201103-134 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน134-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ010.txt

้นถ้าเผื่อว่าเราทำจิตของเรานี่ดีทำจิตของเราจนเชื่องทั้งจิตของเราจนเป็นมิตรสหายที่ดีอยู่ร่วมเป็นผู้อยู่ร่วมที่ดีเป็นเพื่อนที่ดีที่ดีแล้วแน่นอนที่สุดถ้าเกิดว่าเราจะไปนับมิตรสหายเอาบุคคลเป็นบุตรเป็นเพื่อนเป็นหนี้เป็นสหายออกไปอีกมันจะไปยากอะไรถ้าเราสามารถที่ควบคุมจิตเราได้เราก็หาสมิธกับเพื่อนกับฝูงกับคนอื่นๆก็คบหามันจะไปมีอะไรมากนะบางคนอื่นๆอะไรต่ออะไรอย่างเงี้ยมันไม่ยากมันเย็นอะไรหรอกถ้าจิตของเรา เชื่อมอย่างน้อยที่สุดเราก็ห้ามจิตเราอย่านะหยุดซะแม้จะเป็นอันนี้จะขัดจะขวางจะเกิดแย้งย้อนแย้งจะเกิดทำลายไม่ว่าจะเกิดอย่างนู้นอย่างนี้ขึ้นมาแล้วก็หยุดซะปล่อยวางเลิกเฉยหรือว่าอย่าไปปรุงไปร่วมกระทบกระเทือนกระทบกระทั่งอะไรขึ้นมามันก็สงบลงได้มันก็เป็นสภาพที่เรียกว่าเป็นมิตรดีกันสหายดีกันญาติดีกันเพื่อนดีกันอยู่ด้วยกันได้แน่นอนทีนี้พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าย่อมเจริญทำให้มากภิกษุพูดชื่อว่ามีมิตรดีมีสหายดีมี ย่อมเจริญทำให้มากซึ่งอริยมรรคประกอบด้วยองค์ 8 ได้ยิ่งชัดเพราะนั้นผู้ที่จะมีมิตรดีสหายดีมีเพื่อนดีนั้นทำยังไงก็คือผู้ที่จำเจริญให้มากในองค์กรประกอบด้วยองค์ 8 โดยอาการอย่างไรเล่าอานนท์ภิกษุในศาสนานี้ย่อมเจริญทำให้มากซึ่งสัมมาทิฏฐิสัมมาสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะสัมมาวายามะสัมมาสติสัมมาสมาธิองค์ 8 นี่แหละทำให้มากตั้งแต่ความเห็นเพลงให้ถูกเขียนในท้องว่าอย่างนี้มันดีจะต้องให้มามาจุดนี้อย่างนี้ไม่ดีให้มันเป็น ไม่ดีพอรู้แล้วก็พยายามด้วยความพยายามสัมมาวายามะทำด้วยสติสตินี้เป็นตัวความระลึกรู้สึกตัวเราเคยอธิบายถึงสามัคคีของสัมมาอะริยะมรรคองค์ 8 หรือสมาธิของพระอริยะมาแล้วสมาธิของพระอริยะหรือสัมมาสมาธิของพระอริยะในมหากัจจายมีจุดประสงค์ที่เคยเอาออกมาบรรยายให้ฟังสัมมาทิฏฐิเป็นประธานมีสัมมาสติสัมมาวายามะเป็นหรือใช้ในสำนวนในมหาลัย เป็นเครื่องห้อมล้อมใช้ภาษาในนั้นใช้ว่าเครื่องห้อมล้อมเป็นเครื่องห้อมล้อมสัมมาวายาโมสัมมาสติมีเป็นเครื่องห่มล้อม 3 องค์นี้เป็นตัวงานสัมมาทิฏฐิเป็นประธานสัมมาวายาโมสัมมาสติเป็นเครื่องห้อมล้อมต้องประกอบไปด้วย 3 เส้านี้ทำงานอยู่ตลอดเวลาถ้าไม่มีสามเศร้านี้สัมมาอะระหังองค์ 8 เจริญร้อยเรียงไม่ได้สัมมาสมาธิต้องประกอบไปด้วยซ้ำก็บอกว่าชัดเลยแล้วมาสมัครสมาชิกของพระอริยะเลยนะท่านกำหนดลงไปเพราะว่าสมาธิแต่สมัยก่อนพระพุทธเจ้าจะมา รู้ก่อนที่ฉันจะมาจัดของท่านเนี่ยมันก็มีสมาธิที่พูดกันอยู่เหมือนกันเดี๋ยวนี้ที่พูดคำว่าสมาธิก็พูดๆๆสมาธิหมายเอาหลับตาหลับหูมาเอาอย่างนู้นอย่างนี้อยู่ตลอดเวลาเยอะแยะคำว่าสมาธิของเขาเหมือนกันสมัยพระพุทธเจ้าก็เหมือนกันพระพุทธเจ้าถึงมาตรัสของท่านว่าสัมมาสมาธิของพระอริยะวงเล็บไปอย่างชัดเจนเอาเนี่ยเอาของคนฉลาดแล้วไปสัมมาสมาธิของพระอริยเจ้าเราจะเอาสมาธิอะไรถ้าเอาสมาธิอย่างเขาพูดกันเราก็ต้องเข้าใจเข้ามานะอาตมาที่ทั่วๆไปแล้วก็บอกเออคนนี้มาถามเรื่องสมาธิถ้าคุณจะพูดถึงเรื่องสมาธิทั่วๆไปก็เอานั่นแหละให้จิตมันรวมลงมาเฉยๆก็แล้วกัน คือหมายความลึกลงไปหน่อยก็ไม่จิตสงบสมาธิแต่เขาพระพุทธเจ้านั้นจิตก็สงบจิตรวมก็รวมมีความเป็นหนึ่งก็เป็นจริงและมีประโยชน์สูงกว่านั้นอีกมีบทบาทที่อธิบายสูงกว่านั้นอีกคือมีปัญญาสัมมาทิฏฐิคือปัญญาเป็นความเห็นความเข้าใจที่แจ้งชัดว่าแง่ไหนดีที่สุดแง่อย่างนี้แย่อย่างนี้ประเด็นอย่างนี้ประเด็นอย่างนี้รู้ดีรู้ชั่วแบ่งออกวิจัยออกสมาธิแล้วก็จะชัดว่าเห็นว่าอย่างนี้ดีถูกต้องอย่างนี้ถูกแล้วอย่างนี้เป็นกุศลอย่างนี้เป็นความเจริญอย่างนี้เป็นบุญอย่างนี้เป็นความดีอย่างนี้เป็นความประเสริฐ อย่างนี้เป็นบาปอย่างนี้เป็นนรกอย่างนี้เป็นอกุศลอย่างนี้เป็นความไม่ดีอย่างนี้เป็นความชั่วอย่างนี้เป็นสิ่งที่ไม่น่าอย่างนี้หน้าอย่างนี้ควรอย่างนี้ไม่ควรแบ่ง 2 ฝ่ายออกเป็นกุสลาธัมมาอะกุสะลาธัมมาชักเรียกว่าความเห็นที่ถูกต้องต้องเอาความเห็นที่ถูกต้องพิจารณาให้ชัดอย่าทำตามใจส่งส่งสมาธิผิดเป็นประธานแบ่งออกแล้วชัดเจนและนำนำเลยไม่รู้ว่าสิ่งนี้ดีสิ่งนี้ถูกแล้วมันยังต้องใช้ความพยายามใช้สติตื่นให้เต็มเต็มแรงเพราะฉะนั้นจำนวน ตัวอยู่ดอนเมืองรำไรอยู่ไม่มีกำลังหรอกอินทรีย์ภาระอ่อนๆงอแงง้องแง้งอะไรอยู่นี่เรียกว่าสติไม่เต็มความระลึกรู้สึกตัวต้องเคารพรู้สึกตัวให้พร้อมให้ตื่นให้เต็มแล้วมันจะมีกำลังมันถึงจะแข็งแรงและสัมมาสมาธิสัมมาทิฏฐิที่เรามีความเห็นถูกต้องอันนี้ดีมันก็มีสติเต็มแล้วขนาดนั้นยังต้องใช้ความพยายามเป็นแรงหนุนแรงดันห้อมล้อมช่วยขับเคลื่อนพยายามไม่พยายามได้สติยิ่งไม่เต็มไม่มีกำลังกำลังฟังพยายามเป็นกำลังหนุนสติเต็มคือกำลังปัจจุบัน คนเรามีสติเท่าไหร่มันก็มีสติเท่านั้นมีความระลึกรู้สึกตัวเป็นกำลังที่เต็มและอินทรีย์ภาระของเราเป็นตัวกลางของอินทรีย์พลังอินทรีย์ 5 พละงานมีศรัทธาวิริยะสติสมาธิปัญญาสติปัญญาเป็นตัวแกนของอินทรีย์พละและมีสติเต็มเนี่ยเราก็จะทำตามที่มันประกอบไปด้วยความเป็นปัญญาก็ส่วนนี้สตินี้มันก็จะมีปัญญาถ้าสติไม่เต็มปัญญามันก็ดำเนินทำลายพลาสติกเต็มเป็นความสำนึกเต็มความระลึกรู้สึกตัวเต็มปัญญามันขึ้นเต็มด้วยศรัทธาความเชื่อมั่นก็อยู่ด้วยวิริยะก็อยากจะทำได้ดีความเพียรหรือว่าความพยายามก็ยังจะทำได้ดี นี่แหละคือสมาธินี่แหละคือจิตคือตัวจิตเป็นตัวจิตเต็มตัวนี้คือสมาธิอินทรีย์พละมารวมอยู่ที่นี่สติจึงเป็นตัวสำคัญมากให้มีสติแต่ไม่รู้สึกตื่นอยากเป็นรำรำเรืองถูกผีมาหลอกหรือมีอะไรต่ออะไรมาล่อแล้วก็เบลอไปตามเขาหลอกล่อให้เป็นสมาธิด้วยให้เป็น 1 สมาชิกอยู่ในเอกสาร 1 สมาธิความหมายกว้างๆนะความหมายของอะไรก็แล้วแต่คำว่าสมาธิมีแบบมีความเป็นหนึ่งเนี่ยไม่มีใครเค้าเถียงไม่ว่าจะเป็นของฤาษีไม่ว่าจะเป็นของพระพุทธเจ้าไม่ว่าจะเป็นของใครเขามาสมาธิคือความเป็นหนึ่งไม่ฟุ้งซ่านไม่ทราบฝ่ายไม่ออกนอกกรอบ อันนี้มันก็มีกำลังเป็นความมีกำลังว่าเราจะเห็นเหตุผลชัดเจนเลยเรานำด้วยสัมมาทิฏฐิแน่ใจแล้วแล้วก็มีความพยายามมีสติให้เต็มโพลงเมื่อแม้จะเริ่มดำริจะเริ่มริเริ่มคิดอ่านอะไรขึ้นมาเริ่มต้นตั้งต้นจิตอีกทีนี้จิตมีความเห็นนำแล้วมีสติเต็มแล้วมีความพยายามดีอยู่แล้วเป็นเรื่องอะไรจะเริ่มต้นมันก็จะรู้ตัวแม้ว่าเราเองจะเคยมีรากเหง้าที่ไม่ดีแม้ว่าเรามีร่างกายเช่นเรากำลังกินอาหารยกตัวอย่างง่ายๆแล้วกำลัง ทหารอยู่เยอะเลยเป็นชามมีทั้งอาหารที่ล่อได้รูปหล่อในรถล่อได้กลิ่นล่อได้เสียงอาหารที่เราเคยติดใจชอบอยู่ในนั้นสักชาม 2 ชามขณะเรากินเรามีสติมีสัมมาทิฐิแล้วก็มีสัมมาสติสัมมาวายาโมกินตื่นเต้นอยู่มีความระลึกรู้อยู่เรารู้แล้วไอ้พวกนี้มีปัญญาด้วยนะว่าไอ้พวกนี้กล้าหาญแต่ละอย่างนี่มันรอเราเก่งมันดูดเอามันติดใจเราผิดพลาดมันแล้วตั้งใจแล้วว่าเราจะไม่แตะต้องอาหารอย่างที่มันมีกิเลสมันหลอกล่อเราก็จะมีวีดีโอต่อไปเพราะมีสติเต็มไม่ถูกมารวม ก็พยายามเราจะคุมตัวเองเสมอไม่ไปเป็นทาสสิ่งเหล่านั้นยิ่งเรารู้อยู่ว่าเรามีศีลเรามีหลักเกณฑ์ว่าเราจะไม่เป็นทาสสิ่งเหล่านั้นเราจะไม่แตะต้องสิ่งเหล่านั้นเราจะไม่เอาสิ่งเหล่านั้นเราก็จะอายหรือแม้เราจะตัดจะกินแม้สิ่งใดเราจะติดสมมุติว่าไม่มันอยู่ตรงๆอย่างเงี้ยอาหารกินได้หมดแหละแต่ว่าอันนี้เราติดเราชอบเรารู้ตัวเราเองว่าเราชอบเรารู้ว่าเราชอบเราอ่านจิตเราออกเป็นสัมมาทิฏฐิเข้าใจตัวเองได้ธุรกิจตัวเองได้ว่าจิตแล้วติดอาหารอย่างนี้คนอื่นไม่รู้ก็ตามเรารู้ของเราเราก็จะรู้เลยว่าเราจะกินอาหาร แม้เราเล่นแต่ของชอบนะอายต่อไปจะอายตอบเพื่อนแล้วเพื่อนสังเกตเห็นหรือเปล่าว่าเราเล่นตักแต่ชามมีวิชาอื่นไม่ค่อยต่างกันเนี่ยมันจะอายเพื่อนมันจะลึกๆมันจะมีปัญญาขึ้นมาเลยต้องรู้นะแล้วก็แม้แต่เราเองก็ละอายแก่ตัวเราเองแม่ถ้าเราเอาทำมากๆเราก็จะละอายเพื่อนอะไรอย่างเงี้ยมียกตัวอย่างหรือแม้เราติดบุหรี่ติดเหล้าอะไรงี้เรามีศีลเราจะเลิกบุหรี่เลิกเหล้าเมื่อมีสติเต็มองค์สัมผัสตาเห็นบุหรี่ก็เกิดขึ้นสัมมาวายามะก็เกิดพยายามนะแกมันจะร่ำร้องเท่าไหร่อย่านะแกความพยายามก็เกิดสติมี รู้อยู่ว่าจิตจะเริ่มมันก็จะมีหิริโอตัปปะมันจะไม่กล้าแล้วมันก็จะเห็นเหตุผลว่าก็เรารู้ดีแล้วเป็นสมาธิจิตแล้วว่ายาหน้าชั่วนะอย่าไปละเมิดชั่วนั้นเราก็จะหักห้ามเป็นที่คำชนะเป็นการกฎของในขณะรู้ๆนี่กำลังสู้กันเลยไอ้นั่นมันก็จะดูดเราเราก็จะต่อต้านต้องมีความพยายามพยายามอยู่พยายามไม่มีสติเต็มพยายามให้เกิดปัญญารู้แจ้งชัดทำงานนำห้อมล้อมอยู่เพราะฉะนั้นสัมมาดำริก็จะเกิดพอเหมาะได้สัมมาวาจา