201104-135 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน135-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ010.txt

นดีหรือเปล่า ต้องการทำอย่างที่คนธรรมดาเขาทำอย่างไรดีกว่ากันถ้าเป็นโจรเธอก็ต้องตอบโดยสามัญสำนึกส่วนใหญ่ทั่วไปและความจริงที่ยอมรับแล้วมันไม่ดีเขาก็รู้เขาก็รู้ถ้าเผื่อว่าบางคนที่มีปัญญาและยอมรับความจริงบางคนโวหารจริงๆเลยเห็นว่าไม่ดีจริงๆนะถ้าอย่างคนธรรมดากันต้องอย่างเขาทำดีจริงๆเลยแน่ใจเลยโจรนี่มันคนแน่ใจว่าการทำอย่างนี้แหละดีฉลาดเก่งโก้ยึดติดฉันชอบฉันจะทำเขาไม่ได้สนใจอย่างนั้นจริงๆด้วยก็อย่างนี้ดีเยี่ยมคนอื่นทำไม่ได้อย่างเขาหรอกบางทีทำแล้วก็ทำได้สบาย ทำแล้วเป็นความสุขด้วยได้ปล้นได้ที่ได้ฆ่าได้แสดงความเก่งนี่มันเป็นความสุขมันเป็นความเก่งกล้ามันเป็นความประเสริฐของมนุษย์มนุษย์ทำได้อย่างนี้ไม่ใช่ของย่อยๆบางคนนะในจำนวนโจรแต่ไม่ใช่ทุกคนหรอกน้อยคนเหมือนกันที่ยึดผิดโมหะอย่างนั้นมีเหมือนกันน้อยคนไม่ใช่ส่วนใหญ่ด้วยถึงแม้โจรส่วนใหญ่พูดกันจริงๆก็รู้ว่ามันไม่ดีการขโมยขจรการทำร้ายทำเองโดยสามัญสำนึกโดยทั่วไปส่วนใหญ่ก็รู้แต่ยังมีเหมือนกันแหละที่ว่าแยกแยะไปหาหลายละเอียดโมหะดังชนิดผิดเลยทีนี้ของศาสดานี้ ศาสดาจะบอกว่าโมหะก็โมหะต่างกันกับเราเท่านั้นเองต่างกันศาสดาหลายๆศาสนาถ้าเราอยู่ในหมู่ศาสดาของหมู่พุทธมีอะไรอยู่ในพระพุทธเจ้าเป็นศาสดาถ้ามีทฤษฎีมีหลักมีอะไรใดๆเราก็เห็นเห็นมาเอนเอียงมาทางพระพุทธเจ้าชัดเห็นจริงๆเราเห็นอย่างนี้ก็ดีกว่าเหนือกว่าถูกกว่าสวนศาสดาอื่นอีกเขาก็เห็นว่าอย่างนี้จริงหรือเกินจริงๆๆยิ่งเขาศรัทธาเลื่อมใสว่าเป็นธรรมะเป็นสิ่งที่เขาควรได้ควรเป็นจริงเขาบอกว่ามันยังศาสนาคริสต์ศาสนาอิสลามและศาสนาทางโน้นก็บอกว่ามีพระเจ้า พูดจามีจริงๆนะคนที่เขาแน่ใจในศาสนาพระพุทธเจ้ามีจริงๆพระเจ้าในบันดาลมีอำนาจเป็นเทวะมีฤทธิ์มีอำนาจบันดาลได้ก็เห็นอย่างนั้นจริงๆและศาสนาอย่างนั้นจริงๆมันก็แน่ใจภายในส่วนลึกของจิตก็เห็นอย่างนั้นจริงๆเดี๋ยวนี้ศาสนาคริสต์ก็ยังมีไอเดียนี่พอนานๆเข้าจนกระทั่งหลายเป็นพันปีแล้วทีนี้พวกศาสนาคริสต์เองก็มีปัญญาและมีไอเดียค่อยๆเข้าใจในเรื่องอนัตตาคิดแต่ว่าพระเจ้านี่เป็นแต่เพียงสมมุติไม่ใช่จริงซะแล้วเดี๋ยวนี้ไม่ใช่ปรมัตถ์และมีนะกูพูดศาสนาคริสต์เองเนี่ยผู้ ศาสนาเองกำลังพัฒนาตัวเองมันเป็นความรู้ที่เขาค่อยๆเริ่มเพราะว่ามีคนจริงแม้แต่ในตะวันตกหรือแม้แต่ในคนนั้นเขาเองเขามีปัญญาพระเจ้าทำไมมันขัดแย้งกันจังเลยพระเจ้าสร้างและโดยไม่มีได้สร้างให้ดีได้แต่ทำไมต้องให้ตามาเก่งกว่าพระเจ้าข้าพเจ้าบันดาลให้ไม่เห็นมันนานได้จริงอะไรที่สุดก็พิสูจน์แล้วหลายๆมันๆตัวเองมันด่ามันหลักทฤษฎีแล้วมันมันตนเป็นผู้กระทำอย่างพวกเนี่ยกรรมเป็นผู้กระทำการกระทำเป็นผู้กระทำเองกรรมนิยมไม่ใช่เทวนิยมไม่ใช่พระเจ้ามาบันดาลให้ทำอย่างนั้นมันนานทำอย่างนี้มันด่าในรถให้บรรดาไอ้นี่ให้พระเจ้าเป็นใหญ่ที่สุด