก็บอกว่าเป็นมิตรที่ไม่ควรคบมิตรหมายความว่าเป็นเพื่อนกันแล้วรู้จักกันแล้วแล้วยิ่งรู้ดีอย่างนี้ละเอียดลออแล้วคนมีจิตใจอย่างนี้แล้วให้ไม่ควรคบให้เลิกซะด้วย เนี่ยมันละเอียดฟังให้ดีนะพิสดารวนซ้อนอยู่ในหลายๆนัยยะในหลายๆในเมื่อพูดนี้ที่จะวิเคราะห์ให้ฟังว่ามีจิตอย่างนี้แล้วมันจะออกลูกออกหลานหรือว่าแตดเหง้าแตกกอไปอย่างไรเมื่อมันพยาบาทเมื่อมันโกรธมันผูกโกรธไม่หายมันจะกลายเป็นมรรคค่ะลบรูคุณท่านโดยเฉพาะก็คุณผู้ใหญ่ผู้ที่เคยมีคุณมีความรู้แต่เราก็ยังโกรธยังเคืองยังไม่พอใจอย่าว่าแต่โกรธเคืองและแค่อาริสไม่ยินดีไม่พอใจปฏิกะแค่อาริสายินดีมันสายเดียวกันหมดแล้วก็โทรศัพท์มูลนิธิไม่ชอบใจไม่พอใจไม่ยินดีปฏิฆะรัตติพวก มันก็เลยแหนงหลีดเล่นหลบไปหาเจ๊โสจะดีนะตังหลบแบบนี้หดหู่หม่นหมองไม่เบิกบานร่าเริงไม่เจริญเป็นไปไม่รอดหรอกเพราะฉะนั้นจะมีมันเป็นสายที่แตกแยกออกจากพุทธะรู้ตื่นเบิกบานร่าเริงอาจหาญชานกล้าผจญประจำไม่หลบอะไรอยู่เหนือมันมีพุทธะมีลักษณะอย่างนี้โลกุตระเบิกบานร่าเริงรู้ตื่นอยู่ก็ยังดีประสานแต่ถ้าไม่ใช่พุทธะแล้วก็หลบหลีกเลี่ยงออกหนีแล้วก็หม่นหมองไม่เบิกบานโง่ลงไม่ใช่รู้จะโง่ไปเรื่อยๆแม้จะมีฉากจะเป็นฉลาดก็ฉลาดโง่โง่ที่จะช่วยตัวเองให้ทำเลวและทำร้าย กลายเป็นจอมโจรแอโกรไปได้เป็นที่สุดดังที่กล่าวแล้วถ้าเป็นทิศทางจอมโจรใต้กระโปรนี่ก็ยกตัวอย่างของอเมริกาเขาเป็นผู้ที่จอมมาเฟียเจ้าพ่อใหญ่อยู่ในอเมริกาซึ่งรัฐบาลก็ปราบแสนยากในเมืองไทยนี่ก็ชักจะมีเจ้าพ่อขึ้นมามากขึ้นแล้วที่ว่า godfather ที่พูดเมื่อวานนี้หรือเมื่อวานก่อนนี่ไม่รู้กอดฟ้าเลยเจ้าพ่อเลยแปลเป็นไทยกับเจ้าพ่อเดือนนี้สับนี้ตรงๆมันจะกลายเป็นอย่างนั้นแหละเพราะเมื่อลบหลู่คุณท่านแล้วยกตนขึ้นเทียบปลาร้าสับวิปลาสใหญ่แล้วคือมันไม่ถูกวิปลาสเป็นความไม่ถูกต้องจะเปรียบเทียบก็ไม่เข้าท่าแล้วผิดช่องผิดล็อกแล้ว ดีก็ไม่สมดีไอ้ไม่ดีก็ไม่สมไม่ดีว่ากันเละเลยเอาต่ำมาปนก็เทียบกับสูงสูงมาปนกันต่ำเป็นมานะมานะ 9 เนี่ยตนเองต่ำเหมือนหลงตัวว่าสูงกว่าเขาตัวเองสูงหลงตัวว่าต่ำกว่าเขาตัวเองเสมอเขาหลงตนว่าเสมอเขาอะไรเนี่ยสลับไปสลับกันมาต่างหากกล่าวนัยยะเป็นรากแก่นของมานะ 9 เนี่ยมันจะสลับไปสลับมาวิปลาสใหญ่เวลาสั่งเทียบไม่ถูกเทียบไม่ตรงไม่ลงตัวกลายเป็นเพี้ยนเพี้ยนเพี้ยนแล้วก็สับสนแล้วก็เละเทะไม่ลงตัวไม่ถูกต้องยิ่งเป็นความไม่ถูกต้องขึ้นปราสาทวิปลาสนะยกตนเทียบเท่ากับแปลเอาง่ายๆว่ายกตนเทียบเท่าลบรูคุณท่านแล้วก็ยกตน เทียบเท่าหรือยกตนเหนือคนอื่นเนี่ยมันจะเป็นลูกลักษณะออกไปหาจะได้ไม่ลักษณะพวกนี้มันไปหามานะเรื่อยเลยมันไปหามานะต่อมาก็อิจฉาริษยาแล้วทีนี้เห็นเขาได้ดีแล้วไม่อยากให้เขาได้ดีแกล้งหาทางจะไม่ให้เขาเลวลงแล้วตอนนี้ไม่ใช่หาทางให้เขาเลวหรอกตัวเองนั่นแหละเลวตัวเองจะไปแกล้งที่เขาได้ดีอิจฉาไม่พอใจที่เขาได้ดีจะเกิดจิตที่เลวร้ายยิ่งขึ้นจะพยายามไปต่อสู้ไปล้มล้างไปหาทางให้คนอื่นไม่ให้ได้ดีวัชรพลอัจฉริยะเนี่ยมันแยกศัพท์มาแปลแปลว่าความฉลาดอัจฉริยะมากบอกอัจฉริยะ แปลว่าความฉลาดจะคิดแยบคายเลยทีเดียวโดยความหมายยิ่งคิดหาทางเลยทีนี้แก้แค้นหรือว่าเอาชนะท่าทางจะมีตัวฉลาดยิ่งขึ้นจิตฉลาดแต่เป็นฉลาดมัจฉริยธรรมแปลว่าตระหนี่ถี่เหนียวเอาความตอนนี้ที่นี้คือจะเกิดการยิ่งยึดยิ่งหวงยิ่งไม่มีทางปล่อยออกไม่ปล่อยอะไรรู้ไหมไม่ปล่อยกิเลสไม่ปล่อยตัวตนมีนัยยะของอุปกิเลสนะละเอียดนะไม่ได้แปลกันง่ายๆจนๆไม่ใช่ว่าพระอัจฉริยะก็แปลว่าขี้เหนียวเงินทองข้าวของแค่นั้นไม่ใช่ไม่ใช่ไม่ใช่ขี้เหนียวเงินทองเข้าของวัตถุไม่ใช่นะมันเป็นลักษณะของจิตในจิต อุปกิเลสมันเป็นของความละเอียดในความละเอียดตั้งแต่พยาบาทมาแล้วไล่มานี่เป็นเรื่องของระบบของจิตทั้งนั้นเพราะฉะนั้นจะบอกว่าขี้เหนียวไม่ได้ขี้เหนียวอะไรขี้เหนียวขี้ก็โลโซขี้เหนียวเศษขยะขยะขี้เหนียวอุดอกุศลขี้เหนียวทุจริตไว้ในตนขี้เหนียวความเร็วความร้ายอะไรเลวไว้หมดเลยก็สะสมความเป็นเจ้าพ่อใหญ่มาเฟียใหญ่ขี้เหนียวความเป็นมาเฟียขี้เหนียวความเป็นเจ้าพ่อถ้าผู้หญิงก็น่าจะเรียกเจ้าแม่ขี้เหนียวความร้ายกาจของตัวเองน่ะไม่ใช่อื่นหรอกไม่ต้องการให้คนได้ดีแล้วตัวเองก็สะสมความเลวด้วยไม่ต้องการให้คนอื่นได้ดีตัวเองยิ่งสะ ความเร็วยิ่งชาญฉลาดหาเรื่องหาราวให้แก่ตัวเองที่ชาญฉลาดแบบเฉโกชาญฉลาดแบบเลวร้ายลงไปอีกนี่มันซ้อนอยู่อย่างนี้มันละเอียดนัยยะละเอียดอย่างนี้แล้วเป็นจริงๆด้วยนะขอคิดคุณเคืองหาทางใครเคยเป็นบ้างนะเพราะกลัวคนนี้มากๆแล้วก็คิดแล้วหาทางแก้แค้นริษยาไม่ต้องการให้เขาได้ดีแล้วก็จี๊ดละเอียดอ่อนอย่างนี้หาทางแกล้งเล็กแกล้งน้อยแกล้งใหญ่ก็แล้วแต่ยิ่งแกล้งจะไม่ให้เขารู้ตัวเลยยิ่งกินซึมยิ่งแนบเนียนยิ่งแกล้งไม่รู้ตัวยิ่งข้างหน้าเหมือนกับเกลื่อนว่าฉันแต่ยินดีกับเธออย่างโน้นอย่างนี้แหมยิ่งเลือดเย็นยิ่งร้ายร้ายยิ่งยิ่งร้ายเลือดเย็น ใช้ความฉลาดเฉลียวใช้ความรู้ใช้ปัญญาที่แยบคายไม่ใช่ปัญญาใช้โกใช้ใช้โกที่จะขาดอาตมาก็สับสนตัวเฉโกกับปัญญาเพราะไม่ค่อยได้แย่ไม่ค่อยได้แบ่งมาพูดกับคุณก็เลยไม่ค่อยชินปากนะเพราะว่าเขาพูดจะพูดตอนนี้สื่อศัพท์ที่สลับกันเสียสื่อคำความที่สลับกันเสียมันเป็นนัยยะนั่นน่ะเป็นนัยยะที่เรียกว่าฉลาดไม่รู้จะเอาอะไรคำไหนแทนฉลาดแต่ฉลาดเลวไม่ใช่ฉลาดทีนับเป็นเชคโกศัพท์ตรงด้วยเชคโกแยบคายละเอียดขึ้นและมีท่าทีกลบเกลื่อนมีท่าทีแฝงซ่อนเลวร้ายหน้าคลังอย่างนึงแต่ใจร้ายกาจยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นเลยจะเป็นอย่างนี้สุดท้ายจึงได้ชื่อว่ามายาจอม บอลโลกจอมโจรบัณฑิตนี่เป็นสายของอุปกิเลส 16 นะฟังให้ดีนะยกอภิชาวิศวะโลภะซึ่งมันแรงอะไรก็ตามแต่จะแรงไปในทางราคะจะแรงมาในทางโทสะทั้งสองสิ่งเลวร้ายหมดทีนี้ในทางราคะท่านไม่พูดไทยก็ยกไว้แต่ว่าอภิชาวิษณุพระถ้าเกิดการต่อเนื่องอย่างนั้นแล้วก็ทำความโลภต่อเนื่องและเป็นเดี๋ยวมันก็จะกลายเป็นราคาได้ทีนี้มาทางสายพยาบาทนี่ไปในทางมานะหมดเลยพยาบาลโกธะอุปนาถมัตถ์อิจฉามัชฌิมะพอจบหมวด 4 นี้อีกแล้วหมวด 4 ต่อมาก็มายาสาเยาะทำพระสาระพระมีอีก 4 