เกิดพอเหมาะได้สัมมากัมมันตะเกิดพอเหมาะได้สัมมาอาชีโวก็จะเกิดพอเหมาะได้เมื่อสัมมาสัมพุทโธพอเหมาะแล้วสมควรแล้วบริบูรณ์แล้วสัมมาวาจาก็จะพอเหมาะและสมบูรณ์ตามสัมมาวาจาเกิดได้พอเหมาะสมบูรณ์ตามสัมมากัมมันตะก็เกิดได้พอเหมาะสมบูรณ์ตามเมื่อสัมมากัมมันตะเกิดได้พอเหมาะสมบูรณ์ตามแล้วสัมมาอาชีโวก็ย่อมสมบูรณ์ก็มีชีวิตอันสมบูรณ์มันอยู่อย่างเหมาะพอเหมาะหรืออยู่อย่างสัมมาอยู่อย่างปานกลางอยู่อย่างชอบแล้วดีแล้ว ทำให้ชีวิตของเราเป็นชีวิตที่บริบูรณ์ชีวิตที่ดีปรับปรุงเรื่อยแม้ว่าเราได้ทำอย่างนี้อยู่เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอปัญญามันก็จะเกิดด้วยหรือเราก็จะใช้ปัญญาไปด้วยก็อีกสัมมาฉันกระโปรงก็จะดำริเห็นดำริหาพิจารณาหาเพราะเรารู้แล้วนี่ว่าเราหยุดทำไมแล้วเราก็พยายามไม่ไม่แตะต้องแล้วมันก็จะเห็นว่าถ้าเราไม่แตะต้องมันดีกว่าหรือไม่ดีกว่าหรือว่าไม่แตะต้องขึ้นเรื่อยๆก็สั่งสมสั่งสมความเคยชินมันก็จะเบาลงง่ายลงเชื่องลงเชื่อมขึ้นเรื่อยๆเชือกขึ้นเรื่อยๆง่ายขึ้นเรื่อยๆมันจะเพิ่มขึ้นมีอธิบายถึงอาการของ มาอริยมรรคองค์ 8 มันทำงานร่วมกันช่วยอธิบายแล้วที่จริงเราพูดแล้วพูดอีกเราพูดสู่กันฟังคือถ้าฝึกจิตนี่เองจิตของเราฝึกด้วยสัมมาอริยมรรคแบบนี้ด้วยและองค์การทำงานของมันถ้าฝึกอยู่ฝึกอยู่เขาเรียกว่าเป็นการฝึกเป็นมรรคเป็นทางปฏิบัติฝึกจนบริบูรณ์แล้วก็เรียกว่าเต็มเป็นผลมักเป็นผลเมื่อมรรคอันนี้เป็นผลเต็มสัมมาอาระหัง ก็ชอบแล้วสัมมาสมาธิควรแล้วเป็นสมาธิที่ชอบแล้วดีแล้วควรแล้วถูกแล้วเจริญแล้วเมื่อมันเต็มเมื่อมันถูกต้องเข้าใจคำว่าชอบคือความเห็นชอบคือความดำริชอบคือวาจาชอบคือการงานชอบคืออาชีพชอบคือความพยายามชอบคือสติชอบคือสมาธิชอบหรือคือความตั้งใจมั่นชอบคำว่าตั้งใจมั่นคล้ายๆกับเริ่มต้นพูดแล้วกังวลตั้งใจว่าที่จริงมันใจมันตั้งมั่นสมาธิใจตั้งมั่น อย่างชอบถ้าจะอธิบายตัวผลถ้าอธิบายตัวเกิดก็ใช่จงมาทำสัมมาสมาธิเพิ่งเริ่มเกิดจงมาทำให้ตั้งใจให้มั่นตั้งใจให้ดีนะตั้งใจให้ชอบนะตั้งใจให้ชอบด้วยล่ะเจนอย่างไรก็มีความเห็นให้ดีๆมีปัญญาเลือกให้ดีๆเป็นสมาธิตั้งให้ดีๆแล้วก็ลืมต้นดำริคิดปรุงร่วมเข้าไปวาจาการงานพยายามนะต้องมีวายาโมกับสติห้อมล้อมอย่าให้เผลอๆเมื่อไหร่ผีเอาไปกินสัมมาสติตกเมื่อไหร่ผีเอาไปกินไม่ได้ประโยชน์เท่าที่ควรไม่ได้กำลังเท่าที่ควรเพราะฉะนั้น จึงสำคัญมากๆสติปัฏฐานจึงเป็นหลักแกนของศาสนาพุทธคำว่าสติตัวนี้สำคัญมากสติปัฏฐานอานาปานสติบุพเพนิวาสานุสติญาณเสมอว่าเราควรนี่เรียกว่าบุพเพสันนิวาสถ้าใครเข้าใจดีแล้วก็ทบทวนแหมเดี๋ยวนี้ปัจจุบันนี้เราทำอยู่พอทำแล้วเราก็ผลของเราอีกสักทีที่แล้วเราคิดดีหรือเปล่าเป็นการไตร่ตรองเป็นการที่ระมัดระวังเป็นผู้ที่กระทำอะไรไม่ เป็นคำจบของพระพุทธเจ้าเธอทั้งหลายจงยังกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเป็นตัวจบเนี่ยทำจบของพระพุทธเจ้าชัดๆเพราะถ้าใครไม่ประมาททบทวนมีสติสัมปชัญญะรู้และใช้ทุกอย่างองค์ประกอบของพระพุทธเจ้าใช้อานาปานสติไม่เผลอใจไม่ห่างใจอยู่กับเพื่อนอยู่กับมิตรดีสหายดีบอกแล้วว่าจิตนั้นเป็นมิตรดีสหายไม่เผลอใจไม่ห่างใจอะไรที่มันเศร้าหมองอะไรที่มันไม่ดีออกหมดเป็นสายของโทรศัพท์มูลนิธิอะไรที่มันเป็นราคะลดลงอย่าให้มี ทำอยู่ดังนี้ขณะใดที่เรารู้ว่าอันนี้เป็นดีอันนี้เป็นช่วงอันนี้เป็นถูกอันนี้เป็นผิดคณะได้แล้วรู้ว่านี่เป็นโลภะนี้เป็นโทสะอย่างๆกลางละเอียดไม่ว่าสายนี้อารมณ์อย่างนี้เป็นโทรศัพท์เป็นโลภะอย่างละเอียดเราไม่เอาเท่านั้นปรับเปลี่ยนปรับเปลี่ยนจิตของเรามันเป็นอย่างนั้นกำลังมันไม่เป็นสมาธิมันไม่ได้อยู่ในงานการสมาธิหมายความว่าอยู่ในงานการสมาธิอย่างง่ายๆอย่างพูดก็ยังกว้างๆสมาธิก็คืออยู่ในงานการอยู่ในอันนั้นมีสติ รู้รอบต่อวันนั้นอยู่ขณะนี้เรามานั่งที่นี่เราจะมาฟังธรรมเราจะมาทำวัดแล้วจะมาเรียนรู้เพิ่มเติมเสร็จแล้วเราทำตัวเหมือนอยู่ที่นอนเราทำตัวเราเหมือนอยู่ที่นอนเอ้ไม่ได้มานี่แต่ก็เห็นนั่งโทรศัพท์อยู่ที่นี่นะเห็นนั่งอยู่ที่นี่แต่ตัวเองไม่อยู่ที่นอนจริงๆทำตัวเหมือนอยู่ที่นอนอยู่ที่นอนมันเรื่องนึงนี่มาทำวัดมาฟังธรรมมันก็มาฟังธรรมที่เอาทั้งตัวมาแต่หัวใจไม่เอามาเอาหัวใจไปกลับไปที่นอนดังกล่าวไม่มีสมาธิยังไงมันไม่มีอยู่กับการงานการงานนี้การกระทำนี้เราจะมาทำวัดแล้วจะมาฟังธรรม เราจะมาเรียนรู้แต่เราไม่มีสมาธิเราไม่ได้ตั้งใจใจมันไม่ตั้งแล้วมันง่องแง่งครองแครงมันก็ล้มล้มก็ลงหมอนล้มไปลงที่นอนแต่ถ้าที่มันนั่งแต่มันก็ล้มมันฟ้องมันฟ้องพ่อนั่งแล้วมันไม่อยู่นี่มันล้มอยู่เรื่อยไอ้ปลามันก็บอกมันบอกว่าเฮ้ยไม่ได้อยู่ด้วยหรอกพอมองไปมองที่ตามันไม่ได้อยู่ด้วยเลยถ้าคนที่เขาติดใจอยู่กับการงานราชการงานนี้มีแกนขณะนี้การงานมีแกนก็มีตัวกลางมาเป็นตัวกลางเป็นแกนกลาง งานมีขนาดนี้แต่ไม่ได้อยู่ที่แกนกลางหรอกคนที่เขาติดใจเขาก็อยู่ที่แกนกลางเป็นแม่งทำแล้วเรากำลังทำงานอะไรเราก็ต้องจ้องอยู่ที่นั่นไม่ได้ผมมองตรวจไปลบแล้วตาหลบตาแล้วก็มันจะไม่เป็นการงานเป็นแกนกลางงานที่จริงพูดก็ชัดหรอกจริงๆก็รู้แล้วล่ะไม่ต้องไปละเอียดไม่ต้องคีย์ออกมาหรอกไม่ต้องขี่ออกมาถ้ายิ่งฉีกก็มามันยิ่งเห็นหน้าชัดไม่จำเป็นจะต้องฉีกหน้าก็ได้แต่ก็ฉีกออกมาให้ดูให้เห็นชัดๆว่านี่เราพูดถึงสมาธิเราพูดถึงความเข้าใจในด้าน มันต้องตรงถ้ามันตรงกันแล้วมันก็ได้การงานเป็นสัมมาอาระหัง เสียฝนทั้ง 2 อย่างไม่ได้นี่เรียกว่าไม่เกิดสมาธิแล้วก็ไม่เกิดเพราะงั้นก็ไม่เป็นสติปัฏฐานไม่มีองค์สัมมาสัมพุทธเจ้ามันไม่มีสติมันตกความระลึกรู้รอบถึงองค์การงานวงการงานขณะนี้เรารู้แล้วนี่คืออันนี้แล้วเราไม่อยู่ในอันนี้สติมันตกมันหลบไปความระลึกรู้สึกไม่ร่วมด้วยเต็มความระลึกรู้สึกหนีหายไปเมื่อก่อนเรารู้สึกนี้หายไปความพยายามก็ไม่ๆไม่ช่วยเลยพอถามถึงความเห็น