230602-398 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

่วนอาหารของคนละทิศนั้นสัมผัสแล้วไม่ต้องตัดมันสบายอยู่ทันทีเหมือนกันกับจิตที่โดนตัดไปแล้วสบายนั่นแหละเราไอ้ตอนเก็บไปแล้วสบายเราเห็นได้ง่าย ที่มันมีอารมณ์กับตอนที่มันไม่มีอารมณ์มันเป็นใกล้กันถ้าเทียบเคียงได้เราจะเห็นว่าไม่มีอารมณ์นั้นว่างเบาง่ายสบายมันเคียงคู่กันก็พอเรามีแล้วเราก็ปัดไปมันก็เห็นชัดในลักษณะที่เราไม่ต้องปัดไม่ต้องเป่าไม่ต้องตัดไม่ต้องกระทำเป็นอัตโนมัติเลยนั่นเป็นกิจที่ว่างแล้วไม่มีอารมณ์แล้วก็ไม่มีอารมณ์แล้วไม่มีอะไรเทียบบางคนจะหลงผิดหวังเอ๊ะเรานี่ไม่ได้อะไรเราไม่มีอะไรเราไม่ได้ทำงานเราไม่ได้ปฏิบัติธรรมแท้จริงเราได้แล้วนะจะมีคนบางคนโง่ตีกลับเรียกว่าโง่ตีกลับคือเห็นสิ่งที่เราได้แล้วเนี่ยเป็นสิ่งที่เราไม่ได้ปฏิบัติธรรมหรือเราไม่ได้ฝากเงินและเป็นความโง่ตีกลับที่เราไม่รู้ความจริงที่ชัดเจนว่าเราได้แล้ว เราสัมผัสแล้วก็เฉยแล้วสบายแล้วแต่เราก็กลับไม่รู้ว่าเราเองเราได้เรากลับหลงใหลว่าเราไม่ได้ปฏิบัติธรรมไม่ต้องปฏิบัติซะก่อนแล้วก็ตัดออกไปแล้วก็เราก็เลยได้มันจะเป็นความเจริญในธรรมทั้งๆที่มันเจริญยิ่งกว่าเพราะมันเป็นอัตโนมัติแล้วมันไม่ต้องปฏิบัติมันถาวรแล้วมันเที่ยงแล้วมันยืนยงอยู่ได้แล้วเราไม่ต้องไม่ต้องไปทำอะไรมันอีกแล้วอย่าไปหลงเข้าใจผิดวนเวียนวกวนเราควรจะตรวจตัวเองอีกในเหตุใดปัจจัยใดที่เรายังทนไม่ได้ที่เรายังเป็นไปไม่ดีเราจะไม่แข็งแรงเรายังไม่ได้ก็ทำให้มันบริสุทธิ์บริบูรณ์อย่างนี้อีกตรวจเพิ่มขึ้นอย่างช้าอย่าปล่อยปลาร้าเลยเศษ ถ้าได้แล้วมันก็จะเสร็จมันก็จะติดอยู่ในฐานที่เท่านั้นเท่านั้นเท่านั้นจิตอื่นมีอีกก็ไม่ได้ปวดตาและไม่ได้กระทำเพิ่มก็เสียเวลาไปเราก็ไม่สูงขึ้นเพราะฉะนั้นขอให้ตรวจอะไรทุกอย่างดังกล่าวมานี้เป็นขั้นเป็นตอนขั้นที่ยังทำอยู่แล้วก็ละได้สำคัญที่สุดโดยไม่ต้องไปทำแล้วมันอัตโนมัติหรือว่าเป็นการมั่นคงถาวรแล้วก็ให้รู้และแม้ที่สุดสิ่งอื่นที่ยังมีอีกที่เรายังไม่ได้ทำเราก็จะต้องพยายามละเอียดละออซอกซอนเข้าไปรู้ว่าเรายังเป็นอะไรยังไม่งามอะไรยังไม่พ้นอะไรเพิ่มเติมเข้าไปอีกมันจะหยาบมันจะละเอียดเราก็จะต้องรู้มันละเอียดขึ้นยากมันไม่ใช่ว่ามันจะพอไม่ให้เรารู้ได้ง่ายๆเหมือนอย่างของง่ายๆจะได้ แล้วถ้าเราไม่ใช้ปัญญาอันสูงไม่มีความเพียรที่จะรู้ตัวเราเองที่จะศึกษาให้จริงเราจะไม่รู้เพิ่มขึ้นเราจะไม่กล้าแล้วเราก็จะอาศัยเสพติดแท่นที่เราได้นั้นไปเรื่อยๆเราก็ไม่ทวีแล้วก็เป็นคนหยุดอยู่รูปทรงอยู่ซึ่งพระพุทธเจ้าทำไมสรรเสริญเลยมันจะต้องตรวจตราไล่เรียงภาคพื้นขึ้นไปเราจึงจะถึงบทสำเร็จเร็วจะถึงการก้าวไปสู่จุดหมายปลายทางได้มากและหมดเกลี้ยงทำให้ฉันนั้นแล้วก็คาราคาซังหรือว่าแอบกินติดอยู่ติดไปเรื่อยๆถ้าผู้ใดได้ของหยาบแล้วตั้งแต่โรคกรรมโรคภัยมนุษย์ตามโลกลาภยศสรรเสริญอะไร แล้วมันติดอยู่ในภพของจิตในจิตที่พบสงบผิดภพเสพดังกล่าวนี้บางทียังมีหยาบอีกก็ยังไม่รู้มาเอาเศษไปจุดที่เรามีแล้วก็ลองๆแรงๆหลบเลี่ยงไปหาเหตุปัจจัยที่เราว่างแล้วเราก็ไปอยู่ที่ว่างๆแล้วก็ไม่เอาภาระไม่เอาถ่านไม่ศึกษาและไม่พยายามที่จะดูซิว่าอะไรมันจะชักให้กิเลสบางอย่างเราออกได้และอยู่ในที่นี้ไม่ต้องไปพิสูจน์ที่ไหนมันจะมันจะมันจะโผล่ออกมาเองสำหรับสิ่งที่มันจะกระทบสัมผัสแล้วมันก็จะทันเพราะมันคันออกมาอันใดให้เรารู้ได้อันนั้นน่ะเป็นของดีงั้นเรามีเหตุมีปัจจัยมีคนมาเย้ามาแหย่มีคนมากระทุ้งโดยเฉพาะกิจขั้นปฏิฆะก็ดีจิตท่านที่เราถือตน เป็นมานะแล้วก็ยังถืออึดอัดขัดเคืองไม่ชอบใจอยู่ในใจมันไม่ถึงขั้นโกรธเคืองปฏิกะรุนแรงอะไรแต่มันก็ยังมีอาการมีอารมณ์เหตุเพราะเหตุขั้นสูงเป็นมานะถือตัวถือดีไม่พูดไม่จาหรอกจะอึดๆอยู่ที่ตัวเองนั่นแหละสิ่งอย่างนั้นก็มีอยู่เราจะต้องตรวจตราเราอัดแล้วเราก็เลยไม่รู้ตัวและเราก็นึกว่ามันไม่มีอะไรที่แท้มันสั่งสมกับวันหนึ่งก็จะระเบิดถ้ามันมากขึ้นแล้วก็กลายเป็นปฏิกะย้อนกลับไปได้ก็ไปเป็นแรงอีกแต่ถ้าไม่แรงนะเรารู้เสียแล้วเราก็ลดเข้าใจได้วันนี้ยังประมาทไม่ได้เพราะเหตุแห่งความซื้อตัวซื้อจนซื้อดิบซื้อดีถือทิฐิถือของของเราชั้นสูงถึง อยู่สงบแล้วก็ไม่อยากจะกระดุกกระดิกไม่อยากจะไปที่นี่หนักได้หนาอะไรเราลองไปทำงานทำการดูไม่ติดไม่สงบอยู่กับที่อยู่เฉยๆจิตของเราก็จะทำงานทำการแล้วเราจะขี้เกียจไอ้ตัวซ้อนอยู่ในขี้เกียจมันจะออกมาผสมกับสีด้วยเพราะฉะนั้นก็ทำไปเหนื่อยๆเล็กๆน้อยๆหรือว่าหนักๆหนาๆเก็บไว้เจ็บมือเจ็บเท้าเจ็บสบายเจ็บไหล่เจ็บคออะไรขึ้นมาเล็กๆน้อยๆมันก็จะงอแงแล้วจิตก็จะอ่อนลงแล้วก็จะเห็นกิเลสที่มันเต้นออกมาได้อีกเราก็จะรู้ว่าเราไม่ได้เก่งกาจนักหนาอะไรเรายังมีตัวที่ยังร้ายกาจซ่อนแสงอยู่เราก็จะรู้ว่าเราทำงานไปเราฝึกตนไปเราทำอะไรไปมันจะแข็งแรงเจ้ากล้าอาจหาญแล้วก็จะเอียดละอองเข้าไปหาจิตของเราจริงๆอันนี้เราไม่ใช่เราพูดไม่ใช่เรา มีเหตุมีผลเทวดาจะคิดนึกคาดคะเนอยู่แต่เรามีสภาพที่จริงถ้ามีสภาวะธรรมที่ทำให้เรารู้อารมณ์ของกิเลสที่อยู่ในตนจริงๆก็ขอให้พวกเราได้เรียนรู้ทุกซอกทุกมุมแล้วก็ทำให้ลึกซึ้งลึกขึ้นซ้อนขึ้นละเอียดลออเข้าไปจนถึงที่สุดระวังอย่าพลาดเป้าหมายอย่าเข้าใจผิดจะนินทาก็ทำความสะอาดสัญญากำหนดกฎหมายให้ได้ทุกๆสัญญาที่เราเรียกว่าจะต้องพ้นนะสัญญาจะต้องกำหนดลงไปตั้งแต่อยากกลางละเอียดที่สุดในจิตของเราทุกเหตุทุกปัจจัยให้ได้จึงจะบริสุทธิ์บริบูรณ์ได้