ตัวมายานี่จอม โอนแล้วตอนนี้จอมโจรบัณฑิตใหญ่แล้วจอมมายาจอมลวงโลกดูข้างหน้าเหมือนกันดีหมดเลยเห็นไหมมันต่อกันไปหมดเลยมันจะเห็นนัยยะว่ามันเชื่อมโยงกันพระพุทธเจ้าถึงตราดอะไรนี่เป็นลำดับเสมอเพราะว่ามันมีตัวยาตัวกลางตัวละเอียดเป็นระดับไปเลยมันจะเห็นความเชื่อมต่อลูกล้อลูกไล่ลูกเรียงกันไปเรื่อยๆมันเกิดอันนี้แล้วต่อไปมันก็ไปเกิดไอ้ร้ายต่อไอ้ร้ายต่อกันร้ายยิ่งต่อไปชื่อของมันเหมือนกับชื่อคนละชื่อแท้เดียวกันเถาเดียวกันหมดเลยเป็นเถาเลยนะเนี่ยเป็นจอมมายาเลยตอนนี้พอถึงบัดๆมีบทนี้จอมมายาสาธุแบ่งตัวเองออกมาถ้าว่าโอ้อวด นี่นะมันเหมือนกับยิ่งใหญ่แสดงความยิ่งใหญ่ถ้าเป็นจอมมาเฟียเป็นเจ้าแม่เจ้าพ่อก็เป็นจอมมายาที่คนต้องยอมรับเรายิ่งใหญ่ขึ้นโอได้อวดได้แต่เสียงดังได้มีฤทธิ์มีอำนาจมีฤทธิ์มีเดชสาธิยาลามกแรงร้ายมาจากจิตนะจิตลามกแรงร้ายแต่ทำอะไรหน้าด้านขึ้นทำอะไรไม่กลัวไม่เกรงไม่ละอายมากขึ้นมากขึ้นโดยเดๆมากขึ้นไม่ได้อวดดีนะที่จริงไม่ได้อวดดีหรอกที่จริงสาวเธอยานี่ไม่ได้อวดดีอวดเลวเลวได้ดันๆมากขึ้นฟังให้ดีนะมันกลับกันถ้าเธอย่านี่โอ้อวดนะแต่โอ้อวดที่เลวที่ในหน้าด่านยิ่งขึ้นคือ ละอายแล้วคนพูดดีก็เห็นไอ้ยานี่มันจอมมายานี่มันจอมมันจนมันดิบนี่ท่าทางที่ทำและใครเขาก็เห็นแล้วนี่เป็นมายาใครเขาชักรู้แล้วว่าเป็นมายายิงมายาหยาบใหญ่เลยแต่ยิ่งแสดงยิ่งแสดงโอ้อวดนี่คือยิ่งแสดงอย่างหน้าด้านแสดงยิ่งไม่เกรงกลัวแสดงยิ่งไม่ไม่รักใครมากขึ้นฟังให้ดีมันต่อเนื่องกันไปเลยมันยิ่งยาวยิ่งขึ้นชัดเจนภาษาไทยแล้วก็ทำพระดื้อด้านใหญ่แล้วตอนนี้ไม่ต้องหน้าด้านแล้วทำพระเพราะหน้าด้านแล้วทีนี้ด้านทั้งตัวเลยทำพระแข็งกระด้างดื้อด้าน จะว่าจะกล่าวยังไงเฉยโอ้โหลักษณะอย่างนี้แล้วล่ะก็มันน่ากลัวนอกจากชัยภูมิยังไงไม่ฟังเสียงใครฉันคนเดียวมันเข้าไปหามานะให้หมดเลยฟังดีๆภาษารำพัดทีนี้หยิ่งผยองเลยทีนี้ไม่ใช่ดื้อด้านที่บอกไม่ฟังเท่านั้นโต้ตอบมีเชิงมีเชิงสาระยิ่งไม่ยอมยโสธรดื้อด้านนะไม่พอแล้วทีนี้หยิ่งผยองยโสโต้ตอบอย่างประเภทที่เรียกว่ามันไม่น่าทำก็กระทำมันไม่น่าทำก็กระทำ ลุงโต้ตอบโต้ตอบทีก็รู้สึกแหมมันน่าคันเลยคันส่วนไหนก็ไม่รู้นะมันเป็นลักษณะเลยมันมันฟังดีๆกูจะเห็นได้ชัดว่ามันละเอียดสุขุมแล้วประเด็นนี้จริงๆตัวมาหน้าทั้งนั้นถือตัวถือตนโอ้โหบ้าดีเดือดแล้วไม่รู้ตัวว่าชั่วลงเลวลงแล้วใหญ่เลยนะหยาบใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆพอหมดฐานของสารทำพระเขาเรียกว่าคนคนนี้ไปไหนก็มันก็ไม่ต้องชะตาใครล่ะไม่ค่อยถูกตาใครเข้าหมู่เข้ากลุ่มใครก็ไม่ได้เพราะต่อไปก็มานะอติมานะมะทะประมาณทะนี่อีก 4 ตัวท้ายของอุปกิเลส 16 นะกลายเป็นตัวมานะที่ออกมาโดยข้างนอกแล้วถ้าข้างนอกแล้วก็อยากจะอาตมาอธิบายให้เห็นรูปลักษณะที่เป็นรูปจริงแล้วออกมาหยาบ ถ้าไปถึงขั้นอยากจะอธิบายนี้แล้วล่ะก็ไปไหนก็มีราศีเลยแหละราศีตุลย์ราศีตัวเจ้าพ่อเจ้าแม่ออกมาเลยเห็นหน้าเห็นตามันจะออกมาจนกระทั่งรูปลักษณะโหงวเฮ้งเลยอาตมาอาตมานี่เคยเคยพูดเห็นรูปของไม่รู้จักกันนะของเจ้าพ่อที่เขากำลังตามจับอยู่เดี๋ยวนี้เคยรู้สึกในใจดูหมอนี่มันท่าทางยังไงเว้ยแล้วเขาก็มายิ่งใหญ่ขึ้นยิ่งใหญ่ก็สุดท้ายโอ้โหจริงด้วยคล้ายๆกับมันบอกเราคล้ายๆกับมันให้ความรู้เราชนิดหนึ่งออกมาคนเราเนี่ยมันมีตั้งแต่นามแล้วก็มาเป็นรูปรูปภาพจะเป็นลักษณะนี้เพราะฉะนั้นคนวางสถิติรูปร่างหน้าตาลักษณะอะไรต่ออะไรนี้ได้ลักษณะคนชั่วมันเป็นอย่าง ลักษณะคนดีเป็นอย่างนี้มันประกอบได้เลยนี่ได้ข่าวว่าได้รู้มาว่าที่สันติบาลนี่นะเขามีเลยจมูกหูตาปากคอหน้าผากส่วนนั้นส่วนนี้ทางแก้มอะไรมันเป็นลักษณะของคนร้ายนี่นะเขาเป็นชิ้นๆเลยและลักษณะมากน้อยต่างกันพอเวลาเขาจะประกอบแล้วเขาก็เอาหยิบชิ้นนี้มาต่อชิ้นนี้มาต่อขนาดนี้ไหมจะเห็นได้เลยมันบอกหน้าบอกตาบอกเนื้อตัวส่วนคนเลวมันเป็นอย่างนั้นส่วนส่วนคนดีเขาไม่ค่อยมีเขามีส่วนคนเลวลักษณะละเอียดของส่วนคนเลวมากน้อยต่างกันคนที่มีจมูกลักษณะนี้หูลักษณะนี้หน้าผากลักษณะนี้ตาลักษณะนี้คิ้วลักษณะนี้ปากลักษณะนี้ทางแก้มลักษณะนี้มาปฏิบัติต่อกันเข้าแล้วจะเห็นลักษณะความเลว