ความเห็นจริงๆกำลังทำอะไรบอกถูกมีสัมมาทิฏฐิกำลังทำวัตรกำลังขณะนี้กำลังทำอะไรกำลังอยู่ในการงานอะไรกำลังฟังธรรมหรือกำลังทำวัตรถ้าถามนะตอบถูกทุกคนในที่นี้ถามปัจจุบันน่ะทำขณะนี้กำลังทำอะไรมีสัมมาทิฏฐิกำลังทำวัตรพอทำวัดบอกว่ากำลังทำวัตรและตัวคุณเองนั่งอยู่ที่นี่ด้วยคุณกำลังทำอะไรกำลังง่วงกำลังหลับอ้าวมันหลับก็ง่วงอยู่อย่างนั้นมันจะทำวัดอะไรกันเล่ากำลังฟังธรรมอะไรกันเล่ามันไม่ได้ฟังธรรมนี่ถ้าอย่างนั้นน่ะผมบอกถามสมาชิก ตอบถูกก็บอกสมาธิรู้ทีนี้พอถามอย่างลงไปอีกว่าแล้วง่วงน่ะแทรกซ้อนกันมาเป็นอะไรเป็นกิเลสอยู่กับกิเลสดีไหมไม่ดีรู้ดีรู้ชั่วชัดเหมือนกันเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องเข้าใจให้ได้เข้าใจให้จริงว่าเราเองนี่เราทำเข้าใจแล้วแล้วเราก็ตั้งวายาโมมันง่วงก็ต้องพยายามอย่าง่วงเมื่อไม่ง่วงแล้วก็เอาตัวพยายามตีสติเครียดอาการอะไรก็ตามแต่ปวดเนื้อตัวขยับขยายทำไอ้โน่นไอ้นี่ให้มันตื่นอยู่ให้ทุกอย่างอย่าให้มันไปอย่างนั้นอย่าให้มันตกลง ใช้สติเต็มพร้อมให้ความระลึกรู้สึกมีความสำนึกเต็มตื้นขึ้นมาเต็มโรงรับด้วยทวารหูตาจมูกลิ้นกายพยายามให้รับเต็มมันก็จะเต็มเมื่อสติก็เต็มวายาโมความพยายามได้แข็งแรงแล้วนะทีนี้งานต่อไปช่วงต่อไปจิตที่จะรับดำริที่จะทำงานศาลพระภูมิคือเริ่มทำงานทำงานใหม่นะมันก็พอจิตที่จะเริ่มทำงานใหม่พวกนั้นเป็นกิจต้นทุนจิตสัมมาทิฏฐิสัมมาสมาธิจิตสัมมาสติพรหมลิขิตทั้งนั้นแหละถ้ามีสติมีสติมีสมาธิมีทิฐิมีความเห็นเป็นตัวเดิมทั้งนั้นน่ะเป็นต้นทุน มีวายาโมเป็นตัวหนุนตัวแรงมีเติมอยู่เสมอว่ายาโมนีเป็นกองกำลังงานความพยายามเป็นกองกำลังงานสำคัญมากก็ไปย่าโมหรืออิทธิบาทนี่เป็นกองกำลังงานถ้าไม่มีไอ้นี่เสร็จแล้วอะไรไม่เดินเครื่องเหมือนรถยนต์ไม่มีเครื่องติดก็ไม่มีวายาโมไม่มีกำลังงานรถยนต์ไม่มีเครื่องติดมีต้นทุนแต่ไม่มีเครื่องติดก็ไม่มีกำลังงานถ้ามีเครื่องติดก็มีกำลังงานถ้าเร่งเครื่องลงไปอีกกำลังงานก็สูงขึ้นอีกมันติดเครื่องแล้วปั๊มคันเร่งลงไปปั๊บความยาวมองก็เร่งไฟฟ้าที่เป็นตัวสำคัญของการงานหรือผลเพราะเริ่มสัมมาสังกัปปะแล้วก็ มันก็จะดำริถูกพอเหมาะได้เพราะสัมมาทิฐิมีเพราะสติเต็มถ้าสติตกแม้จะเกิดสมาธิอยู่ก็ตามวายาโมก็ไม่ค่อยมีกำลังความพยายามไม่เคยมีกำลังความดำริจะดำริเดินไปในทางที่เห็นชอบจะเดินทางนี้ไม่แล้วมันก็จะมีกิเลสเก่าที่เป็นต้นทุนอยู่ในเขตบุหรี่อยู่สติล้ำๆๆไอ้ตัวจิตต้นทุนมันก็ออกมาทำความสุขไปแล้วก็รู้สติเรามีหลักแล้วว่าเรารู้แล้วด้วยสมาธิมาแล้วเราจะไม่ ถูกไม่ดีอย่างนี้เป็นต้นยกตัวอย่างเราก็จะวางลงอีกทีนึงถ้าไม่รู้ถูกบทบวชค่อยรู้เรื่องก็มีสติพอรู้ตัวผิดแล้วนี่ผิดหลักแล้วนะนี่ผิดทางไปแล้วนี่เราจะไปทางไม่เอาอ่ะนี่หมดมวนแล้วก็จริงก็เท่านั้นเองไม่มีกำลังอย่างเงี้ยมันไม่รู้ว่าไอ้จิตที่ดำริจิตที่เริ่มแต่ที่จริงจิตที่มันสั่งการน่ะมันเป็นจุดแรกนะมันร่วมกับจิตตัวใหม่ไอ้การกระทำอะไรมันใหม่ทั้งนั้นสั่งให้จับบุหรี่มาสั่งให้จุดไฟอะไรมันปิดต้องไม่รู้อยากสูบให้อะไรๆไปหรือกำลังโกรธอยู่เนี่ยเราไม่รู้ตัวเราไม่อยู่เป็นเพื่อน