250312-3-176 ทางเอกภาค3-ตอน176(หน้า344)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ับตาเอาเลย เพราะมันเป็นการบรรลุขั้นต้นเป็นธรรมะที่คนดีๆธรรมดาๆก็รู้ก็พรากก็จากได้เป็นปกติกันอยู่แล้วส่วนมากคือผู้มีศรัทธาวิมุตมีกายสักขีหรือเจโตวิมุติอยู่แล้วเพียงแต่มาทำความเข้าใจให้รู้ชัดเจนในวงเล็บปัญญาวิมุติหรือญาณทัศนะเอาเพลงแต่มีมาทำความเข้าใจให้รู้ชัดเจนพร้อมโดยการตรวจตนรู้ความจริงที่ตนมีตนได้ก็จะแจ้งในความหลุดพ้นจากอก ธรรมขั้นต้นๆอันเป็นอบายเป็นธรรมระดับแรกได้ง่ายๆเนื่องจากส่วนใหญ่นั้นจิตส่วนใดไม่ได้ติดนั่นติดจริงอะไรหรอกวงเล็บเปิดคือมีเจโตวิมุตติกันอยู่แล้ววงเล็บปิดเพียงแต่ไม่รู้ความจริงชัดเจนเท่านั้นเองเมื่อคลุกคลีอยู่แต่กับคนโลกโลกก็เลยทำให้พลอยหลงคลุกคลีวงเล็บเปิดสังฆังหลงเห็นว่าเป็นสวรรค์เป็นความสุขความสนุกความเพลินต่างๆพยานใหญ่วงเล็บปิดหลงเกี่ยวข้องกับอบายต่างๆไปอย่างนั้นเอง เพราะไม่ได้ฟังแค่ภาษาก็เข้าใจชัดพอรู้ความก็เข้าเนื้อพอรู้คำแท้ก็เห็นแท้ได้ก็รักก็เลิกก็หยุดที่เคยไปหลงติดอยู่ด้วยความหลงตามชาวโลกนั้นๆได้ทันทีวงเล็บเปิดเรียกว่าอุปโภคก็มีหมดแล้วปิดเพราะบรรลุธรรมขั้นต้นมันแค่หยุดสบายเลิกในอบายทั้งหลายวงเล็บเปิดโดยเฉพาะอบายมุขปิดอบายที่ตนไปหลงติดหลงคลุกคลีได้เลิกขาดไม่ยุ่งเกี่ยวเที่ยวท่องเที่ยวเชียงราย ด่วนนรกในวงเล็บเบาๆนั้นๆได้หมดเกลี้ยงก็เป็นพระอริยเจ้าจริงๆมีขั้นมีตอนมีระดับจริงๆอย่าพากันสับสนเอาคุณธรรมของพระโสดาบันเอาคุณยาพากันสับสนเอาคุณธรรมของพระอรหันต์ท่านปลายสุดสูงสุดหรือพระอริยเจ้าขั้นสูงอื่นๆมาเป็นคุณธรรมของพระโสดาบันเป็นอันขาดวงเล็บเปิดซึ่งทุกวันนี้เข้าใจผิดดังนี้กันเกือบทั้งนั้นวงเล็บปิดมิฉะนั้นจะแบ่งสมรรถนะ 4 เหล่าไม่ออกเลย แล้วจะพลอยหลงผิดจะเข้าใจในองค์ 8 แห่งสัมมาอริยมรรคของพระอริยเจ้าแต่ละระดับไม่ได้ก็จะสำคัญผิดแม้วาจาแม้การกระทำหรือแม้แต่อาชีพของพระพุทธเจ้าแต่ละระดับไปหมดวาจาการกระทำอาชีพก็ย่อมสอบภูมิแพ้ของคนได้แท้ด้วยโดยจริงเอาต่อไปอีกนิดนึงแล้วก็เข้าสู่เรื่องของมรรคองค์ 8 นี่แหละเพราะสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะของพระอริยเจ้าระดับใดระดับใดก็จะต้องเป็นไปจริงมีบทบาทอย่างนั้นอย่างนั้นจริงตามสัมมาทิฏฐิวงเล็บเปิดความเข้าใจจริงจนเรียกได้ว่าญาณวงเล็บปิดและสัมมาสมาธิวงเล็บเปิดจิตทำได้จริงอย่างเข้มแข็งมั่นคงจนเรียกได้ว่าวิมุติวงเล็บปิดของแต่ละท่านนั้นๆดังนั้นพระอริยเจ้าผู้มีวิมุติในระดับใดได้แล้วจริงแม้จะยังไม่เคยได้ยินในเดรัจฉานกระถางยังไม่เคยได้ยินได้รู้ในศีลคือยังไม่ได้ไว้ทันในวงเล็บปฏิภาณ การเกี่ยวข้องทุก pu