570727_โอวาทพ่อครูประชุม ๘ องค์กรพาณิชย์บุญนิยม .doc.docx

ห็นแก่อามิส กิเลสมันลดละจริงๆ ไม่ติดยึด ก็ไม่ต้องห่วงเลย พวกเรามีผลจริงทำได้ขนาดนี้เหมือนเล็กๆ ไม่มีอะไรมาก แต่เราก็รับอะไรเขาให้มาช่วยเราก็ช่วยทำ

ทุกวันนี้เราไม่ได้เดือดร้อนอะไร พึ่งตนเองรอด พึ่งเกิด แก่ เจ็บ ตาย กันได้จริงๆ พิสูจน์ธรรมะพระพุทธเจ้าได้จริงๆ ทั้งรัฐศาสตร์ สังคมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ สุดยอด พวกเราทำพาณิชย์บุญนิยม ก็ถูกไถกันทำมาได้ แต่พวกเราไม่ค่อยเห็นคุณค่าของการประชุม อาตมาก็ย้ำ ว่าพรั่งพร้อมกันเลิก พรั่งพร้อมกันเลิก มีหลัก 7 ประการ อปริหาริยธรรม นี้ไม่มีใครตีแตก ไม่มีใครทำลายได้เลย พวกเราคิดสิว่าใครจะทำลายอโศกได้ ตีอโศกแตกได้ เขาจะทำได้ก็คือฆ่าอโศกให้หมดทุกคน ถ้าฆ่าไม่หมดมันก็มาร่วมกันใหม่ ว่ากันไปทำกันไปใหม่ เพราะเป็นเอกีภาวะแท้จริง นอกจากตีไม่แตก มันก็ยังทำอยู่ทำกิน พึ่งตนรอด เราไม่กินมากเปลืองมาก ไม่ทำเรื่องไร้สาระ เราไม่ก่อศัตรู เราไม่ไปแย่งใคร ไประรานใคร เรามีแต่ให้เขา แม้เล็กแม้น้อยเราก็เกื้อกูล ดูว่าเรื่องไม่ใหญ่นะ แต่ก็ไม่นิด เขาทำไม่ได้ หนูช่วยราชสีห์ได้นะ ราชสีห์ช่วยตัวเองไม่ได้ แต่ตัวเล็กๆ ทำได้ เหมาะสม หรือแม้จะตัวใหญ่ เหมือนเศรษฐีขาดไฟ ทั้งที่ไม่น่าจะขาดอะไร มันทำได้ นี่การไฟฟ้า หรือราชการอื่นๆ ก็มายืมเรือเราที่บ้านราชฯ ทำไมราชการเขาไม่มีหรือ? ปีไหนน้ำท่วมก็มีราชการมายืมเรือเราใส่เครื่องชูชีพไปช่วยหมู่บ้านต่างๆ มันดูเรื่องเล็กเรื่องน้อย แต่เราไม่เบียดเบียนใคร แต่ของเขาขาด เราก็ช่วยได้ เรามี เรามีสาระแก่นสาร เขาไม่เห็นเป็นสาระแก่นสาร คนอื่นเขาเก็บเพชรพลอย แต่เราเก็บดินเก็บทราย เก็บขยะ เขามีเงินทองทรัพย์สิน แต่ส ิ่ งเหล่านี้ขาดแล้วไม่ตาย แต่ขาดสิ่งสาระที่ดูเหมือนเล็กน้อยนี่ตายได้นะ ตอนนี้กำชับว่าอโศกเรื่องข้าวต้องทำให้ได้ ตั้งโครงการว่าข้าวแสนตัน ตอนนี้อโศกจะทำให้ได้ปีละ ห้าพันตัน ก็ยังห่างจากข้างแสนตัวอีกลิบ แต่เราก็มีจุดมุ่งหมาย ก็ตั้งใจไปเถอะ ของเราจะต้องของดีราคาถูก ข้าวไม่ใช่สินค้า ข้าวคืออาหารที่ต้องแบ่งปันกันกิน ถ้าเอาข้าวมาโก่งราคา ใช้เป็นอำนาจเอาเปรียบกันก็บรรลัย อยู่ไม่รอดตายเลย คนไม่มีน้ำใจก็เอาข้าวไปทำลาย เททิ้ง เหมือนพวกนักธุรกิจ น้ำตาลราคาตก มันไม่เอาไปให้ใคร มันเอาน้ำตาลไปทิ้งทะเล จะบ้าหรือ คนขาดแคลน แต่มันกลัวน้ำตาลราคาตก มันก็เอาไปทิ้งให้น้ำตาลราคาขึ้นมันจะได้ขายได้ราคาสูง การกู้ประเทศอาตมาจะว่าหลงก็เป็น ว่าชาวอโศกจะกู้ประเทศได้ เพราะเราเห็นแก่ประโยชน์สุขต่อสังคมประเทศชาติ เราไม่ได้มาเบียดเบียนต่อสังคมประเทศชาติ พวกเรานี่แหละทำให้เห็น กลุ่มพวกเราไม่ได้เป็นง่ายๆ หรอก เถรสมาคมมีนักรู้ตั้งเท่าไหร่ ทางโลกเขายอมรับ ท่านพุทธทาส ท่านประยุทธฯ (พรหมคุณาภรณ์) เขาก็ยอมรับ ระดับโลก ท่านก็ช่วยได้แต่ไม่เป็นกลุ่มก้อน ไม่เกิดสงฆ์ ไม่เกิดหมู่คณะก็ได้แต่รู้กันทั่วไป หมู่คณะนี่ไม่ได้หมายถึงนิดเดียว แต่หมายถึงจิตที่มีสาราณียธรรม 6 พุทธพจน์ 6 ของเขาไม่เป็น แต่ของอโศกเป็นได้ จึงพิสูจน์เนื้อแท้ธรรมะพระพุทธเจ้า นี่คือเอหิปัสสิโก เชื้อเชิญให้มาพิสูจน์ได้ ยืนยันได้ ยุคพระพุทธเจ้าทำได้แต่ในหมู่สงฆ์ แต่ยุคนี้ทำได้ถึงในหมู่ฆราวาส ยุคโน้นยาก เหมือนอินเดียเขาเปลี่ยนจิตไม่ได้ ทุกวันนี้อินเดียไม่มีวรรณะแล้ว แต่คนอินเดียเองไม่ยอมเปลี่ยนวรรณะเอง เป็นจิตของเขาเอง มันยืนยันได้ ของเรายุคนี้ประชาธิปไตยจ๋าเลย มันทำได้ อิสรเสรีแต่ละคน ตัวใครๆ สมัครใจไม่มีใครบังคับ ไม่ใช่สมบูรณา ญ าสิทธิราชย์ เป็นประชาธิปไตยจ๋า จึงทำได้ถึงขั้นฆราวาส เป็นรูปธรรมของประชาธิปไตยสวยงามเลย เหนือชั้นกว่าคอมมิวนิสต์ มันเสียภาษี 100 % เลย สาธารณโภคี คอมมิวนิสต์จะสู้ได้อย่างไร ทีนี้ระบอบเผด็จการมีในสังคมอย่างนี้ไหม? ในยุคพระพุทธเจ้าท่านออกกฎหมายเอง แต่อย่างคสช.นี่ประยุทธ์ออกกฎหมายเองก็ยังไม่ได้ เขาไม่ยกให้ แต่ของพระพุทธเจ้าท่านออกวินัยเองเลย ถ้าอยู่ป่านนี้ วินัยจะมีมากกว่านี้อีก เพราะคนมันหยาบขึ้นก็ต้องออกวินัยมากันไว้ แต่สำหรับผู้จิตบรรลุแล้วจะออกวินัยมาเท่าไหร่ก็ไม่มีปัญหา แต่คนจำเป็นก็ต้องใช้กฎหมาย ที่พูดนี้ให้รู้ตัวว่า ธรรมะของพระพุทธเจ้านี้เป็นจริง และสภาพที่เป็นได้มีได้นี้ รู้ตัวนะว่าเราต้องรับงาน จะต้องทำงาน รับผิดชอบจะต้องช่วยงานเขา เพราะว่ามันต้องช่วยกัน ช่วยสังคมประเทศชาติสังคม เราไม่ต้องไปวิ่งเต้นหาหรอก แบบที่มีมา เขาจะมาหาเรา มดก็ช่วยราชสีห์ไปเถอะ ก็ขอบคุณทุกคนที่พยายาม แต่ละคนเห็นความสำคัญก็พยามยาม ยำ้อีกว่า พรั่งพร้อมกันประชุม พรั่งพร้อมกันเลิก ไม่มีใครตีแตกได้ เหมือนอย่างพระพุทธเจ้าตรัสกับพวกลิจฉวีว่า อยู่ในอปริหานิยธรรม 7 ประการนี่ไม่มีใครตีแตกได้...