เป็นทุกสิ่งทุกอย่างพระเจ้าเป็นทุกข์เป็นทั้งมวลเลยเราซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าเคารพพระเจ้าอย่างเดียวจริงใจต่อพระเจ้าอย่างเดียวในทุกสิ่งทุกอย่างจะดีไปหมดอะไรเขาก็วางเข้าไปยังพวกพริกเองและพัฒนามาก็ดีเราก็เห็นว่าเราเห็นจริงๆว่าการพัฒนามหกรรมไม่นิยมเนี่ยมันเป็นของสูงส่วนทางด้านนิยมนั้นน่ะเราก็ถ้าสมมุติว่าคุณรู้คุณก็จะเห็นผมเห็นเทวดาผมเข้าใจแล้วผมก็เคยมีความเป็นเทวนิยมมากล่าวแล้วก็คนส่วนใหญ่เป็นเทวนิยมมาก่อนส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ยึดถือว่ามีอำนาจศักดิ์สิทธิ์มีอำนาจพิเศษอะไรต่ออะไรบรรดาล นิราศลึกลับอย่างนู้นอย่างนี้มันก็อ้อนวอนขอร้องขอสาธุขอให้ช่วยเพื่อนๆช่วยเหลืออำนาจพิเศษอันนี้สิ่งศักดิ์สิทธิ์อันนี้จงช่วยเหลือบรรดาให้ช่วยบอกกล่าวเคยเคยอ่อนวอนขออย่างนี้มาแต่ไหนๆมันมีมาศาสนาอย่างนี้มันมีมาตั้งแต่โบร่ำโบราณมันไม่รู้ว่าอะไรสักสิ่งมีอะไรมีอะไรเกิดขึ้นมามันก็มีอะไรสร้างสิในโลกนี้ไม่มีอะไรสร้างไม่ได้เขาไม่รู้ว่าทำไมชาตินี้มันเป็นไปแล้วค่อยหมุนเวียนเทียนค่อยๆผสมผสานค่อยๆเดินทางมันมีกฎมีระเบียบของมันพอสมควรแล้วมันก็เคลื่อนย้ายอยู่ตลอดเวลาแม้มีกฎมีระเบียบอยู่นั้นก็ยังมีตัวแซมมีตัวเปลี่ยนที่เข้าไปผสมเปลี่ยนทุกอย่างเปลี่ยนอยู่ทั้งหมดจึง อนิจจังเรียนอยู่ทั้งหมดตลอดเวลาเปลี่ยนน้อยเปลี่ยนมากและสิ่งทั้งหมดนี่มันมากสุดแสนที่จะมากในโลกนี้สิ่งทั้งหมดมันมากมากมายสุดแสนที่จะมากมันจะมีอะไรเปลี่ยนเนี่ยเป็นส่วนน้อยสิ่งที่เปลี่ยนเป็นส่วนใหญ่ที่จะเปลี่ยนรูปเล็กมันก็เปลี่ยนเห็นได้ชัดถ้าสิ่งที่เปลี่ยนเป็นส่วนน้อยอยู่อย่างที่ว่ามันจึงเปลี่ยนไม่เห็นได้ชัดมันเปลี่ยนไปทีละนิดทีละนิดทีละนิดแล้วมันเปลี่ยนอยู่เสมอไม่มีอะไรมันจริงจังแน่นอนคงที่เที่ยงแท้ไม่มีไม่มีมีแต่ความ เปลี่ยนอยู่เสมอเรียนดีขึ้นหรือเปลี่ยนเลวลงไม่มี 2 ทางแยกง่ายๆเรียนดีขึ้นหรือเปลี่ยนแนวลงมี 2 ทางแยกง่ายๆว่าถ้าพูดได้เห็นอนิจจังเห็นความจริงแล้วก็จะรู้ยอดสุดอันนี้เหมือนกันว่าเป็นหลักการของศาสนาพระพุทธเจ้าไม่ใช่อะไรเที่ยงแท้ไม่มีอะไรที่เป็นกลุ่มบันดาลหรือมีแกนกลางที่จริงที่สุดไม่มีใจกลางที่มีอำนาจแรงสุดไม่มีตัวเป็นตัวตนไม่มีศาสนาพุทธไม่มีความเข้าใจอย่างนั้นศาสนาพุทธไม่มีความเข้าใจอย่างนั้นศาสนาพุทธมีแต่ความสูงสุดที่สุดก็คือ นี่ก็ไม่มีศาสนาพุทธที่เรียนรู้ถึงจุดนี้ก็ไม่มีเป็นสูงสุดไม่ใช่มีอันหนึ่งเป็นอำนาจใหญ่ถ้าสิ่งที่จะเป็นอำนาจใหญ่ก็เอาอำนาจความไม่มีก็เป็นอำนาจใหญ่หรือมีเป็นสากลมีเป็นส่วนใหญ่เป็นอำนาจเป็นประชาธิปไตยประชาธิปไตยที่เรียกว่าโครงการที่พระพุทธเจ้าท่านเรียกโลกาธิปไตยอัตตาธิปไตยถ้าอัตราที่มันตายยังเหลือส่วนเราส่วนตัวแต่ละบุคคลแต่ละบุคคลถือเป็นตัวเป็นตัวอำนาจเป็นตัวใหญ่เป็นตัวคิดเห็นเป็นตัวยึดสำหรับตาม