ของตนที่ตนทำอยู่และที่ตนยังทำอยู่ซึ่งการนั้นซึ่งจิตนั้นอันไม่ดีไม่ควรแต่พอรู้พอเข้าใจในเหตุผลของเดรัจฉานคาถานั้นๆหรือพอรู้ว่าระเบียบวินัยวงเล็บเปิดถ้ารู้แทงทะลุถึงนัยยะอันลึกซึ้งยิ่งก็ยิ่งเป็นวิซึ่งเท่ากับยิ่งเป็นนัยยะจึงเท่ากับเหลี่ยมมุมชั้นเชิงแย่งเงินได้ถูกแท้เก่งเยี่ยมวงเล็บปิดรู้กฎเกณฑ์ของฐานนั้นๆแต่ไม่ทำสิ่งนั้นเรื่องอย่างนั้นเท่านั้นแหละแต่ต้อง ทำสิ่งนั้นเรื่องอย่างนั้นเท่านั้นแหละเดี๋ยวจะอธิบายพระอริยเจ้าท่านนั้นก็จะหยุดทำจะไม่เกี่ยวข้องกับเดรัจฉานอาชีพจะหยุดเดรัจฉานกัมมันตะดังนั้นจะไม่ทำสิ่งนั้นเรื่องนั้นตามกฎตามหลักตามคาถานั้นๆได้ทันทีไม่ว่าจะเป็นศีลตั้งแต่ศีล 5 ศีล 8 ศีล 10 จุลศีลมัชฌิมศีลมหาศีลปาฏิโมกข์กฏเทพ 227 หรือโอวาทปาฏิโมกข์ศีล 84,000 บาทใดๆตามภูมิตามฐานะแห่งความสูงความต่ำอันแท้จริงของท่าน นั่นจริงๆถ้าเลิกไม่ได้อย่างบริบูรณ์เช่นพ่อท่านเข้าใจในเดรัจฉานอาชีพหรือเดรัจฉานกัมมันตะเข้าใจในศรีนั้นดีแล้วแม้เพียงได้ยินก็ถามได้ฟังคำพูดว่าหยุดเสียเลิกเถิดในสิ่งนั้นเรื่องนั้นท่านก็เข้าใจแทนนายใจหรือในจิตอันเป็นข้างในก็เลิกก็หยุดได้ทันทีแต่ภายนอกยังไม่ได้เลิกเพราะความจำเป็นแท้จริงๆก็มีอยู่แต่ว่าในใจของผู้มีเจโตวิมุติสิ่งนี้จะไม่ห่วงอาชีพไม่ห่วง การกระทำนั้นเลยจิตแท้ๆทิ้งอาชีพทิ้งการกระทำนั้นได้จริงแต่ทางภาระทางกายนอกรูปนอกยังต้องคลุกคลีต้องทำอาชีพนั้นอยู่ก็เพราะภาระจำยอมท่านก็จะรู้ตัวรู้ใจจริงของท่านและแน่นอนที่สุดท่านผู้นี้จะต้องพยายามหาทางหยุดหาทางเลิกหาทางปลดปล่อยจากอาชีพปล่อยการกระทำที่เป็นเดรัจฉานวิชานั้นๆจะหาทางไม่ละเมิดศีลนั้นๆให้ได้เป็นที่สุดอย่างจริงจังให้ได้เป็นที่สุดตามภูมิจิตอัน สิ่งของพระอริยเจ้าแต่ละระดับนั้นๆจริงๆวงเล็บเปิดยกเว้นผู้ไม่มีวิมุติจริงแต่มีปัญญารู้ได้แล้วก็เลยหยิบเอาเชิงแง่ที่รู้นั้นมาเป็นเหตุเลขอ้างทำกลบเกลื่อนตีกินและเขาผู้นี้จะไม่คิดหาทางเลิกด้วยก็มีจริงเป็นบาปเป็นนรกจริงของผู้ที่ทำนั้นๆอยู่จริงๆวงเล็บปิดนี่ก็คือจอมโจรบัณฑิตผู้มีความจริงในวงเล็บสัจธรรมเท่านั้นที่รู้จริงแล้วจะทำจริงให้ลงตัวลงร่องลงช่องกันไม่ค้านไม่แย่งกัน เนื่องจากผู้ที่ได้ผู้ที่ได้ธรรมะแล้วผู้มีธรรมะแล้วผู้ที่เป็นธรรมะแล้วแท้จริงจะต้องให้ธรรมะเป็นเครื่องรักษาตนทั้งตนก็จะต้องรักษาธรรมะนั้นไว้ยิ่งกว่าแก้วมณีที่เลิศฆ่าใดๆด้วยเพราะถ้าพูดได้สิ่งใดไว้แล้วเมื่อผู้นั้นรู้จักค่าของสิ่งนั้นอย่างถูกแท้ถ่องแท้ผู้นั้นก็จะรักษาสิ่งนั้นไว้อย่างเป็นที่สุดจริงๆและที่สุดแห่งที่สุดคนจะไปได้เป็นให้ได้เป็นที่สุดอย่างแท้จริงนั้นก็คือ คนทุกคนจะใช้สิ่งที่ตนได้ตนมีตนเป็นอย่างสูงสุดนั้นนั่นแหละเป็นอาชีพเพราะฉะนั้นเมื่อผู้ใดได้ธรรมะแล้วจริงมีธรรมะแล้วจริงเป็นธรรมะแล้วจึงบริบูรณ์ไม่ต้องพึ่งอื่นเลยผู้นั้นก็จะพึ่งธรรมะเท่านั้นยังมีชีวิตอยู่ผู้นั้นจะพึ่งความถูกต้องความดีงามความมีระเบียบมีหลักเกณฑ์มีศีลอันบริบูรณ์สูงสุดที่ตนสามารถมีได้นั่นแหละเป็นเครื่องยังชีวิตให้เป็นไปอยู่ผู้นั้นก็จะมีธรรมะเป็นอาชีพเป็นที่สุดจริงๆ โดยจะไม่เห็นคฤหัสถ์โดยจะไม่เหมือนคฤหัสถ์ยังชีพสาระก็จะไม่ใช่อย่างคฤหัสถ์วิชาก็จะไม่เป็นอย่างคฤหัสถ์บทแห่งการกระทำหรือการงานก็จะไม่ใช่งานอย่างคฤหัสถ์การแลกเปลี่ยนวนเวียนสะสมก่อสร้างกักตุนก็ยิ่งจะไม่เป็นเช่นคฤหัสถ์อย่างแท้จริงแม้พระอริยเจ้านั้นๆจะยังไม่มาอยู่ในสภาพโกนหัวนุ่งจีวรจะยังอยู่ในสมมุติเป็นฆราวาสเพศอยู่ก็ตามผู้มีธรรมะแล้วแทนนั้นก็จะยังเป็นอยู่เป็นฝ่ายมีสาระสัจจะ แตกต่างจากความเป็นคฤหัสถ์จริงๆจะเป็นอยู่และเป็นไปด้วยสภาวะของวิเวก 3 โดยแท้จริงคือกายะก็วิเวกจิตก็วิเวกเพราะอุปธิแห่งผู้นั้นผู้นั้นนั่นแหละวิเวกแท้แล้วตามภูมิตามระดับจริงๆแล้วก็จบบทจบบทที่ 29 ซึ่งต่อไปก็จะขึ้นถึงวิเวกจะพูดถึงนิเวศน์ 3 ทีนี้ก็ย้อนกลับมาถึงเรื่องที่เรากำลังอ่านไปเมื่อกี้นี้มันเป็นบทสรุปของสมาธิซึ่ง ท้าวความเกริ่นถึงผู้ที่หลงผิดสมาธิตอนนี้เรากำลังจะเปิดฉากเปิดฉากแพร่ไปต่อสาธารณะในเรื่องของสมาธิเราได้สอนศีลมาแล้ว 12 ปีแล้วเราก็ได้กระจายความในเรื่องศีลให้ละเอียดให้เข้าใจความหมายให้เข้าใจลึกซึ้งให้มีความรู้เป็นชั้นเป็นเชิงถึงระดับถึงขอบเขตของมันความหมายแต่ละระดับจะอธิบายให้อาทิให้ละเอียดละออทะลุทะลวงไปตั้งแต่ต้นจนกระทั่งถึงความละเอียดของแต่ละข้อถึงอรหัตผลหรืออรหันต์ได้ทุกข้อดังที่ได้กระทำให้ดูมาแล้ว จะอธิบายข้อตั้งแต่ปาณาติปาตาอธิบายไปตั้งแต่ความหมายหยาบตื้นง่ายเป็นอบายมุขเป็นความโหดร้ายทารุณหยาบๆจนๆจะเป็นอบายมุขเป็นนรกใหญ่นรกหยาบเราก็รู้แล้วเราเลิกไม่ได้ละเอียดสูงขึ้นมาเป็นอาทิตย์ศีลที่มีความเมตตาเพิ่มเติมขึ้นนอกจากจะไม่ทำร้ายทางกายค่าแกงคนอื่นที่เป็นความหมายหยาบเราก็ไม่ทำกระทบกระเทือนให้คนอื่นเขาตกต่ำไปในทางร้ายฟังความหมายข้อนี้ให้ชัดขึ้นเราทำให้เขากระทบกระเทือนตกต่ำไปในทางร้ายนั่นเป็นรายจะทำทางกายหรือทำทางวจีก็ตาม เชิญพูดให้เขาได้รับการกระทบกระเทือนแล้วเขาก็รู้ตัวว่าเขากระทบกระเทือนในกรรมกิริยาของเขามันผิดถ้าเขารู้ตัวแล้วเขาก็ได้แก่ตัวได้รู้ได้เข้าใจแม้เขาจะยังไม่ทำเขาก็ได้รู้ก่อนว่าเขาผิดแน่แม้เขาจะไม่พอใจเพราะเขาเองเขาผิดนี่เป็นตัวก็ผิดไปทวงก็ผิดไปว่าเขาผิดถูกต้องซะด้วยเขาอาจจะไม่ชอบใจที่มีคนมาฉีกหน้าเขามาเปิดเผยเขาเขาก็ได้กระทบกระเทือนแล้วก็ได้รู้ตัวผิดนี้จริงถูกต้องจริงเรามีเหตุมีผลเรามีข้อรัดรอบเขาเถียงไม่ขึ้นจำนวนอันโตบันทึกถึงแม้อย่างนี้เขาไม่ชอบใจอย่างไรก็ตามก็ไม่ได้หมายความ กระทบกระทบกระเทือนแน่ถูกกระทบกระเทือนหน้าแต่เขาไม่ได้ตกไม่ได้ทำร้ายเขากลับดีซะด้วยที่เขารู้ตัวว่าสิ่งที่เขาไปมีคำกริยาอย่างนี้นี่เขาอยู่ในฐานะผิดนะฐานะร้ายนะฐานะชั่วนะฐานะไม่ดีนะเขาได้รู้ตัวด้วยซ้ำอย่างนี้ไม่ได้หมายความว่าทำให้เขาตกต่ำเพราะเขาได้รู้จะเกิดจิตที่เขาไม่ชอบใจพยาบาทโกรธแค้นอะไรขึ้นบ้างมันก็เป็นนิสัยเป็นวิสัยของเขาที่เขาเป็นแต่อย่างน้อยเขาไม่รู้แล้วเขาได้รู้ขึ้นมาเนี่ยมันดีแล้วเพราะฉะนั้นถ้าเราจะมีนโยบายอะไรทำให้เขารู้ตัวแล้วก็ให้เขาปรับปรุงขึ้นได้อีกก็ทำแม้ ไม่ชอบใจเราจะไปถือว่าการที่ทำให้คนไม่ชอบใจเลยเนี่ยเป็นบาปไม่จริงมันมีรายละเอียดเกี่ยวข้องดังที่กล่าวแล้วแต่ถึงกระนั้นก็ตามผู้ที่ยังไม่มีฝีมือยังไม่สามารถที่จะรู้ตัวว่าตัวเองที่เขานับถือพอไหมถ้าเราไปบอกแม้จะถูกต้องแม้จะจริงก็ตามถ้าเขาเองเขาไม่ได้นับถือเขาไม่ได้ยอมให้เราว่าเขาถือสาขึ้นมาเขาอาจจะโตต่อเขาอาจจะรุนแรงก็อาจจะเล่นงานเราก็ได้อันนี้ต้องระวังตนอย่าห้ามถือว่าถูกต้องซะอย่างเดียวถูกต้องแล้วจะทำอะไรก็ได้แรงขนาดไหนก็ได้ตามอำเภอใจไม่ดูบุคคลไม่ดูกาละไม่ดูหมู่กลุ่มระวังธรณีสูบนะ ธรณีสูบน้ำแปลเป็นไทยวัตถุกระทืบลงไปจมธรณีเลยธรณีสูบธรรมดาธรณีมันไม่สูบเข้าไปง่ายๆหรอกเขากระทืบจอมธรณีลงไปนั่นน่ะธรณีสูบระวังก็แล้วกันทำไมเราจะรู้ตัวว่าเราถูกต้องเราดีเราเจตนาดีด้วยก็ยังต้องมีประมาณมีมะตันอยู่ตามมีการประมาณมีการคำนวณให้พอเหมาะพอสมกับกิริยานี้พวกเราเนี่ยยังยังมือกันไม่ค่อยเก่งว่ากันไปเรื่อยๆพอไปก็เอาแรงขึ้นแรงขึ้นเสียบจมธรณีเขาลงไปจนแอ่นแอ้ยอมแล้วก็ไม่ยอม เชลยขี่เลยเขตที่คนมันสุดๆพลาดแล้วมันไม่หยุดนะมันจะนี่มันลุกขึ้นสู้เลยนะระวังนะเพราะฉะนั้นการที่เขาให้เขารู้ในขนาดนึงประมาณนึงแล้วต้องบันยะบันยังบ้างต้องมีประมาณให้รู้อาทิตย์นี้ก็เพื่อคุณได้เข้าใจผู้ใดรู้ดีแล้วก็พยายามกระทำตนเอาเข้าตามขอบตามเขตของตนคนนั้นได้ดีผู้ใดยังไม่รู้ก็ยังไม่ทำผู้ใดรู้แล้วบอกเขาไม่ให้กระทบกระเทือนจนเกินการก็เป็นเป็นการช่วยเหลือเพื่อฝ่ายการเป็นการกอบกู้เงินช่วยกันให้ผู้อื่นรู้ตามด้วย แล้วตัวเองก็ทำตนให้รู้จริงๆให้เป็นจริงๆให้มีจริงๆได้มีประสิทธิภาพถ้าตัวเราเองยังไม่ดีพอยังไม่รู้แท้ยังไม่เป็นได้จริงเวลาไปสอนคนอื่นเขาทำไมไม่เข้าท่าหรอกจนกว่าจะเราไปสอนแล้วมันสูงขึ้นสูงขึ้นมันเกินแรงทนแล้วเขาอยากรู้ตอนนี้เราก็จะต้องบอกอย่าไปทำเป็นอวดดีว่าฉันรู้แล้วฉันได้ด้วยให้คนเข้าใจเข้าใจผิดเราได้สิ่งไหนอันไหนเราก็ให้เขาเข้าใจว่าเราได้อันนั้นมันก็ไม่ผิดเพราะว่ามันมีจริงในตนมันไม่อาบัติมันไม่ประหลาดนะมันไม่แรงร้ายก็ยังพอทำเนาแต่สิ่งใดที่ตนยังไม่ได้แต่เพียงรู้มันแต่เพียงรู้ยังเป็นไม่ได้ยังเป็นไม่ถึงถ้าจะเข้าจะอธิบายให้คนอื่นก็ฟังเขาอยากจะรู้ต่อไปก็อย่าไปทำทีให้เขาหลงผิดว่าดิ ขายอันนี้อันนี้ต้องบอกเขาให้เข้าใจหรือว่าพยายามทำดีก็เข้าใจว่าอันนี้ฉันยังไม่ได้หรอกที่จริงมันเป็นเรื่องสูงนะเป็นเรื่องไปไกลฉันยังไม่อยากพูดนะแต่เขาเซ้าซี้ก็อยากรู้ก็เข้าใจเขาอยากเข้าใจก็อยากอะไรก็บอกเขาได้ก็บอกเขาได้ก็ต้องบอกให้เขารู้ตัวว่าอันนี้เรายังไม่ได้หรอกอย่าเข้าใจผิดหน้านี้พูดกันไปนี่เป็นคำของอาจารย์นะเป็นคำความรู้ที่เราก็ยังไม่ได้พิสูจน์ถึงที่อย่างนี้จะเป็นการดีสำหรับพวกเราจะได้ไม่ให้เขาเข้าใจผิดว่าคนตัวเราเองมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมมีพฤติกรรมอย่างนี้ขนาดนี้มีคุณธรรมยังไม่ลงตัวแล้วมันจะมีอะไรขัดแย้งอยู่ในตัวหรือมีอะไรที่มันไม่ลงรูปไม่จำเป็นตัวกะเทยเป็นตัวพันทางโดยตัวที่ผสมพันธุ์อยู่ว่า มันยังไม่ลงตัวมันยังไม่เป็นจริงมันยังไม่เอกมันยังไม่ 1 ตัวนี้เรารู้ตัวได้ยากนะจะบอกให้เพราะงั้นถ้าเผื่อว่าเรายังไม่สมพร้อมตัวนี้อย่าเพิ่งไปทำเพราะว่าเราบอกเขาไม่ได้เขาจะสัมผัสเอามันก็สัมผัสเอาดูตัวพันทางดูตัวที่ไม่ลงตัวเขาก็เข้าใจรูปอันหนึ่งกิริยาอันหนึ่งลักษณะอันหนึ่งซึ่งไม่ใช่ตัวจริงเป็นตัวแกเป็นตัวพันทางเป็นตัวผสมอยู่มันยังไม่ลงตัวเป็นเอกยังไม่ใช่พันธุ์แท้มันยังไม่ลงตัวแทนมันจะเข้าใจผิดแต่ละคนแต่ละลักษณะมันมีกระดุมกระดิ่งต่างๆนานายังมีลักษณะไม่สมบูรณ์อันนั้นแหละมันทำมันเป็นเรื่องพลังลวงทำให้คนอื่นเขาเข้าใจผิดเพราะอันใดที่เรายังไม่ได้อย่าไปทำให้คนเขาเข้าใจผิดสิ่งใดยังไม่เป็น ยังไม่ลงตัวพระพุทธเจ้าเอาเรื่องแรงถึงขนาดว่าถ้าอวดสิ่งที่ไม่มีในตนไม่เป็นจริงในตนให้เป็นปาราชิกก็เพราะว่ามันยังเนี่ยมันทำให้ความมันจะทำให้ธรรมะเพี้ยนแล้วมันเป็นการทำลายศาสนาเป็นการทำลายแก่นแก่นของคุณธรรมเป็นการทำลายของแท้เพราะเรารักษาเรามีเท่าไหร่เราได้เท่าไหร่เราก็ค่อยๆบอกแล้วบอกถ้าเผื่อว่าดีแล้วก็ทำตนด้วยจริงๆเราได้ตั้งภูมิเรามีภูมิสูงเท่ากับสกิทาคามีหรืออนาคามีก็เราบอกผมได้แค่โสดาสกิทาทำไว้หน่อยพอเขาอยากจะได้เพิ่มเติมแล้วก็ยังบอกได้อย่างองอาจยังมีของเหลือไอ้นี่ของเหลือก็เช็คกระบะหมดแล้วพอเวลา เราจะเขาจะอยากรู้อะไรอีกเราไม่มีอะไรเลยงี้จ๋องแล้วพูดก็ยังเยาะแยะแล้วหรือจะทำทีเป็นขึงขังยังไงแล้วมันเป็นพันทางบอกเลยมันเพี้ยนมันไม่เป็นพันธุ์แท้อย่าทำนะแล้วส่วนมากคนก็ไม่ค่อยอาจหาญเท่าไหร่ไอ้จริงไม่จริงแต่เดี๋ยวไปเจอคนที่เขามีปฏิภาณเขามีความรู้มากกว่าเขายันเข้ามาเท่านั้นเดี๋ยวจะเอียงกระเท่เร่เลยนะมันต้องจำไว้ระวังเพราะว่าศาสนาของเราเนี่ยเป็นศาสนาที่เปิดเผยธรรมะมีสัตว์จะทำจริงก็บอกก็กล่าวตามครั้งตามคราวที่ควรเราเปิดเผยกันทำหน้าที่เป็นอุตริมนุษยธรรมเป็นคุณวิเศษยังไงก็เปิดเผยแต่ว่าต้องระมัดระวังให้มากที่สุดถ้าไม่มากแล้ว บรรลัยจริงๆต้องอยู่ในศีลในธรรมในกฎข้อระเบียบทุกคนต้องเข้าใจปาราชิก 4 นี้ไม่มีข้อไหนร้ายแรงเท่าข้อที่ 4 แสดงอุตริมนุษยธรรมที่ไม่เป็นจริงที่ไม่มีในตนเป็นการร้ายแรงที่สุดอย่างที่ได้เขียนลงในแสงศูนย์มาแล้วได้เขียนก่อนไปบทความลงศาลอโศกก็ลงมาแล้วเอามาอ่านที่ในสู่หมู่เราฟังขยายความให้ฟังก็เอามาอ่านแล้วซ้ำทับกำชับกัมพูชากันแล้วต้องให้รู้ความสำคัญในความสำคัญทำให้รู้ความสำคัญในความสำคัญและมันบรรลัยมันไปไม่ได้บาปก็เป็นบาปใครทำบุญนั้นบาปแรงก็เป็นบาปแรงของผู้นั้นบาปมีจริงบุญมีจริง กะหรี่อย่าไปทำอะไรโดยประมาทเอาให้ถูกร่องถูกช่องมันไม่เสียหลายอะไรหรอกมันเป็นเราอยากอวดอยากโชว์มันกิเลสสาวเธอเยอะกว่ากิเลสกิเลสร้ายกิเลสแรงนะกิเลสชั้นละเอียดชั้นสูงอย่าไปทำไปทำข้าวแล้วเราก็เสียศาสนาก็เสียผู้คนที่ได้รับถ่ายทอดไปจากเราสัมพันธ์ไปจากเราก็พลอยเสียพลอยเข้าใจผิดแล้วมันตกต่ำพระอาทิตย์กัญชาให้สำคัญที่มันเพี้ยนมาเป็นสมาธิของฤาษีมันก็เพราะเหตุอย่างนี้แหละเพราะมันข้างเคียงมันใกล้เคียง แต่มันไม่แท้มันเป็นพันทางก็เลยค่อยๆเพี้ยนมาเรื่อยๆเอาพันนี้เพี้ยนมาเลยพันมาเรื่อยๆมันก็เลยออกจากพันธุ์แท้กลายมาเป็นสุดท้ายเลยมาเป็นสมาธิก็เลยไปกลายเป็นของที่ง่ายขึ้นตื้นขึ้นชื่อว่าผิดขึ้นไปเรื่อยๆผิดจากถูกมาเรื่อยๆมะไอ้อ่าผิดจากถูกแล้วมาหาผิดสุดท้ายก็เลยหล่นจากถูกนี่ลงมาลงมาเป็นผิดตัวแทนเลยมันผิดว่าทีละน้อยทีละน้อยแล้วมันก็เดินมาหาผิดแท้กลายเป็นหมดถูกไม่ใช่ถูกหมดนะหมดถูกไม่มีถูกเราเป็นผิดแทนพิมพ์ผิดเลยนี่มันเพี้ยนมาอย่างนี้เรื่อยอ่ะแล้ว รู้สึกตัวหรอกคนที่เป็นคนที่ผิดนี่ไม่รู้ตัวว่าเราต้องพยายามระลึกตัวรู้สึกให้ดีให้สำคัญถ้าไม่รักษาไว้แล้วเป็นไปจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ที่เราได้ยินอยู่บอกว่านั่งหลับตาเนี่ยเป็นภาคปฏิบัติปฏิบัติธรรมต้องนั่งหลับตาไม่หลับตาไม่ได้หรอกต้องหลับตามีทางเดียวไม่หลับตาไม่มีอื่นหลายเยอะแยะเข้าใจอย่างนี้ในเมืองไทยเมืองนอกก็เหมือนกันไม่ใช่แต่เมืองไทยยิ่งเข้าไปที่เมืองอินเดียเลยไม่ต้องกลัวเลยเดี๋ยวนี้มันฟื้นกลับไปหาฤาษีกล่าวแล้วที่อินเดียไปสิก็ถ้าบำเพ็ญวิปัสสนานั่งหลับตาแล้วก็พวกแขก sex อาจารย์สุชาตินั่งหลับตาวันนึงนั่งสมาธิวันละ 8 ชั่วโมง ซูฮกเลยนับถือเหลือเกินบำเพ็ญฌานมันเป็นธรรมวันนึงตั้ง 8 ชั่วโมงนั่งวันละ 8 ชั่วโมงที่จริงคงจะไม่ทุกวันหรอกคงจะไม่ใช้แท้ๆทั้งนั้นหรอกแต่ก็เอาสถิติอาจจะมีเป็น 103 ของการกระทำก็ยังเก่งวันหนึ่ง 8 ชั่วโมงนั่งวันละ 8 ชั่วโมงศาสดาทั้ง 6 คนโอ้โหยอมรับนับถือเหลือเกินทุกชาติศาสนาอะไรก็แล้วแต่ในอินเดียเนี่ยเข้าใจว่านั่งหลับตาสมาธิเป็นเอกเป็นเลิศเป็นยอดเป็นกรรมวิธีซึ่งมันเป็นกรรมวิธีพื้นฐานเหมือนกันกับโลกนี้เข้าใจว่าถ้าคนเกิดมาแล้วนี่นะทำงานทำการได้รับได้รับสิ่งแรกเปลี่ยนมาเป็นลาภได้เยอะๆเยอะแยะได้ราคาสูง ราคาแรงงานได้สูงได้รับมาเยอะๆเป็นความสมบูรณ์ได้ยศมาสูงสูงได้สรรเสริญเยินยอได้เสพโลกียสุขอะไรต่ออะไรเป็นอบายมุขก็ตามเป็นอะไรก็ตามพรั่งพร้อมสมบูรณ์นี่คือคนประสบผลสำเร็จคือคนที่เกิดมาสมบูรณ์คือคนที่เรียกว่าประเสริฐแล้วสูงแล้วสมบูรณ์แล้วเขาก็เข้าใจง่ายๆเป็นพื้นอย่างนั้นอยู่เป็นธรรมดาเช่นเดียวกันคนเข้าใจว่าชาญคืออย่างนี้สมาธิคืออย่างนี้แล้วก็เข้าใจว่าการที่จะปฏิบัติธรรมก็คืออย่างนี้คือเป็นคนที่หลบแล้วโรคตัดโรคก็หลับตาที่ตัดโลกแล้วและยิ่งดับไม่เข้าเรื่องเข้าราวอะไรกับใครเลยไม่รู้เรื่องรับไม่รู้ไม่รู้โลกรับโลกไม่รับโลกไม่ได้ คนถือว่านั่นน่ะหลุดไปจากโลกแล้วพ้นไปจากโลกแล้วมันเป็นความหมายตื้นๆง่ายๆพาซื้อเป็นพื้นฐานของโลกครองโลกอยู่เข้าใจได้ง่ายๆไม่ยากเลยแล้วคนเราก็นึกว่าไอ้นี่แหละคือสมาธิแท้คือทางออกคือทฤษฎีเอกซึ่งพระพุทธเจ้าท่านมาค้นพบทฤษฎีของท่านอ้าวอย่างนี้มันไม่เข้าท่านอย่างนี้มันตัวไปดับตัวรู้มันตัวรู้ก็เลยไม่แข็งแรงตัวรู้ไม่วิเศษพระพุทธเจ้าไม่เห็นใครอันนี้เรารู้ไม่มีเศษยากนักยากนักคนที่นั่งหลับตาไม่มีสุรภาไปหาได้จิตที่เราไม่รู้เรื่องไม่เกี่ยวพันกับทวารทั้ง 5 ทั้ง 6 นี่แล้วจะสามารถรู้ได้ดีแท้ได้มีของจริงไม่จริงเลย มันเป็นสภาวะที่ไม่จริงตั้งแต่หนีไปจากโลกแล้วจะอยู่เหนือโลกยังไงจะเข้าใจโลกที่ละเอียดได้ยังไงก็หนีไปหมดไปหมักเอาจิตเข้าไปทำความรู้สึกอยู่ในจิตตัดขอบเขตวงจรของจิตลงไปอยู่อย่างนั้นแล้วก็มาสมมุติว่าจิตพวกนี้จะมีพลังสูงจะออกมารู้โรคอะไรต่ออะไรถอดจิตถอดใจถอดอะไรต่ออะไรพระพุทธเจ้าเองก็เป็นเล่นมาทั้งนั้นเสร็จแล้วท่านก็บอกไอ้นี่ไม่จริงพระพิศวงไม่จริงแล้วท่านก็มาพิสูจน์ว่าทางทฤษฎีที่จริงที่สุดคือสัมผัสสัมผัสแล้วรู้ด้วยพลังเต็มพร้อมมีสติมันโตพร้อมกับสุรภามีสติเต็มที่สุดพร้อมกับร่างกาย อินทรีย์ทั้ง 6 หลักปฏิบัติทั้งหลายแหล่ที่เราสามารถเห็นได้รู้ได้ในหลักฐานต่างๆจึงคือสำรวมสังวรอินทรีย์เป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตรู้ตัวทั่วพร้อมในอินทรีย์ทั้ง 6 เป็นสติปัฏฐานเป็นเอกลักษณ์โคแล้วก็รู้องค์ประชุมธรรมะวิจัยวิริยะไม่ได้พิพากเพียรทำให้รู้มันไม่รู้สึกตัวทั่วพร้อมเมื่อไหร่ดีเมื่อไหร่ซึมเมื่อไหร่ไม่เต็มรูปเต็มร้อยไม่ดีไม่เข้าทานแน่ของพระพุทธเจ้าโพชฌงค์เกิดพระพุทธเจ้าจึงเกิดเป็นหลักเกิดของพระพุทธเจ้าคือตรัสรู้องค์แห่งการตรัสรู้โพธิหรือโพชฌงค์แปลว่าความตรัสรู้ องค์แห่งความตรัสรู้ก็คือมีสติมีธรรมะวิจัยมีวิริยะจริงๆปฏิบัติสติปัฏฐานปฏิบัติมักองค์ 8 ก็ใช้สติปัฏฐานเห็นให้ได้เงินให้ชัดเจนสัมมาทิฏฐิเห็นได้จริงเข้าใจให้ได้ไม่เข้าใจแล้วไปส่งบ่อนระวังมีพยายามมีสติในมรรคองค์ 8 นั่นก็มีสติปัฏฐานกำกับอยู่แล้วเมื่อเห็นถูกต้องเป็นเป้าหมายหลักแล้วเราก็จะกำหนดตัวเองว่าจะปฏิบัติขนาดไหนล่ะกัมมัฏฐานก็เอาเท่านั้นเกินกว่านั้นฤทธิ์แรงเราก็ย่อยหน่อยไม่แข็งแรงไม่เต็มที่แต่ไอ้ที่กดกำหนดหรือหลักการหรือกรรมฐานของเราหรือศีลที่เราถือสมาทานแล้วขนาด เราให้เคร่งของเราให้เต็มที่ของเรามีขันตีปรมาณูขันติปรมังธัมโมตำบลตะโกปรมังตะปูติดขามีขันติมีการอดทนข่มขืนมีตับของเราอันนั้นน่ะปรมังตะโกพยายามมีตบะอันนั้นยิ่งยอดปรมังปรมะบรมยอดของกระบะของเราเพียรตีติดขาก็แปลว่าความอุตสาหะเพียรพยายามขันติก็อดทนเอาสู้โดยตบะของเรากระบะหรือตะโกเนี่ยมันแปลว่ากรรมฐานที่เราจะต้องทำให้เข้มแข็งมากบำเพ็ญตบะนี่เราเคยได้ยินอยู่แล้วตะโกภาษาบาลีว่าตะโกภาษาไทยเรามาเรียกว่าลำบาก