241207-3-161 ทางเอกภาค3-ตอน161(หน้า119)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

กินว่าขยันว่าอะไรเราทำเอาจริงๆ 3 เราเอาทั้งสภาพทั้งชีวิตของเราทั้งเหตุการณ์ ทำสิ่งที่เกิดที่เป็นที่มีนั่นเป็นของจริงมีทั้งความประชุมที่เป็นกาโยที่ประชุมทั้งข้างนอกที่มาเกี่ยวข้องสัมพันธ์ครั้งที่เราจะไปสัมพันธ์ชีวิตของเราจะไปสัมพันธ์เราก็จะต้องรู้เหตุรู้ปัจจัยเลยว่าจะไปสัมพันธ์ไม่ดีหรือจะไปสัมพันธ์ดีถ้าจะไปสัมพันธ์ไม่ดีเราต้องมีปัญญารู้ว่าไม่สมควรตัดถ้าไปสัมพันธ์ดีอยู่เราก็เอาถ้าไปสัมพันธ์นั้นจะดีหรือไม่ดีเรายังไม่แน่อย่าเสี่ยงเคยบอกแล้วว่าประมาทไม่เอาถ้าเราจะเอาเราต้องแน่ใจ 100% หรือ 80% ขึ้นไป สูงถึงจะเรียกว่าไม่ประมาทถ้า 50 50 นี่อย่างนี้ก็เรียกว่าประมาทแย่แล้วยิ่งไม่ได้เรื่องเลยไม่รู้ว่าจะได้จะออกจะตายเอาซะด้วยจะเสียเอาซะด้วย 30% 20% ตายไม่ตายแหล่แล้วก็จะเสี่ยงอย่างนี้ไม่เอาไม่ทำเราไม่ทำไม่ประมาทพระพุทธเจ้าท่านไม่สอนเราประมาทพระพุทธเจ้าท่านสอนเราให้แน่ใจให้ทำอะไรยังมีสติสัมปชัญญะปัญญาให้รู้แจ้งรู้จริงรู้แน่ว่าวันนี้เกิดผลเกิดประโยชน์ที่ดีแท้ๆให้แน่ใจต้องรู้ผลสูงถ้าเห็นผลเสี่ยงอยู่ไม่เอาเพราะในขณะที่เราปฏิบัติธรรมหรือเรียนรู้ไปด้วยบอกแล้วจะทำผิดตลอดชีวิต จะเป็นพระอริยะแม้เราจะก้าวหน้าไปแล้วเรายิ่งจะมีความรู้ที่สูงและมีความมั่นคงแน่นอนไม่วาบหวิวไม่หวาดไหวไม่อ่อนแอป้อแป้ไม่ทุกข์ไม่ทุกข์จิตใจมั่นคงบางคนกระทบเสียงพูดเท่านั้นก็ทนไม่ได้บางคนเหตุการณ์กระทำกิริยาเท่านั้นก็ทนไม่ได้พรุ่งนี้ช้างศึกที่เพียงแต่เพียงได้ยินเสียงข้าศึกมาแต่ไกลวิ่งหันหลังกลับปรู๊ดแล้วช้างศึกที่เห็นแต่เพียงฝุ่นของข้าศึกมาวิ่งหลังกลับแล้วยังไม่ทันเข้าสนามรบเลยช้างศึกนี่มีหลายระดับเอาไว้ไปอ่านดูก่อนแอร์ต้องรู้ ว่าเราอ่อนแอถ้าเราอ่อนแอเราต้องแก้ไขเราต้องรู้ว่าเหตุมาจากอะไรแล้วยึดถือเราถือสาแล้วเราก็ไม่เข้าใจเราไม่มีปัญญาเราอ่อนแอหวั่นไหวต่ออะไรต่ออะไรเหล่านี้เนี่ยแม้แต่กระทบกริยาไม่กระทบเสียงเราเรียนรู้สัมมาวาจาเราเรียนรู้สัมมากัมมันตะเรียนรู้สัมมาสังกัปปะเราเรียนรู้ความคิดเราเรียนรู้คำพูดเราเรียนรู้การกระทำการงานและเราจะต้องมีปัญญามีวิปัสสนามีญาณทัศนะวิเศษที่จะรู้เท่าทันสิ่งนี้ว่าอันนี้เป็นกุศลอกุศลแล้วเกิดมาแต่อะไรใครพูดก็พูดอะไรพูดอย่างไรเราก็จะต้องเข้าใจจริงๆอันนี้เขาพูด หากเคยพูดมากแล้วเคยอธิบายแล้วเขาพูดคนนั้นเขาพูดแม้เราจะรู้มีโสดทิพย์มีเสียงสองมีปัญญารู้มีอภิญญารู้มีโสดที่รู้เลยว่าคนนี้พูดออกมาเนี่ยคำพูดของเขาพูดออกมาด้วยเจตนาอกุศลเป็นอกุศลเจตนาคือเป็นเจตนาไม่ดีมีกิเลสผสมคำพูดนี้เรามีโสดที่สามารถฟังออกเลยมีเจตนาไม่ดีในใจผสมออกมาพูดออกมาว่าเราเราเป็นคนแข็งแรงมั่นคงนี่แม้จะรู้ถึงปานฉะนั้นเรายังเฉยได้อ่อนี่เขามีอกุศลเกิดน่าสงสารน้องน่าสงสารเขายังไม่รู้ตัวบางทีเขารู้ตัวแต่เขาก็ ศาลรัฐธรรมอย่างนี้ไม่ต้องสงสารนักก็รู้อยู่ว่านี่เขาพูดไม่ดีอกุศลเจตนาร้ายริษยาบ้างอย่างนู้นอย่างนี้มันไม่เข้าเรื่องราวอันนี้เลวเลวชัดๆแต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังไม่ต้องไปขุดโกรธตอบใครโกรธตอบคนนั้นโง่ใครสะเทือนหวั่นไหวโง่ก็เขาพูดอกุศลอยู่ที่เขาไม่ใช่อยู่ที่เราอกุศลอยู่ที่เขาไม่ได้อยู่ที่เราทีนี้โสดทิพย์รู้ด้วยว่าเขาพูดออกมานี่เขาพูดด้วยสอนและเจตนาแม้เขาจะด่าเราด้วยแม้เขาจะด่าเราด้วยซ้ำแต่ก็พูดด้วยกุศลและเจตนามีกุศลและเจตนาออกมาเหมือนแม่นี่ด่าลูกลูกจะให้ดีตีด้วยบางทีด้วยกุศลเจตนาจะให้ดีให้เจริญให้โต เพลงดอกงามเราไม่มีสิทธิ์โกรธนะอย่าโกรธเพราะเขามีเจตนาพระพุทธเจ้าแสดงเอาเจตนาเป็นใหญ่เจตนานี่เป็นกรรมบาปหรือเป็นกรรมบุญถ้าเขาเป็นอกุศลและจิตคืออกุศลเจตนาบาปอยู่ที่เขาเราไม่ได้ทำบาปนะอย่าไปโกรธถ้าเราโกรธเราเป็นบาปเพราะว่าเราทำอกุศลและจิตใจตัวเองเราไม่โกรธทีนี้เขาไม่ได้เป็นอกุศลด้วยซ้ำเขาเป็นกุศลและเจตนาดุเราด่าเราแล้วเราก็ถือสาคำดุคำด่าถือแค่นี้เราด่าเราพูดแรงพูดหยาบยามันก็อยู่ที่เขาถ้าเราจะบอกว่าเออคำนี้คำหยาบเขาไม่รู้จักสัมมาวาจาเขาไม่สมควรนะเขาพูดจากมันก็หยาบอยู่ที่เขาเขาก็เคยเสนอ เขาก็เป็นคนหยาบช่ำชองช่ำชองความหยาบของเขาเองมันก็เป็นของเขาถ้าเราฉลาดแล้วเราจะแยกแยะมีธรรมชาตินี่เรานี่เขามันอยู่ส่วนเขาเราอยู่ส่วนเราเรารักษาของเราเราทำของเราให้มั่นคงแข็งแรงเราอย่าไปให้เป็นอกุศลของเราเขาเป็นอกุศลของเขาเราได้ประโยชน์ด้วยซ้ำแต่เขาดุเขาด่าเขาว่าแล้วจริงหรือเปล่าแล้วก็เอามาไตร่ตรองพ่อแม่ส่วนมากก็ดูจริงว่าจริงถึงแม้จะดุเป็นคำแรงคำหยาบบางทีตีเอาด้วยเราทำผิดที่พ่อแม่ตีหรือผู้ใหญ่ครูบาอาจารย์ว่าแรงเราก็ต้องรู้กาลเทศะทานนะหลวงพ่อแม่ก็ด่าไม่ ดูไม่ได้เดี๋ยวนี้สอนกันสปอยหมดพ่อแม่ไม่ควรด่าลูกดุลูกสมัยก่อนมันรักวัวให้ผูกรักลูกให้ตีสมัยนี้ไม่เอาแล้วแก้วัฒนธรรมลูกเลวแล้วก็บ่นไม่รู้จะบ่นหาอะไรบ่นเอาใครเพราะว่าสอนสปอยสอนสปอยหมายความว่าเอาอกเอาใจทำให้เหลิงเหลิงเหลิงเหลิงตัวดุก็ไม่ได้แตะนิดแตะหน่อยว่านิดว่าหน่อยไม่ฟังแล้วไม่ได้เรื่องนะแบบนี้พระพุทธเจ้าท่านสอนว่าพระบวชใหม่คำแรกเลยไม่ทนต่อคำสอนไม่อดทนต่อคำสอนนี้เป็นเหตุอันตรายที่จะพาให้สึกข้อที่ 1 เลยและอดทนต่อคำสอนถ้าไม่ว่าต้องซ้ำซ้อนตายตกหล่น ตกหล่นภาษาบาลีเรียกว่าวัจนะธัมโมวัดจะนะนี่แปลว่าคำพูดวจนะธัมโมวัจนะธัมโมวัดจันทร์นะบวกไม่มีกไก่สะกดแล้วก็ขโมยขโมยขโมยมันจะนัดธัมโมมักจะนับคำว่าจะนัดขาดว่าจะนะคะวัจนะไม่อดทนต่อคำพูดโดยไม่เข้าใจวาจาไม่เข้าใจคำว่าคิดดีกรรมมันก็ต้องมีวิปัสสนาญาณวิเศษที่จะรู้คำพูดรู้ว่าเขากล่าวได้เจตนาดีถ้า