ไก่หมูใหญ่มีแบงค์ง่ายๆโลกาธิปไตยอัตราที่นี้ตัวอัตตาธิปไตยเนี่ยมันมีอัตตราจิตนี่มันมีปัญญาทีนี้ถ้าปัญญาของผู้ที่สูงปัญญาของผู้ที่รู้ยอดปัญญาของศาสดาอื่นถ้าปัญญาของผู้ที่รู้เยี่ยมกลับกันอีกว่าเป็นปัญญาที่ลึกซึ้งมองได้กว้างเป็นปัญญาที่มองเผินๆแล้วบางทีเหมือนก็กลับก็ส่วนใหญ่ก็โลกาธิปไตยด้วยในหลายๆส่วนที่มันยากในหลายๆเรื่องที่มันยากศาสดามองเห็นแต่คนส่วนธรรมดาคนพื้นมองไม่เห็น ว่าจะออกโลกาธิปไตยเป็นใหญ่ก็ไม่ได้เอาอัตตาธิปไตยเพราะว่าคนส่วนใหญ่จะให้ไปหลงตนเอาตัวเองเป็นใหญ่มันไม่ได้แต่มันมีข้อแม้มันมีข้อยกเว้นอยู่ว่าอัตตาธิปไตยถ้าเป็นอัตตาของผู้เป็นศาสดาหรือผู้มีความเข้าใจลึกซึ้งเป็นฝ่ายมันเห็นจริงมันเห็นความจริงลึกซึ้งอำนาจนั้นสูงอีกเหมือนกันแต่บริจาคทั้งหมดเอาโครงการเป็นใหญ่ก็ไม่ได้อัตราส่วนใหญ่ก็ไม่ตรงถ้าถึงเรียกกลางๆว่าทำมาที่ปัจจัยคือเอาความประมาณ ธรรมาธิปไตยรู้ชั้นเชิงว่าควรจะขึ้นได้หรือไม่ได้เพราะทุกอย่างเวียนวนทุกอย่างเป็นไปอยู่เรื่อยๆแต่ว่าดีไว้ชั่วก็กำลังเดินทางแต่ว่าดีหรือชั่วก็กำลังเดินทางทั้งนั้นเพราะฉะนั้นเดินทางไปในทิศที่ดีผู้ที่เป็นป่าหรือเป็นศาสดาเห็นและก็พยายามที่จะผลักเบนให้เป็นสิ่งที่ดีอาจจะไม่ถึงดีกว่านั้นมีอีกด้วยซ้ำไปหรืออันนี้ดีกว่างูใหญ่ยังไม่เห็นก็ดึงไปดึงไปสู่ทิศทางที่ดีกว่าเสมอเป็นผู้รู้ทันเป็นผู้รู้ละเอียดเป็นผู้ประพันธ์ได้อย่างอย่างละเอียดละออมากมายทีเดียวเห็นได้ชัดก็เป็นผู้ที่จะนำด้วยใจบริสุทธิ์ปัญญาที่เห็นด้วยแล้วก็ใจกับบริษัทโดยไม่มี เห็นแก่ตัวเอาตัวเองออกไปหมดไม่เหลือตัวเองไม่ได้เอาว่าเพราะตัวเองจะเข้าข้างคนนู้นคนนี้ไม่มีลำเอียงไม่ว่าลำเอียงข้างไหนไม่มียังเป็นความซื่อตรงมีความซื่อสัตย์ที่สุดเด็กของของพุทธของคนอื่นเขาก็เห็นแต่ของเขาอย่างนี้ยกตัวอย่างเนี่ยว่าเขาเห็นว่ามีพระเจ้ามีอำนาจพิเศษนิรันดรไม่เปลี่ยนแปลงคงที่จะพูดบอกว่าไม่เอาอันนั้นเพราะเหตุอันนี้จำเปลี่ยนแปลงไม่ใช่อัตราไม่ใช่ตัวเช่นตนที่จะต้องเที่ยงแท้เป็นแต่เพียงสภาวะธรรมไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษแต่อำนาจของสภาวัฒนธรรมอำนาจของความเป็นจริงอำนาจของความ การประชุมเป็นสิ่งนั้นส่วนนี้ประชุมเป็นกายประชุมเป็นจิตมีอำนาจมีฤทธิ์แม้แต่กายกรรมก็มีฤทธิ์วิธีกรรมก็มีฤทธิ์มโนกรรมก็มีฤทธิ์การกระทำรวมๆๆเอาไว้แล้วมันก็เป็นการกระทำของกรรมทำเอาไว้แล้วเป็นการกระทำของกรรมเป็นกรรมนั่นเองเป็นตัวกระทำการกระทำอันนั้นน่ะมันสั่งสมมาเปลี่ยนแปลงมาเองมันไม่ได้ไปตายตัวว่าเป็นก้อนเป็นกอบเป็นสิ่งที่จะอยู่นิรันดรอะไรไม่ใช่แต่มันก็มีบทบาทมีความเชื่อมต่อนี่มันละเอียดขึ้นไปเอาภาษาพูดจะเห็นได้ว่ามันมีภาษาอธิบาย