แล้วก็ไม่มีสติไม่รู้อาการตัวไปตั้ง 5 ชั่วโมงแล้วยังไม่รู้ตัวว่าเราโกรธพอผ่านไปแล้วเรื่องเกิดมีเรื่องอะไรโอ้โหนี่จานชามก็แตกตีเข้าหน้าแหกไปหมดแล้วค่อยมารู้หน้าเขาเป็นอะไรอ่อหน้าแหกเพราะเราโกรธเมื่อกี้ซักเค้าให้แบบนี้นี่มันเมาขนาดหนักเลยเป็นคนที่มืดมัวจนไม่มีสติจะไม่รู้ตัวว่าเราทำอะไรไปแล้วอันนี้หยาบมากอะเราไม่ถึงขั้นหยาบมากขนาดนั้นขั้นๆที่อยากพอสมควรได้ด่าก็เป็นแล้วไอ้สัตว์เข้าไปแล้วแต่เด็กภาษาสำนวนที่แหมดำริออกมาอย่างดีเลยนักร้องออกมาอย่างดีเลยนะเออ แหมกลองมาอย่างดีเลยรู้ว่าได้ฝันภาษาแสบๆทั้งนั้นออกไปแล้วก็โกรธเป็นต้นทุนบรรดาให้ทำแล้วตัวเองก็เผลอไม่มีสติรู้แล้วมีศีลแล้วว่าอย่าไปทำคำด่าคำหยาบอย่าไปพูดเสียดพูดสีก็เจ็บอย่าไปเบียดเบียนน้ำใจคนอื่นรู้รู้แล้วเข้าใจไปสมัครนิติแล้วแต่ในขณะนั้นผีเข้าถูกสะกดจิตแม้ผีสิงใหญ่ไม่รู้ตัวหรอกขนาดใดที่ผีสิงกำลังของตัวเองไม่มีไอ้ตัวผีเดิมมันก็เล่นงานใหญ่เรากำลังจะสมัครฆ่าผีนี่ผีขึ้นมามีชีวิตเล่นงานก็คือพระกำลังไม่มีกำลัง สติเป็นตัวพระว่าพระไม่มีกำลังผีก็ขึ้นเล่นงานด่าเข้าไปจนเสร็จแล้วพอรู้สึกตัวเขาหยุดไปแล้วนะฉันเลยจำได้ถึงได้เห็นผลระลึกย้อนโอ้โหเมื่อกี้นี้ไปจากเราว่าจะเมื่อกี้มันมิจฉามันทุกข์ทุจริตนะเป็นวาจาทุจริตเป็นคำถามไปขนาดนั้นเชียวเหรอตายเมื่อกี้นี้ไม่ว่าอย่าพิจารณาแค่วาจาแค่กิริยาหยาบเพราะกายเมื่อกี้กรรมมันโตกายกรรมเมื่อกี้เป็นทุจริตการเมืองออกไปแล้วว่าเรานึกดูย้อนมันก็ไม่เจริญน่ะสิเราก็ไม่เจริญสิ่งนั้นก็ยังเสพสมสุขสมอยู่สิ่งนั้นก็ ตามใจตนอยู่สิ่งนั้นก็เป็นอย่างนั้นอยู่เนี่ยจะเห็นได้ชัดว่าสัมมารีว่ามันแก้บุคคลอย่างนี้จริงๆเราก็ไม่ได้เกิดเราก็ไม่ได้เกิดดีเราก็ไม่ได้เป็นดีมันรู้ไว้แล้วก็ตามแต่ไม่ได้เกิดบทบาทตามวันสัมมาสัมพุทโธตามหลังสัมมาทิฏฐิสัมมาสติสัมมาวายาโมตามนั้นสมาชิกที่เป็นประธานสัมมาสติสัมมาวายาโมห้อมล้อมร่วมมือกันทำงานสติเต็มปั๊บมันก็จะเริ่มต้นสมัยจิตที่จะทำใหม่มันก็จะเพี้ยนไปในทางที่ดีด้วยเหตุผลจะหัดทำงานแม้วาจามันก็จะออกมาอย่างตามหลังดำริ เพราะว่ามโนปุพพังคมาธัมมามโนเสฏฐามโนมยาพระสัมมาสัมพุทโธพอเหมาะแล้วสัมมาวาจาก็พอเหมาะได้เมื่อสัมมาวาจาพอเหมาะสัมมากัมมันตะก็พอมาหรือสัมมาสัมพุทโธสัมมากัมมันตะก็พอมาได้มันก็มีจิตสัมมาสัมพุทโธสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะนี่แหละเป็นมโนกรรมวจีกรรมกายกรรมทั้ง 3 กรรมนี่รวมแล้วเป็นอาชีพทั้ง 3 กำนี้รวมแล้วเป็นชีวิตผู้มีชีวิตที่มีกรรม 3 ถ้าเราประคบปกครองมันให้เป็นสุดยอดให้มันเข้าทางให้มันเข้าที่เราเห็นว่านี่เป็นกุศลที่เป็นส่วนดีอยู่เสมอ Evo