ทำร้ายลักษณะมันบอกลักษณะเป็นรูปที่เกิดมาจากน้ำมาจากวิญญาณจิตวิญญาณเป็นประธานเพราะเราสั่ง 2 ตัวเราเราก็สั่งสมตัวเราสั่งสมไปแล้วก็ไปเป็นลักษณะอย่างนั้นอย่างนั้นมันมีนัยยะที่ละเอียดละเอียดเยอะแยะเลยนี่พูดก็ไม่หมดเพราะงั้นจะว่าหมอดูก็ไม่จริงคนไทยลักษณะไม่จริงก็ไม่ใช่แต่ไม่ใช่วิชาทางพุทธหรอกใครจะเป็นยังไงเราไม่เกี่ยงเราพยายามแต่ถ้าเผื่อว่าเรามีปัญญาบ้างรู้ว่านี่แม่มันเลวร้ายคนนี้เห็นหน้าแค่นั้นก็รู้แล้วว่ามันช่วยไม่ได้โหงวเฮ้งมันออกเหลือเกินดูลักษณะท่าทางนี้มันเสือร้ายจริงๆมันก็พอรู้ได้นะรู้จริงๆมีจริงๆลักษณะมันจะจากวิญญาณนี้ออกไปแม้แต่ปัจจุบัน ก็จะกลายไปเป็นแต่เดี๋ยวนี้ค่อยๆแปรปรวนแปรไปได้หน้าตาท่าทีมันก็สั่งสมเป็นไปด้วยเพราะว่ารูปร่างหน้าตาของเรานี่ก็เปลี่ยนรูปอยู่เสมอจากของอ่อนไปจนหาของแข็งจากตั้งแต่ไขมันเป็นเนื้อจนกระทั่งเป็นกล้ามเนื้อจนกระทั่งกลายเป็นเหยื่อนายจนกับเป็นโครงกระดูกจนกลายเป็นโครงกระดูกเลยทีเดียวมันจะสั่งสมเข้าไปหาอย่างนั้นนี่ก็อธิบายละเอียดให้ฟังนะเพราะมันสืบโยงไปจากจิตวิญญาณพลังงานเนี่ยเป็นตัวก่อตัวทั้งสิ้นเราจะเข้าใจลึกซึ้งเลยว่าจิตวิญญาณเป็นประธานของสิ่งทั้งปวงจิตวิญญาณเป็นตัวที่จะพาก่อเกิดแม้ที่สุดกระดูกแม้ที่สุดร่างกายแม้ที่สุดอวัยวะทุกส่วนสัตว์ สั่งสมแล้วมันก็จะเป็นไปเรื่อยๆเรื่อยๆนะอย่างนั้นเพราะว่ายิ่งขึ้นถึงมานะเรียกว่าตัวถือตัวถือตนใหญ่เลยอติมานะยิงตัวตนขนาดหนักเป็นการถือตัวตนที่ยิ่งใหญ่หยิ่งผยองอติมานะคนอย่างนี้ก็เรียกว่าเมาแล้วไอ้คนเมามาทักแปลว่าเมาเมาคือไม่รู้โลกคนละทิศคนละทางพูดกันไม่ค่อยรู้เรื่องและอยู่ในฐานะความประมาทสร้างตนเองเป็นปัจจัยทางตัวเองให้เป็นคนที่อยู่ในโลกก็ไม่มีทางที่จะทำดีมีแต่อยู่ในความประมาททั้งสิ้นมันก็พยายามระมัดระวังในการที่จะมันจะไปก่อเกิด