อธิบายถ้าใครเข้าใจแล้วจะเห็นว่าคล้ายๆกับว่าอำนาจอันนี้มันคงตัวนะจำวันนี้ไม่สูญสลายนะกรรมก็สูญสลายกรรมก็มีตกขาดตกยกเว้นไม่ใช่ไม่มีขาดตกยกเว้นได้เหมือนกันแต่ก็จะไปหวังกรรมก็มีการขาดตกยกเว้นแต่เราจะไปหวังการขาดตกยกเว้นไม่ได้เพราะเราไม่รู้รายละเอียดของกรรมมีบาปต่างๆได้ง่ายๆพระพุทธเจ้าจึงบอกกรรมวิบากเป็น Assistant เลือกเอาไม่ได้เราไปตามเอาไม่ได้เพราะกรรมก็เป็นอันทำก็แล้วกันเราทำอะไรลงไปดีก็เป็นดีแล้วทำอะไรลงไปชั่วก็เป็นชั่วเราจะไปเลือกเอาอันนึงอีกอันนึงไม่เลือกเอาไม่เอามันไม่ได้มันจะไปเลือกเอาอันไหนที่เราชอบหรืออันไหนที่เราจะเลือกอันนี้เราไม่เลือกเอามันไม่ได้เพราะเจ้าจึงเน้นลงไปว่าดีก็แล้วกันจะขาดตกไปก็ตามช่วยอย่าไปให้มันมีเมื่อช่วงไม่มีไม่ต้องขาดตกนี่มันก็มันไม่มีแล้วมันก็ไม่มีถ้าเราไม่ทำชั่วแล้วมันก็ไม่มีชั่วมันจะไม่ใช่ว่ามันจะต้องรอทำชั่วแล้วเออช่วยจนขาดตก ยกเว้นออกไปเลยนะอย่ามาติดตามมาเลยอย่าไปมีเลยไม่ได้เราไปหวังก็ไม่ได้เราต้องเอาความจริงความจริงเราไม่ทำมันก็ไม่มีความจริงเราทำมันก็ต้องมีมันก็ต้องเป็นพระพุทธเจ้าจึงเน้นที่กรรมต้องกระทำเป็นผู้กระทำดีก่อนจะกระทำดีก็ต้องมีปัญญารู้ว่านี่ดีนี่เหมาะที่ควรเหมาะกับกาละเหมาะกับสถานที่เหมาะกับสถานะเหมาะกับบุคคลเหมาะกับอะไรก็ได้ต้องคำนวนว่าสิ่งประกอบสิ่งแวดล้อมที่ท่านเน้นมาเป็นจุดนี้เป็นอุดมการณ์หรือเป็นแนวเป็นที่ดีส่วนของที่อื่นแล้วก็พยายามรู้ดีรู้ชั่วเหมือนกันไม่ว่าศาสนาไหนหรือไม่หรอกคนไหนๆในโลกแต่ถ้าคนที่เพ่งไปทางธรรมก็คือพยายาม อะไรดีอะไรเจริญแท้ไม่ใช่ไปทางธรรมแต่ในจิตใจของมนุษย์ทุกคนก็เพ่งไปในทางดีทางชั่วเหมือนกันทุกคนพยายามเลือกจะทำสิ่งดีแต่ไม่มีใครจะเลือกจะทำสิ่งชั่วโดยสามัญสำนึกโดยทั่วไปไม่มีใครจะเลือกทำสิ่งชั่วทำสิ่งดีจะทำสิ่งที่ดีแต่ดีของตัวเองน่ะไปเห็นเห็นจริงๆคิดว่าอย่างนี้ดีเหมือนคนทั้งครอบครัวเขตโลกุตระคนทั้งโลกเขาการที่จะต้องใช้เวลาใช้จิตใจลงทุนลงแรงเสียสละให้ได้มาเงินมีก็ดีเหลือเกินดีและส่วนใหญ่ด้วยส่วนใหญ่ด้วยส่วนใหญ่มองดูเผินๆส่วนใหญ่ เป็นอย่างนั้นจริงๆให้ได้มาซึ่งเงินทองลาภยศหนี้ให้ได้โลกียสุขที่เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นสร้างขึ้นซึ่งรายละเอียดของพุทธอธิบายรายละเอียดของที่อื่นยังไม่อธิบายมากเท่าของชาวศาสนาโลกียสุขที่ปรุงแต่งมาให้แก่ชีวิตอย่างโน้นอย่างนี้ก็ว่าเป็นของหน้าเป็นอย่างนั้นก็เขาตามเขาไปเรื่อยๆมันสร้างขึ้นมาเรื่อยๆในโลกคนนี่แหละเป็นตัวประกอบคนนี่แหละเป็นตัวสร้างตัวกรุงเก่งที่สุดไม่มีอะไรเอาไอ้นั่นมาชนไอ้นี่มาผสมไอ้นี่เอามาทำอย่างนู้นอย่างนี้อย่างนี้งดตั้งแต่เอาวัตถุมาผสมวัตถุจนกระทั่งเอากายกรรมต่างๆทุกอย่างผสมกันเข้าไปจิตนี่แหละมันช่างคิดช่างปรุงแล้วก็มันก็ ไปทำกับวัตถุเอาไปทำกับกายกรรมวจีกรรมเอาไปทำกับทุกๆแห่งทุกๆที่แล้วมันก็มีขึ้นมาเกิดขึ้นมาคนไปรักไปติดอะไรก็จะต้องไปเอาอันนั้นให้มันได้สมใจพอได้ก็วันศุกร์ในโลกโซเชียลแสงอย่างนี้ก็ข้ามอารมณ์กุศลแล้วเราเห็นเขาเขาก็หลงก็จริงๆนะบางทีก็ยอมตายเลยยอมยอมตายกับชีวิตแรกเปลี่ยนเลยนะซึ่งเราเห็นแล้วโอ้เห็นเราไปแลกเปลี่ยนเพราะเราไม่แลกเปลี่ยนนะถ้าจะได้มาไปเอาชีวิตไปแลกเปลี่ยนลาภยศไม่ต้องแลกเปลี่ยนเราก็มีชีวิตอยู่ได้ไม่รุนแรงไม่เป็นที่ดีแสวงหาเข้าไปเป็นคู่แข่งอะไรเป็นอะไรมาก ท่านประธานพูดอย่างชัดแล้วเราก็เมื่อเป็นโลกุตระแท้แล้วก็จะเห็นเราไม่จำเป็นจะต้องแลกเปลี่ยนแม้เราจะกระทำการงานมีการงานจะต้องเอาค่าของงานไปแลกเปลี่ยนในโลกนี้ก็เอาค่าของงานหรือผลผลิตของงานเป็นของของเรานั้นเอาไปแลกเปลี่ยนเป็นค่าตีราคาไว้เหลือเกินแต่จะเริ่มต้นเป็นนักพูดก็พูดก็มีราคาเริ่มต้นแสดงกายกับออกกำลังกายไปก็ต้องมีราคาแต่ผลิตวัตถุขึ้นมามีตัววัตถุก็ต้องมีราคาแล้วก็จะต้องตีราคาไว้จะต้องแลกเปลี่ยนไม่ให้ขาดทุนต่อราคาของสังคมไม่ขาดทุนได้กำไรเท่าไหร่ยิ่งดีโลกมากขายให้มากเท่าไหร่ยิ่งอ้าวนั่นเป็นแบบลูกโลก พนมไปทางโน้นพอมาโลกุตตระแล้วมันเป็นอีกอย่างนึงเราก็เห็นจริงโลกุตตรธรรมโลกุตระนี้ก็เห็นจริงว่าโอ๊ยไม่เอาคนอย่างนี้มีในสันดานมีในนิสัยมีในจุดแม้จะยังไม่ได้มาเรียนธรรมะเขาจะเรียนธรรมะเขาจะรู้ความจริงอันนี้มาแต่เมื่อใดก็ตามอันนี้เรียกว่าสัจธรรมเราจะทำชั้นสูงก็คือไม่ติดไม่หลงลาภยศอะไรเป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่ว่าแลกก็แลกไม่แลกก็ไม่เป็นไรขาดทุนบ้างก็ยังยอมผู้ที่มีโลงกุลาแล้วก็ยอมได้และพระผู้ที่มีคนรักจริงๆแล้วก็ขาดทุนก็ขาดทุนทำก็ทำขึ้นไม่เป็นไรเราเสียสละได้ก็เสียสละด้วยซ้ำไปเราก็รู้ว่าชีวิตมันก็อยู่ อยู่มีปัจจัยที่สำคัญพอเป็นพอไปเรามีการงานเรามีกรรมวิธีเราอยู่ได้ไม่หวงไม่เห็นอันนี้เป็นตัวจิตเป็นตัวอัตตาเป็นตัวหลงตนหลงของตัวของตนยึดมาเอาไว้ที่เราเป็นของของเราหรือไม่อันนี้ศาสนาพุทธสอนเน้นเข้ามาที่นี่เลยแต่ของศาสนาพระเจ้าพยายามทำถวายพระเจ้ามันก็เลยกลายเป็นว่าทำไปทำเป็นพระเจ้าพระเจ้าอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้มันเป็นคำกล่าวอันหนึ่งที่ให้เป็นขั้นตอนเป็นอุดมคติถ้าจะไปให้คนนี้โดยตรงทำเองให้เขาไปให้ถวายพระเจ้า ใครรับไปก็ได้แต่ว่าอันนี้ถือว่าใครเป็นเจ้าคนนั้นหยิบไปคนที่หยิบไปคนนั้นรับไปก็ไม่เป็นไรถือว่าถวายพระเจ้าก็พูดตรงกลางเพราะรักพระเจ้าอะไรก็ได้เสียสละให้แก่พระเจ้าได้หมดสัญญาที่เราได้ให้เสียสละให้พระเจ้าแล้วอันนี้ก็ถือว่าเป็นคุณพลอยไปมันก็มีแฟนมันก็ไม่ตรงก็จะเสียสละให้คนที่บอกให้พี่แต่ต้องให้สิ่งที่สูงสุดมันก็เป็นอุดมคติเป็นแนวการเป็นแนวแนวแนววิถีเป็นอุดมการณ์ที่เขาสมมุติไปอย่างนั้นเขาก็ถามแต่โดยจุดมุ่งหมายก็ต้องการทานต้องการเสียสละเหมือนกันหลักใหญ่ๆก็ต้องการเสียสละแต่ก็มีอะไรต่ออะไรที่ไม่เหมือนกันมีจุดอะไรอะไรไม่เหมือนกันเราก็เอาอันนี้ความเห็นอันนี้ไม่เหมือนกันเขาคิด [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ในที่สุดก็จะต้องไปกะบุญอะไรไม่ต้องตรรกะบุญนี้จงเป็นจริงเพราะกรรมนี้เป็นกรรมดีก็คือบุญเสียสละเอาไปเป็นการสละเป็นการชำระกิเลสชำระความโลภก็เป็นตัวบุญแท้ๆอยู่แล้วนี่เป็นสะใจนี่ผมพูดแล้วผมว่าพูดได้กระจ่างผู้โดยตรงพูดได้สุดพูดได้สุดเลยไม่มีอะไรเหลือเป๊ะๆผมมีปัญญามาพูดกันทั่วๆไปแม้จะศาสนาไหนก็ตามมาวิเคราะห์หลักทรัพย์ผู้มีปัญญาเข้าใจได้เป็นธรรมาธิปไตยเข้าใจได้ผู้มีความสามารถในการจะแจกแจงวิเคราะห์ใช้ภาษาใช้หลักใช้อะไรออกมาก็ตามมา ชิงถ้วยเขาได้เห็นชัดเจนไม่เชื่อถือได้มั่นคงเห็นตามได้อย่างยืนยันอันนี้ก็เป็นความเก่งของผู้อธิบายอีกเป็นผู้ที่จะชี้แจงแล้วก็เป็นสัจจะที่ลึกซึ้งขึ้นไปกว่าเห็นได้คนเราพยายามเห็นเห็นได้เพราะสิ่งที่ว่าดีใครว่าดีอยู่เราก็พยายามทำความรู้กับเขาว่าดีนี่หมายถึงความแค่ไหนมีองค์ประกอบแค่นั้นก็เอาในฐานะที่เขายังกินเนื้อสัตว์กันอยู่เขาก็บอกว่าเอาฆ่าสัตว์ก็ต้องให้มีระเบียบจะทำก็ต้องทำให้มันเป็นการลักษณะอย่างศาสนาอิสลามไม่ใช่ว่าใครฆ่าใครฆ่าใครฆ่ากินหมดไม่ได้ ต้องรับรอบออกมาว่าเราต้องฆ่าเองใครฆ่าใครฆ่ากินหมดมันเปรอะไปแล้วค่ากินแล้วก็เราก็ทำแต่เฉพาะก็สอนนะที่จริงสอนละเอียดนะข้าจะต้องฆ่าแต่เฉพาะกินเฉพาะสำคัญจำเป็นอย่าไปฆ่าเปรอะไปหมดเค้าสอนนะไม่เช่นนั้นคนมันก็ใจเร็วมันก็จะเด็ดขาดลาไปทิ้งๆขว้างๆอะไรไปมันก็ไม่ดีเขาก็มีรายละเอียดของเขาเหมือนกันโดยจริงแต่เราเองมองง่ายๆเผินๆแล้วเราไม่มีชีวิตถึงขนาดฆ่าสัตว์หรอกเพราะเรารู้วิญญาณธาตุยิ่งกว่านั้นเพราะถ้าเผื่อว่าข้าสะใจมึงก็เอามาอีกเพราะว่าสัตว์คือสิ่งที่มีชีวิตมีเลือดเนื้อมีวิญญาณขึ้นมาแล้วมันสามารถที่จะเชื่อมโยงถ้า ฆ่าสัตว์ได้มันก็แก่เฒ่าแก่เข้าสั่งสมญาฆ่าคนได้ผมถึงขั้นฆ่าคนด้วยกันมันโลกมันก็เอามาคิดมากเหมือนเราเองเราไม่ฆ่าสัตว์เสียเนี่ยสังคมจะอยู่ได้ไหมถ้ามีคนส่วนหนึ่งไม่ฆ่าสัตว์ไม่เอามาอีกจะดีไหมดีสังคมจะได้มีตัวอย่างความเมตตาในอเมริกาการที่จะวู่วามต่างคนต่างแข็งแรงต่างเอามาเจอหน้ากันก็ฆ่ากันยังแข็งโลกก็ร้อนเพราะฉะนั้นจัดสอนให้คนส่วนหนึ่งเป็นผู้ที่อำมหิตเป็นผู้ที่ไม่ต้องไปที่ดีพระลานอะไรเป็นผู้ที่มีปัญญาสูงแต่ผู้ที่อยู่อย่างไม่ต้องใช้กำลังแรงเหมือนสัตว์ป่าเช่นกันค่า คนจำนวนนี้ก็จะเกิดขึ้นก็กลายเป็นมนุษย์หรือเป็นผู้มีใจสูงใจสูงและมีเหตุผลในการเสียสละสร้างสรรค์มีอะไรก็เกื้อกูลสร้างสรรค์กันช่วยหลักเกณฑ์ที่จะอธิบายกันไปแล้วก็เข้าใจได้หมดทั่วคนที่มีปัญญาหรือคนที่เป็นคนไม่ใช่คนพาลยึดอย่างที่บอกไม่รู้เรื่องรู้ราวเห็นแต่แก่ตัวจัดๆก็พูดก็ไม่รู้เรื่องแต่ถ้าคนที่ไม่เห็นแก่ตัวจัดหรือว่ายกตัวออกแล้วก็เอาปัญญาพูดกันจริงแล้วเราก็ถ้าสมมุติว่าคนเราในโลกนี้ต่างคนก็ต่างขยันไม่ขี้เกียจขี้คร้านอะไรควรงานการอะไรควรทำก็ทำๆๆขึ้นมาในโลกมันก็จะมีผลผลิตขึ้นมาในโลกเมื่อมีผลผลิตขึ้นมาในโลกเราเองชีวิตของเราก็เท่านี้กินใช้ก่อนนิดหน่อยไม่ต้องลงอะไรมากของ มวยในโลกนี้ไม่ต้องแก่งแย่งกันของเหลือมันก็ไม่มีขโมยขจรมันก็ไม่มีการฆ่าแกงกันไม่มีของของกูของของข้าโลภมากโลภมากอะไรมันไม่มีมันก็อยู่กันอย่างเย็นทุกคนมีชีวิตวันต่อวันขึ้นมาก็สร้างก็ทำอะไรที่มันควรทำอะไรที่จะทำได้เต็มเหนี่ยวเต็มแรงก็ทำอย่าอยู่อย่างแอบแฝงอยู่อย่างเป็นผู้ที่มีงานมีบทบาทมีสิ่งที่ให้แก่โลกไม่ใช่เราเป็นคนที่กินทุนโลกเราเป็นคนที่เอากำไรโลกเขาส่วนผู้อื่นก็เป็นผู้ที่ให้กำไรมาแต่เราเป็นผู้ที่มานั่งนั่งเอากำไรคนอื่นโดยเราไม่มีค่าอะไรเลยไม่มีประโยชน์อะไรเลยไปนั่งกินนั่งแอบตั้งแต่ทีนี้มันเป็นสัจธรรม เราเป็นผู้ที่ก่อเกิดเราเป็นผู้ที่ทำให้เขาบ้างเท่าทุนก็ยังเป็นเท่าทุนถ้าเรากำไรแล้วมันก็แน่ใจมันสบายใจอ่ะสิเราเป็นผู้ให้แก่โลกได้เป็นผู้ที่มีแรงงานเป็นผู้ที่มีแรงความคิดเป็นผู้ที่มีบทบาทเป็นผู้ที่มีการผลิตมีผลผลิตของเรายิ่งเป็นของหยาบของชัดยิ่งเป็นก้อนเป็นกอบเป็นกำมันก็ยิ่งเห็นชัดให้ไม่ว่าให้ในสิ่งที่เป็นผลผลิตทางรูปก็ทำเป็นวัตถุหรือทางนามธรรมทางด้านจิตปัญญาทางด้านความรอบรู้เราจะให้อะไรออกมาเราจะสร้างอันนี้ออกมาเราจะกระทำอันนี้ให้เกิดอยู่มันก็มีผลผลิตปีการงานคุม เรายิ่งมีเหลือมากเท่าไหร่เรายิ่งมีค่าเท่านั้นเราจึงให้ผลผลิตที่มีราคาแพงผลิตสิ่งที่มีราคาสูงที่มนุษย์ควรได้ควรเป็นและยิ่งผลิตได้ปริมาณมากคุณภาพกันแน่แท้จัดชัดเป็นของดีจริงแล้วก็มีปริมาณมากด้วยคนนั้นมีสิ่งนั้นจึงเกิดแต่เราจากเรานี่ไปออกไปมันก็เป็นของจริงเป็นของจริงมันก็น่าภาคภูมิใจองอาจแล้วกล้าและเราก็ยิ่งรู้ซ้อนลงไปอีกว่าแม้เราจะเป็นคนดีเป็นคนมีคุณมีประโยชน์มีค่ามีผลผลิตออกมามากๆแม้เราจะมี อย่างใดอย่างไรก็ไม่หลงตัวหลงตนสอนลงไปอีกว่าเราเป็นคนมีสิ่งที่ดีแต่เราก็ไม่หลงสิ่งที่ดีเป็นของเราจนอวดตัวอวดตนยกตัวยศยกตนไปไหนก็จะถือตัวเองเป็นคนฆ่ามีค่าเป็นคนใหญ่จะต่ำก็ไม่ได้จะลดก็ไม่ได้จะน้อยก็ไม่ได้ก็ไม่ใช่ไงถ้าอย่างนั้นเราจะอยู่กับคนที่ในโลกของเขาลำบากเพราะคนที่ถ้าเขารู้เราว่าเรามีค่าเขายกให้เราแล้วไปไหนๆเขาก็เคารพนอบน้อมทันทีพอประสบความสำเร็จถ้าเราดีจริงคนที่เขารู้คนที่เขาไม่รู้ว่าเราจะไปแอดว่าเราใหญ่เราดีเราสูงนะเรามีค่าเงินอย่างนี้ มันก็ไม่ได้เรื่องอะไรไปแอ๊ดแต่มันก็เขาไม่รู้ถ้าเรามีมันจะแสดงออกเองตั้งแต่กายกรรมวจีกรรมติดตัวเรานี่มีรังสีแผ่ไปเลยเชียวมีบทบาทมันมีบทบาทอยู่ตลอดเวลาคนบทบาทที่ดีมันก็จะออกไปทีเดียวคนที่มีปัญญาไปสัมผัสบทบาทเพราะว่าคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาคนนี้มีค่าคนนี้คุณงามความดีคนนี้มีการสังวรทั้งรวมนี่คนนี้ไม่ทำอะไรประเจิดประเจ้อไม่ทำอะไรไม่มีระเบียบไม่ทำอะไรไม่มีสติทำอะไรมีสติมีปัญญาไตร่ตรองทำอะไรรู้ขนาดรู้เชิงชั้นรู้ควรเป็นคนไปรู้จังหวะรู้ระดับรู้ระเบียบวินัยรู้ขั้นรู้ตอนรู้ควรรู้ไม่ควรมีปัญญาจะรู้จะอ่านออก