นานดีแล้วต้องขอบคุณต้องเคารพนับถือด้วยซ้ำถ้ายิ่งครูบาอาจารย์สอนให้พ่อแม่สอนแม้จะถือสิทธิ์ว่าเป็นลูกเราตีเอาบ้างด่าเอาบ้างเราก็ต้องเข้าใจสถานการณ์ความเป็นจริงครูบาอาจารย์เราศรัทธาเลื่อมใสเรานับถือแล้วแสดงว่าเราเองเราไม่มีความศรัทธาเพียงพอเราก็ไม่เคารพเกิดการไม่ศรัทธาก็แน่นอนพระพุทธเจ้าก็ได้หมดสูตรอะไรก็ไล่ให้ฟังเราได้เข้าใกล้สัตว์แต่บุรุษถ้าเราไม่ได้เข้าใกล้สัตว์ต้องบุรุษเราไม่ได้ฟังสัจธรรมไม่ได้ไม่ได้ฟังสัจธรรมเราก็ไม่เกิดศรัทธานี่ใกล้สัตบุรุษแล้วฟังสัทธรรมแล้วและยังไม่ศรัทธามันก็ดื้อตั้งแต่ต้นแล้วก็ไม่ศรัทธาจิตก็ไม่แยกขาย เมื่อจิตไม่แยบคายสติสัมปชัญญะก็ไม่มีหรือไม่ดีเมื่อสติสัมปชัญญะไม่ดีการสำรวมระวังอินทรีย์ก็ไม่ดีกิริยาเราทำโต้ตอบบางทีกิริยาหยาบแล้วก็ยังไม่รู้เราทำอะไรหยาบๆลงไปเราก็ไม่รู้เออพอดีบางทีด่าตอบพ่อตอบแม่บางทีทำกิริยาหยาบทำแข็งดื้อด้านกริยามันมีเยอะแยะกายกรรมกรรมมันตะกายกรรมวจีกรรมมีเยอะแยะทำกิริยาจนหยาบจนตอบโต้ต่อต้านอะไรที่ไม่สมควรที่จะทำกับผู้ใหญ่ก็ไม่รู้ไม่รู้ตัวหรอกว่าสติมันตกแล้วมันไม่แยกขายแล้วความแยบคายความละเอียดลึกซึ้งความสัมพันธ์ระหว่างไม่มีทำกระด้างกระเดื่องหยาบคายตามฐานะ สถานะที่ไม่สมควรจะทำก็กระทำโดยไม่รู้ไม่รู้หรอกเพราะว่าสติตกเพราะว่าความแยบคายหล่นปัญญาก็เสื่อมเมื่อปัญญาเสื่อมสังวรสำรวมอินทรีย์ไม่มีกายจะเป็นอย่างนี้เราไม่รู้กิริยาเราจะเป็นอย่างนี้ไม่รู้พูดจะพูดออกมาอย่างนี้ไม่รู้บางทีตอบด่าด้วยพูดย้อนพูดแจ้งพูดทวนพูดไม่เข้าเรื่องด้วยเป็นความเสี่ยงเพราะร่างกายไม่สุจริตเพราะจีนไม่สุจริตมโนไม่สุจริตนั่นเองคือมโนไม่ขึ้นถึงญาณปัญญาไม่เกิดความสังวรสำรวมไม่มีสติตกทุกอย่างก็เสื่อมนิวรณ์ก็ขาดความทุกข์มีอย่างน้อยที่สุดเริ่มต้นก็พุทธเจ้าหงุดหงิดรำคาญอึดอัดขัดเคืองทุกเป็นจริง โสดจริงนั่นมันไม่โปรมันไม่โล่งมันไม่สะดวกมันขัดมันข้องแล้วมันก็ไม่ราบรื่นเรียบร้อยง่ายงามมันไม่เป็นมันถูกนี่พูดถึงสัจจะให้ฟังถ้าใครเรียนรู้ฟังดีๆเราจะขับผ่านเราจะพบว่าจะเจอเราจะได้เรื่องอย่างนี้เสมอเพราะเราเป็นนักเรียนนี่เป็นนักเรียนก็ต้องเรียนรู้ให้จริงเออเข้าใจให้ดีแล้วก็ปฏิบัติตามบทตามสูตรตามลักษณะพวกนี้ให้รอบคอบหยาบคายละเอียดละออทำให้ถูกสัตว์ถูกสวนแล้วเราจะเกิดประโยชน์แก่ตนถ้าไม่ทำถูกต้องมันก็ไม่เกิดประโยชน์แก่ตนเกิดโทษแก่ตนแม้แต่แค่ว่าไม่ทนต่อคำสอนศึกตกหล่นกลางคือต้องตกหล่นออกจากสินค้าหมด ต้องลาออกหรือถูกไล่ออกจากสิกขาบทก็คือไม่ได้ร่ำเรียนไม่ได้เป็นอยู่ในฐานะนั้นต้องสืบข้อที่ 1 ไม่ทนต่อคำสอนเป็นได้แน่ๆนายพวกเรานี่มีคุณธรรมกันเยอะทนต่อคำสอนอาตมานี่สอนแรงนะพูดแรงอายุเท่าไรยิ่งสนิทใจว่าคนนี้เป็นลูกศิษย์ที่ใกล้ชิดที่ศรัทธาพออาตมาจะยิ่งสอนแรงและอาตมาจะถือว่าไอ้นี่สอนแทนได้มันกลับกันนะคนนั้นยิ่งถือสาวบอกว่าไม่มีมาว่าเรานั้นยิ่งมานะใหญ่ยิ่งถือตัวเพราะว่าเราก็นี่มาเป็นลูกศิษย์แล้วอ่ะลูกศิษย์บางคนมอบตัว