กิเลสโดยเฉพาะยิ่งไปมีฤทธิ์แรงกิเลสนั้นซ่อนตัวเองกลายเป็นอุปกิเลสแล้วมันจะเพราะตัวในรูปลักษณะที่อธิบายไปแล้วมันไม่ได้ออกมาตัวใหญ่ก่อนหรอกมันอยู่ข้างในแล้วสุดท้ายมันใหญ่พอมันถึงจะคลอดออกมาตัวข้างนอกแล้วมันก็มาเป็นตัวใหญ่เห็นได้ชัดขึ้นในกริยาในบทบาทกรรมจนมาเป็นวจีกรรมและมาเป็นกายกรรมคนที่มีหิริโอตัปปะก็จะไม่ออกมาถึงวจีกรรมไม่ออกมาถึงกายกรรมมันจะหิริมันจะออกจากปากมันจะไม่กล้าที่จะแสดงออกนี่เพราะรู้ว่ามันหยาบแล้วรู้ในสมุดโลกด้วยว่าอยากแค่อย่างนี้เราไม่กล้าทำแต่คนที่ทำโดยไม่รู้ก็เรียกว่ายัง อาบอยู่ทำพ้นคำพูดย้อนออกไปแสดงคำพูดคำความโต้แย้งโต้ตอบโต้ตอบกับภิกษุผู้เป็นประธานโต้แย้งและกิริยาโต้แย้งด้วยวาจามันก็เป็นสภาพหยาบละเอียดไล่เรียงดอกแท้จริงบางคนกล้าทำจะแก้พูดแต่เป็นเชิงเป็นเพลงบางคนไม่เกรงก็พูดก็ไม่เกรงเราจะพูดไม่เกรงทีนี้แสดงกิริยาหยาบในทางด้านรูปร่างลักษณะวางท่าทีพึ่งฟังไม่ทันทีไม่ชอบใจให้เห็นตรงๆจะทำไมใจจะทำใหม่แกจะใหญ่ยังไงฉันก็ใหญ่กว่าแกจะเป็นเจ้าเป็นนายเป็นประธานยังไงฉันก็จะไม่เกรงใจแกฉันแสดงหน้าบึ้งให้ เห็นอย่างนี้ก็จะทำไมกับฉันนะไม่ใช่ลักษณะหน้าบึ้งเพราะโกรธเต็มที่เฉยๆลักษณะนั้นๆมีอุปกิเลสนะฟังให้ดีนะมานะมันแหมมันยิ่งกว่าด้านคือมันไม่มีละอายมันไม่กลัวนะมันไม่กลัวมันเห็นช้างเท่าหมูได้เลยนะไม่กลัวจะทำไมจะใหญ่อะไรขนาดภิกษุผู้เป็นประธานมันก็จะทำอย่างนี้ใส่ได้เลยใส่ได้เลยนะนี่ฟังให้ดีเป็นนัยยะที่ลึกซึ้งเป็นนัยยะที่หน้ากลัวถ้าไม่รู้ตัวก็ขอบอกอธิบายให้ฟังถ้าผู้ใดมีญาณนะมีปัญญาก็จะเกิดปัญญาแต่ถ้าผู้ใดมีเฉโปเข้าใจได้เหมือนกันถ้ายิ่งมีเช็กโกก็จะทำให้ยิ่งอยากขายลงไปใหญ่ ขาตั้งยิ่งเกิดมานะก็ไปกันใหญ่เลยก็ไปกันใหญ่เลยถ้ายิ่งมีเชคโกเพราะฉะนั้นต้องรู้ว่าตัวเองมีตัวความรู้เนี่ยความฉลาดเนี่ยเราจะให้ฉลาดมันเป็นเฉโกหรือให้ฉลาดมันเป็นยานนะถ้าเรายอมให้เป็นเฉโกมันก็สั่งสมเฉโกภรรยามันเป็นแฉกกลมมันก็สั่งสมเฉโกถ้าให้มันเป็นยานะมันก็จะมาเป็นยาน้ำมันก็จะแก้กลับจากเชคโกที่เราจะสะสมอะไรล่ะกุศลอกุศลเราก็รู้ๆอยู่แล้วนี่แบ่งให้ฟังละเอียดต่อคนเราถึงบอกว่าแม้แต่จิตใจของเราเราไม่พยายามที่จะแก้กลับปล่อยให้มันโน้มถ่วงไปในทิศทางที่มันจะเลวร้ายเลวร้ายเลวร้ายช่วยกันไม่ได้เลยไม่มีทางช่วยได้อาตมามีหน้าที่ชี้ความจริงที่ ขึ้นสูงขึ้นละเอียดลึกขึ้นๆๆมีหน้าที่มีหน้าที่พยายามเมตตาเกื้อกูลเอื้อเฟื้อไม่พยายามหยุดยั้งกระหน่ำแล้วกระหน่ำอีกกระหน่ำแล้วก็นำอีกยิ่งมีสภาวะอยู่ต่อหน้าอยู่ต่อตนมีสภาวะจริงในตัวยิ่งดีมันเหมือนกับดินเหนียวๆเหล็กร้อนๆยิ่งต้องตีต้องทุบยิ่งต้องนวดต้องกระหน่ำไม่เช่นนั้นเย็นๆแล้วสัญญาก็ไม่ค่อยมีดึงออกมาก็ต้องดึงความเก่าดึงความที่มันเคยเกิดเป็นอดีตเป็นอะไรยิ่งไม่ชัดแต่ยิ่งกำลังเป็นนี่มันชัดยิ่งชัดยิ่งแจ้งเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าผู้ใดมีอะไรอยู่ยิ่งอุ่นๆยิ่งร้อนๆเหล็กร้อนๆดินนุ่มๆนี่แหละตีดีนะอาตมาเป็นพระ ในข้อที่ 5 คือเป็นผู้สามารถเพื่อยังพิสูจน์ให้เห็นแจ้งให้สมาทานให้อ่านหาญให้รื่นเริงนี่พูดตรงๆกับคุณนะคือพาซื่อกับคุณไม่คิดว่าคุณจะหมั่นไส้ว่าอาตมายกตัวอย่างตัวอาตมาได้พิสูจน์มาแล้วอาตมาได้ทำงานมาและสมาชิกว่าเป็นคนเป็นมิตรดีเพื่อนดีสหายดีของพวกคุณเป็นมิติควรคบเพราะอาตมาเป็นผู้ที่พยายามที่สุดที่จะทำให้เห็นแจ้งเรียกว่าสันทัดเสธตุงเป็นผู้ที่พยายามที่จะทำให้เห็นแจ้งสันทัดเสียจงละเอียดขึ้นไปนอกจากเห็นแจ้งแล้วคุณเกิดสมาทานสมาธิเปตงเกิดสมาทานสมาทานหมายความว่าอะไรสมาทานหมาย ได้ฉวยเอาไว้แล้วช่วยเอาอะไรสมัครอาทานนี่แปลว่าสวยช่วยเอาไว้ช่วยเอาอะไรช่วยเอาหลักการที่ดีไว้แล้วอย่าไปแปลนมเองไปในจานช่วยเอาอุปกรณ์กิเลสสวยเอาเฉโกช่วยอกุศลช่วยเอาทุจริตไว้ถ้าอย่างนั้นแล้วก็อาตมามันก็เก่งเหมือนกันเก่งให้เป็นไอ้โจรเพราะงั้นไม่เป็นไม่ควรคบแล้วถ้าเก่งให้ช่วยเอาไว้ได้ในสิ่งที่เป็นกุศลในสิ่งที่เป็นสุจริตในสิ่งที่จะไปด้วยดีเจริญใครทำให้คนอื่นสมาทานหลักเกณฑ์สมาทานแนวทางสมาทานความรู้สมาทานสิ่งที่จะเจริญให้แก่ตัวเองได้ช