ไม่ใช่ซุ่มซ่ามซุ่มซ่ามตามอำเภอใจไปไหนก็ตามใจตัวเป็นวัวเขาแก่จะจากทำอะไรฉันทำใหญ่โตเด้งบ้างก็เปล่าก็ดูสิทธิดูคนอื่นจะเบียดเบียนคนอื่นไหมควรให้คนอื่นหรือว่าเราควรจะแสดงหรือว่าอะไรต่ออะไรเราก็จะรู้ผู้มีปัญญาก็จะรู้ใครก็จะรู้ไม่จำเป็นที่จะต้องไปทำตัวบอกว่าฉันเป็นคนดีนะไปทำเกินขึ้นมาไม่ต้องมันจะออกเองมันจะเป็นเองไปตามระดับตามระดับเรารู้ว่ามันแรงไปลดลงมาลดลงมาบ้างอยากให้ช่องว่างให้มีสมาธิกับตาให้มันมีความเสมอกันลงมาแม้เราสูงเราไปในที่ที่ต่ำ สุดเราสูงแล้วก็ต้องลงลดลงมาอย่าให้มันสูงจนเกินเขาจับไม่ติดลงมาใกล้ๆกันแต่เขาก็จะเห็นเองถึงเราลดลงมายังไงมันก็สูงเพราะเรามีมีอยู่จริงนี่บริษัทจัดที่เราเห็นเราเป็นเรามีพระพุทธเจ้ายืนยันอันนี้ในสูตรนี้เนี่ยที่อธิบายถึงความสูงความต่ำความเป็นความมีอะไรต่ออะไรต่างๆเพื่อที่จะเราจะให้จะให้เรารู้ว่าคนอื่นเขาก็ดีส่วนอื่นเขาก็ยึดเราเองก็มีคนอื่นเขาก็มีแต่ว่ามันจะต้องประสานกันมันจะต้องสมานกันมันจะต้องขยับขยับเข้ามาหากันช่วยเหลือเผื่อฝ่ายกันเพราะฉะนั้นอันใดที่เราใช้ปัญญาของเราแล้วว่าเราเห็นดีเขาว่าไม่ดีก็ว่าเขาก็ เราเห็นด้วยก็เอาเราไม่เห็นด้วยก็เราก็ว่าไม่เห็นด้วยสุดท้ายว่าเจ้าถึงได้บอกว่าฐานะใดลงกันได้ก็ลงกันฐานะใดลงกันไม่ได้ก็ยกไม่เป็นไรยกไว้เรายึดแล้วเขายึดแล้วก็ยึดซึ่งผมเคยสรุปเรื่องนี้ผมเคยสรุปว่าอะไรที่ร่วมกันได้อะไรที่เป็นแกนกลางเราก็ทำด้วยกันอันใดที่เป็นความเห็นเรายึดไว้ว่าเป็นความเห็นของเราส่วนเราจะทำก็ทำอยากจะเจอหรือว่าอย่าไปถ้าเผื่อว่าเราเห็นหมู่ไม่เห็นด้วยเรามากเราก็อย่าไปทำออกมาถ้ามือทำเห็นหมู่เห็นด้วยเรามากเราทำออกมากได้ก็ทำมันก็อยู่สบายเพราะว่าถ้าความเห็นของเรานี่เห็นแล้วก็หมู่หลายๆคนเห็นด้วยกันแล้วเราก็ทำออกไปมาก หมู่หลายๆคนก็มากด้วยมันก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าเราเห็นของเราคนเดียวอย่างนี้แหละคนอื่นยังไม่เห็นเลยไม่ทำเลยก็ได้ยังไม่ทำเลยก็ได้เราเห็นดีอย่างนี้มันจะทำไม่ได้เลยเราไม่ทำเลยก็ได้ถ้าบอกว่ามีคนเห็นดีด้วยหรือว่าเราทำเถอะเราจะดึงเราจะทำก็ทำแต่น้อยอย่าให้ใครรู้สึกว่าเราทำเพราะเขาไม่เห็นดีด้วยแล้วเขาก็ทำเป็นน้อยน้อยมาก่อนพอแรงพอหมู่ที่คนเห็นดีด้วย 2 คนก็ทำแรงประมาณนี้หมูเห็นด้วย 5 ทำแรงประมาณ 5 หมู่เห็นด้วย 10 ทำแรงประมาณ 20 บุญหมู่เห็นด้วยรอยสักประมาณที่จะอยู่ได้เราทำเมื่อมีหลักฐานมีเพื่อนฝูงมี ไม่ใช่เอาตัวเป็นใหญ่ไปซะทีเดียวไม่ใช่นี่เป็นการละอัตตากินไม่ได้เอาตัวเป็นใหญ่แล้วมันก็จะฝากคือถ้าเป็นสัจจะแล้วมันก็จะแผ่ขยายกินขึ้นจนสุดท้ายเป็นส่วนใหญ่เป็นประชาธิปไตยหรือเป็นโลกาธิปไตยอยู่ในตัวเลยจริงๆมีตัวอนันต์กำลังฟังดูทัวร์อีกทีนึงจะอ่านบทนี้ให้ฟังอีกทีนึงแล้วคุณฟังให้ดีแล้วก็จะสรุปกับสัตว์ป่ามีสัมมนาพราหมณ์บางพวกที่เป็นบัณฑิตท่าน