ถ้าไม่เต็มกระบะของเราอย่าให้เต็มกระบะของเราเราจะทำศีล 5 ขนาดนี้ความหมายอธิศีลขนาดนี้เราก็เอาขนาดนี้ทำให้อย่างพระอริยเจ้าพอใจพระอาจารย์เป็นพระพุทธเจ้าเราเห็นว่าเออว่าคุณนี่สีหน้าคุ้นๆอยู่ในขนาดของคุณมีขอบเขตของศีล 5 ท่านรู้แล้วว่าขนาดนี้กำลังดีถ้าจัดเกินไปท่านจะบอกถ้าเบาไปเธอก็จะเร่งเครื่องให้อย่างเงี้ยเต็มที่พระอริยเจ้าพอใจคุณปฏิบัติอยู่อย่างนี้เสมอๆหรือคุณเองเป็นอริยเจ้าที่เห็นแล้วว่าคุณจะทำได้เข้มแข็งขนาดอย่างนี้ตั้งตนอยู่ในความลำบากสังวรระวังอย่างดีแล้วมันมีผลดีแก่ตนเองคุณก็เป็นพระอริยเจ้า ยินดีในศีลยินดีในอริยสัจ 4 คนเกิดอริยะอริยะอริยะอริยะอริยะเกิดจริงๆทวีการเจริญอยู่ได้ดีในธรรมเจริญในธรรมถ้าเจริญในธรรมยิ่งๆยิ่งขึ้นอยู่รู้ขอบเขตของมันว่าเออถ้ารวยขนาดนี้ไปชักไม่เข้าท่าชักเสื่อมชักช้าชักเนยชักสุดเราก็ลดลงเอาให้มันได้เต็มที่อริยะการตัดสินตัวเราเองนั่นแหละเป็นผู้ตรวจสอบอริยะในการอธิบายและว่าตนจะเอาขอบเขตศีลขนาดนี้แล้วเราก็บำเพ็ญเป็นลำบากบำเพ็ญเป็นพากเพียรตั้งตนอยู่ในความลำบากสังวรระวังให้เคร่งให้อยู่ในขนาดเป็นกระบะหรือเป็นภูตะเป็นสีเข้มของเรา ใครอยู่ในภาครัฐในภูมิที่เรียกว่าปฏิบัติแล้วได้ดีนะผู้รู้ท่านเห็นท่านก็บอกเอออนุโมทนาดีเฮงๆเอาใจใส่มีวิริยะอุตสาหะอย่างนี้ดีแล้วได้ดีอยู่เรื่อยเรื่อยเกิดปิติเกิดปัสสัทธิเกิดผลดีปิติเกิดสงบระงับไอ้กิเลสนั้นก็ย่อยก็อ่อนแรงก็พ่ายแพ้ก็ดับได้หล่นไปตายไปฆ่ากิเลสไปได้เรื่อยๆๆอย่างเจริญอยู่ตลอดเวลาได้ก็เป็นเป็นขนาดอริยสัจ 4 แล้วมันก็จะสูงขึ้นสูงขึ้นจนสุดท้ายมันก็จะเป็นบริสุทธิ์ที่ 4 เป็นปาริสุทธิ์ที่ศีลเป็นศีลที่จะบริสุทธิ์ลงไปเรื่อยๆๆตั้งแต่ว่าแค่ปาฏิโมกข์ศีลหรือศีลข้อที่เรากำหนดของเราก็จะ ตรงก็จะยิ่งบริสุทธิ์บริบูรณ์พอมันเต็มแล้วในขนาดความหมายธรรมดาที่เรากำหนดมันจะเห็นรอยลึกขึ้นสูงขึ้นของปาติโมกข์ศีลหรือหลักของศีลเสมออินทรีย์สังวรก็จะละเอียดสุขุมตาหูจมูกลิ้นกายใจก็จะแววไวรู้กาโยกายะรอบด้านที่มาประชุมอันนี้มันจะเป็นสืบต่อไปหาศีลข้อนี้เราอันนี้มาท่านี้อันนี้ใช่อันนี้เกี่ยวข้องมันจะมาทำลายศีลเกี่ยวข้องสีนี้อันนี้เราจะต้องไม่เอาอะไรเราจะเห็นละเอียดละออเลยอินทรีย์สังวรของเราก็จะละเอียดสุดคุ้มเป็นหนี้เป็นปารีสที่ข้อที่ 2 อินทรีย์สังเคราะห์แสง อาชีวะปาริสุทธิศีลก็จะเกิดขึ้นคือเราจะทำสิ่งใดที่เราทำอยู่ประจำก็จะบริสุทธิ์ขึ้นมาเราจะรู้เกิดปัญญาเกิดภูมิรู้ตัวไอ้นี่มันไม่เข้าท่านี้มันเกี่ยวข้องกับศีลข้อนี้เราด่างพร้อยนี่อันนี้ไม่เข้าทีนี่มันก็จะอย่างนี้หาทางเลิกดีกว่าเปลี่ยนดีกว่าเราจะเปลี่ยนเลยจะเปลี่ยนอาชีพจากที่มันไปเกี่ยวไ