เอาชีวิตของเราก็เป็นสัมมาอาชีโวองค์ 7 อย่างนี้ทั้งหมดนี้คือสัมมาสมาธิของพระอริยะนี่คือสมาธิพระพุทธเจ้ามีปากพูดมีการงานมีชีวิตมีอาชีพด้วยสัมมาสมาธิของพระพุทธเจ้ามีอาชีพด้วยไม่ใช่ว่าเราทำงานอยู่มีอาชีพค้าขายมีอาชีพเอ่อสอนหนังสือจะทำสมาธิไม่สอนแล้วหนังสือมานั่งหลับตาอ้าวแล้วอาชีพหายไปไหนอ่ะมานั่งหลับตาแล้วอาชีพสอนหนังสือใช่ไหม ไหนล่ะไม่สอนหนังสือไม่ชอบมันไม่เกิดสมาธิทำเลยมันทิ้งหมดถ้าเราเข้าใจสัมมาอาระหัง พระอริยะไม่ใช่อธิบายสมาธิของฤาษีและพระพุทธเจ้าท่านก็ไม่เคยอธิบายสมาชิกของฤาษีในพระไตรปิฎกไม่มีมีแต่พุทธโฆษาจารย์มีแต่ตำราของเกจิอาจารย์รุ่นที่ไปสืบทอดมาจากพราหมณ์เพราะอาจารย์ที่มาเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าเป็นพราหมณ์ก็มีก็เอาแบบพามาอธิบายประกอบเพราะว่าไม่มีปัญญาจับเขาเงินที่ได้ง่ายแต่เขาเงินสมาธิที่ถูกต้องแก้ได้ก็อธิบายไปตามใจตัวไปเรื่อยๆๆกลายเป็นสมาธิแบบฤาษีมาหมดเพราะถ้าเราจับประเด็นไม่ได้เราพระพุทธเจ้าท่านยืนยันนะทำใหม่ท่านต้องใช้คำว่าสัมมา พิษของพระอริยะพุทธศาสนาพระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่าของท่านคืออริยะศาสนาพระพุทธเจ้าเป็นศาสนาที่เป็นอริยคุณาธาร พิธีกรถ้าไม่มีปัญญานำทำโดยไม่มีแผนที่ไม่ได้ฟังโดยไปตามเชิงตามเคยตามที่เราเป็นอยู่มันไม่มีทางหรอกต้องมารู้เป็นสมาธิให้เกิดผลให้เกิดเหตุเกิดผลเสียก่อนแม้เราไม่รู้จะทำตามคำสั่งถ้าเราศรัทธาเลื่อมใสอาจารย์ถามว่าทำอย่างนี้ก็แล้วกันเราก็จำได้ว่าเราจะทำอย่างนี้เราจะทำอย่างนี้นะทำอย่างนี้มีสติดีๆนะพอมันจะมาทำอย่างนี้อ้าวมันต่างกันที่อาจารย์สั่งก็ทำจากอาจารย์สั่งก็แล้วกันมันก็เป็นความรู้สั้นๆง่ายๆเป็นแบบที่ว่าเราไม่มีปัญญามากอาจารย์สั่งอาจารย์พานนำพาทำบอกให้เป็นไปอย่างนั้นก็เป็นไปตามแล้วก็มีสติเสมอพยายามเสมอให้เป็นไปในทิศ หนังที่อาจารย์สั่งก็ได้แต่อย่าใช้ปัญญาของตัวเองก็รู้เองแหละแล้วยิ่งอยากจะรู้ชัดเรามีสมาธิระลึกรู้เราละหมาดก็จะยืนยันว่ามันไม่เห็นตายมันไม่มีประโยชน์เพราะรักมาได้แล้วเราไม่ทำอย่างนี้มันจะมีประโยชน์กับงานการอื่นกันอ้อเราไม่ต้องสูบบุหรี่เราไม่ต้องง้อกล้ามเนื้อขึ้นกล้ามเนื้อลงนี่วันนึงแต่ไม่รู้กี่เที่ยวเนี่ยพอเวลาที่จะต้องทำงี้ก็ต้องมาจดจ่อที่นี่เออเราไม่ต้องทำให้เราทำงานได้กำไรเยอะแยะอะไรต่างๆนานามันก็ไม่ต้องเสียแล้วก็ไม่เห็นว่ามันจะต้องเป็นชีวิตอะไรเป็นยาปฏิชีวนะอะไรก็กล่าวว่าเป็นอาหารจริงก็กล่าวอะไรงี้ก็ไม่เห็นชัดขึ้นไป ปัญญาเสริมเข้าไปอีกชัดเจนรู้ถูกรู้ผิดรู้ดีรู้ชั่วที่ชัดเกิดการมั่นใจอินทรีย์พลังแก่กล้าการเคยชินก็เกิดได้แต่ทีนี้สัมมารามองค์ 8 เนี่ยมันทำการงานดังว่านั้นพระพุทธเจ้าท่านจึงเน้นลงไปอีกว่าชนิดที่วิเวกอาศัยแล้วชนิดที่วิราคะอาศัยแล้วชนิดที่มีโรคอาศัยแล้วชนิดที่น้องไปรอบเพื่อการเลิกถอนมีอธิบายขยายสัมมารีว่าองค