ด้วยเป็นพระเป็นเณรกล่าวแล้วรับภาระแก่ข้าพเจ้านางภาโรเสร็จแล้วสอนไม่ได้ด่าไม่ได้เนี่ยอาตมางานเยอะนะอาตมาจะปลดอาตมาจะปลดว่าไม่ได้สอนไม่ได้กันมากเกินไปจะปลดบอกก่อนอาตมาเหนื่อยเห็นใจอาตมาว่าไม่ใช่ว่าอาตมาไม่มีเมตตาอาตมาไม่เตี้ยอุ้มค่อมอาตมาจะขาดใจรอนๆแล้วอาตมาก็จะทำอะไรต่อไม่ได้เพราะตายตายทั้งโคลงตอนนี้ยิ่งมีข้าศึกเยอะยิ่งมีจิตมากยิ่งมีงานมากไม่ได้รู้บรรยากาศไม่ได้รู้จักกายอยู่โอ้นี่เราควรจะทำการสามัคคีปรองดองทำสิ่งที่ดีอันนี้เป็นภาระอันนี้มันบุญอย่าหาเรื่องมาเติมงานการที่สำคัญ ควรจะสำคัญช่วยเหลือโปรไฟล์กับคนละไม้คนละมือเปล่าไปเอางานเอาเรื่องหาเรื่องอะไรมาแล้วก็ไอ้นี่ก็ไม่ได้เรื่องได้ราวบางทีเราก็บอกว่าก็ห้ามก็หยุดเสียอย่าทำเลยไอ้นี่มันมากไปไอ้นี่มันไม่ค่อยดีหยุดวันนั้นอย่าเอาเรื่องนั้นมาตัดไม่เข้าใจทั้งนั้นคนไม่เห็นใจคนคนไม่รู้ถึงสถานภาพไม่รู้ถึงกาโยไม่ถึงองค์ประชุมไม่รู้ถึงจิตไม่รู้ถึงหมู่ไม่รู้ถึงกลุ่มไม่รู้ถึงอะไรที่ควรไม่ควรไม่รู้ถึงอะไรที่ควรจะเป็นปัญญาของตนมั่งโง่อยู่ก็สอนก็บอกบางทีก็ไม่มีเวลาอธิบายละเอียดนะไม่เข้าใจทำจะถ่วงถ่วงทำให้มันหนักทำให้มันวุ่นทำให้มันลำบากทำให้มันช้าไม่เจริญขอให้รู้ขอให้เข้าใจใครเกิดใครเป็นใคร สิ่งดังกล่าวขอให้รู้ตัวไว้แก้ไขปรับปรุงเสียอาตมานี่แน่ใจจริงใจอยู่อย่างเดียวว่าอาตมาเองเนี่ยไม่ใช่ญาติที่โกยโยธิกาอะไรคุณหรอกไม่ใช่พ่อใช่แม่คุณไม่ใช่พี่จะน้องด้วยหลายคนอาตมาพูดอย่างนี้อาตมารู้ตัวนะว่าอาตมาพูดแรงแต่อาตมาต้องการให้แรงเพื่อให้เห็นเด่นชัดว่าอาตมานี่ก็ทำอะไรแล้วอาตมาก็มารับผิดชอบแบบหามเลี้ยงดูอุตส่าห์ช่วยเหลือโปรไฟล์สอนแล้วสอนเราดูแลกันใครจะเป็นอย่างนั้นใครจะเป็นอย่างนี้ก็อ้าวก็ฟังก็ดูแล้วก็ช่วยตักเตือนบอกกล่าวแนะนำกลุ่มชูเพื่อจะให้ดีบอกกล่าวตักเตือน True เพื่อจะให้ดีเอาใจใส่สั่งสอนอาตมาจะปล่อยเหรอยังไงเป็นตายร้ายดียังไงใครจะเป็นยังไงมายังไงช่างหัวคุณไม่เอาเรื่องไม่เอาถ่านก็ทำได้และอาตมาก็ยังเห็นข้อบกพร่องของตัวเองอยู่เลยว่าแม้เรานี่ตาหูไม่ค่อยกว้างบางทีเนี่ยคนนั้นคนนี้ลูกตัวนั้นลูกตัวนี้ขอเรียกง่ายๆลูกตัวนั้นลูกตัวนี้ตัวเล็กตัวน้อยบางทีก็เป็นหมูเหลือนมนะไอ้ตัวนั้นตกไปแล้วไม่ได้กินนมหลุดไปหล่นไปอยากรู้ข้อบกพร่องของเราว่ามีลูกหมูเหลือนมไม่อยากจะให้ออกไม่อยากจะให้หล่นจะเก็บกวาดมาให้กินนมไม่ได้รับอาหารให้ได้รับยาให้ได้รับคำสอนให้ได้รับการบอกกล่าวแนะนำตักเตือนว่าอย่าเลยนะ มันจะตกร่วงไปหน้ามันจะหล่นน้ำมันจะไม่เจริญเติบโตนะเดี๋ยวมันจะเหี่ยวแห้งตายหน้าหรือมันจะเป็นโรคเป็นภัยนะยังรู้สึกว่าตัวเองนี่ยังไม่มีความสามารถตายังไม่กว้างการรับรู้รับผิดชอบยังไม่เก่งเพียงพอด้วยซ้ำแต่ขณะนั้นคนใดที่อาตมาได้ดูแลได้บอกกล่าวได้จับมาบอกมาพูดมาซ้อนมาอะไรแทนที่จะระลึกรู้ในมุมกลับว่าเออท่านเอาใจใส่เรานะถ้าเมตตาเรานะท่านเอาใจใส่ไม่ให้ปล่อยให้เราเป็นลูกงูเหลือมหล่นไปก็มันเยอะแยะอย่างนี้มากมายแทนที่จะกลับไปในมุมนั้นเมตตาว่าเราเมตตาเกื้อกูลว่าช่วยเหลือเผื่อฝ่ายกลับ ไม่รู้เลยไม่มีสติสัมปชัญญะปัญญาไม่ได้คิดเห็นในแง่มุมในเชิงอย่างนั้นไม่ใช่มาทวงเอาบุญเอาคุณนะบอกตรงๆแต่พูดให้กวางให้ชัดพาให้จริงรับไม่เป็นอย่างนั้นหรอกก็จ้างกระเดื่องทำกิริยาหยาบต่อต้านคุณเคืองโถยิ่งน่าสงสารอาตมาเห็นเป็นนรกอยู่ตกหลุมนรกทุกข์ร้อนอึดอัดใจอาตมามองเห็นจิตนะลำบากนะไม่สบายเราไม่โปร่งไม่ลงไม่ร่าเริงเบิกบานหรอกเห็นชัดๆนะถ้าจะให้อาตมาทำอย่างไรอาตมาก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะเดี๋ยวมาราย อะไรนี่มาอะไรนี่มาแขกมาแขกเก่าแขกใหม่ทุกวันนี้ปัดพูดเอ้าโยนให้คนนั้นคนนี้ช่วยเหลือรับช่วงไปก็ดีก็มีคนคอยช่วยเหลือรับช่วงแขกใหม่มาก็อยากเข้าพบอาตมาแล้วไอ้นี่มันเป็นสามัญสำนึกอยากมาถึงเจ้าสำนักอาจารย์ใหญ่อะไรมันเป็นธรรมดาธรรมชาติของคนใครที่เขารู้สึกตัวเขาก็ไม่มากวนเค้าก็มีสัมมาคารวะหรือมีมารยาทอะไรเขาก็ไม่ไอ้คนที่ไม่มีมารยาทความต้องการมันเยอะก็เอามาก็ต้อนรับเขาบ้างทักทายนิดหน่อยแล้วก็บอกปัดบอกซื่อๆเยอะบอกว่าไม่อาตมางานยุ่งนะพูดคุยด้วยมากไม่ได้เอาไปเลยจะคุยกับใครตามสบายอะไรก็ว่าไปโดยเพลงอย่างนี้ใช่เพลงนี้เยอะทุกวันนี้สำหรับแขกนอกสำหรับพวกเราก็เอาภาระคนโน้นคนนี้มาบอกเรื่องนั้นเรื่องนี้อันนั้นอันนี้อาตมาจะออกไปดูเป็นแลเองจะออกไป ข่อยเข้าใจข่อยเห็นกาโยความประชุมมันมีอะไรบกพร่องตกหล่นมันก็น้อยนั่งอยู่ตั้งปลุกทำงานอยู่แค่นั้นก็ต้องพักผ่อนด้วยซ้ำหัวร้อนอะไรเนี่ยแล้วต้องคำนวณอะไรควรไม่ควรเบามากหนักอะไรเยอะแยะเหลือเกินอยากจะมาทำพูดแล้วก็เหมือนเขาอยากจะพูดอะไรให้พวกคุณเห็นอกเห็นใจใครๆงั้นที่จริงมันก็ไม่ใช่อย่างนั้นทีเดียวที่จริงก็พูดให้รู้เมื่อเวลาจะแจกแจงให้ฟังว่ามันมีอะไรต่ออะไรบ้างที่ประชุมอยู่ในกรรมกิริยาพฤติกรรมต่างๆเรามีพฤติกรรมมีพฤติกรรมเยอะแยะนะก็ขอให้พวกเราได้มีปฏิภาณความรู้เอื้อเฟื้อเกื้อกูลเผื่อแผ่และเอาภาระได้แบ่งเบากันโคลง ยิ่งใหญ่กลุ่มสังคมของเรายิ่งโตเราก็น่าภาคภูมิอยู่ที่เรามีบางส่วนบางคนเท่านั้นที่กำลังพูดนี่ก็ติดเตียงส่วนที่ควรติเตียนส่วนใครดีแล้วก็ไม่มีปัญหาแต่อย่าหลงตัวเราดีละเอียดไปทีเดียวเราอาจจะมีข้อบกพร่องอยู่บางเรื่องบางส่วนที่พูดนี่คนไหนที่รู้ตัวชัดๆจะจัดก็แก้ไขปรับปรุงพระพุทธเจ้าทำไมลงโทษหรอกคนที่รู้ตัวแล้วก็กลับกลับตัวสลับคืนปรับปรุงตนนั้นท่านสรรเสริญถ้ารู้ตัวแล้วไม่ปรับปรุงไม่แก้ไขตัวเองท่านไม่สรรเสริญนะมันเป็นเรื่องธรรมดาสัจจะพระพุทธเจ้าทฤษฎีของท่านมีกำปั้นทุบดินเลยเป๊ะๆแต่เราต้องทำให้ถูกต้องให้ตรงจริงๆเถอะ แล้วเราเจริญเราทำถูกตรงและเจริญไอ้อาการน้อยใจอาการเสียใจนี่มันเป็นเรื่องอวิชชาเป็นเรื่องมิจฉาทิฏฐิเป็นเรื่องทุกข์นั้นอาตมาพูดซ้ำพูดถ้าพูดเสมอว่าเราจะต้องเสียทำให้ใจเราจะต้องน้อยทำไมใจเราจะต้องเว้าจะต้องแหว่งทำไมใจใจเราเต็มๆสติสัมปชัญญะปัญญาให้เต็มสมบูรณ์อยู่แล้วอ่านมีสติเต็มคำว่าสติเต็มนี่รวมสัมปชัญญะรวมปัญญามีปัญญาเท่าไหร่เอามาใช้แล้วก็ทำเอาวิจัยเมื่อสติเต็มธรรมะวิจัยสมโภชจงเกิดวิริยะพยายามไตร่ตรองพิจารณาวิริยะวิริยะดูกายวิริยะดูเวทนาวิริยะดูจิตวิริยะดูธรรมะธรรมารมณ์อารมณ์ ส่งอยู่แล้วทรงอยู่นี่เป็นอกุศลหรือเป็นกุศลขณะนี้อาจมีธรรมะวิจัยอย่างนี้เป็นอกุศลจอนมาแล้วนี่เข้าเราแล้วสิ่งเราแล้วยึดครองอำนาจอยู่ในใจเราแล้วนี่เป็นปรมัตถ์เป็นนักปฏิบัติธรรมต้องรู้ปรมัตถ์อย่างนี้ก็เราไม่รู้ความส่งหรือทำอารมณ์ที่ทรงอยู่ที่จิตเราเราไม่รู้เราจะไปทำยังไงเราก็ไม่มีธรรมะก็ธรรมะนั้นแขกจอดเข้าแล้วนะคันตุ๊กแกเข้าไปสิงเข้าไปส่งก็ไปครองแล้วทำให้เราเป็นกิริยาเป็นผีออกมาแล้วกิริยาทุจริตวาจาทุจริตกายกรรมทุจริตใจแล้วเราจะทำยังไงถ้าเราไม่รู้ตัวทั่วพร้อมไม่มีสติปัฏฐาน 4 นั่นไม่ได้อยู่ในการ ปฏิบัติธรรมตกหล่นแล้วเพราะฉะนั้นเมื่ออยู่ในการปฏิบัติธรรมเมื่อเราสติปัฏฐาน 4 เรารู้ตัวทั่วพร้อมมีสติสัมปชัญญะปัญญารู้เวทนารู้จิตรู้ธรรมารมณ์กันขณะนี้เดี๋ยวมีปัจจุบันนั้นเทียวอารมณ์ของเรากำลังแหมผีกำลังเข้าสิงเราก็จะต้องรู้ตัวว่าไม่ดีแล้วผีเข้าสิงมีอารมณ์ไม่ดีเข้าสิงไม่ถูกต้องแล้วอกุศลจิตเกิดอกุศลเจตนาเกิดเราเราจะต้องควบคุมของเราให้สัมมาวาจาให้สัมมาวาจามันตัดการกระทำอะไรจะออกไปจากเรากายกรรมวจีกรรมมโนกรรมควบคุมนะระวังนะเนี่ยมันไม่ค่อยดีแล้วเนี่ยมันจะทำให้เราบ้าๆบอๆทำแข็งกระด้างทำกับเรื่องทำต่อตอบโต้ทำสิ่งที่เป็นอกุศลไม่งามไม่เหมาะสมไม่สัมมานะจะทำไม่ซ้ำมาแล้วนะความคิดความรู้จักคิดสู้คิด ตอบโต้ไปทางอกุศลย้อนแย้งไม่เข้าท่าระวังมากเลยจะต้องระวังสัมมาสังกัปปะไม่ให้ไม่เป็นมิจฉาให้เป็นสัมมาอิจฉาก็คือผิดมิจฉาก็คือไม่งามมิจฉาก็คือไม่เหมาะสมมิจฉาก็คือไม่ถูกหรอกไม่ถูกต้องแล้วไม่ชอบไม่ควรแล้วอิจฉาถ้าชอบก็ควรจะเหมาะสมควรเราสามารถกฎของเราสามารถควบคุมเราสามารถกระทำได้ให้ดีให้งามนั่นคือเราได้ปฏิบัติสติปัฏฐานถึงอริยมรรคองค์ 8 มีความพยายามมีสติสัมปชัญญะทำถ้าเราทำได้จิตก็เกิดสมาธิก็เกิดนั่นคือสั่งสมสัมมาสมาธิอยู่เสมอจิตเราทำได้เพราะจิตเราเกิดญาณ เกิดชาญเกิดรู้แล้วเกิดตัดสิ่งที่ควรตัดดับสิ่งที่ควรดับระงับสิ่งที่ควรระงับให้สิ่งที่มันควรจะเป็นเป็นฝึกอดทนให้เป็นอธิบายลักษณะปรีชาวิโรจนะให้เกิดรู้ตัวทั่วพร้อมต้องเสพคุณในส่วนที่ควรเป็นคนดีคนงามไม่ใช่เป็นเสพสิ่งที่บอกว่าตามอารมณ์ผีผีมันพานี้ยิ่งเคยตัวยิ่งเคยเป็นยิ่งแพ้ก็ท่าทางนั้นออกง่ายท่าทางไม่ค่อยดีออกง่ายๆเราก็ยิ่งถูกกินถ้าเราควบคุมได้ให้กลับมาในทิศทางที่เราควรจะรู้ตัวแล้วแก้ไขเราก็ได้ฝึกตนอยู่ตลอดเวลาได้อบรมในอบรมตัวได้เกิดภาวะนาถ้าเกิดผลก็เป็นผล ทำได้ด้วยภาวะแท้งถ้าไม่เกินก็ยังไม่เป็นภาวนาหรือไม่เป็นภาวิตาถ้าภาวิตานั้นแปลว่าอบรมแล้วเกิดภาวะที่ได้อบรมแล้วเรียบร้อยแล้วดีแล้วสภาวันนาหรือภาวนาก็หมายความว่าถ้าเกิดผลอยู่ถ้าได้เดี๋ยวนี้ก็เป็นผลเดี๋ยวนี้เป็นปัจจุบันนะทำได้นิดนึงเพราะเดี๋ยวทำล้มแล้วก็เป็นประธานถ้าทำได้อยากอดอย่างทนเอาดื้อๆเรารู้เรามีปัญญาเข้าใจแล้วก็ได้มีคำภาวนาถ้าได้เก่งขึ้นก็ปิดปกติไม่ต้องเกิดยุ่งยากอะไรกระทบสัมผัสไม่มีรู้แล้วก็เฉยนิ่งเป็นสมุดเขตประหารหรือเป็นสมุดเขตทวีว เป็นวิมุตโดยเป็นการหลุดพ้นแท้ถ้าได้หน่อยนึงเป็นทางเข้าวิมุติท่านได้โดยกฎโดยกลุ่มโดยการอดทนทำอย่างอำนาจแข็งแรงเป็นมิตรกับคณะวิมุตติชั่วคราวก็ช่างก็ได้บ่อยๆควรทำบ่อยๆปฏิปสงบตนได้ระงับได้ควรทำแล้วทำเหล้าเก่งขึ้นเรียกว่าหมดถ้าได้อย่างเร็วเลยนี่สถานการณ์ไปแล้วเมื่อวานนี้ก็พูดถึงพอแตะพอรู้ตัวเลยอย่างนี้ไม่เอาสลัดหลุดเร็วเลยนั่นเรียกว่าเราเก่งขึ้นเป็นการสลับหลุดเป็นการแต่ภาพรู้ตัวมีปัญญาญาณมีการสำรวมสังวรที่เก่งอย่างนี้เป็นอกุศลอันนี้ทุจริตอันนี้ไม่ดีปรับเพราะปรับได้เร็วก็เร็วขึ้นต่อไปก็ยิ่งจะพอแตะรู้ตัวทันทีไม่ต้องให้ผีเข้าเลย แผนที่ผีจะก้าวล่วงเข้ามาตีนักแข่งหักเลยอยากก้าวเข้ามาเจ้าอาคันตุกะเจ้าผีเจ้าอกุศลเจ้าทุจริตเจ้าสิ่งที่ไม่ดีไม่ควรตีหน้าแข้งหักเลยไม่ต้องก้าวเข้ามาพ้นธรณีประตูสลัดหลุดได้เร็วขึ้นปั๊บแต่รู้ตัวพอเร็วกว่าสะดุดแล้วก็คือสมุดเขตทวีวุฒิคือจะแตะยังไงจะต้องยังไงจะกระแทกยังไงจะกระเทือนยังไงอุเบกขาสมุดเขตทวีวุฒิคืออุเบกขาเด็ดขาดสัมมนาศูนย์อยู่เสมอแปลชัดๆคุณเชษฐาก็แปลว่าขาดศูนย์บวกสมณก็แปลว่าต่อเนื่องเสมอขาดศูนย์อยู่เสมอนะมันไม่มีอาการไม่มีอารมณ์และดูอยู่ว่าแขกจอนจะมาเคาะประตูจะ กลับมาเดินขบวนประท้วงเต็มบ้านเต็มเมืองจะกระแทกกระทั้นจะกระทุ้งกระเทือนยังไงเราก็ไม่สะเทือนหวั่นไหวเราก็นิ่งแน่เด็ดขาดมั่นคงไม่กระเพื่อมเรารู้ด้วยว่าดีหรือไม่ดีหยาบคายหรือไม่หยาบคายหยาบมากหยาบน้อยที่เขามาทำกับเรากระทุ้งกับเรากะเทินกับเรากระทบกับเราสัมผัสกับเรารู้ด้วยไม่ใช่ไม่รู้ตัวก็รู้ตัวด้วยเพราะฉะนั้นเราจะต้องเข้าใจพวกนี้ทั้งๆที่บอกด้วยบางทีเงี้ยบางทีก่อนจะด่าบอกนะนี่จะด่านะจะพูดแรงนะบอกด้วยนะไม่ใช่ไม่บอกไม่ใช่ว่าไม่รู้ตัวบอกจะถือสิทธิ์แล้วนะตอนนี้เป็นครูเป็นอาจารย์จะบอกจะสอนบอกให้รู้ตัวด้วยว่านี่ไงจะพูดแรงจะอยากอุตส่าห์ไม่ใช้อย่างนี้ไม่พูดอย่างนี้นะจะพูดอย่างนี้ให้แรงขึ้นถ้าอยากขึ้นก็ไม่เข้าใจไม่มีญาณปัญญาไม่รู้ว่าถือสาแล้วก็ทำให้ตัวเอง ทุกข์ใจใครทุกข์ใครเกิดเสียผลเขาจะให้ผลกลับไม่รู้อย่างนี้ก็คือเรายังไม่มีปัญญาเรายังโง่เรายังไม่รู้ว่าเออหนอประโยชน์อันเกิดที่เขาพยายามเจตนาช่วยทำโดยวิธีการอย่างโน้นอย่างนี้เราก็มีแต่ตัวเองแล้วก็ยึดถือของฉันตัวตนของฉันแล้วไม่รู้ตัวว่าตัวมีตัวตนตัวมีมานะตัวมีการถือสาตัวมีการอะไรต่ออะไรไม่เข้าใจนี่วิเคราะห์ให้ฟังดีๆยังมีอีกเยอะแยะเรื่องที่นอกจากพวกส่วนที่ใกล้ชิดที่พูดที่กล่าวด้วยคำสอนด้วยคำกล่าวพวกนี้กริยาท่าทีการสัมพันธ์การที่จะอารมณ์ไม่อนุโลมการที่จะประกอบการช่วยเหลือเกื้อกูลกันด้วยหมู่ด้วยกลุ่มด้วย ทั้งหมดทั้งอุบาสกอุบาสิกาก็ไม่เข้าใจมีการกล่าวการว่าการตำหนิติเตียนแต่ที่จริงน่ะมันดีมีการตำหนิติเตียนกันอยู่เสมอในมาว่าดีแต่ดีนั่นแหละอย่าขาดทุนใครก็ดีจะขาดทุนอย่างเช่นเมื่อวานนี้มีเหตุการณ์เลี้ยงแหมรู้สึกว่ามีอะไรครื้นเครงเสร็จแล้วก็เกิดอาการเอ๊ทำไมที่บ้านนี้เลี้ยงแล้วพระโพธิรักษ์ไปทำไมพ่อท่านไปบางทีบ้านฉันไม่ไปเรานิมนต์แล้วไม่มาเกิดแล้วเกิดรวนเรวุ่นวายนี่ต้องหยิบมาพูดเพราะไม่งั้นเดี๋ยวก็แตกกันแล้วก็พูดกับที่โฆษณาจริงด้วยนะแล้วเกิดความไม่ศรัทธาต่ออาตมาไม่ใช่ว่าจะสงวนผู้นี้เพื่อจะให้พวกคุณศรัทธาไม่ศรัทธา คุณไม่ศรัทธาอาตมาก็ไม่เป็นไรหรอกเพราะว่าอาตมาเองคนศรัทธามีพอสมควรที่จะทำงานเหนื่อยไม่มีใครเลยเหลือ 2 คนสอน 2 คนแล้วเอากันให้ดี 2 คนเอาให้เป็นอรหันต์วันนี้เลยพรุ่งนี้เลยถ้าเหลือคนเดียว 2 คนก็ซ้อนกันติวกันทุกคนเดียว 2 คนเหลือ 5 คนซ้อน 5 คนเหลือ 10 30 ไม่เป็นไรหรอกอาตมาไม่ได้มักมากมักใหญ่ใครรู้อยู่ด้วยกันมานานนี่จะรู้ตัวดีว่าไม่มักมากไม่มักใหญ่ไม่หลอกล่อไม่ตีม้าล่อไม่เล่นหรอกโก๊ะที่จะหลอกล่อให้มามากๆไม่เพราะฉะนั้นใครทนได้ใครเข้าใจเอาอาตมาแน่ใจว่าอาตมารองเสมอตัดสินใจดูเสมอว่าอย่าให้คนอื่นเข้าใจผิดอยากให้ลำเอียงอาตมาทำอะไรด้วยเหตุด้วยปัจจัยด้วยกายโยด้วยการประชุมองค์นั้นเหมาะสมองค์นี้เหมาะสม องค์ประกอบเหมาะสมและก็ตัดสินเอาทำอาตมาเองไม่รับนิมนต์มาตั้งปีและคนมานิมนต์ตอนที่อาตมาไม่รับอาตมาก็ไม่ไปแนะนำให้เอาพระอื่นไปก็ไม่เอาเมื่อไม่เอาแล้วก็มาต่อว่าตอนหลังว่าทำไมไปพอออกแล้วอาตมาก็รับนิมนต์แล้วอัดนอกจากรับนิมนต์แล้วอาตมาก็ยังต้องพิจารณาบางรายบางรายอาตมาไปไม่ไหวนะทั้งงานทั้งการทั้งนู่นนี่ก็ขอขอก็ว่าอาตมาไม่เห็นก็มันตัวตนเราเท่านั้นมานะเราแม้ฉันไม่ใหญ่ฉันไม่รวยฉันไม่รู้เหรอฉันไม่ฟู่ฟ่าชั้นมอซออาตมารับนิมนต์ใน LINE ที่นิมนต์มอซอบางเจ้าบางรายอาจจะมาเคยไป ข้าวกินเกือบไม่อิ่มกันต้องแบ่งกันก็ไปยังร้านที่อะไรที่ราชวัตรหรือไงพ่อนิมนต์ไปได้ฉันกันแหมแล้วก็พาซื้อเจ้าของร้านให้แล้วก็ไปนั่งกินเขาก็เอามาถวายข้าวมา 2 กะละมังพระเรียนตัดอาตมานำหมู่ไปผัดมา 2 ใจบัตรมาจานนึงแกงมาจานนึงของหวานประจำก้นบาตรแบ่งกันเกือบตายเขาก็จะให้เท่านั้นก็กินก็คือไม่พอแล้วก็อย่างนั้นมันก็ยังไปไม่ต้องเอาหรูหราฟู่กว่าแล้วก็ไปก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่พูดเล่าสู่ฟังถ้าไม่พูดบางคนคงจะไม่รู้เรื่